Όταν ο διευθυντής έμεινε επιτέλους μονος του στο γραφείο του ξάπλωσε αναπαύτηκα στην καρεκλά του, παίρνοντας μια βαθιά ανάσα…
Πως θα εξηγούσε στον Χάρη τώρα για την προφητεία? Αφού ούτε ο ίδιος δεν μπορούσε να καταλάβει καλά την εννιά της!
Επίσης ο καθηγητή νταμπλαντορ δεν μπορούσε να συνδέσει της δυο προφητείες… κάτι πρέπει να έλειπε ακόμα!
Με την εύρεση της αρχαίας προφητείας πολλά πράγματα ξεκαθάρισαν ενώ πολλά αλλά μπερδεύτηκαν ακόμα ποιο πολύ..!
Ο Νταμπλαντορ χαμογέλασε ελαφρά! Τουλάχιστον όλοι ηταν καλά και τα πράγματα έδειχναν πως έτσι θα παραμείνουν για κάποιο διάστημα…
Για το πόσο ομως… ο Ηλικιωμένος μάγος δεν ήξερε …
Ο Νταμπλαντορ έκλεισε τα ματια του και χαλάρωσε, ενώ σκεφτόταν τι θα πει στο νεαρος ποττερ…!
«ΤΙ… Έκανες τέτοιο πράγμα…» Αναφώνησε όλο θαυμασμό η Σάρα σηκώνοντας τα χέρια στο στόμα της…
«Ναι… ναι…» της απάντησε ο Χάρη.. « το χειρότερο ομος ηταν όταν κατάφερα να ξεφύγω από την ουρά του δράκου! Τότε αυτός γύρισε και με κοίταξε με τα μεγαλα μάτια του γεμάτα μίσος. Μετά έκανε μια ανεπαίσθητη κινήσει προς τα πισο παίρνοντας φορα και ανασαίνοντας από την μύτη!..» το αγόρι έκανε μια μικρή παύση για να τονίσει την δραματικότητα της κατάστασης…
«Όταν πήρε την μεγάλη ανάσα ηταν που άρχισε το χειρότερο! Πάντα κοιτάζοντας με στα ματια ο δρακός άρχισε να πετάει ένα μεγάλο πίδακα φωτιάς! Όταν τον είδα να έρχεται προς το μέρος μου νόμισα πως ήρθε το τέλος μου..!..» ο Νεαρος σταμάτησε για άλλη μια φορα την διήγηση του ενο ένα ρίγος πέρασε από την ραχοκοκαλιά του, ενώ ξαναζωντάνευε η αίσθηση εκείνης της μέρας πριν ενάμισι χρονο!..
Η Σάρα βρήκε τι ευκαιρία και στο διάλειμμα που έκανε ο Χάρη τον πλησίασε ακουμπώντας το χέρι του απαλά με τα δικό της..!
Ο Χάρη γύρισε να αντικρίσει τα ματια της που τον κοιτούσαν..
αφού πέρασαν μερικές στιγμές, ο νεαρος απόστρεψε το βλέμμα του από την Σάρα και επικεντρώθηκε στης ανάμνησης του από το παρελθόν…
«… ήμουνα μπροστά του και μπορούσα να αισθανθώ την ζεστή που εκπέμπει το ποτάμι της φωτιάς που έρχονταν κατά πάνω μου… Αλήθεια εκείνη την στιγμή νόμισα πως θα πεθάνω..! έκλεισα τα ματια μου προετοιμασμένος για το χειρότερο! Αλλά δεν έγινε τίποτα, όταν άνοιξα τα ματια μου η φωτιά ειχε τελειώσει και εγώ πετούσα αρκετά μέτρα μακρύτερα από εκεί που ήμουνα πιο πριν.. και κοιτάζοντας γύρο μου είδα επίσης πως βρισκόμουνα ακριβός δίπλα από το χρυσό αυγό που έπρεπε να πάρω!..
έτσι τελείωσε ο πρώτος άθλος μου!..» της είπε ο Χάρη χαμηλώνοντας την φωνή του..!
Επικράτησε για μερικές στιγμές σιωπή κατά την οποια κανεις δεν μίλησε! Ακούγονταν μονάχα τα βήματα των δυο παιδιών και του φύλακα τους…
Την σιωπή την έσπασε η Σάρα λέγοντας. «Χάρη… είναι απίστευτο αυτό που έκανες.. εμάς στο Ντάρμστρανγκ δεν μας είπανε λεπτομέρειες, απλά μας είπανε πως το Χογκουαρτς έκλεψε, και πως αντί για ένα διαγωνιζόμενο εχει δυο… επίσης μας είπανε ότι χάσαμε το πρώτο άθλο αλλά παρά τρίχα..
Στο σχολείο μας υπήρχαν πολλές φήμες που ελεγαν πως νίκησες εσύ μόνο και μόνο επειδή ο Νταμπλαντορ έβαλε απάνω σου μερικές πανίσχυρες γητειές η οποίες σε προστάτευαν και σε έκαναν πολύ ποιο δυνατό!»
Του είπε η Σάρα..
Ο Χάρη γέλασε με αυτή την σκέψη δεν ειχε σκεφτεί ποτέ στο παρελθόν τι θα ελεγαν άραγε στα αλλά σχολεία για αυτόν…
Εκείνη όμως την στιγμή έφτασαν μπροστά από την είσοδος του γραφείου του Νταμπλαντορ…
Εκεί σταμάτησαν και περίμεναν να τους προφτάσει ο Σεβέρους, ο οποίος βρίσκονταν μερικά βήματα πισο τους..
Όταν τους έφτασε ο καθηγητής πήρε την Σάρα και χωρείς να καθυστερεί συνέχυσε να προχωράει προς την κατεύθυνση της τραπεζαρίας..!
Ο Χάρη μένοντας μονος του περίμενε λιγο μέχρι να χαθεί τελείως η Σάρα με τον καθηγητη από τα ματια του..!
Άμεσος μετά γύρισε να αντικρίσει τον τοίχο που στην άλλη του μεριά βρίσκονταν η σκάλα η οποια οδηγούσε στο γραφείο του διευθυντή… εκεί υπήρχαν η απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα του Χάρη… παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και προσπαθώντας να αποδιώξει το άγχος που τον ειχε καταβάλει ο Νεαρος μάγος είπε την μαγική λέξη – κλειδί για να ανοίξει η πόρτα και να φανέρωση το διάδρομο που κρύβονταν πισο της…
Ο Χάρη ανέβηκε τα σκαλιά και έφτασε μπροστά από την πόρτα… εκεί σταμάτησε για να πάρει μια ανάσα! Και πριν προλάβει να χτυπήσει την πόρτα, αυτή άνοιξε από μόνη της, ενώ μέσα ακούστηκε η γνώριμη φωνή του καθηγητη Νταμπλαντορ.. «έλα Χάρη… πέρασε μέσα!..»
Ο Νεαρος έκανε οπος του είπε ο διευθυντής και μπήκε μέσα στο γραφείο.. μόλις βρέθηκε μέσα κοίταξε γύρο του! το γραφείο ηταν ίδιο οπος πάντα.. με τον Νταμπλαντορ να κάθετε στην πολυθρόνα του πισο από το γραφείο του και τους πίνακες με τους προηγούμενους διευθυντές του σχολείου να κρέμονται από πισο του…
«Έλα Χάρη.. πλησίασε..! έλα να κάτσεις..» τον παρότρυνε ο Αλμπους Νταμπλαντορ.
Ο Χάρη πλησίασε το γραφείο και κάθισε στην μια από της δυο ελεύθερες καρέκλες που βρίσκονταν μπροστά του…
« Θα θελες κάτι να ποιείς Χάρη?.» τον ρώτησε ευγενικά ο διευθυντής. Ο Νεαρος του αρνήθηκε ευγενικά..
ο Νταμπλαντορ τον κοίταξε επιμονα.. «καλά αφού δεν θες, αλλά εγώ θα πάρω μια βουτυρόμπυρα!..» του είπε, και άμεσος μετά πρόσθεσε. «σίγουρα δεν θέλεις λιγο…?»
Ο Χάρη δίστασε για λιγο και αυτό του κόστισε την ευκαιρία να αρνηθεί..
με μια κινήσει του ραβδίου του Νταμπλαντορ εμφανίσθηκαν στο γραφείο δυο ποτήρια γεμάτα ζεστή αχνιστή βουτυρόμπυρα...
Ο Νεαρος πήρε το ποτήρι του και ήπιε μια γουλιά… το ίδιο έκανε και ο μεγαλύτερος μάγος…
Υστερα από αυτό κατέβασε το ποτήρι του και το ακούμπησε μπροστά του!..
«λιπών Χάρη.. πως τα περνάς..? κάτι νέο?» τον ρώτησε ο Νταμπλαντορ..
ο Χάρη έμεινε για λιγο σιωπηλός καθώς σκέφτονταν τι να απάντηση στο διευθυντή! Ειχαν γίνει τόσα πολλά… τόσα πολλά σε τόσο μικρό διάστημα..
Τι να του πει.. ο Χάρη σκέφτηκε για μια στιγμή να μιλήσει στον Νταμπλαντορ για το όνειρα που ειχε εκείνη την νυχτα.. αλλά άμεσος απεδίωξε εκείνη την σκέψη από το μυαλό του! υπήρχαν ποιο σημαντικά πράγματα από αυτό! Άσχετα που ο Χάρη δεν ηταν καν σίγουρος αμα το Όνειρο ηταν αληθινό η όχι…
Έτσι δεν είπε τίποτα για αυτό…
Κοίταξε ωστόσο τον Νταμπλαντορ στα ματια και εξέφρασε την απορία που τον βασάνιζε εδώ και μερικές μέρες!
«Καθηγητά να σας ρωτήσω? Τι γίνετε τι συμβαίνει με μένα?.. μου είχατε πει πως μπορώ να κάνω αυτά που κάνω επειδή έχω μεγάλο πόσο μαγικής ενέργειας! Αλλά γιατί εγώ? Γιατί έχω μεγάλο πόσο μαγικής ενέργειας..?» είπε στον Νταμπλαντορ πάντα κοιτάζοντας τον στα ματια!
Ο καθηγητή Νταμπλαντορ ξερόβηξε για να καθαρίσει το λαιμό του και άμεσος μετά είπε..
