Malĝojaj Okuloj

Dua Ĉapitro

Kiam la ŝipo haltis tremanta, kaj Gokuu ekstere rigardis la fenestron antaŭ ol si malfermis la pordon. Staranta alte post eksteris la sfer-tipan ŝipon, ŝi streĉis siajn manojn al la cielo, kaj tiam ĉirkaŭe promenis, liberiganta la sentojn en siaj kruroj kaj sia dorso. Ŝia vosto streĉis ankaŭ, kaj la sento memorigis ŝin, ke ŝiaj problemoj ekiris kiam ĝi estis rekreskinta. Gokuu rigardis sian voston.

Ŝi ĝuis havanta ĝin, kaj si estis preparanta ekzercon plifortigi la voston. Gokuu ne volas vundi sian voston ĉar ĝi estis returninta. Ŝi ne havis ion fari, sed tio nun.

"Ĉu ŝi estas Kakaroto?"

Gokuu haltis siajn movadojn, kaj zorge aŭskultis por la sono, sed ne denove aŭdis ĝin. Malridetanta, ŝi serĉis per siaj sentoj, kaj trovis kvar fortajn energiojn apud si. Ŝi rigardis la monteton kie ili malantaŭe estis kaŝata.

"Kiu vi estas? … Ĉu vi estas postvivantoj?"

Basa voko diris, "Ne."

"Ĉu vi vundis?"

Viro alte flugis en la cielon, kaj ili rigardis la aliulon. Lia haro havas la shapon de flamo, kaj li estis malalta, sed muskolega. Li ridis mallaŭte, "Kial? Ĉu ĝi ŝajnas, ke mi vundas?"

"Da … Da kie vi venis? Mi opinias, ke ĉiu mortis."

"Ho? Ĉu vi ne rekonas vian reĝidon? Kompreneble, vi estis nura infaneto kiam vi lasis la planedon."

Gokuu petis, "Kio? Ĉu vi estas reĝido?"

"Jes, via reĝido, kaj mi baldaŭe iĝos vian reĝon."

"Ho … Kial viaj amikoj kaŝas?"

"Ili ne estas amikoj, sed miaj soldatoj kaj servistoj. Reĝido ĉiam havas servistojn." Li malridetis, "Kaj ili ne kaŝas. Ni volis koni, ke vi estas nia kamarado."

Gokuu levis sian nazon, kaj diris, "Vi signifas Kakaroton."

"Nature. Sed nun vi estas tie, ni povas eklabori."

"Ĉu vi volas, ke mi laboras por vi? Kial mi devus labori?" Estis dirata de ŝi.

La reĝido faris pugnon per lia mano, kaj flugis antaŭ ŝin, "Kial?" Ŝiaj okuloj plilarĝigis dum lia energio brilegis ĉirkaŭ li. Li blekis, "Vi estas la lasta. Vi devas danki min por tiu ĉi honoro! Vi estos la patrino de miaj gefiloj."

"Kio!? Mi ne estas patrino!"

Li prenis ŝian manon, kaj tiris ŝin al si, blekeganta al ŝi. Gokuu dolore ĝemis kiam li mordis sian kolon. Ŝi povis senti dum li trinkis sian sangon, ploretanta antaŭ ol li lekis la vundon. La reĝido diris, "Jes, vi iĝos belan patrinon de mia filoj. Vi ĵus devas kuŝi, kaj akceptu min. Niaj filoj estos fortaj. Ne kontraŭbatalu, Kakaroto. Ĉu vi ne volas fortajn filojn?"

Ŝi diris, "Mi … mi ne estas … Kakaroto."

"Ho? Via beleta vorto diference diras. Ĝi estas malerarebla. Vi estas Saijanto kiel ni."

Gokuu malruĝiĝis, sentanta dum lia vosto fladis ĉirkaŭ ŝian femuron, "Ne … mi ne povis mortigi ilin … Mi ne volis mortigi ilin! Mi ne estas Kakaroto!"

"Ridinda knabino," li frapis ŝian stomakon, kaj ŝi kriegis, ektremanta poste. "Kompreneble, vi estas Kakaroto ĉar ŝi estas la lasta Saijantino kiu estis raportita. Kaj, rigardu. Vi havas voston, tia vi devas esti la lastan."

