Writers note: er word een tipje van de sluier opgelicht en er ontstaat een romance, leuk toch? Naja lees maar

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Donderdag 16 september

Lief dagboek,

Ikkuh ben okééé olééé olééé, Malfidus door de plééé olééé olééé , Ikkuh ben okééé, Malfidus door de plééé, ikkuh ben okééé olééé olééé!

Ik ben geweldig! Severus ook, ik kan die man wel zoenen…. Nou nee, zo geweldig is hij nou ook weer niet, maar het komt in de buurt.

Vandaag gaf ik weer les aan Malfidus, de rat, zoals ik met Severus had besproken zou ik hem na de les bij mij laten komen en naar hem uitvallen. Wat had ik hier op gewacht Whahahaha! Sorry ik liet me even meeslepen.

Anyway na de deur achter de andere leerlingen te sluiten draaide ik me met een honigzoete glimlach naar hem om, hij kromp in elkaar alleen al bij mijn aanblik, Whahahahaha! Ik wist dat ik maar een paar minuten had om alleen op Malfidus in te werken totdat Severus eraan zou komen en Malfidus zou 'helpen'. Dus begon ik maar snel.

"Heb je enig idee waarom ik je heb gevraagd te blijven?" vroeg ik op een heel onschuldig toontje. Malfidus leek minstens 20 cm korter dan 5 min. geleden, hij stond met zijn rug tegen mijn bureau en keek me angstvallig aan. (Dat gezicht van hem was trouwens onbetaalbaar. Whahahahaha!) Toen antwoordde hij: "Het spijt me professor ik heb geen idee waarover u het heeft." Tuurlijk spijt het je, anders zorg ik daar wel voor Whahahahaha! Ik ging verder met mijn honingzoete glimlach en mijn onschuldige toontje terwijl ik stapje voor stapje dichterbij kwam: "Weetje eergisteravond zat ik erg rustig in mijn kantoor mijn eerste dagen te overdenken toen er in eens iemand binnen kwam stormen die mij begon te beledigen, enig idee wie?" "Geen idee, waarom zou ik dat moeten weten?" "Omdat die persoon erg rare dingen over mij zei… dingen die met jou te maken hadden. Gaat er al een belletje rinkelen?" Hij kreeg het steeds benauwder, Ge-wel-dig! "Nee, het spijt me ik heb nog steeds geen idee."

"LIEG NIET MALFIDUS!" Hij kromp ineen! Hij kromp echt ineen,dit was een van de beste momenten uit mij leven en dat zegt nogal wat. Maargoed, wat er toen gebeurde was nog veel beter, hij begon te stotteren: "Ik…ik euhm…" "Meneer Malfidus beantwoord mijn vraag en waag het niet weer te liegen" zei ik dreigend. "NOU!" "Was het professor Sneep?" zei hij voorzichtig "Prima, en hoe weet je dat?" Ik stond nu op zo'n tien cm afstand van hem en hij zag eruit alsof hij op dit moment nog liever met Potter trouwde, nouja das wel een beetje drastisch maar toch. "Ik..ehm..ik…"

Toen vloog de deur open en kwam Severus binnen, zoals altijd goed getimed. Hij zag mij praktisch over Malfidus staan en blies me met een simpele spreuk tegen de muur(ik zit onder de blauwe plekken maar het was het waard, volgende keer moet hij wel even waarschuwen) en liep naar Malfidus "Gaat het, wat deed ze?" en hij keek me walgend aan terwijl ik woedend opstond "Het gaat prima met hem en ik deed NIETS!" "Ze…ze bedreigde… me." Waarna ik hem een dodelijke blik toewierp en hij achter Severus ging staan, als ik het goed heb gezien had hij tranen in zijn ogen WHAHAHAHA! Toen vervolgde ik tegen Severus: "Ik bedreigde hem NIET, ik stelde hem gewoon een paar vragen over eergisteren." Severus keek eerst naar Malfidus die met tranen in zijn ogen achter hem stond en schonk me toen een bewonderende blik toen Malfidus de andere kant op keek voordat hij woedend antwoordde: "Het zag er niet echt bepaald uit als 'gewoon' een paar vragen stellen, je drukte hem bijna plat tegen je bureau!" "Ik drukte hem NIET plat! Hoe wou je trouwens dat ik dat deed?" Severus keek even naar mijn slanke uiterlijk en glimlachte gemeen: "Je deed in ieder geval een poging toe." Toen liep ik naar hem toe tot we zo'n halve meter van elkaar verwijderd waren en toen begon ik op mijn hardst tegen hem te schreeuwen: "IK HEB 4 DINGEN TEGEN JE TE ZEGGEN:

1 IK DOE GEEN POGINGEN, IETS LUKT OF IK DOE HET NIET

2 DIE JONGEN LIEGT

3 JIJ BENT S'WERELDS GROOTSTE ZAK

4 ALS JE MIJ NOG ÉÉN KEER EEN SPREUK OP MIJ UITSPREEKT VERMOORD IK JE EIGENHANDIG!"

Ineens stond Minerva Anderling midden in het lokaal: "Christina Zwarts en Severus Sneep zijn jullie nou helemaal gek geworden! Godallemachtig, jullie zijn leraren, geen 17-jarigen meer, er worden hier lessen gegeven." Toen wendde ze zich tot Severus die nog steeds maar een halve meter van mij afstond en zei: "Severus hoor jij geen les te geven?" toen draaide ze zich om en liep het lokaal uit "Ow ja, laat ik maar gaan dan." maar toen Anderling uit het zicht was siste hij nog gauw voor hij het lokaal uitliep: "Als ik het niet met spreuken mag vergiftig ik je toch gewoon." Ik en Malfidus, die het blijkbaar ook gehoord had, stonden aan de grond genageld terwijl Severus de hoek om ging. Zo bleven we staan tot Severus terug kwam, Malfidus bij zijn schouder pakte en hem het lokaal uit manoeuvreerde. Die man was verbazingwekkend, misschien wil in hem toch wel zoenen. (bloos)

Liefs Christina

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Vrijdag 17 september

Lief dagboek,

Sinds ik gisteravond en vanochtend in mijn kamer heb gegeten besloot ik vanmiddag bij de lunch stennis te schoppen vanwege Severus' bedreiging van gistermiddag. Ik ben gisterochtend naar grootvader ben geweest en heb hem het verteld, hij stemde in. Dus zat ik bij de lunch aan de andere kant van de tafel, hiermee heb ik meteen de impact van alles wat Severus en ik aan de eettafel uitspoken vergroot. Er zitten namelijk 7 leraren tussen ons in en als we nu dus een voedselgevecht of iets gelijks gaan houden zitten er dus mensen in de vuurlinie. Ik heb wel medelijden met Fillius Banning, hij komt nu naast Severus te zitten, arme man, onder het diner zag ik hem hyperventileren nadat Severus hem een van zijn dodelijke blikken had toegeworpen… Ik voel met hem mee…

Liefs Christina

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Maandag 20 september

Lief dagboek,

Sinds er dit weekend niet veel gebeurt is heb ik maar niet geschreven. Maar vandaag wel, Severus en ik hebben namelijk een nieuwe PIC (oftewel Partner In Crime) Harry Potter, ik zal uitleggen hoe.

De dag begon zoals gewoonlijk met 6e-jaars Griffoendor en Zwadderich. Ik moet toegeven dat ik het heerlijk vond om te zien hoe Malfidus in elkaar kromp elke keer als ik langsliep, dat deed ik dan ook iets vaker dan ik gewoonlijk had gedaan.

Anyway na de les kwam Potter naar me toe, ik was geschokt te horen dat hij het wist van Malfidus en wat hij had gedaan. Na Severus' reactie te overwegen nodigde ik hem uit om om 16.00 naar mijn kantoor te komen.

Na de lunch had ik een vrij uur en ging ik naar de kerkers, om precies te zijn naar Severus' vertrekken. Om hem te vragen om 16.00 ook naar mijn kantoor te komen, ik besloot hem maar niet over Potter te vertellen om de kans dat hij niet kwam zo klein mogelijk te maken.

Om 15.45 zat ik op mijn kantoor werk na te kijken toen ik me ineens iets herinnerde, ik zou op Felix passen! Na snel een briefje aan Potter te schrijven racete ik naar grootvaders kantoor waar hij al glimlachend op mij stond te wachten: "Ik dacht dat je het vergeten was." "Was ik ook." "Tja, dat had je moeder ook altijd dus kan ik het je niet kwalijk nemen." Ik kreeg een brok in mijn keel, hij praatte zelden over mijn moeder, ze was vermoord door Voldemort toen ik 4 was. Ik had dus niet veel herinneringen aan haar.