«Χάρη… για να αρχίσω από την άρχει και να μην σε μπερδέψω πρέπει πρώτα να σου πω για την αρχαία προφητεία της Ροβένα Ραβελκλοου. Της οποίας την υπάρξει δεν την γνωρίζαμε μέχρι προσφατα! Μας αποκαλύφθηκε μόλις πριν από μιάμιση εβδομάδα, για την ακρίβεια μια εβδομάδα μετά από το βράδυ που έσπασε η προφητεία της Καθηγήτριας Τρελόνης! Εκείνο το βράδυ λιπών μας φανερώθηκε η αρχαία προφητεία.. επίσης εκείνο το βράδυ άρχισαν μέσα σου να ξυπνάνε η κρυφές σου δύναμης…»
ο Νταμπλαντορ έκανε μια μικρή παύση περιμένοντας λιγο το Χάρη να χώνεψη της καινούριες πληροφορίες…
«για να καταλάβεις καλύτερα ομος πρέπει να δεις και από μονος σου την προφητεία…» του είπε ο διευθυντής καθώς σηκώθηκε από την πολυθρόνα του. προχώρησε στο ντουλάπι στο οποίο έκρυβε την κιβωτό των στοχασμών. Το άνοιξε και έβγαλε από μέσα ένα αντικείμενο το οποίο ο Χάρη δεν μπορούσε να το δει.. μετά ο διευθυντής του σχολείου το σήκωσε προσεκτικά στην παλάμη του και το μετέφερε στο γραφείο. Εκεί το ακούμπησε προσεκτικά πάνω στο σκοτεινό ξύλο, μπροστά από τον νεαρό…
Ηταν ένας μαύρος κύβος! Δεν ηταν πολύ μεγάλος, το μέγεθος του ίσα που ξεπερνούσε την γροθιά του Χάρη…
Ο Νταμπλαντορ κάθισε για άλλη μια φορα στην πολυθρόνα του, παρατηρώντας προσεκτικά της αντιδράσεις του Χάρη…
Ο Χάρη κοιτούσε τώρα τον κύβο που ηταν ακουμπισμένος μπροστά του.. ηταν τελείως μαύρος και πάνω του ηταν χαραγμένα ορισμένα παράξενα σύμβολα τα οποια έμοιαζαν ποιο πολύ με καμπυλωτές γραμμές που περιτριγύριζαν ολόκληρο το κύβο!
Όταν ο νεαρος μάγος εξέτασε το παράξενο αυτό αντικείμενο, ανασήκωσε τα ματια του και κοίταξε τον καθηγητη Νταμβλαντορ…
«καθηγητά τι ακριβός είναι—» έκανε να ρωτήσει, πριν όμως προλάβει να τελειώσει την ερώτηση του, τον διέκοψε ο μεγαλύτερος μάγος.. «Χάρη θα σου πω τι είναι αυτό αλλά θα πρέπει να μου υποσχεθείς κάτι!..» του είπε με σοβαρό τόνο ο μάγος..
Ο Χάρη τον κοίταξε για αρκετή ώρα και μετά έγνεψε καταφατικά.. « τι να σας υποσχεθώ?»..ρώτησε με προθυμία..
Ο νταμπλαντορ χαμογέλασε λιγο.. « Θα ήθελα να μου υποσχεθείς που, ότι κι αν δεις και ακούσεις σήμερα θα το σκεφτείς καλά και ήρεμα πριν δράσεις κάπως.. δηλαδή θέλω να κάτσεις και να με ακούσεις μέχρι το τέλος. Γιατί σε κάποια σημεία μπορεί να γίνουν τα πράγματα κάπως μπερδεμένα και εγώ δεν θέλω να τα πάρεις στραβά..
Ελπίζω να μην ζητάω κάτι το δύσκολο! Έτσι δεν είναι Χάρη? Μπορείς να μου το υποσχεθείς αυτό?..» του είπε ο Νταμπλαντορ.. ο Χάρη άκουσε προσεκτικά των μεγαλύτερο μάγο και όταν τελείωσε του έγνεψε καταφατικά λέγοντας.. «εντάξει σου το υπόσχομαι αυτό! Ότι και να μάθω σήμερα δεν θα φύγω μέχρι να μου πεις εσύ ότι τελείωσες…. Αλλά… θέλω να μου υποσχεθείς και εσύ κάτι!» του απάντησε ο νεαρος… Ο Διευθυντής του σχολείου κοίταξε τον Χάρη γεμάτος περιέργεια.. «σε ακούω! Αμα είναι κάτι που μπορώ να κάνω, ευχάριστος θα στο υποσχεθώ!»
Ο Χάρη χαμογέλασε και συνέχυσε.. «θα ήθελα να μου υποσχεθείς ότι δεν θα μου πεις ποια για κανέναν λόγο ψέματα..! και ότι δεν θα μου κρύψεις τίποτα που να με αφορά έμμεσα..» του είπε το αγόρι…
Ο ηλικιωμένος μάγος τον κοίταζε για αρκετη ώρα πριν μιλήσει.. « το πρώτο σκέλος του αιτήματος σου, μπορώ να στο υποσχεθώ! Δεν θα σου πω ποτέ πια ψέματα στο υπόσχομαι… αλλά το δεύτερο μέρος.. είναι δύσκολο…..» ο Νταμπλαντορ σταμάτησε για να σκεφτεί καλύτερα…
«….αλλά στο υπόσχομαι! Δεν θα σου κρύψω τίποτα που να σε αφορά έμμεσα!..» είπε τελικά ο νταμπλαντορ χαμογελώντας…
«Ωραία… να γυρίσουμε λιπών στην προφητεία..» επανήλθε στο θέμα ο Χάρη…
«Ναι… ναι… λιπών.. αυτό το κουτί που βλέπεις μπροστά σου είναι κάτι σαν την κιβωτό των στοχασμών… μόνο που δεν είναι τελείως το ίδιο… αυτό εδώ είναι πολύ ποιο δυνατό.. είναι κατασκευασμένο από κάποιους παρά πολύ δυνατούς μάγους, και κατέχει πολλές δυνάμεις και δυνατότητες… πιστεύω πως μια από αυτές είναι να μας φανερώσει ολόκληρη την παλαιά προφητεία…
πριν ομος πούμε για αυτά είναι άλλο ένα θέμα το οποίο πρέπει να κουβεντιάσουμε…
…Χάρη εχεις σκεφτεί ποτέ τους παππούδες σου..» ρώτησε τον Χάρη… βρίσκοντας τον απροετοίμαστο!
« τους παππούδες μου..?… ποια σχέση έχουν όλα αυτά με τους παππούδες μου...?»
«μεγάλη! Μεγαλύτερη αποτί μπορείς να φανταστείς…» του απάντησε ο Νταμπλαντορ…
ο Χάρη τον κοίταξε ερωτηματικά.. «δηλαδή…»
«δεν εχεις αναρωτηθεί ποτέ ποίοι ηταν η προγονοί τον γονιών σου και ποιοι ηταν των δικών τους…?» των ρώτησε για άλλη μια φορα ο Νταμπλαντορ…
«όχι ιδιαίτερα! Αλλά ξέρω πως η γονείς του πατέρα μου ηταν μάγοι δηλαδή ο πατέρας μου ηταν καθαρόαιμος μάγος! Ομος η γονείς της μητέρας μου ηταν μαγκλ!..» του απάντησε ο Χάρη…
Ο Νταμπλαντορ ανασήκωσε τα φρύδια του!…
«Όντως έτσι πίστευα και εγώ μέχρι προσφατα… ότι δηλαδή η γονείς της μητέρας σου ηταν όντως μαγκλ… αλλά μόλις εμφανίσθηκε η αρχαία προφητεία κάτι δεν μου στεκόταν καλά και έτσι άρχισα να κάνω έρευνες!.. και η έρευνες αποδώσανε καρπούς… βρήκα πληροφορίες για τους παππούδες της μητέρας σου και για τους δικούς τους παππούδες και βρήκα πράγματα που ήτανε από χρόνια πολλά ξεχασμένα και καλά κρυμμένα…» ο διευθυντής του Χογκουαρτς έκανε μια παύση ενώ παρακολουθούσε τον Χάρη ο οποίος ειχε μείνει σιωπηλός ενώ προσπαθούσε να καταλάβει ποιο ηταν το νόημα να του λέει ο Νταμπλαντορ όλα αυτά που του έλεγε τώρα….
«… Αυτό που βρήκα είναι ότι η γονείς των γονιών των γονιών των γονιών της μητέρας σου ηταν μάγοι…» είπε ο Νταμπλαντορ… ενώ ο Χάρη τον κοιτούσε ακόμα χωρείς να καταλαβαίνει…
«πως δηλαδή ηταν μάγοι και μετά ξαφνικά δεν ηταν..?» ρώτησε…
σε αυτό το σημείο ο διευθυντής του Χογκουαρτς ακούμπησε με το χέρι του την πυκνή γενειάδα του και πρόσθεσε σκεφτικός..«αυτό ακριβός δεν μπορώ να το γνωρίζω.. το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να βγάζω θεωρίες..
η καλύτερη από αυτές είναι ότι υπήρχε ένα σκουοτ σε κάποια φάση του οικογενειακού δέντρο ο οποίος γέννησε κι άλλο σκουοτ ο οποίος γενισε κι άλλο… και με αυτό τον τρόπο, ξεχάστηκε ότι η ρίζες της οικογένειας ηταν πάντοτε μαγικές.. και έτσι η μητέρα σου δεν ηταν γεννημένοι από γονείς μαγκλ αλλά από μάγους! Η οποίοι δεν γνώριζαν τι ηταν…» ο Νταμπλαντορ έκανε κι άλλη παύση.. « Άρα θέλεις να μου πεις πως είναι και η δυο γονείς μου καθαρόαιμη μάγοι..! έτσι δεν είναι..?» των ρώτησε ο Χάρη..
«Ναι.. ακριβός αυτό ήθελα να σου πω..!»
« αλλά αυτό που κολλάει με την προφητεία..?» εξέφρασε την απορία του για άλλη μια φορα ο νεαρος..
«αυτό θα το δεις σύντομα…!» του απάντησε αινιγματικά ο Νταμπλαντορ..
«…ακόμα θα ήθελα να σου πω ότι εγώ δεν γνωρίζω ολόκληρη την παλαιά προφητεία! Αν και βρίσκεται μέσα σε αυτό εδώ το κουτί…» είπε δείχνοντας το κύβο που ηταν ακουμπισμένος στο γραφείο.. « είναι προστατευμένο με πανίσχυρα ξορκια και εχει τεραστία μαγική δύναμη! Είναι φυλαγμένο έτσι ώστε μόνο ένα άτομο να μπορεί να το ανοίξει… αυτό το άτομο είσαι εσύ Χάρη…!» επισήμανε ο καθηγητής… « είσαι έτοιμος να δούμε τι υπάρχει μέσα..?» ρώτησε ο ηλικιωμένος μάγος..
ο Χάρη ο οποίος δεν ειχε ξαφνιαστεί με την νέα πληροφορία , του έγνεψε καταφατικά.. «ναι είμαι έτοιμος…!» δήλωσε..
«ωραία!» ήρθε άμεσο η απάντηση του Νταμπλαντορ ενώ σηκώνονταν από τη πολυθρόνα του και πλησίασε τον Χάρη, κάθισε δίπλα του και πήρε από το τραπέζι προσεκτικά το μαύρο κύβο και τον κράτησε μπροστά του απαλά μέσα στην χούφτα του…
« Χάρη… άκουσε με προσεκτικά τώρα…! θέλω να βγάλεις το ραβδι σου..!» ο Χάρη έκανε ακριβός έτσι οπος του είπε ο Νταμπλαντορ και έβγαλε το ραβδι του.. μετά ακολουθώντας της οδηγίες του μεγαλύτερου μάγου το ακούμπησε στην πάνω μεριά του κύβου αναμεσα από τα χέρια του καθηγητη του… στην άρχει δεν συνέβη τίποτα…
ο Χάρη σήκωσε τα ματια του από το κουτί και κοίταξε τον Νταμπλαντορ ο οποίος ηταν σκεφτικός, ενώ μουρμούριζε κάτι από μέσα του.. μετά σήκωσε και αυτός το βλέμμα λέγοντας στον Χάρη…
«δοκίμασε τώρα να πεις αυτές της λέξεις ατερεθ τιον τος Γριφην ουκ Ραβεν ντιν Χαφελ, εν ων Σλιθερ ουκ τεμπους επροστερ. Εικ οχεν αξιο ομεν φορετθ, ρεβιλ ντι Ραβελκλοου τεμπους προθετρες…! εντάξει… πάμε τώρα και η δυο μαζι..! θα το πούμε τρεις φορές » είπε ο Νταμπλαντορ..