"Sed, mi ne volis …"

"Ĉu vi ne scias? Vostoj estas niaj fortecoj. Ili ŝanĝigas nin kiam la luno estas plena. Ni iĝas grandajn simiojn ke nomata Oozarun." Li kisis ŝian vangon, "Kaj vi nure faris vian mision. Tiu ĉi planedo estas perfekta por ni kaj la Nova Planedo Veĝita."

Avo … Ĉu tio tiel vi ne volis, ke mi vidas la plenan lunon?Mi ne volis mortigi vin … aŭ miajn amikojn. Fakte, mi ne povis fari! Sed se ili estas tie … "Se vi mortigis i-!"

"Ne flatu min kiam tio ĉi estis vian taskon." Gokuu subite ploris, kaj prenis liajn ŝultrojn. Li frotis ŝian hararon, kaj diris, "Vi estas tre bela …"

"Ne! Ne tuŝu min!" Ŝia energio brilis ĉirkaŭ si, kaj citis ĝin formi ruĝan pilkon al sian manon. "For!"

"Ĥĥĥĥ! Kakaroto, haltu!" Estis kriata de la reĝido. Li citis sian energion, kaj ĝi brilegis en sia pugno. "Haltu, aŭ mi detruos tiun ĉi planedon kun vi sur ĝi!"

"Nĥ! Ne, vi ne detruos. Vi estas sur la planedo ankaŭ. Vi ne povas detrui."

"Observu min! Ĉu vi vere opinias, ke mi ne detruos vin kaj ĉiun ke estas tie!?"

Gokuu mallevis siajn manojn antaŭ sian kapon, kaj siaj genuoj batis la teron, "Mi ne komprenas kiel vi povas mortigi homojn. Mi ne povas … Mi neniam denove detruos vivojn! Vi ne povas devigi mi denove mortigi."

"Ho, Kakaroto, nun," li diris dum sia energio malaperis, "ni faros vivojn. Detruantoj vivoj estas la lastaj ioj ke mi volas. Speciale Saijaj vivoj."

"Kiel mi faros Saijaj vivojn …?"

"Kio?" Li petis, "Ĉu vi ne scias kiel fari infanetojn? Ĉu vi ne scias kiel reprodukti?" Li alte staris, "Turleso! Venu! Mi opinias, ke ŝia programo rompiĝas!"

Gokuu malridetis, "Mia programo? Ĉu tio devigis mi mortigi miajn amikojn?"

"Ĥe!" Io blekis, kaj ŝi turnis, vidanta viron ke havis la saman hararon kiel ŝia, sed sia haŭto estis pli malluma. La nova viro diris, "Kompreneble se ŝi ne volas mortigi. Se la programo estis rompita de io, do ŝi eble iĝis kiel la Teranojn."

"Kio vi diras …?"

Li ridetis al ŝi, "Kakaroto, mi bezonas fiksi vian programon. Kiam ĝi fiksas, vi povas kunigi nin kiel Saijantino devas."

"Mi ne volas kunigi vin!" Ŝi estis frapegita de la reĝido, kaj ŝi ĝemis poste ŝi falis sur la teron.

La reĝido diris, "Se vi estis vera Saijantino, vi dankus min por tio, kaj kisus miajn piedojn. Dum kretena Saijantino, vi nure falos ĉar vi estas malforta. Jen estas bona ke mi mordis vin, kaj fortigis vin. Tiu ĉi frapeto mortigus vin ankaŭ."

Ŝi prenis sian kolon per sia mano, tuŝanta la vundon, kaj diris, "Mi ne iĝos kiel Saijantoj. Foriru."

"Ĉu vi vere volas solan? Ni estas viaj nuraj kamaradoj ke vi havas."

"Kakanjo," estis dirata de la alia viro, "ni ne lasos tian planedon. Vi kunigos nin aŭ mortos."

Gokuu fermis siajn okulojn, "Tia mortigu min. Mi plivolas morti je helpi vin."

"Ĉu vi vere volas perdi vian animon?"

