Dit is een vrij belangrijk hoofdstuk in het verhaal. Misschien wel het belangrijkste. Hierin wordt namelijk het 'doel' van Maikel bepaalt en misschien ook een beetje die van Lotte, ligt eraan hoe je het bekijkt… Wil je weten WTF ik bedoel, lees….

Nog heel veel thanks voor die lieve/aardige/geduldige mensen die dit verhaal lezen en nog positieve reviews sturen!

Warning: Veel vloeken, redelijk wat geweld en tja gewoon geen verhaal voor kleine kinderen. Dus alle negenjarige OPGESODEMIETERD!

Hoofdstuk 4) De ontdekking.

De auto stopt en Lotte schrikt wakker. Vragend kijkt ze naar Maikel.

"Moet pissen." Beantwoord hij haar vraag. Hij stapt uit en loopt naar de over de berm naar een groep bomen. Lotte stapt ook uit, ze is de muffe auto zat en voelt haar onderbenen bijna niet meer. Met een frons kijkt ze naar Maikel die zijn gulp open zipt en schud haar hoofd. Ze loopt om de auto heen en gaat op de kofferbak zitten. Terwijl de auto voorbij razen haalt ze een pakje sigaretten uit haar tas en steekt er een aan.

Genieten laat ze de rook door haar neus verdwijnen en leunt wat gemakkelijker naar achter. Maikel komt terug en ze bied hem een sigaretje aan. Hij wijst het af.

"Ik ben naar de motor kijken, de laatste paar kilometer begon die te ratelen." Hij loopt naar de auto en trekt de klep open waarna hij voorover gebogen in het ding hangt.

Lotte kijkt het even aan en neemt weer een trek van haar sigaret. Een auto toetert en een paar opgeschoten tieners zwaaien wild en lachen naar haar. Met een opgetrokken wenkbrauw steekt ze haar middelvinger op en gaat dan op de kofferbak liggen. Het is opgehouden met regenen en als je goed kijkt kan je een klein plekje blauw zien tussen de grijze wolken.

Ze glimlacht. 'Wie weet, misschien komt er dan eindelijk zonneschijn.' Ze neemt nog een trekje van haar sigaret en ontspant. Plotseling komt ze overeind en snuift. Ze fronst, wat meurt het hier. Onderzoekend kijkt ze om zich heen of er misschien iets op de grond ligt. Maar ze ziet niks. Het is ook niet afval wat ze ruikt of uitlaat gassen, het is iets van verrotting. Een onaangenaam gevoel vult haar maag als ze naar de kofferbak kijkt. Even flitsen haar ogen naar Maikel die nog druk aan de auto aan het rommelen is.

Zachtjes springt ze van de kofferbak en kijkt er met twee grote ogen naar. Met trillende handen pakt ze de rand van de kofferbak vast en rukt hem open.

Een keiharde gil galmt over de snelweg. Maikel schrikt op en stoot zijn hoofd venijnig tegen de motorkap. Vloekend slaat hij het ding dicht en beent naar Lotte toe.

"Wat gil je nou stom-" Hij slikt zijn woorden in en staart naar het meisje. Ze is spierwit en kijkt me afgrijzen in de kofferbak.

"Kijk dan… Kijk dan…" Piept ze en trillend wijst ze in de bak.

Maikel slikt en kijkt over de rand van de kofferbak. Verwalgt zakt zijn mond open en houd snel zijn hand voor zijn neus. Weer staren zijn ogen naar het gezicht met geopende ogen zonder enkele emotie. De mond die half open hangt alsof hij nog gilt, en de geur die verteld dat de man al een tijd dood is. Vermoord aan de grote rode vlek op zijn borst te zien.

"Kut!" Fluistert hij. Nu hij ook heeft gezien wie de man is zinkt alle hoop op vrijheid hem in de schoenen. De man is een verre collega van Osman, die kut turk die alles veroorzaakt heeft. Snel slaat hij de kofferbak dicht en mept op het metaal. "GODVERDOMME!" Hoe kan zijn geluk hem zo laten zitten?