Ο Χάρη συμφώνησε και επικέντρωσε την προσοχή του στο κουτί που βρίσκονταν μπροστά του… ακουμπισμένο στο τραπέζι και με το σήμα του Διευθυντή άρχισε να επαναλαμβάνει τα λόγια που ειχε πριν λιγο πει ο μεγαλύτερος μάγος…
« Ατερεθ τιον τος Γριφην ουκ Ραβεν ντιν Χαφελ, εν ων Σλιθερ ουκ τεμπους επροστερ. Εικ οχεν αξιο ομεν φορετθ, ρεβιλ ντι Ραβελκλοου τεμπους προθετρες…
…Ατερεθ τιον τος Γριφην ουκ Ραβεν ντιν Χαφελ, εν ων Σλιθερ ουκ τεμπους επροστερ. Εικ οχεν αξιο ομεν φορετθ, ρεβιλ ντι Ραβελκλοου τεμπους προθετρες…
…Ατερεθ τιον τος Γριφην ουκ Ραβεν ντιν Χαφελ, εν ων Σλιθερ ουκ τεμπους επροστερ. Εικ οχεν αξιο ομεν φορετθ, ρεβιλ ντι Ραβελκλοου τεμπους προθετρες…»
Μόλις ο Χάρη αρχισε με των μαγικό ψαλμό αισθάνθηκε μια ανεπαίσθητη δύναμη από το κύβο να τον τραβάει προς το εσωτερικό του… στην άρχει αυτή η δύναμη ηταν μικρή τόσο μικρή που ούτε να την αισθανθείς καλά δεν μπορούσε.. όσο ομος περνούσε ο χρόνος και προχωρούσε η ψαλμωδία τόσο πιο αισθητή γινόταν και η δύναμη αυτή…
Ώσπου στο αποκορύφωμα της ψαλμωδία ο Χάρη αισθάνθηκε τον εαυτό του να μεταφέρετε, να τραβιέται από αυτή την δύναμη μέσα στο κύβο…
χωρείς να καταλάβει τι συνέβη η πως, ο νεαρος προσπάθησε να αντισταθεί σε αυτή την δύναμη αλλά χωρείς αποτελεσμα! όσο περνούσε ο χρόνος τόσο ποιο πολύ αισθανόταν να τον τραβάει…
ο Νεαρος κοίταξε γύρο του τρομοκρατημένος, ο Νταμπλαντορ βρίσκονταν δίπλα του αλλά ο Χάρη δεν μπορούσε να τον δει καλά… όλα ειχαν αρχίσει να στριφογυρίζουν..
Πήγε να βγάλει μια κραυγή αλλά ,ξαφνικά, πριν προλάβει να κάνει οτιδήποτε όλα μπροστά του μαύρισαν.
Μετά από μια στιγμή μέσα στην μαυρίλα εμφανίσθηκε ένα μικρό φως κάπου στο βάθος… που όλο μεγάλωνε και τους πλησίαζε…
Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που ο Χάρη δεν πρόλαβε να αντίδραση καθόλου..
Πριν προλάβει να καταλάβει τι γινόταν βρέθηκε να στέκετε σε ένα δωμάτιο με τον νταμπλαντορ να βρίσκεται δίπλα του…
Ο Χάρη κοίταξε γύρο του, ηταν σε ένα παλιομοδίτικο δωμάτιο που έμοιαζε με γραφείο..!
Ωστόσο δεν υπήρχε κανένα τραπέζι.. ειχε ένα τζάκι στο οποίο έκαιγε μια ζωηρή φωτιά, στους τοίχους του δωματίου ηταν κρεμασμένη πίνακες που απεικόνιζαν διάφορα παράξενα σύμβολα..
Ο Νεαρος γύρισε να αντικρίσει την διευθυντή του σχολείου. «καθηγητά Νταμπλαντορ, που βρισκόμαστε.?» ρώτησε ο Χάρη..
Ο μεγαλύτερος μάγος για μια στιγμή δεν μίλησε… μετά του απάντησε σκεφτικός.. «πρέπει να ήμαστε μέσα στο μαγικό κουτί..!» του επισήμανε…
«Και τι θα κάνουμε τώρα?» έκανε να ρωτήσει ο Χάρη αλλά πριν προλάβει να ολοκληρώσει την ερώτηση του, μια μεσήλικοι αλλά όμορφη, μάγισσα εμφανίσθηκε από το πουθενά στο δωμάτιο…
«Χαίρεται!…» είπε και στους δυο μάγους…
μόλις ο Νταμπλαντορ την είδε, έκανε ένα βήμα προς τα πισο και υποκλίθηκε βαθιά…
«Χαίρετε και σε σένα μεγάλη μάγισσα, μια από τους ιδρυτές του Χογκουαρτς και μεγάλη προφήτισσα!..» της απάντησε ο Νταμπλαντορ..
Ο Χάρη ειχε μείνει να την κοιτάζει με ένα κουτό βλέμμα στον πρόσωπο του! αυτή ηταν η Ροβένα Ραβελκλοου… μα πως, πως ηταν δυνατόν κάτι τέτοιο..?
Πριν μπορέσει ο Νεαρος να ελέγξει τον εαυτό του είπε.. « εσείς δεν είστε η Ροβένα Ραβελκλοου..? μα πως γίνετε? Αφού είστε νεκρή!..» παραπονέθηκε ο Χάρη!
Η Ροβένα τον κοίταξε με στοργή και του Χαμογέλασε… « Για σου Χάρη! Ναι είμαι η Ροβένα Ραβελκλοου! Αυτοπροσώπως.. και ναι είμαι και νεκρή επεισεις…
Τώρα μπορείς και μου μιλάς μόνο και μόνο Χάρη στο μαγικό κύβο!.. ένα δημιούργημα και τον τεσσάρων ιδρυτών…!
Ο Κύβος εχει πολλές δύναμης, αυτό μην το Ξεχνάς…» του είπε εκείνη..
ο Χάρη που ακόμα δεν ειχε κατάλαβε τι συνέβαινε γύρο γύρισε να αντικρίσει ερωτηματικά των Νταμπλαντορ!..
«Καθηγητά νταμπλαντορ.. τι γίνετε εδώ..? μου είπατε ότι θα μου δείξετε την προφητεία..!» είπε ο Νεαρος στον Διευθυντή του σχολείου..
ο Νταμπλαντορ του ανταπέδωσε το βλέμμα! «ναι Χάρη.. αυτό ακριβός κάνω! Ποιος είναι καλύτερος να σου εξηγήσει την προφητεία από την ίδια την Ροβένα Ραβελκλοου…!» του είπε χαμογελώντας…
Ο Χάρη κοίταξε τώρα την ιδρύτρια.. «Γιατί δεν καταλαβαίνω πολλά..?» την ρώτησε!
Η Ροβένα τον πλησίασε και ακούμπησε το χέρι της στον ώμο του Χαρι.. «παιδί μου μην ανησυχείς..! είναι πολλά που πρέπει να σου πούμε τώρα..! είναι πολλά που πρέπει να καταλάβεις και μετά να κανεις..!»..!
Ο Χάρη δεν ηρέμησε καθόλου με την απαντήσει της ιδρύτριας.. ειχε μπερδευτεί πολύ και ήθελα να μάθει της απαντήσεις στης ερωτήσεις που τον βασάνιζαν..
Επικράτησε για λιγο σιγή στο δωμάτιο ώσπου ο Χάρη δεν άντεξε άλλο…
« μπορεί σε παρακαλώ κάποιος να μου πει τι γίνετε μαζι μου..?» ρώτησε τελικά, δείχνοντας την ανυπομονησία του..
Η Ροβένα έριξε ένα ανησυχώ βλέμμα στον Νταμπλαντορ ο οποίος της έγνεψε καταφατικά παρακινώντας την να συνέχιση..!
«Λιπών Χάρη.. καταρχάς κάθισε..» είπε η Ραβελκλοου και με μια αμυδρή κινήσει του χεριού της εμφανίσθηκαν στο δωμάτιο τρις μεγάλες πολυθρόνες! Ο καθένας κάθισε σε μια…
όταν βολεύτηκαν η Ροβένα τους πρόσφερε ζεστό τσάι το οποίο το πήραν ευχάριστος…
ο Χάρη ηταν έτοιμος για άλλη μια φορα να ρωτήσει την Ροβένα σχετικά με την προφητεία αλλά αυτή την φορα τον πρόλαβε αυτή..
«Χάρη θέλω να με ακούσεις προσεκτικά..! στην άρχει θα σου πω την προφητεία οπος ακριβός εχει γίνει! Μην με διακόπτης για κανένα λόγο! Και μην κανεις ερωτήσεις..! όλα θα απαντηθούνε στο τέλος…!
… εντάξει?» ρώτησε..
Ο Νεαρος έγνεψε καταφατικά, ότι συμφωνούσε μαζι της…
«Ωραία..» του αποκρίθηκε η Ροβένα… «…άκου λιπών καλά..» του είπε..
Τελειώνοντας αυτή την φράση η Ραβελκλοου έκλεισε τα ματια της συγκεντρώθηκε στον εαυτό της… σε μια συγκεκριμένη σκέψη της.. σε μια συγκεκριμένη ανάμνηση…
« Όταν φεγγάρια πολλά θα εχει δει ο κόσμος, και μέσα στο πόνο θα ζει..!
όταν ο ήλιος γυρίσει 10 εκατοντάδες φορές και η γη την καταστροφή γνωρίσει…
Όταν ένας μάγος θα γεννηθεί για να πεθάνει και να αναγεννηθεί, με κακούς σκοπούς…
Όταν ο πλανήτης στα πρόθυρα του αφανισμού θα στέκετε…
Τότε θα ανέρθει η ενώσει.. Τότε θα ενωθούν η τέσσερις σε ένα.. Τότε θα γεννηθεί ένα παιδί με το αίμα και τον τεσσάρων για να σώσει το κοσμο…
Ο Καθένας θα του δώσει κάτι…
Το λιοντάρι θα δώσει την δύναμη της θέλησης και το θάρρος το ατσαλένιο…
Ο Ασβός θα δώσει την σοφία και την γνώση του μυαλού…
Το γεράκι θα δώσει την αρχαία τέχνη τον στοιχείων που πρέπει να μάθει να ελέγχει..!
Και τελικά το φίδι.. θα δώσει χωρείς να θέλει δύναμης πέρα κάθε γνώσεις..!
Όλοι μαζι θα δώσουν δύναμη και ελπίδα για σωτήρια!
Για να σωθεί ομος ο κόσμος η ενώσει τον τεσσάρων σε ένα δεν αρκεί..!
Ο μάγος, ο Μαύρος δύναμης πολλές εχει, για της οποίες δεν γνωρίζει…
Και η δυο μεριές κατέχουν τεράστιες δύναμης και τους συνδέει δεσμός..! δεσμός αιώνιου πολέμου..!
Και η δυο θα χρειαστούν βοήθεια!
Η Μαύρη πλευρά θα βοηθηθεί από ένα αρουραίο ένα δράκο και το μαύρο πεντάλφα…
Ενώ η άσπρη στο Λάμπρο φως του φεγγαριού θα βρει την δύναμη να πολεμήσει..!..»
