Hoofdstuk 2: Mee uit?
Na de
bijeenkomt liep Sneep naar Gelebrian die met haar zus sprak. Ze keken
allebei naar Severus toen hij erbij kwam staan. "Kan ik je even
allen spreken?"vroeg Sneep zenuwachtig aan Gelebrian. Ze voelden
haar hart blij springen en knikten. Ze liep met Sneep naar de gang.
"W-w-wil je mischien met me uit?"vroeg Sneep met
moeite. Gelebrian glimlachten en knikte. Sneep keek haar blij aan.
"Heb je morgen wat te doen?"vroeg Sneep. "Nee."zei
Gelebrian nog altijd glimlachtent. "Zullen we voor morgen wat
afspreken?"vroeg Sneep zenuwachtig. "Is goed zullen we hier
om 200
uur afspreken dan kunnen we kijken wat we gaan doen."zei
Gelebrian. Sneep knikte blij. "Dat is goed."zei hij
glimlachent. "Dan zie ik je dan.""Ja dan zie je
me."zei Gelebrian ze gaf hem een kus op zijn wang en liep snel
weg. Sneep raakten verdooft de plek aan waar ze hem een kus gaf. Zijn
hellen wang tintelden. Sneep juchten inzichzelf dit was al een goed
begin, hij betrapte zichzelf erop dat hij aan het neuriën was.
Het kon hem niets schelen hij ging er gewoon meer door en ging
vrolijk naar huis.
Gelebrian liep blij naar Inwe. Ze waren
onderweg naar huis. "Zo jij bent vrolijk." zei Inwe. "Ja,
ik ga morgen met Severus uit."zei Gelebrian blij. "Nee! Dat
meen je niet, Sirius haat hem. Straks wilt hij niet meer met mij
omdat jij met Sneep omgaat! Stop er meteen mee!"zei Inwe boos.
"Nee! Ik denk dat ik verliefd op hem ben dus ik ga met hem uit."
zei Gelebrian boos. "Dat kan niet! Sirius en hij haten
elkaar!"zei Inwe. "Pech voor jou en Sirius, Elf! Doe niet
zo ego!"Zei Gelebrian woedend. "Niets ego jij doet ego!"Zei
Inwe boos en liep weg naar haar kamer.
Gelebrian ging boos naar
de haren ze ging toch met Severus uit of Inwe het goed keurden of
niet het kon haar niets schelen.
Sneep dansden blij rondjes door zijn huis terwijl hij zijn tanden poetsten hij kon niet wachten tot morgen. Hij liep naar zijn bed nog altijd met het blijen gevoel. Hij hoopte dat het wat werd tussen hem en Gelebrian, hij hoopten het echt.
"Ach trek je niets van Inwe aan!"zei Lily troostent tegen haar vriendin. "Waarom kan ze niet gewoon blij voor me zijn?"vroeg Gelebrian. "Waarom moet ze zo lulig doen?" "Ik weet het niet meid, maar het is knap stom van haar. Probeer het je niet aan te trekken en wees blij, je hebt een date! Een echte date, Severus is soms een beetje raar, maar hij komt wel altijd voor je op en is als je vrienden met hem bent een vriend voor het leven en geweldig te vertrouwen. Ik weet zekker dat als je met hem samen bent dat hij nooit vreemd zou gaan of iets." zei Lily. "Hoe weet je dat allenmaal?"vroeg Gelebrian. "We waren vrienden."zei Lily. "Huh? Je zegt net dat als je vrienden met hem bent dat dat de rest van je leven zo is."zei Gelebrian. "Klopt ook ik brak met hem hij niet met mij."Zei Lily. "Waarom?" vroeg Gelebrian. "Dat kan ik je niet vertelen sorry."zei Lily. Gelebrian knikten als Lily iets niet wou zeggen over iemand had ze het aan die gene belooft het niet te doen, en dan deed ze het ook niet. Dat respecteerden Gelebrian. "Zullen we gaan slapen?"vroeg Lily en Gelebrian knikten. Ze gingen samen liggen in het grote bed van Gelebrian. Lily was binnen 5 minuten weg maar Gelebrian kon niet slapen ze bleef maar aan severus denken. Aan zijn mooien ogen, zijn prachtigen stem, het mystreuze dat hij bezat, aan alles van hem zelfs zijn heerlijke geur. Een paar uur later viel ze toch inslaap en droomden over haar en Severus.
Severus lag in bed te denken aan Gelebrian, aan de manier waarop ze bewoog, haar stralende lach, haar pracht stem, hoe zacht haar liepen aanvoelden toen ze hem een kus op haar wang gaf, kort om aan alles. Hij kon niet wachten tot morgen. Zijn ogen vielen langzaam dicht en hij droomden dat hij bij Gelebrian was, dit was de 1e keer in de 17 jaren van zijn leven dat hij een fijne droom had.