"Sorry, ik had er niet over moeten beginnen." Grootvader stond voor me met een meelevende glimlach. "Het maakt niet uit, ik herinner me er toch niet meer zoveel van." Hij keek me geschrokken aan: "Dan is het nodig tijd dat we weer een keer met de fotoalbums gaan zitten, dat hebben we lang niet meer gedaan." "Goed dat doen we een keer, maar niet nu. Ik heb straks een gesprek met Severus en meneer Potter, hij is er namelijk achter gekomen wat Malfidus heeft gedaan. En het lijkt me niet slim die twee alleen in een kamer te laten zitten." Glimlachte ik, hij glimlachte terug "Dat lijkt me inderdaad geen goed idee, ik heb Felix' stok al op je kantoor laten zetten, ook heb ik er een in je vertrekken laten zetten, het is maar wat je het liefste hebt."

"Dank je, oh my god, het is alweer 16.07, ik had om 16.00 afgesproken. Euhm… ik zie je nog wel weer" Toen gaf ik hem een kus op zijn wang en zette Felix op mijn schouder. "Doei, veel succes met Felix!" riep hij me nog achteraan waarna ik terugriep: "Bedankt, jij veel succes met… wat je ook gaat doen!"

Twee gangen van mijn kantoor hoorde ik Severus' vriendelijke stem al: "POTTER! WAT DOE JE HIER? BEN JE NU AAN HET RONDNEUZEN TUSSEN CHRISTINA'S SPULLEN? WAT IS DIT? BEN JE ACHTERLIJK OFZOW?" Toen ik even later voor de deur van mijn kantoor stond hoorde ik hem nog eens schreeuwen: "…DAT BEN IK NIET! Nou maak dat je wegkomt!" Ik hoorde gestommel en net toen ik de deurknop wou pakken werd die al opengetrokken en stond ik oog in oog met Potter die me verschrikt aankeek, achter hem zag ik een woedende Severus staan, van zijn stuk gebracht door mijn verschijning. "Ah Harry, Severus jullie zijn er nog, dat is prettig." Toen ik naar binnen liep zette ik eerst Felix op de stok die daar stond: "Vind je het goed als ik dit eerst even afhandel?" verluisterde ik hem in. Hij knikte en ik draaide me om naar Severus en Harry die keken nu ronduit hilarisch verbijsterd.

Ik gebaarde dat ze moesten gaan zitten en deed dat zelf ook. Eenmaal in mijn erg comfortabele bureaustoel hum hum… zag ik de replica van de sluipwegwijzer op mijn bureau liggen, open en werkend. Ik kon de stipjes zien bewegen. Ik keek vragend naar Harry die begon zich te verontschuldigen voor rondneuzen, wat ik toch duidelijk had toegestemd. Toen hij stil was zei ik: "Dat bedoel ik niet, hoe weet je hoe hij werkt? Het origineel is zo'n 20 jaar geleden ingenomen door Vilder en dit is de enige replica." Hij leek er niet echt blij mee dat Severus erbij zat maar na een bemoedigend knikje zei hij: "Ik heb het origineel gekregen van… euhm… iemand die hem weer van Vilder heeft ge… euhm... jeweetwel." Ik knikte en hij leek opgelucht dat hij de zin niet af hoefde te maken. Na de kaart gewist en opgeborgen te hebben kreeg ik een vragende blik van Severus. Ik legde alles uit: "Oh ja, ik had jullie hier allebei laten komen omdat ik het over meneer Malfidus wilde hebben.." Severus keek me aan alsof ik gek was maar ik ging rustig verder: "meneer Potter kwam vanmiddag bij me en vertelde mij dat hij onze ruzie heeft veroorzaakt." Na een knikje van Severus vervolgde ik: "aangezien meneer Potter het weet neem ik aan dat meneer Malfidus het niet langer voor zichzelf kon houden, je weet toch wat dit betekend hè Severus?" Toen begreep hij waar ik heen wou. Na nog een paar hints snapte hij het gehele plan en vertelden we een onthutste Potter de geschiedenis en wat zijn taak was. Halverwege begon ik fouten te maken omdat ik al veel te ver vooruitdacht en aangezien het maandag was haalde ik namen door elkaar. Toen hij even later totaal in shock vertrok keken Severus en ik elkaar tevreden aan, binnen een paar dagen, misschien een week of twee zou Malfidus zwichten.