Με αυτά τα λόγια η Ροβένα άνοιξε τα ματια της και τα κάρφωσε στον Χάρη. Ο Οποίος ειχε μείνει άφωνος να την κοιτάζει…
«λιπών Χάρη.. πως σου φάνηκε..?» τον ρώτησε η μεγαλύτερη μάγισσα..!
Στην άρχει ο Χάρη δίστασε να απαντήσει, γιατί δεν ήξερε από πού να αρχίσει, αλλά τελικά ρώτησε. «για εξήγησε μου… δεν κατάλαβα τίποτα..!» είπε με ειλικρίνεια ο Χάρη…
«Για να κατεβείς πρέπει πρώτα να σου πούμε μερικά αλλά πράγματα…»
είπε η Ραβελκλοου…
«ναι.. ναι..» της απάντησε ο Χάρη.. «…αλλά αμα αυτή η προφητεία αφορά εμένα τότε γιατί λέει πως θα γεννηθεί ένα παιδί με το αίμα και τον τεσσάρων.. τι εννοεί με αυτό και τη εννοεί λέγοντας πως ο καθένας θα δώσει κάτι σε αυτόν… δηλαδή σε μένα..?» ρώτησε προβληματισμένος ο Νεαρος…
«γι'αυτό ακριβός θέλαμε να σου μιλήσουμε και εμείς… αυτό είναι το ποιο σημαντικό πράγμα…» είπε ο Νταμπλαντορ μπαίνοντας αβέβαια στην συζητήσει…
«Ναι.. καθηγητά! Αλλά έτσι οπος τα λέει η προφητεία το άτομο, αυτόν τον ένα για τον οποίο μιλάει, πρέπει να είναι ο απόγονος και τον τεσσάρων ιδρυτών του Χογκουαρτς..» επισήμανε ο Χάρη σίγουρος πως βρήκε κάτι να τους στριμώξει…
την στιγμή που ο Χάρη τελείωσε την πρόταση, ακούστηκαν τρία μπαφ.. και στην αίθουσα εμφανίσθηκαν τρεις μάγοι!..
ο Χάρη αναπήδησε αιφνιδιασμένος από την απότομη εμφανίσει τους…
Μόλις ο νεαρος συνήλθε κάπως εξέτασε ποιο προσεκτικά του καινούριους επισκέπτες…
Ηταν δυο μάγοι και μια μάγισσα..
Ο Ένας μάγος ηταν ψηλός και ρωμαλέος με μακριά όμορφα μαυρα μαλλιά και πολύ έντονα ματια… από το ανάστημα του μπορούσε κανεις να πει πως ηταν περήφανος για τον εαυτό του και έτοιμος να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε δυσκολία έμπαινε στον δρόμο του…
Μόλις τους είδε εκεί έκανε μια βαθιά υπόκλιση λέγοντας.. « καλός ορίσατε, επισκέπτες από μακριά… το όνομα μου είναι Γκρίφιντορ… Γκόντρικ Γκρίφιντορ… στης υπηρεσίες σας νεαρέ κύριε..» είπε άμεσος ο Γκόντρικ Γκρίφιντορ με δυνατή φωνή γεμάτη αυτοπεποίθηση…
Δίπλα στον Γκρίφιντορ στέκονταν μια κοντή μάγισσα με μακριά καστανά μαλλιά που απλώνονταν ελευθέρα στους μικροκαμωμένους ωμούς της… κοιτάζοντας την όμως σε τραβούσαν τα ματια της που ηταν εξωτικά… ηταν σαν να έχουν μέσα του μια παράξενη φωτιά… μια παράξενη ζωή… αυτά τα τόσο ξεχωριστά ματια έπνεαν μια αίσθηση ασφάλεια και φιλικότητας…
Η Μάγισσα πλησίασε τον Χάρη τον κοίταξε καλά και τον φίλησε στο μετοπο… «καλώς όρισες αγόρι μου…» του είπε τελικά με μελωδική φωνή.. «… ονομάζομαι Χελντα Χαφλπαφλ. Στην διάθεση σου..» του είπε και έκανε ένα βήμα πισο για να σταθεί δίπλα από τον Γκόντρικ…
«βλακείες…» ακουστικέ από την γωνία του δωματίου, καθώς ο τελευταίος μάγος έκανε ένα βήμα προς τη μεριά του Χάρη… ηταν ψηλός με μακριά κατάμαυρα μαλλιά… φορούσε ένα μάκρη κατάμαυρο χιτώνα ο οποίος τόνιζε το άσπρο χρώμα του προσώπου του…
« είμαι ο ΣΑΛΑΖΑΡ ΣΛΊΘΕΡΙΝ…» είπε ο μάγος με επισημότητα…
«και από μένα μην περιμένεις να ταπεινωθώ προσφέροντας σου της υπηρεσίες μου…» είπε περήφανα ο Σαλαζαρ, κοιτάζοντας τον με ένα βλέμμα το οποίο στον Χάρη θύμιζε πολύ έναν άλλο αρχοντα του σκοτους που γνώριζε…
«Έλα τώρα Σαλαζαρ.. κουταμάρες…» είπε ο Γκόντρικ.. «…μην το πειράζεις το παιδί..!»
Ο Σαλαζαρ κοίταξε τον Γκόντρικ με ταπεινωτικό βλέμμα αλλά δεν έδωσε συνεχεία στο θέμα…
Όλοι αυτή την ώρα ο Χάρη ειχε μείνει άφωνος.. μπροστά στα ματια του ειχε τους τέσσερις ιδρυτές του Χογκουαρτς… τέσσερις από τους μεγαλύτερους μάγους του κόσμου… και η ίδια η Ροβένα Ραβελκλοου του υποστήριζε ότι ηταν απόγονος και τον τεσσάρων… ο Χάρη δεν μπορούσε να τα πιστέψει όλα αυτά..
Κοίταξε δίπλα του, Τον Νταμπλαντορ για να αναζητήσει καμία υποστηρίξει αλλά τον είδε να εχει σκύψει και να εχει κατεβάσει το κεφάλι του μπροστά από τους τέσσερις μεγάλους μάγους…
«Λιπών Χάρη… γιατί δεν λες τίποτα..?» τον ρώτησε ο Γκρίφιντορ.. «…πες μας για την ζωή σου.. πως είναι τώρα σε εσάς…»…
πριν προλάβει να απαντήσει ο Χάρη μπήκε στην μέση η Ροβένα.. «Γκόντρικ γλυκέ μου.. άσε το παιδί να αναπνεύσει λιγο… δεν εχει καταλάβει ακόμα πολλά και έχουμε να του εξηγήσουμε παρά πολλά…
θα έχετε χρονο να τα πείτε αυτά αργότερα..!
.. τώρα όμως πρέπει να μιλήσουμε για ποιο σημαντικά θέματα…» η ιδρύτρια του κοιτώνα της σοφία και της γνώσεις έστρεψε το βλέμμα της στον Χάρη..
«Χάρη, οπος έλεγες πριν… δεν είσαι ο απόγονος και των τεσσάρων μας… όχι τουλάχιστον έμμεσα…» είπε ρίχνοντας ένα βλέμμα προς την μεριά του Σαλαζαρ που στεκόταν ποιο πέρα και παρίστανε πως αυτή η συζητήσει δεν το ενδιέφερε…
η Ροβένα επέστρεψε την προσοχή της στον Χάρη…
« για να καταλάβεις καλύτερα πρέπει να πούμε για τους γονείς σου…
..Ο Πατέρας σου είναι δικός μου απόγονος και του Γκόντρικ…» είπε η Ροβένα ενώ ο Γκόντρικ την πλησίασε και την έπιασε από το χέρι..
«… παντρευτήκαμε και κάναμε ένα παιδί, το οποίο έκανε ένα παιδί και πάει λέγοντας μέχρι τον πατέρα σου…» πρόσθεσε ο Γκόντρικ
«Ναι…» είπε η Ροβένα.. «… και η μητέρα σου είναι απόγονος της Χελντα..!»
Η Χελντα έκανε ένα βήμα προς το Χάρη…
«. Άρα είμαι η προ προ προ προ προ γιαγιά σου Χάρη…» είπε χαμογελώντας και κοιτάζοντας τον στοργικά με τα ματια της, η Χελντα Χαφλπαφλ…
Ο Χάρη ειχε μείνει.. ο εγκέφαλος του φώναζε με όλοι του την δύναμη πως δεν ηταν δυνατόν αυτό που γινόταν τώρα γύρο του… πως ηταν όνειρα… πως δεν μπορούσε να είναι αλήθεια…
Όμως μέσα του ο Χάρη αισθανόταν μια παράξενη οικειότητα όταν βρίσκονταν αναμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους…
Ο Χάρη πήγε να πει πως η μητέρα του ηταν γεννημένη από μαγκλ αλλά θυμήθηκε αυτό που του ειχε πει ο νταμπλαντορ… ότι δηλαδή η γονείς της μητέρας του ηταν σκουτ…
Μετά ομος του ήρθε κάτι άλλο στο μυαλό…
« Μα αφού η μητέρα μου ηταν στο Γκρίφιντορ, πως γίνετε αυτό αφού είναι απόγονος της Χαφλπαφλ..» ρώτησε ο Χάρη…
«Αλήθεια η απόγονος της Χελντα ηταν στο Γκρίφιντορ..» αναπήδησε γεμάτος ενδιαφέρων ο Γκόντρικ.. «…μιας και μιλάμε για τους κοιτώνες, σε ποιο πήγες εσύ..? ελπίζω να μην πήγες στο κοιτώνα αυτού εδώ..» είπε ρίχνοντας ένα πλάγια βλέμμα στον Σαλαζαρ ο οποίος στεκόταν μερικά βήματα πιο πέρα…»
Όμως για άλλη μια φορα πριν απαντήσει ο Χάρη τον πρόλαβε η Ροβένα..
«Γκόντρικ… τι σου είπα..? Άσε το παιδί ήσυχο… θα έχετε πολύ χρονο μπροστά σας να τα πείτε όλα αυτά…
τώρα αγόρι μου…» είπε καθώς στράφηκε προς την μεριά του Χάρη…
«… το ότι η μητέρα σου κατέληξε στο Γκρίφιντορ δεν σημαίνει τίποτα… πολλές φορές το καπέλο της επιλογής βλέπει πολλά πράγματα σε έναν άνθρωπο… μπορεί η μητέρα σου να πήγε τελικά στο Γκρίφιντορ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εχει το αίμα της Χελντα…
εχεις κάποια άλλη απορία..?» τον ρώτησε ευγενικά..!
ο Χάρη δεν ήξερε τι να τη απαντήσει.. ένιωθε πως αμα προσπαθούσε να μιλήσει το μόνο που θα ακούγονταν θα ηταν ένα κρώξιμο…
Ευτυχώς όμως τον έσωσε από τον κόπο ο Σαλαζαρ..