Ŝi rigardis la reĝido, siaj okuloj subite estis larĝaj, "Kio?"

Li ridis, "Ni ne volas mortigi tiun ĉi korpon, Kakaroto. Jen estas via animo ke ni mortigos. Kiam Turleso fiksas la programon en via cerbo, la vera animo de tiu ĉi korpo aperos, kaj detruos la animon ke ĝi havas nun. Ĉu vi vere riskos vian animon?"

Ĉu jen estas alia animo en mi, kaj ĝi eble mortigas min? "Kial vi ne detruas mian animon nun?"

"Ĉar mi volas doni elekton al vi. Ĉu vi volas kunigi nin, aŭ mortigi vian animon? Se via animo estas senviva, ni povas instrui vin en niaj kutimoj, kaj ni ne punos vin. Vi neniam estos sola se vi kunigos."

Ŝia koro ekdoloris, kaj ŝi malrapide malsignodonis, "Sed mi ne …"

"Tio ĉi estas tiel bona kiel mi povas esti. Nun elektu, Kakaroto. Vi ne povas fari ion al ni kiam vi estas malfortino."

Mi ne volas morti, sed mi ne volas kunigi ili. Avo, kio mi devas fari? … Kio vi farus? Vi helpis min kiam mi aperis sur Tero … Ĉu vi opinias, ke mi povas helpi ilin?

--

"Ho? Kio malpravas, Kakaroto?"

Gokuu estis promenanta en la valo, kaj haltis kiam ŝi vidis la novan konstruaĵon ke Turleso estis fininta.

En nura du monatoj la Saijantoj rapide estis laborinta, kaj baldaŭ jen estis multaj novaj konstruaĵoj en la valo estis trovita de si. Tamen la konstruaĵoj estis farita per la ruinoj de Tero. La planedo havis la saman nomon al ŝi.

Ĉar la reĝido estis renominta la planedon, kaj diris, ke ĝia nova nomo estis Nova Planedo Veĝita kiel la malnova planedo.

Sed, ŝi malamis kion ili estis faranta. La planedo ne estis ŝia hejmo kiel ĝi estis.

"Nenio, Napaĉjo."

"Ne nomu tion al mi!"

Ŝi ridetis, kaj frapetis lian ŝultron, "Pardonu. Ĉu vi ne povas ŝerci?"

"Ne, mi estas via gvardio. Mi ne ŝercos kun vi."

Ekĝemanta, ŝi malridetis al li antaŭ ol si promenis al la novan konstruaĵon. Turleso vidis ŝin antaŭ ol ŝi svingis ŝian manon. Li ridetis, kaj metis siajn ilojn sur la teron, diranta, "Ĉu viaj lecionoj jam finis?"

"Ne, Reĝido Veĝita malamas min, kaj diris al mi lasi lin antaŭ ol li mortigis min."

Turleso petis dum si trinkis la akvon ke Kakaroto estis doninta al si, "Ĉu vi ekiris viajn aliajn lecionojn?"

Vangoj de Gokuu ruĝiĝis, kaj ŝi malrapide diris, "Ne … vere …"

Napa diris, "Ŝi ne malfermos ŝiajn femurojn."

"Silentu! Mi neniam amoris antaŭ!"

Turleso ridegis, kaj frapis sian genuon, "Ridinda! Neeble! Ĉu vi estas virgula Saijantino? Tre ridinda."

"Kio se mi estas?" Ŝi sidis apud Turleso, kaj piedfrapis la teron, "Li ĉiam malglatas kun mi. Mi ne volas tuŝi lin se li estas maldolĉa."

"Kakanjo," Turleso diris, "vira Saijanto ŝatas maldolĉan sekson. Mi opinias, ke li ŝatas vin."

"Neeble! Li malamas min."

"Ne, tio estas kiel li montras, ke li ŝatas knabinojn. Precipe beletaj knabinoj."

"Mi ne estas knabino. Mi estas virino, kaj mi volas, ke li nomi virinon al mi," estis dirata de Gokuu.

"Al ni, vi ne estas virino. Saijaj knabinoj iĝas virinojn kiam ili estas graveda. Kio estas virino se ŝi ne povas reprodukti?"