Plotseling is hij weer helder en draait zich in een ruk om naar Lotte. Het meisje kijkt met grote ogen naar de dichtgeslagen kofferbak. Even lijkt ze haar adem in te houden en haar hoofd schiet omhoog. Hun ogen kruisen elkaar misschien voor een seconde, maar Maikel weet meteen wat ze denkt.

De betovering lijkt te verbreken bij haar. Nog voor hij met zijn ogen kan knipperen heeft ze zich omgedraaid en rent zo snel als ze kan van hem vandaan.

Nogmaals vloekt Maikel en zet de achtervolging in. Na een paar meter heeft hij haar al ingehaald en grijpt haar haar vast. Met één rukt komt ze tot stilstand en slaakt een kreet van pijn en angst. Ze trapt achteruit en raakt hem op schijn scheenbeen. Maikel sist maar laat zich door een meisje niet kennen. Hij grijpt haar om haar middel en tilt haar op.

"Laat me los!" Gilt ze en begint weer te trappen. Nu heeft Maikel er genoeg van. Zijn hand schiet naar zijn riem en haalt het pistool uit zijn zak. Hij duwt het ijzer tegen haar wang, meteen verstijft ze.

"Je houd je bek en loopt gewoon mee naar de auto." Sist hij in haar oor en drukt haar tegen zich aan. Hard duwt hij haar vooruit en laat het pistool voor geen moment verslappen.

Met kleine stapjes komen ze bij de auto. Hij laat haar los, maar het pistool blijft tegen haar wang. "Instappen!"

Tranen staan in haar ogen. "Alsjeblieft, ik vertel het aan niemand, echt niet!"

Even weet Maikel niet hoe hij moet reageren. Hij kán haar laten gaan, voor zover hij weet, weet ze niks van hem behalve zijn voornaam. Maar kan hij de gok wagen? Zijn gezicht verstrakt en hij gebaard naar de auto. "Stap in!"

Nu beginnen de tranen over haar wangen te lopen. "Alsjeblieft, ik wil niet mee! Alsjeblieft laat me gaan!"

Maikel ademt in en uit. Dan grijpt hij haar schouder en duwt haar ruw de auto in. "Doorschuiven!" zegt hij fel en steekt onhandig de sleutels in het contact. Even heeft hij een moment nodig om alles op een rijtje te zetten. Hij wrijft over zijn slaap en duwt zijn pistool terug in zijn zak.

Met beide handen grijpt hij het stuur beet en rijd met piepende banden de snelweg weer op.

.-.-.

'Hij gaat me vermoorden. Nee, eerst verkrachten en dan op een gruwelijke manier vermoorden! Net las hij heeft gedaan met die man achterin.'Een traan rolt over haar wang, ze durft hem niet weg te vegen. Verstuift van angst zit ze zo ver mogelijk van hem vandaan tegen de deur gedrukt. Ze had vanaf het moment dat ze hem voor het eerst zag al het idee dat er iets niet in de haak was, maar zo erg had ze niet verwacht.

'Ik zit met een moordenaar in de auto, een gek een psychopaat!' Haar ademhaling versnelde. 'Ik moet hier weg! Ik moet naar de politie!' Weer rolt er een traan over haar wangen. 'Als ik nou niet zo stom was om in zijn auto te stappen. Als ik nou gewoon thuis was gebleven-'

Haar gedachten wordt verstoord door het plotselinge stoppen van de auto. Angstig kijkt Lotte naar links. Maikel's blik is gefixeerd op de weg en zijn handen omklemmen het stuur alsof zijn leven er van af hangt.

"Dat lijkt moet weg. En jij gaat me helpen."

.-.-.

Dus beste mensen, ga nooit liften of stap bij een vreemde in. Nog een korte sorry dat het zo lang duurde, maar jullie komen er vast wel overheen:P

Review en ik schrijf sneller

Kisses Sue-AnneSparrow