« Εγώ ένα πράγμα δεν μπορώ να καταλάβω, και το έχω αληθινοί απορία..!» είπε με μια μυστήρια φωνή και πλησίασε τον Χάρη…
«βρε κακομαθημένο… εχεις γνωρίσει ποτέ τον σκοτεινό αρχοντα? Πως είναι…?» ρώτησε ο Σαλαζαρ τον Χάρη… στην παράξενη γλώσσα των ερπετών… σίγουρος πως ο νεαρος δεν θα καταλάβαινε τίποτα…
ο Χάρη όμως πριν κάτσει να σκεφτεί τι θα πει, του απάντησε στην ίδια γλώσσα…
«Ναι τον έχω γνωρίσει τον σκοτεινό αρχοντα..! και για δικιά σου πληροφορία ο συγκεκριμένως σκοτεινός αρχοντας άνοιξε την μυστικοί σου κάμαρα..»
του είπε..
Ακούγοντας τα λόγια του Χάρη και τον τρόπο με τον οποίο ειχε μιλήσει, ο Σαλαζαρ έκανε ένα βήμα προς τα πισο..!
«Άρα γνωρίζεις…»είπε. Τώρα στην κανονική γλώσσα…άμεσος μετά επανήλθε στην γλώσσα τον ερπετών και ρώτησε…
«τι εννοείς ομος… πως κατάφερε να άνοιξη την καμάρι… και τι έγινε όταν την άνοιξε..?» ρώτησε όλο προσμονή ο Αρχοντας του σκοτους…
Ο Νεαρος αποφάσισε πως δεν άξιζε να χαλάσει το χατίρι του Σλίθεριν και έτσι του απάντησε στην γλώσσα του..!
« Ο Σκοτεινός αρχοντας την άνοιξε επειδή είναι ο τελευταίως απόγονος σου..!» είπε ο Χάρη..
ακούγοντας το ο Σαλαζαρ δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τον εαυτό του…« ΤΟ ΗΞΕΡΑ…!» αναφώνησε δυνατά…! «Συνέχισε.. πες μου κι αλλά!» πρόσταξε τον Χάρη..!
Ο Χάρη Συνέχισε χωρείς να εχει κλονιστεί το ηθικό του!
« Όταν άνοιξε η κάμαρη ελευθερώθηκε το θεριό που ηταν μέσα… το μικρό σου ζωάκι..»
είπε σαρκαστικά…
«Και..?» ρώτησε ο Σαλαζαρ όλο αφτιά…
« και…» του απάντησε ο Νεαρος.. «…το σκότωσα!» είπε περήφανα ο Χάρη…
ο Σαλαζαρ ακούγοντας αυτό, έκανε ένα βήμα προς τα πισο Ξαφνιασμένος… « ΤΙ… έκανες κάτι τέτοιο..!
Μα πως κατάφερες να κανεις τέτοιο πράγμα?..» ρώτησε, στην κοινή γλώσσα…,
Ο Νεαρος έκανε να του απάντηση αλλά αυτή την φορα επέμβει ο Γκρίφιντορ…
«Χάρη… Σαλαζαρ…? τι λέτε τόση ώρα… μήπως θα θέλατε να μας πείτε και εμάς…»
Ο Χάρη ο οποίος ειχε προς στιγμή ξεχάσει τους υπόλοιπους κοίταξε γύρο του!..
Όλα τα ματια ηταν στραμμένα προς τα πάνω του και τον κοιτούσαν με περιέργεια…
«Δεν είναι τίποτα το σπουδαίο..!» είπε ο Σαλαζαρ… υστερα γύρισε να αντικρίσει την Ροβένα…
«εγώ ποτέ δεν πίστεψα στην προφητεία!..» της είπε.. «τώρα όμως πρέπει να παραδεχτώ ότι μπορεί να έκανα λάθος…» είπε… έκανε μια μικρή παύση και μετά συνέχισε.. « Αυτό που δεν έχω καταλάβει είναι πως κατάφερε αυτός…»και έδειξε τον Χάρη… « Να εχει και της δικές μου δύναμης…!» αποτελείωσε την ερωτήσει του ο Σαλαζαρ Σλίθεριν…
Η Ροβένα δεν του απάντησε άμεσος…
«Σαλαζαρ για να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω..! Εγώ ξέρω μόνο το τι λέει η προφητεία…
γι αυτό πρέπει να ρωτήσεις τον Τωρινό διευθυντή του Χογκουαρτς… τον Αλμπους Νταμπλαντορ…» είπε τελικά η Ραβελκλοου, κοιτάζοντας προς την μεριά του Νταμπλαντορ…
Άμεσος το βλέμμα του Σαλαζαρ έπεσε για πρώτη φορα στον Νταμπλαντορ, εξετάζοντας τον προσεκτικά…
Όλοι αυτή την ώρα ο νταμπλαντορ ειχε κρατήσει χαμηλό ανάστημα αποδίδοντας έτσι τον σεβασμό που άρμοζε στους τέσσερις ιδρυτές του Χογκουαρτς…
«Αλμπους για πες μου, πως κατάφερε το παιδί να αποκτήσει της δύναμης μου..?» ρώτησε για δεύτερη φορα ο Σλίθεριν…
Ο Αλμπους Νταμπλαντορ τον κοίταξε προσεκτικά στα ματια… «Σεβασμιότατε Σαλαζαρ Σλίθεριν.. η Γνώμη μου είναι πως πρέπει να τα μάθετε από τον ίδιο τον Χάρη… τα ξέρει όλα..!»
Του απάντησε ο Αλμπους με ήρεμη φωνή, μετά γύρισε να αντικρίσει την Ροβένα… « Δεσποινίς Ραβελκλοου.. Είμαι σίγουρος πως ο Χάρη δεν εχει καταλάβει ακόμα καλά την προφητεία… καλό θα ηταν να την πάρουμε κομμάτι, κομμάτι και να την εξηγήσουμε…» είπε στην Ροβένα με δυνατή φωνή…
Η Ροβένα του Χαμογέλασε… «εχεις δικιο Αλμπους Νταμπλαντορ, δικό μου το λάθος που άφησα τη συζήτηση να ξεφύγει τόσο μακριά από την προφητεία…»
Με αυτά τα λόγια η Ροβένα γύρισε προς το Χάρη..
«Ο Αλμπους σκέφτηκε σωστά.. για να καταλάβεις σωστά την προφητεία χωρείς να υπάρχουν λάθη και παρεξηγήσεις, πρέπει να την πάρουμε κομμάτι κομμάτι από την άρχει…
λιπών ας πάρουμε το πρώτο κομμάτι…
Όταν φεγγάρια πολλά θα εχει δει ο κόσμος, και μέσα στο πόνο θα ζει..!
όταν ο ήλιος γυρίσει 10 εκατοντάδες φορές και η γη την καταστροφή γνωρίσει…
Όταν ένας μάγος θα γεννηθεί για να πεθάνει και να αναγεννηθεί, με κακούς σκοπούς…
Όταν ο πλανήτης στα πρόθυρα του αφανισμού θα στέκετε…
Αυτό είναι το πρώτο κομμάτι της προφητείας… οπος φαίνετε, μας μιλάει για τον Χρονο στον οποίο επρόκειτο να συμβούν τα πράγματα για τα οποια μας μιλάει…
Εδώ μας λέει πως σε 1000 χρόνια περίπου όταν η γη θα εχει αλλάζει πολύ προς το χειρότερο θα γεννηθεί κάποιος κακός μάγος ο οποίος θα πεθάνει και με κάποιων τρόπο θα ξαναγεννηθεί… αυτός ο μάγος θα μπορέσει να προκαλέσει την καταστροφή στον κοσμο…
Αυτό είναι το πρώτο μέρος… το κατάλαβες, Χάρη παιδί μου..?» ρώτησε τον Χάρη η Ροβένα!
Ο Χάρη ο οποίος βρίσκονταν μερικά βήματα δίπλα από την Ραβελκλοου της έγνεψε καταφατικά!
«Ωραία…» συνέχυσε η Ροβένα… «τότε πάμε στο δεύτερο μέρος…
Τότε θα ανέρθει η ενώσει.. Τότε θα ενωθούν η τέσσερις σε ένα.. Τότε θα γεννηθεί ένα παιδί με το αίμα και τον τεσσάρων για να σώσει το κοσμο…
Ο Καθένας θα του δώσει κάτι…
Το λιοντάρι θα δώσει την δύναμη της θέλησης και το θάρρος το ατσαλένιο…
Ο Ασβός θα δώσει την σοφία, την γνώση του μυαλού καθώς και τη τέχνη των αστρων…
Το γεράκι θα δώσει την αρχαία τέχνη τον στοιχείων που πρέπει να μάθει να ελέγχει..!
Και τελικά το φίδι.. θα δώσει χωρείς να θέλει δύναμης πέρα κάθε γνώσεις..!
Αυτό εδώ το κομμάτι μας μιλάει για σένα Χάρη… Μας λέει για το αγόρι που θα γεννηθεί και θα εχει της δύναμης και τον τεσσάρων, δηλαδή μας λέει ότι θα γεννηθεί ένα παιδί που θα είναι απόγονος και τον τεσσάρων ιδρυτών του Χογκουαρτς…
Επεισεις μας λέει πως ο καθένας από τους ιδρυτές θα ¨δώσει¨ κάτι σε αυτό το παιδί.. δηλαδή θα κατέχεις της δύναμης και τα καλά που εχει ο καθένας από μας…»
Η Ροβένα κοίταξε προσεκτικά τον Χάρη στα ματια… «Το κατάλαβες αυτό το κομμάτι Χάρη..?»
Ο Νεαρος έγνεψε καταφατικά.. «αυτό το κατάλαβα… αλλά τι εννοεί λιγο ποιο κατο..? εκεί που λέει για τον καθένα από τους ιδρυτές ξεχωριστά..? Το ποια ακριβώς δύναμη θα μου δώσουν…» ρώτησε ο Χάρη…
«πολύ σωστά … εκεί που αναφέρετε στα ζώα, εννοεί εμάς, τους τέσσερις ιδρυτές!
Το πρώτο είναι ξεκάθαρο! Μας μιλάει για τον Γκόντρικ Γκρίφιντορ! Από τον οποίος θα πάρεις την δυνατή θέληση και το θάρρος!
Μετά μας μιλάει για μένα! Μας λέει που θα πάρεις την γνώση του μυαλού! δηλαδή την ορθή σκέψη, επίσης μας λέει πως θα εχεις την τέχνη των άστρων… από την αρχαιότητα η τέχνη των άστρων θεωρείται η μαντική!
Αλλά όταν μιλάμε για μαντική δεν εννοούμε μόνο το μικρό κομμάτι της το οποίο είναι ευρύτερα γνωστό! Υπάρχουν παρά πολλά ήδη μαντικής αλλά για αυτό θα μιλήσουμε αργότερα… οπος και για τα για τα υπόλοιπα μαθήματα που θα κάνουμε!» είπε η Ροβένα καθώς έκανε μια μικρή παύση για να πάρει ανάσα..
«Τι…? Θα κάνουμε και μαθήματα..?» ρώτησε άμεσος ο Χάρη…
«Και βέβαια Χάρη.. θα πρέπει να κάνουμε μερικά μαθήματα για να σε βοηθήσουμε να μπορέσεις να καταλάβεις και να ελέγξεις της νέες σου δύναμης!..
Αλλά για να επιστρέψουμε στο θέμα…
Μετά από μένα η προφητεία, μας λέει για την Χελντα… συγγνώμη Χάρη αλλά δεν μπορώ να σου πω αυτή την στιγμή για το τη θα πάρεις από αυτή! Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα μάθεις και θα είναι καλύτερα!