Ineens werd alles zwart en zag ik vage zwart-witte beelden, Severus die geplaagd werd door James en Sirius, Lily die James omhelst, Severus en ik die samen aan een project werken en... onze eerste zoen… Ineens schoten mijn ogen open en keek ik recht in Severus' ogen, hij zat nog steeds recht tegenover mij en was zwaar aan het ademen net als ik. "Wat… wat was dat." Wist hij zacht uit te brengen. "Ik…Ik weet het niet." Verluisterde ik terug en ging verder. "Dit is nog nooit eerder gebeurt, zag jij wat ik zag?" zei ik bijna geluidloos. "Als jij zag hoe ik geplaagd werd, hoe Lily James omhelsde, ons VTZK project en…" Toen viel zijn stem weg. "Onze eerste zoen?" verluisterde ik er achteraan. Hij knikte, ineens stond hij op en liep naar de deur. "Ik euhm… zie je morgen wel weer." Ik knikte en hij liep weg, hij mocht niet weggaan, hij moest blijven. "BLIJF!" schreeuwde ik ineens, terwijl ik was gaan staan en hij draaide zich vragend om. "Alsjeblieft, blijf." Op dit moment was ik erg labiel, ik wou verschillende dingen doen, van huilen tot mijn kantoor verbouwen tot hem zoenen…. Hem zoenen? Severus zoenen? Ik wist het niet meer. Toen zakte ik in elkaar op mijn bureaustoel en begon onbeheersbaar te snikken. Hij liep naar me toe en sloeg een arm om mij heen terwijl hij fluisterde: "Het komt wel goed, het komt allemaal goed." "Het spijt me" wist ik zacht uit te brengen. "Waarvoor?" verluisterde hij weer. "Voor je zomaar dumpen, ik voelde me zo vreselijk maar ik kon niet anders, ik.. ik…" en toen besloot ik hem maar alles te gaan vertellen: "Ik moest gaan spioneren, ik had goede banden met veel zwadderaars en daarom moest ik proberen dooddoener te worden, ik wilde je niet in gevaar brengen, ik gaf erg veel om je. Nee, ik GEEF erg veel om je." Hij keek me geschrokken aan, glimlachte toen en zei bijna geluidloos: "Ik geef ook om jou." Toen pakte hij mijn gezicht met beide handen beet en bracht het naar de zijne, hij kwam dichterbij en ik sloot mijn ogen onze lippen raakte elkaar bijna aan toen ineens…

BOEM!

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhh!

We schrokken beiden op en het moment was verpest, we keken allebei en andere kant op, niet in staat elkaar aan te kijken. Toen mompelde Severus: "Ik ga maar eens kijken wat dat was, ik zie je morgen." Hij liep naar de deur en draaide zich om zodat we nog een keer oogcontact hadden. En na een zwak "Tot morgen" van mij draaide hij zich om en liep de deur uit. Mij geshockeerd achterlatend.

"Oeps, je weet toch dat leraarromances verboden zijn hè?" "Hou je kop Felix of ik doe je wat." Zei ik geïrriteerd. "Je hoeft niet meteen zo chagrijnig te doen hoor! Hihi, ik vind jullie een leuk stelletje" Ik draaide me om en keek de vogel aan: "Echt waar?" "Ja, jullie waren als leerlingen schattig en ik ben blij dat jullie elkaar weer hebben gevonden." "Dat hoop ik dan maar."mompelde ik zachtjes zodat hij het niet hoorde en iets luider zei ik: "Zul je het niet aan grootvader vertellen, ik wil niet dat iemand het weet." Felix knikte en ik zei: "Laten we maar naar mijn vertrekken gaan, ik heb niet zo'n honger." Felix ging op mijn schouder zitten en toen viel mijn oog op de romanbundel in de eerste la, die stond nog open. Ik pakte de bundel op en sloot de la, daarna vertrok ik naar mijn vertrekken met de gedachte: 'Misschien heeft mijn leven toch nog een happy-ending." Toen ik in mijn vertrekken kwam zette ik Felix op de stok in de huiskamer die dichtbij de open haard stond zodat hij het warm zou hebben. Toen legde ik de romanbundel op mijn bed en nam een lekker warme douche met het vooruitzicht op een hele avond wegzwijmelen bij perfecte mannen, vrouwen en relaties. I LOVE HAPPY ENDINGS & SEVERUS!

P.s. als ik er ooit achterkom wie die knal veroorzaakte vermoord in die persoon eigenhandig

p.p.s. ik meende dat van Severus.

p.p.p.s. ik weet dat ik me gedraag als een puber maar zo voel ik me ook : ) (Lang leve de hormonen!)

Liefs Christina in love…