Ja, ik heb inderdaad al heel wat hoofdstukken klaarliggen. In ieder geval R/R alsjeblieft.

Ginny

Op het moment dat Hermeliens voeten weer grond voelen doet ze haar ogen open. Ze glimlacht opgelucht toen ze het Nest ziet. Het is vertrouwd en dat is echt wat ze op het moment nodig heeft. Terwijl Hermelien richting het Nest begint te lopen, wordt ze steeds rustiger. Hoe raar de gebeurtenissen van vanochtend ook waren, ze weet zeker dat er een uitleg voor is en de beste plek om die uitleg te zoeken is voor haar het Nest. Daar zijn Ron, Ginny, mevrouw Wemel en misschien ook Harry.

Opeens klinkt er naast Hermelien een geluid, duidelijk afkomstig van iemand die verschijnselt. Hermelien kijkt om en haar blik kruist die van Ginny. Hermelien lacht breeduit naar haar, maar Ginny kijkt woedend terug. Ze pakt Hermelien bij haar arm beet en sleurt haar weg van het Nest. "Wát denk je precies dat je aan het doen bent?" sist Ginny. Haar ogen spuwen vuur en haar vijandigheid naar Hermelien toe is bijna tastbaar.

"Waar heb je het over?" vraagt Hermelien. "Ik weet dat ik er niet was, ik weet dat ik een fout heb ge-"

"Een fout? Een fout? Hermelien, je bent niet te geloven! Je hebt ons allemaal verraden en nu kom je doodleuk na zes jaar even aankloppen? Hoe durf je! Ga weg, we willen je niet meer zien! Je hebt ons al genoeg pijn gedaan! Hoe denk je dat Ron hierop zal reageren? Hij begint eindelijk een beetje over je geen te komen!" Geschokt kijkt Hermelien Ginny aan.

"Zes jaar?" fluistert ze zachtjes. "Echt zes jaar?" Hermelien voelt tranen aankomen. Ze probeert ze weg te knipperen, maar het lukt niet. Ze staat aan de grond genageld en voelt warme, zoute tranen over haar gezicht en nek stromen. Ginny kijkt haar nog steeds woedend aan. Boos zegt ze:

"Ik snap jou echt niet. Het is heel leuk allemaal, dit toneelstukje, maar ik trap er echt niet in! Je bent er met Malfidus vandoor gegaan, Hermelien! Met Draco Malfidus! Van alle mensen die je had kunnen kiezen ging je er met hem vandoor! En nu kom je, zogenaamd vol berouw, weer doodleuk aanlopen! Denk je nou echt dat we je nog kunnen vertrouwen?" Hermelien begint nog harder te huilen en fluistert dan:

"Ginny, Ginny, alsjeblieft. Je moet naar me luisteren. Ik weet het niet meer Ginny, ik weet het allemaal niet meer."

"Dat is dan jouw probleem!" bijt Ginny Hermelien toe. "Jij heft jezelf in de nesten gewerkt, jij bent er met Draco vandoor ge-"

"Nee ,Ginny, dat bedoel ik niet!" roept Hermelien wanhopig. "Ik bedoel dat ik het allemaal echt niet meer weet! Ik ben het vergeten! Het laatste dat ik weet is dat we aankwamen in het Nest, een paar dagen nadat we Voldemort verslagen hadden!" Van vermoeidheid zakt Hermelien in elkaar. "Ik weet het echt allemaal niet meer, Ginny," fluistert ze. Met toegeknepen ogen kijkt Ginny Hermelien aan.

"En wat voor bewijs heb ik daarvoor? Voor hetzelfde geld ben je hier gewoon om voor Malfidus te bespioneren!"

"Alsjeblieft, Ginny, je moet me geloven! Je moet me vertrouwen, zoals je me altijd vertrouwd hebt!"

"Het spijt me, Hermelien, maar dat kan ik niet meer. Er is teveel gebeurt, je hebt teveel kapot gemaakt." Ginny draait zich om en loopt terug naar het Nest, haar eigen tranen verbergend. 'Want wat als Hermelien nou wel de waarheid spreekt?' vraagt ze zich stilletjes af. 'Wat als ik haar nu net zo hard laat vallen als zij ons heeft laten vallen?'

Ginny zal er nog achter komen dat Hermelien inderdaad de waarheid verteld. Maar daar zal ze nog heel lang over doen.