Και τελευταίο η προφητεία αφήνει τον Σαλαζαρ! Από τον οποίο θα πάρεις κάποιες δύναμης η οποίες ξεπερνούν τα όρια της μαγικής φύσης… δυστυχώς δεν γνωρίζω πολλά για αυτό το θέμα! Θα πρέπει να μιλήσεις με τον ίδιο τον Σαλαζαρ…» είπε η Χελντα, γυρνώντας για να αντικρίσει τον Σαλαζαρ. Ο Οποίος στεκόταν μερικά βήματα δίπλα της και παρακολουθούσε προσεκτικά τον Χάρη!
«Αποτί φαίνετε ξέρουμε και η δυο κάτι το οποίο θέλει να μάθει ο άλλος…!» είπε αινιγματικά ο Σαλαζαρ «…άρα πρέπει να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε μερικές πληροφορίες! Τι νομίζεις, εκλεκτέ!» είπε ο Σαλαζαρ τονίζοντας πολύ την τελευταία λέξη!
Η Ροβένα δεν έδωσε καμία σημασία στην διακοπή του Σαλαζαρ και συνέχισε…
«Λιπών Χάρη! Τα κατάλαβες μέχρι εδώ..?» ρώτησε καλοσυνάτα!
«Ναι…» της απάντησε άμεσος ο Χάρη! «…μέχρι εδώ τα έχω καταλάβει όλα! Αν και πρέπει να παραδεχτώ ότι με μπερδεύει ακόμα στο σημείο με την Χαφλπαφλ και τον Σλίθεριν…» είπε ο Χάρη ρίχνοντας μια κόφτη ματια στον Σαλαζαρ!
«Μην ανησυχείς παιδί μου!…» πετάχτηκε η Χελντα, «…όλα θα εξηγηθούν με τον χρονο!… Ας συνεχίσουμε τώρα ομος στο επόμενο κομμάτι!»
Η Ροβένα κοίταξε με ευγνωμοσύνη την Χελντα και μετά γύρισε το βλέμμα της στον Χάρη…
«Πάμε λιπών στο επόμενο κομμάτι!… ένταξη?» ρώτησε τον Χάρη για να σιγουρευτεί πως ηταν έτοιμος για να ακούσει το επόμενο και τελευταίο μέρος της προφητείας! Όταν είδε τον νεαρό να κουνάει το κεφάλι του σε κατάφαση, συνέχυσε λέγοντας το επόμενο κομμάτι….
« Όλοι μαζι θα δώσουν δύναμη και ελπίδα για σωτήρια!
Για να σωθεί ομος ο κόσμος η ενώσει τον τεσσάρων σε ένα δεν αρκεί..!
Ο μάγος, ο Μαύρος δύναμης πολλές εχει, για της οποίες δεν γνωρίζει…
Και η δυο μεριές κατέχουν τεράστιες δύναμης και τους συνδέει δεσμός..! δεσμός αιώνιου πολέμου..!
Και η δυο θα χρειαστούν βοήθεια!
Η Μαύρη πλευρά θα βοηθηθεί από ένα αρουραίο ένα δράκο και το μαύρο πεντάλφα…
Ενώ η άσπρη στο Λάμπρο φως του φεγγαριού θα βρει την δύναμη να πολεμήσει..!..
Αυτό το κομμάτι είναι αρκετά μπερδεμένο! Για να πω την αλήθεια δεν έχω βρει κάποιο συγκεκριμένο νόημα! Θα προσπαθήσω ομος να στην εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ! Ίσος να μπορέσετε με τον καθηγητη Νταμπλαντορ να την ερμηνεύσετε ποιο καλά!
Το πρώτο μέρος μας λέει πως αυτή η ένωση των τεσσάρων σε ένα θα δώσει στον κοσμο ελπίδα, ελπίδα να σωθεί από την καταστροφή που το περιμένει εάν καταφέρει να κάνει ο σκοτεινός αρχοντας τα δικά του!
Όμως άμεσος μετά μας λέει πως η δύναμης του ενός, του απόγονος και τον τεσσάρων, δηλαδή η δικές σου Χάρη, δεν είναι αρκετές για να καταφερεις να νικήσεις τον σκοτεινό αρχοντα…
Μας λέει ότι η σκοτεινή μεριά εχει πολλές δύναμης για της οποίες δεν γνωρίζει αυτή την στιγμή!
Μέχρι εδώ τα πράγματα είναι απλά! Χωρείς πολλά μπερδέματα!
Το δύσκολο έρχεται τώρα που μας λέει ότι και η δυο πλευρές… δηλαδή εσύ και ο σκοτεινός αρχοντας έχουν πολλές δύναμης! Και τους συνδέει δεσμός..!
Αυτό το κομμάτι είναι δύσκολο! Επειδή στο μαγικό κοσμο υπάρχουν πολλά είδη δεσμών! Υπάρχουν οι δεσμοί φίλιας υπάρχουν οι δεσμοί αγάπης οι δεσμοί των γονιών προς τα παιδία τους! Οι δεσμοί αλήθειας, οι δεσμοί προστασίας, και ένα σωρό άλλων δεσμών! Άρα δεν μπορούμε να ξέρουμε με ακρίβεια ποιο δεσμο εννοεί!»
Σε αυτό το σημείο έκανε μια μικρή παύση…
«εμείς ομος ήδη γνωρίζουμε για τον δεσμο μου με τον Βολντεμορτ..!» είπε ο Χάρη χωρείς να μπορεί να συγκρατήσει τον εαυτό του! «έτσι δεν είναι καθηγητά Νταμπλαντορ..!»
Τώρα η Ροβένα έστρεψε την προσοχή της στον Νταμπλαντορ…
«Είναι αλήθεια αυτό!… γνωρίζεται το δεσμο που εχει το αγόρι με το Σκοτεινό αρχοντα… αυτόν τον Βολντεμορτ οπος τον Φωνάζετε..?» ρώτησε η Ροβένα…
Ο Νταμπλαντορ της απάντησε άμεσος! «Ναι γνωρίζουμε για αυτό! Αν και έχω μεγάλη πήρα με τα μαγικά, και έχω σπουδάσει και ασχοληθεί πολύ με την μαγιά της ενώσεις δυο η περισσότερων μάγων, δεν μπορώ να καταλάβω αυτό που συνέβη στον Χάρη και στον βολντεμορτ… είναι σαν να είναι συνδεμένη η μαγιά τους… ο ένας αισθάνεται την παρουσία του αλλού… είναι ένα πολύ παράξενο πράγμα! Δεν μπορώ να το καταλάβω…» τελείωσε ο Νταμπλαντορ χαμηλώνοντας την φωνή του…
Η Ροβένα του χαμογέλασε καλοσυνάτα! « Δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι για οτιδήποτε δεν ξέρεις η αγνοείς… όλοι μας την ζωή μαθαίνουμε… δεν είναι ντροπή! Παντός μετά πρέπει να μιλήσουμε ποιο πολύ για αυτόν τον δεσμο που εχει ο Χάρη με τον Σκοτεινό αρχοντα!» είπε η Ραβελκλοου!
«Αλλά να συνεχίσουμε στην εξήγηση της προφητείας!
Και το επόμενο κομμάτι μας μπερδεύει πολύ… μας λέει ότι η κάθε πλευρά θα βοηθηθεί από κάποιους η από κάτι…!
Ο Σκοτεινός αρχοντας θα βοηθηθεί από ένα αρουραίο έναν δράκο και το μαύρο κρανίο!
Σε αυτό το σημείο δεν υπάρχει τίποτα το οποίο μπορούμε να εξηγήσουμε! Είναι πράγματα η άτομα που θα βοηθησουν στο να ανεβάσει την δύναμη του ο Βολντεμορτ! Εγώ δεν ξέρω τι αντιπροσωπεύει το καθένα από αυτά!
Όσο αφορά εσένα ομος, τα πράγματα είναι κάπως σαφέστερα.. μας λέει πως εσύ θα βρεις τη δύναμη στο φωτεινό φως του φεγγαριού! Από τα αρχαία χρόνια το φεγγάρι θεωρείται το σύμβολο της φίλιας, της εμπιστοσύνης και της αφοσίωσης. Επειδή το φεγγάρι γυρίζει εδώ και χιλιετίες πιστά γύρο από την γη χωρίς να παραπονιέται , της κρατάει συντροφιά στης αιώνιες στιγμές της μοναξιάς…
Επίσης με το φεγγάρι σχετίζονται πολύ μύθοι και ιστορίες!
Λέγετε από τα αρχαία χρόνια πως ο ίδιος ο Μερλιν ειχε ένα πολύ καλό του φίλο με τον οποίο έκανε τα πάντα! Μια μερα ομος όταν ο Μερλιν ηταν στο τέλος της ζωής του και μετά από πολλές εκατοντάδες χρόνια ζωής της οποίες της μοιράσθηκε με τον φίλο του, αυτός τον πρόδωσε, πρόδωσε την φίλια τους για να μπόρεση να κάνει ένα δυνατό ξόρκι το οποίο θα τον κρατουσε αθάνατο!
Για να πραγματοποιηθεί ομος αυτό έπρεπε να θυσιάσει ένα πολύ κοντινό του άτομο, έπρεπε να θυσιάσει τον Μερλιν… και όντως ο φίλος του Μερλιν πήγε να κάνει την θυσία αλλά υποτίμησε της δύναμης του Μεγάλου μάγου ο οποίος κατάφερε να τον νικήσει σε μια θρυλικοί μονομαχία η οποια κράτησε ολόκληρη την μερα και τελείωσε αργά την νυχτα…
συντετριμμένος καθώς ηταν ο Μερλιν και στα πρόθυρα του θανάτου, γονάτισε δίπλα από το νικημένο πρώην φίλο του και του είπε αυτά τα λόγια!
φίλε μου, εσένα που θα σου εμπιστευόμουνα την ζωή μου και την ζωή των απόγονων μου και των δικών τους! Πως μπόρεσες να με προδώσεις!
Έπεσες και εσύ στην παγίδα και ήθελες δύναμη και δόξα! Ακριβός το αντίθετο από αυτά που ήθελα να σου διδάξω!
Πρέπει να τιμωρηθείς..! είπε ο Μερλιν και κάπως ηταν συναισθηματικά φορτισμένος που τον ειχε προδώσει ο καλύτερος φίλος του, έκανε μια από της τελευταίες μαγικές του επιδείξεις…
Και έτσι δημιούργησε μια παντοδύναμη κατάρα που μέχρι σήμερα δεν εχει βρεθεί κανεις να την αντιμετωπίσει.. όχι τελείως τουλάχιστον!
Ο μεγάλος μάγος και δάσκαλος άνοιξε τα χέρια του και κοίταξε τον ουρανό! Εκεί πάνω από το κεφάλι του βρίσκονταν το μεγαλύτερο και λαμπρότερο άστρο απ' όλα, το άστρο της φίλιας της εμπιστοσύνης και της αφοσίωση… πάνω από το κεφαλή του έλαμπε εκείνη την νυχτα το φεγγάρι δείχνοντας του την απόλυτη μορφή του…
Ο Μερλιν κοίταξε την πανσέληνο με δάκρυα στα ματια. Και άρχισε να ψέλνει…
την νυχτα ετούτη και όλες της άλλες που θα ακολουθήσουν, όταν το φεγγάρι θα εχει την απόλυτη μορφή του, ο άντρας αυτός θα γίνετε ένα θειο για να του θυμίζει ότι πρόδωσε ότι οποίο πολύτιμο υπάρχει κάτω από την γη ότι πρόδωσε την φίλια..!