Ŝi ekĝemis, kaj staris, "Mi atencos kiam mi estas preta."

"Reĝido Veĝita volas atenci nun, Kakaroto!" Estis dirata de Napa. "Vi devas honori ke li volas tuŝi forĵetaĵon kiel vi. Se tie estis Planedo Veĝita, la reĝido nure uzus vin kiel haremanino."

Gokuu diris, "Tie ne estas Planedo Veĝita!"

"Tie estas kia ajn mi volas."

Turnanta, Gokuu rigardis Veĝitan, kaj sulketigis, "Tie estas Tero."

"Kaj vi nure estas la malprava animo. Silentu, kaj venu en mian ĉambron. Ĝi ŝajnas, ke vi bezonas plilerni." Li diris, "Mi havas alian lecionon por vi. Ne kuru. Mi kaptos vin, kaj vi malŝatus tion. Ne kiel vi estas."

"Kio vi faros al mi?"

"Mi instruos vin kiel esti Saijantino."

Pluvo subite falis da la ĉielon, kaj li ekpromenis al sian ĉambron. Ekĝemanta, Gokuu sekvis lin, kaj si ne rigardis al Napan aŭ Turleson. Dum ili estis promenanta, ŝi petis, "Kio vi faros? Mi opinias, ke vi diris, ke mi jam estas Saijanto."

"Cxu vi konas kiel mi ordonis Napa gardi vin?"

"Ne, mi ne konas."

"Mi ne povas konfidi vin. Se mi ne povas konfidi iun, mi kutime mortigas ilin, sed vi estas la lasta Saijantino, kaj mi ne povas mortigi vin. Tial Napa estas via gvardio. Mi konfidas lin, tia li gardas vin." Haltanta, li prenis ŝian ŝultron, kaj pli rapide tiris ŝin. Gokuu dolore krietis, kaj li blekis, "Kiel mi povas konfidi vin? Doloron ne plaĉas al vin. Kia rubo! Vi devas lerni, ke doloro ne estas via malamiko. Doloro diras al vi, ke vi estas viva." Lia malseka mano tiris ŝian haron, kaj ŝi silente ektremis, pistanta ŝiajn kojnajn dentojn, "Ĉu vi ankoraŭ sentas vivan, Kakanjo?"

"Aj … jes …" ŝi diris, volanta kraĉi sur liajn piedojn, "reĝido."

Li blekis, "Bona. Mi ne fikos senvivajn knabinojn."

"Ĉu vi nure fikas knabinojn? Ĉu vi ne ŝatas fiki virinojn?"

"Mi fikos iun ke havas piĉon. Kaj knabinoj bezonas iĝi virinojn iam, kaj tio estas la nura transiro ke povas helpi Saijantinon. Mi plezure ŝanĝigas knabinojn al virinojn. Krom, vi estas bela knabino. Mi opinias, ke vi iĝos pli belegan virinon."

"Kio?"

Li kisis Gokuun, kaj ŝi mallonge baraktis sin antaŭ ol si frotis ŝian voston. Ŝi mallaŭte ĝemis en lia buŝo, sentanta dum lia mano dorlotis la felon de sian voston. Veĝita diris kiam ili haltis por aero, "Ĉar mi estas via reĝido, vi devas fari kio mi diras, ĉu?"

"Ĉu se mi refusas?" Estis dirata de Gokuu, kaj si malfermis siajn okulojn.

"Jen estus … bedaŭrinda. Ne malfeliĉu, Kakaroto. Vi estos patrino. Ĉu ĉiuj knabinoj ne volas iĝi patrinon? Tio ĉi devas esti bonan tagon por vi."

Gokuu diris, "Mi ĉiam volis gefilojn, sed … ne kiel tia."

"Neniu ricevas kion ili volas, Kakanjo. Ĉu vi memoras? Tio estis via unua leciono."

--

Mi opinias, ke jen estas ion ke estas malprava kun mi. XP Ŝajnas, ke mi ĉiam skribas poste mi legis komentariojn de Cary. Eble mi havas francan muzon …… Kia bonega:D

Ho, tiu ĉi ĉapitro estas pli longeta je la unua.

--