Θα γίνει αυτό που ποθεί! Δυνατός, γρήγορος, με δύναμη και δόξα! Αλλά ποτέ, ποτέ ποια δεν θα γνωρίσει άλλη φίλια!
Την νυχτα ετούτη και της όμοιες της όταν θα κοιτάει τη φίλια καταπρόσωπο δεν θα αντέχει και θα μεταμορφώνετε σε ένα θεριό σε ένα τέρας το οποίο θα μίση τα πάντα και τους πάντες..
Ο Μερλιν ολοκλήρωσε την κατάρα του καθώς το πρώτο δάκρυ του έπεσε στο σκληρό χώμα ενισχύοντας την δύναμη της κατάρας…
Εκείνη την νυχτα, Χάρη, γεννήθηκε ο πρώτος λυκάνθρωπος!…»
Η Ροβένα τελείωσε με μια την φωνή της να καταλήγει σε ένα λυπημένο ψίθυρο!
Ο Χάρη ειχε μείνει να την κοιτάζει, επηρεασμένος από την ιστορία την οποια ειχε μόλις ακούσει…
Όταν πέρασαν μερικές στιγμές και ο Χάρη συνήλθε γύρισε προς την Ροβένα και την ρώτησε! «δηλαδή θέλεις να μου πεις ότι εμένα θα με βοηθησουν οι φίλοι μου..?» είπε το αγόρι.
Η Ροβένα τον κοίταξε… « να Χάρη.. κατά κάποιο τρόπο ναι… εσένα θα σε βοηθησουν η φίλη σου και η αφοσίωση τους!
Αλλά πρέπει να βρεις και εσύ την δικιά σου αφοσίωση την δικιά σου πίστη στον εαυτό σου! Να πιστέψεις στης δύναμης σου, να εχεις μια γνώμη, να εχεις την εσωτερική δύναμη οπος το λένε μερική! Ώστε να καταφερεις να αντιμετωπίσεις της δύσκολες καταστάσεις…
Ώστε να καταφερεις να νικήσεις τον Βολντεμορτ..!»
Η Ροβένα για άλλη μια φορα σώπασε αφήνοντας την φωνή της να τραβηχτή και να καταλήξει σε ένα αδύναμο ψίθυρο!
«Αλλά Χάρη αρκετά προς το παρών! Είναι παρά πολλά τα οποία πρέπει να μάθεις και να καταλάβεις! Τώρα ομος είναι η ώρα να επιστρέψετε με τον καθηγητη σου στο σχολείο σας…
Θα ήθελα ομος να πάρεις το κύβο και να τον εχεις κάπου καλά κρυμμένο! Όταν έρθει η ώρα να επικοινωνήσουμε ξανά θα σε βρούμε εμείς! Μην ανησυχείς..!» είπε η Ροβένα και χαμογέλασε καλοσυνάτα στον Χάρη πριν γυρίσει να αντικρίσει τον Νταμπλαντορ…
«Αλμπους μαζι σου θέλω να μιλήσω και αργότερα! Θα σε βρούμε εμείς..!»
Ο Νταμπλαντορ έγνεψε καταφατικά και γύρισε προς την μεριά του Χάρη!
«λιπών Χάρη πάμε!»..
Ο Χάρη ειχε μείνει μαρμαρωμένος στην θέση του, πως ειχαν συμβεί όλα τόσο γρήγορα! Ήρθε στο γραφείο του Νταμπλαντορ ελπίζοντας να μάθει κάτι, να του λυθούν κάποιες από της απορίες που ειχε, αλλά όχι.. του ειχαν δημιουργηθεί και άλλες!
Δεν μπορούσε να το πιστέψει… Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτά που ειχε ακούσει το τελευταίο μισάωρο, κι όμως ειχε μπροστά του την ζωντανή απόδειξη, εκεί μερικά βήματα μακριά του ηταν η τέσσερις ιδρυτές του Χογκουαρτς… ο Χάρη δεν μπορούσε να το πιστέψει…
Η Χελντα έκανε ένα βήμα μπρος και πήρε τον Χάρη στην αγκαλιά της!
«ΑΧ… παιδί μου! Φαντάζομαι πως πρέπει να είναι πολύ δύσκολο για σένα να πας εκεί πισο! Στον κοσμο που δεν σε δέχεται, στον κοσμο που σε θεωρεί κάτι το διαφορετικό! Ε.?» του είπε εκείνη με λίπη στην φωνή της…
Ο Χάρη δεν ήξερε τι να απαντήσει στην Χαφλπαφλ η οποια τον κρατουσε γέρα στην αγκαλιά της σφίγγοντας τον.
Ευτυχώς το λόγο τον πήρε ο Γκόντρικ!.. «χελντα, άστο το παιδί! Δεν είναι Κανά μωρό! Είναι σχεδόν άντρας και είναι και μεγάλος ήρωας! Δεν χρειάζεται χάδια και αγκαλιές!» είπε υποτιμητικά ο Γκρίφιντορ σηκώνοντας το κεφάλι του ψιλά υψώνοντας και άλλο το Ίδη ψιλό ανάστημα του…
« Έτσι λες..?» του αντιγύρισε η Χελντα αφήνοντας, προς μεγάλη ανακούφιση του, το νεαρό ελεύθερο και γυρνώντας να αντιμετωπίσει τον Γκόντρικ..
« Ακόμα και η μεγαλύτεροι ήρωες, που έχουν αντιμετωπίσει της μεγαλύτερες δυσκολίες χρειάζονται κάποια υποστηρίξει, κάποιον στον οποίο μπορούν να ακουμπήσουν το κεφαλή τους και να πάρουν την δύναμη που χρειάζονται για το μεγάλο έργο τους…» του απάντησε η Χελντα κοιτώντας τον με τα μεγαλα ματια της να γυαλίζουν..!
Ο Γκόντρικ έμεινε για λιγο σιωπηλός και πήγε να της απαντήσει, πριν ομος προλάβει να ανοίξει το στόμα του τον πλησίασε η Ροβένα πιάνοντας τον από το χέρι και του ψιθύρισε κάτι στο αφτί! Τόσο σιγά που η υπόλοιποι δεν μπορούσαν να το ακούσουν.
Άμεσος ο Γκόντρικ κοκκίνισε ολόκληρος και δεν ξαναμίλησε..!
Η Χελντα με μια ευχαριστημένη έκφραση στο πρόσωπο, έστρεψε το βλέμμα της πισο στο νεαρό
« Χάρη παιδί μου.. να περνάς καλά και να προσεχείς! Θα σε ξαναδούμε σύντομα..!»
με αυτά τα λόγια η Χελντα Χαφλπαφλ τον φίλησε στο μάγουλο και έκανε ένα βήμα πισο, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στον Γκόντρικ Γκρίφιντορ ο οποίος ήρθε κοντά στον Χάρη και του έσφιξε γέρα το χέρι…
«Νεαρέ άκουσε με προσεκτικά πριν κανεις οτιδήποτε! Το να είσαι ένας ιππότης είναι δύσκολο έργο! Ο ιππότης πρέπει να καταλαβαίνει τους άλλους, της ανάγκες τους και να προσπαθεί να τους προστατέψει! Όχι μόνο από τους εξωτερικούς κίνδυνους αλλά και από τον ίδιο τον εαυτό τους…
Ο Αληθινός ιππότης είναι ένας αληθινός σοφός, ένας αληθινός πολεμιστής…
Το ταξίδι που εχεις μπροστά σου είναι δύσκολο και δεν θα σου πω ψέματα, σε περιμένουν τρομερές στιγμές, στιγμές απόγνωσης, στιγμές που θα νομίζεις πως ο θάνατος είναι λύτρωση, στιγμές που θα θέλεις να τα παρατήσεις όλα και να αφήσεις αυτό το βάρος, αυτή την ευθύνη!
Αλλά να θυμάσαι πως αυτό που θα καταφερεις αμα πετύχεις αυτή την δοκιμασία θα είναι σωτήριο για όλο τον πλανήτη, για όλους τους μάγους… θα τιμήσεις του νεκρούς προγονούς μας, και θα προετοιμάσεις ένα καλύτερο κοσμο για τους ανθρώπους, μαγικούς και μη, που θα έρθουν να κατοικήσουν σε τούτο το πλανήτη…
Θέλω να καταλάβεις πόσο σημαντική είναι η αποστολή σου…
Επίσης θέλω να θυμάσαι πως σε αυτό το δύσκολο έργο δεν θα είσαι ποτέ μονος σου..
Και της χειρότερες στιγμές που κάθε ελπίδα θα εχει εξαφανιστεί και που το σκοτάδι θα είναι παντού γύρο σου θα υπάρχει ένα φως το οποίο θα σε κρατάει πάντα στην σωστή τροχεία και θα σε προστατεύει…
Δεν θα είσαι ποτέ μονος Χάρη…» Τελείωσε τον μάκρη επίλογο του ο Γκόντρικ κάνοντας μια μικρή υπόκλιση για να τονίσει τα λόγια του.
Όπως έκανε και η προηγούμενη μάγος, έκανε ένα βήμα προς τα πισο κάνοντας έτσι χώρο στην Ροβένα να πλησίαση τον Νεαρό και να τον πιάσει απαλά από τα χέρια!
«Χάρη, σήμερα έμαθες πολλά… θα είσαι σίγουρα πολύ μπερδεμένος..! Αλλά μην ανησυχείς όλα θα πάνε καλά, θα σε βοηθάμε και εμείς να καταλάβεις και να ελέγξεις της νέες σου δύναμης, ώστε να καταφερεις να νικήσεις τον σκοτεινό αρχοντα!
Ξεκουράσου τώρα και άσε το μυαλό σου να ηρεμήσει, έστω για λιγο, το ξέρω ότι είναι δύσκολο αλλά είναι το καλύτερο που εχεις να κανεις τώρα! Άρα ξεκουράσου και θα τα πούμε σύντομα!»
Η Ροβένα πλησίασε τον Χάρη και τον φίλησε απαλά στο μετοπο, μετά σηκώθηκε και έκανε στην άκρη.
Ο Χάρη ειχε μείνει για άλλη μια φορα άφωνος, του έκανε μεγάλη εντύπωση το πώς του συμπεριφέρονταν η ιδρυτές του Χογκουαρτς και το παιδί ακόμα δεν μπορούσε να πιστέψει αυτά που ειχε ακούσει πριν από λιγο..!
Ο Νεαρος γύρισε προς τον Νταμπλαντορ να αναζητήσει κάποια υποστηρίξει...
Πανο στο γέρικο πρόσωπο του Διευθυντή του Χόγκουαρτς ο Χάρη διέκρινε την κούραση, αλλά ηταν και κάτι άλλο πισο στο βάθος, κάτι που δεν υπήρχε ποιο πριν.. ηταν μια λάμψει ελπίδας, μια λάμψει ελπίδας για ένα καινούριο καλύτερο κοσμο..!
« Πάμε..?» ρώτησε ο νεαρός τον Μεγαλύτερο μάγο!
Πριν όμως προλάβει να του απαντήσει ο Νταμπλαντορ ακούστηκε μια ψυχρή φωνή, να τον φωνάζει, από την άλλη άκρη του δωματίου…
«ΠΟΤΤΕΡ…..»
ο τρόπος και η προφορά με την οποια ειπώθηκε αυτό το όνομα έκανε τον Χάρη να ριγιάσει… Ειχε ξανακούσει να το προφέρουν αυτό το όνομα με αυτό τον τρόπο, το ειχε ξανακούσει από ένα συγκεκριμένο άτομο, και μόνο η σκέψη αυτού του ατόμου έκανε τον Χάρη να ανατρίχιαση και να τον γέμιση μίσος…
«Ποττερ… θα έφευγες χωρείς να μου πεις ένα γεια!…» συνέχισε ο Σαλαζαρ με την φωνή που θύμιζε ερπετό…
« Έχουμε να πούμε ακόμα πολλά εμείς η δυο…» Είπε ο Σλίθεριν και άμεσος μετά πρόσθεσε με την φωνή τον ερπετών… «Εχεις να μου πεις πολλά εσύ, που κατά λάθος κυλάει μέσα στης φλέβες σου το αίμα του ΣΑΛΑΖΑΡ ΣΛΊΘΕΡΙΝ…» με αυτά τα λόγια ο Σλίθεριν έκανε μεταβολή κα έφυγε από το δωμάτιο με τα βλέμματα και τον πέντε υπολοίπων να είναι καρφωμένα απάνω του…
«τώρα αυτός τι έπαθε..? μύγα τον τσίμπησε..?» ρώτησε ο Γκόντρικ, χωρείς να περιμένει απαντήσει…
Οι υπόλοιποι δεν έδωσαν συνέχεια στην παρατήρηση του Γκρίφιντορ. Η Ροβένα πλησίασε τον Χάρη και του ακούμπησε το χέρι της παν στον ωμό του αγοριού! «Μην του δίνεις σημασία..! θα συνέλθει!… πήγαινε τώρα, και θα τα πούμε σύντομα…»
Ο Χάρη έγνεψε καταφατικά και γύρισε να κοιτάξει τον Νταμπλαντορ που ειχε ιδι βγάλει το μαγικό κύβο και το έτεινε προς την μεριά του νεαρού..
«Έλα Χάρη πάμε τώρα!..» είπε με δυνατή και καθαρή φωνή..!
Ο Χάρη έκανε ένα μικρό βήμα προς το μέρος του και πριν ακουμπήσει το κύβο, έριξε μια τελευταία ματιά προς τα τρία άτομα που βρίσκονταν μέσα στην αίθουσα… έριξε μια τελευταία ματιά στους τρεις από τους τέσσερις μεγαλύτερους μάγους που γεννήθηκαν ποτέ στον μαγικό κοσμο..
Έριξε μια τελευταία ματια στους προγονούς του….., πριν ακουμπήσει το μαγικό κύβο και μαζι με τον διευθυντή του Χογκουαρτς να αρχίσουν να πέφτουν στο γνωστό πια κενό, ενώ το δωμάτιο με τους τρεις μάγους να εξαφανίζεται από μπροστά τους….!
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ουφ… τελείωσε και αυτό το κεφάλαιο… Λιπών πως σας φάνηκε.. επιτέλους έγραψα αυτή την προφητεία την οποια σας την υπόσχομαι εδώ και τόσα κεφαλαία… επιτέλους φτάσαμε στην υπόθεση του βιβλίου! Πως σας φαίνεται.. σε κάποια σημεία είναι ίσος λιγο τραβηγμένο και μπερδεμένο… επίσης εχει πολλά κενά και σημεία τα οποία δεν τα διευκρινίζονται καλά…
Αλλά δικαιολογούμε.. έτσι δεν είναι? Το πρώτο μου βιβλίο! Δεν έχω ακόμα εμπειρία! Και για μένα είναι μεγάλο κατόρθωμα που τα κατάφερα ως εδώ και έγραψα 109 σελίδες… απίστευτο μου ακούγεται! 109… Ούαου… και να φανταστείτε πως σε μέσο όρο μου παίρνει 35-40 λεπτά να γράψω μια σελίδα, τότε έχω κάτσει 4360 λεπτά πάνω από το υπολογιστή.. καλό είναι…!
Πείτε μου τι πιστεύετε για το βιβλίο μου… έχω περάσει πολύ χρόνο πάνω από το βιβλίο και θα περάσω ακόμα παρά πολύ μέχρι να καταφέρω να το τελειώσω! Και την δύναμη, για να το συνεχίσω την περνώ από σας! Επίσης δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαριστήσει για έναν συγγραφέα από το να εκτιμάτε η δουλεία του…
Παιδία δεν ξέρω τι να σχολιάσω τώρα από αυτό το κεφάλαιο, και ούτε ξέρω τι θα γίνει στο επόμενο… Τώρα μπαίνω σε μια νέα φάση του ταξιδιού του Χάρη… ο οποίος έμαθε πως είναι ο απόγονος τον τεσσάρων και πως είναι όντως ο εκλεκτός…
Έχω πολλές ιδέες και ανυπομονώ πολύ να δω τι θα γίνει μετά… έχω μόνο ασυναρτησίες μέσα στο μυαλό μου, αλλά κάποιες από αυτές είναι πολύ καλές, πολύ ενδιαφέρον… …
Άρα θα δούμε τι θα γίνει με το επόμενο κεφάλαιο!
Λιπών να περνάτε καλά και εγώ επιστρέφω στην συνεχεία…!
Α Ναι! Θα ήθελαν να καλωσορίσω κι άλλον έναν νέο αναγνώστη! Και να τον ευχαριστήσω για τον κόπο που έκανε και αφιέρωσε το χρονο που χρειάζονταν να διαβάσει το βιβλίο μου!
!ΣΕ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΩ ΣΠΥΡΟ! Καλός ήρθες στην ομάδα!
Το επόμενο κεφάλαιο το αφιερώνω σε ένα άτομο! Δεν θα πω το όνομα του..! και θα σας παρακαλούσα να μην με ρωτήσετε! Δεν θέλω να το αποκαλύψω και θα αισθανθώ άσχημα!
Αυτό το άτομο χωρείς να το ξέρει έγινε ένα από τα ποιο σημαντικά άτομα στην ζωή μου! Έγινε ένας από τους λίγους ανθρώπους που θα χαρακτηρίσω ως δάσκαλο μου!
Εύχομαι να περνάει καλά! Και να βρει αυτό που η ατίθαση καρδιά του ποθεί!
P.S. το όνειρο μου είναι να γράψω ένα βιβλίο ηθικής! Ένα βιβλίο φιλοσοφίας! Στο οποίο θα εκφράζω της απόψεις μου για την ζωή… αυτό εδώ το βιβλίο είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να δοκιμάσω να πω κάποιες από της απόψεις μου! Για αυτό θα βρείτε μέσα στο βιβλίο ηθικά κομμάτια, φιλοσοφικές θεωρίες και ιδανικούς τρόπους ζωή! Δεν θέλω να κάνω κάποιο παντογνώστη η κάποιο δάσκαλο η οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστή κανεις! Το μόνο που θέλω είναι να δείτε εσείς, η φίλοι μου, τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι και αμα συμφωνείτε με κάποιες από της απόψεις μου να της εφαρμόζετε και να προσπαθήσετε να γίνετε καλύτερη άνθρωποι, ποιο ευτυχισμένοι άνθρωποι! Άνθρωποι που ζουν αληθινά και χαίρονται την κάθε στιγμή που περνάει!
Από εδώ και πέρα σε κάθε τέλος κεφαλαίου θα γράφω και μερικές από της θεωρίες μου! Εννοείτε οποίος δεν σύμφωνη η δεν θέλει να διαβαζει της μπούρδες που θα γράφω δεν είναι αναγκασμένος να τα διαβαζει!….
Αλλά αρκετά για αυτό το κεφάλαιο!
Η ζωή είναι τέτοια οπος θέλουμε να την βλέπουμε εμείς!
Μπορείς να ζεις μέσα στον φόβο η να ζεις μια ζωή χωρείς όνειρα και χωρείς στεναχώριες να ζεις μια ζωή κατά την οποια θα βαριέσαι και δεν θα εχεις τι να κανεις! Μπορείς να ζεις και το μόνο που να κανεις είναι να μην ζεις! Θα σας κάνω ένα ερώτημα! Αξίζει…, να τελειώσεις τα σχολεία με μεγάλους μέσους όρους να πάρεις πτυχία, να γίνεις μεγάλος πτυχιούχος επιχειρηματίας…! Αλλά να μην εχεις ζήσει τα παιδικά χρόνια! Να εχεις χάσει την εφηβεία! Να μην εχεις κάνει κουταμάρες! Αταξίες! Να μην εχεις χτυπήσει! Γελάσει! (αληθινά!) Να μην εχεις ζήσει!
Έχω δοκιμάσει πολλά! Έχω κάνει πολλά! Πράγματα για τα οποια ίσος θα έπρεπε να ντρέπομαι! Με έχουν πάρει στο αστυνομικό τμήμα στης 5 το πρωί! Έχω ποιεί πολλά ιδεί αλκοόλ και όχι μόνο μια φορα… έχω δοκιμάσει κιόλας μαριχουάνα! (κάτι που πολύ το καταδικάζουν χωρείς να ξέρουν!)… Έχω ζήσει.. έχω κάνει τρελές! Έχω περάσει πολλές εμπειρίες! Έχω κοιμηθεί σε χιόνι, άμμο, δασός, βουνό, βράχο, ποτάμι, μια φορα κοιμήθηκα και σε δέντρο!
Αυτά γιατί τα λέω? Δεν θέλω να σας κάνω να αισθανθείτε κάπως… κάποιος μπορεί να αισθανθεί άσχημα! Αλλά δεν υπάρχει λόγος! Το μόνο που θέλω είναι να καταλάβετε εσείς η φίλοι μου αυτά που κάνετε! Να σας αναγκάσω μέσα από της δικιάς μου εμπειρίες να σκεφτείτε την δικιά σας ζωή! Να αναλογιστείτε αμα είστε ευτυχισμένοι με αυτό που είστε! Αμα όχι να αρχίσετε να κάνετε κάτι για αυτό! Δεν μπορείτε να περιμένετε να γίνετε ξαφνικά ευτυχισμένοι στο μέλλον! Δεν μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο το να βρεις μια κοπέλα, να πάρεις ένα αμάξι η ένα πτυχίο του 20! Η αληθινή ευτυχία είναι κάτι το εσωτερικό! Κάτι που ο κάθε άνθρωπος εχει μέσα του… πολλές φορές λέμε πως είμαι ευτυχισμένος που έχω καινούρια μηχανή η καινούριο παντελόνι αλλά για πόσο θα είμαι έτσι! Και είμαι στα αλήθεια?
Όχι…! Η υλικοί ευτυχία δεν είναι η αληθινή… δεν είναι αυτό που ψάχνουμε όλοι η άνθρωποι!… δεν είναι ο λόγος για τον οποίο ήμαστε εδώ! Για τον οποίο ζούμε!
Η αληθινή ευτυχία είναι να ξυπνάς το πρωί και να χαίρεσαι που βρέχει η που εχει λιακάδα! Να χαίρεσαι που πας στην δουλεία… που θα φας… που αναπνές+--…. Να χαίρεσαι που μια νέα μερα ξεκινά!
Το κάνουμε αυτό?
Καλή τύχη σε ότι και να κάνετε! Τα λέμε στο επόμενο..!
P.S. ελπίζω να μην σας κούρασα! Να περνάτε καλά..! φίλια σε όλους!
JTL