WN: Niet heel erg lang maar ik moest tog iets posten? Wel langer als de vorige keer. Bedankt aan de reviewers en hier is de Severus actiefiguur voor jullie collectie… - overhandigd doosje aan reviewers –

In dit hoofdstuk heeft Christina weer een maffe droom… DE MODDERBLOEDJES NEMEN ZWIJNSTEIN OVER!... euhm …lees maar. (Daarna mag je me voor gek verklaren.)

Maandag 26 september(alweer)

Lief dagboek,

Nu ga ik wel schrijven over wat er vandaag is gebeurt…

Om te beginnen lig ik nog steeds in de ziekenzaal, madame Pleister vond dat ik nog te zwak was (hpf.. ze moest eens weten) en wil me waarschijnlijk donderdag pas laten gaan.

Niet dat ik me (al te erg) heb verveeld, ik heb bezoek gehad (er zijn wel mensen die om me geven ha!). Vanochtend kwam grootvader langs om te vertellen dat Severus mijn lessen overneemt (als dat maar goed gaat) en dat hij wil dat ik snel weer beter werd, jammer genoeg moest hij weer snel weg. Tijdens de lunch kwam Chalondra even langs, ze voelde zich erg schuldig omdat ze me mee had genomen… Niet dat zij er iets aan kon doen, dat heb ik haar ook gezegd. Daarna hebben we gezellig gekletst terwijl we lunchten, madame Pleister was mijn eeuwige gezeur (ik kan geen seconde stil zijn) zat en had ze dus maar eten voor ons beiden laten brengen. Toen de bel ging moest ze weer weg omdat ze les had… Ik heb daarna zo'n twee uur tegen madame Pleisters kantoor aan staan kletsen, volgens mij had ze er een stilte spreuk op uitgesproken, waarna ik in slaap viel.

Volgens mij ligt het gewoon aan het feit dat het maandagen zijn, vorige week maandag had ik ook al een rare droom. Deze was nog erger… Jij wilt natuurlijk weer dat ik hem vertel hè ziek dagboek, nou? Dat dacht ik ook, beledigen wanneer je kan maar als ik je wat vraag blijf je stil… - slaat ogen ten hemel - Ik ben officieel gek, ik eindig waarschijnlijk als een van die kattenvrouwtjes in een achterbuurt ofzow. Naja ik zal wel vertellen…

Ik lag gewoon op de ziekenzaal tegen mme. Pleister te praten (ja tegen, niet met) toen Malfidus jr. binnenstormde met een pijl door zijn hoofd: "Mme Pleister! Help! Griffel is doorgedraaid!" "Men. Malfidus wilt u rustig aandoen, en haal dat stomme ding uit uw hoofd." Toen pakte hij de pijl en trok hem eruit, gewoon dwars door zijn hoofd, pakte mme. Pleister bij haar arm en trok haar gillend als een meisje de ziekenzaal uit. Ik vond dit toch wel zielig en rende erachteraan. Hij rende wel erg hard en ik kon hem pas inhalen bij de inkomst hal waar ik verstijft van schrik bleef staan, Griffel zat boven op een stoel die op een boekenpiramide van zo'n 15 meter stond terwijl ze hysterisch schreeuwde: "Ik ben jullie heerseres BUAHAHAHAHA, wees nederig en gehoorzaam mij!" Malfidus die nog steeds gilde als een meisje rende rondjes om mij heen alleen had hij zijn tekst van "AAAAAAAAAAAHHHH!" had veranderd in: "OVERHEERSING DOOR MODDERBLOEDJES REN VOOR JE LEVEN!" Nadat ik hem had vervloekt zodat hij eindelijk stil bleef staan, omdat ik er nogal duizelig van werd, liep ik naar Anderling toe die verstijft aan de zijkant stond toe te kijken: "Wat is er aan de hand?" "De..de… Modd….Modder…bloedjes…." toen viel ze flauw. Aangezien ze niet meer zei liep ik maar naar de bodem van de boekenpiramide en schreeuwde naar boven: "JUFFROUW GRIFFEL, WAT DOET U!" "WAAAT IK VERSTA U NIET, KOM EENS NAAR BOVEN!" Dus klom ik maar de tafels op, wat geen goed idee was aangezien ik hoogtevrees heb.

Eenmaal op de een na laatste rij aangekomen zaten daar Potter en Wemel met een grijns: "Wat komt u hier nu doen Prof. Zwarts?" "Juffrouw Griffel had me gevraagd te komen." "Oh oké, hier zijn de regels:

Spreek haar altijd aan met 'uwe ongeëvenaarde hoogheid'

Praat niet over relaties

Onderbreek onze heerseres niet

Niet niezen, hoesten of iets anders dat onze heerseres ziek zou kunnen maken.

Spreek haar niet tegen

Als u beloofd zich hieraan te houden mag u naar boven." "Dat beloof ik." "Oké ga maar."

"Goedemiddag prof. Zwarts." "Hallo uwe ongeëvenaarde hoogheid." En ik boog. Griffel knikte en vervolgde: "Wat vroeg u mij?" "Ik zou graag weten wat er aan de hand was… uwe ongeëvenaarde hoogheid." "Dat zal ik u vertellen mijn gerespecteerde onderdaan, ik heb net een boek gelezen over Napoleon en dat leek mij ook wel leuk om te doen dus besloot ik Zwijnstein over te nemen. Macht aan de modderbloedjes BUAHAHAHAHAHA…" Eerlijk gezegd werd dit me een beetje teveel en dus draaide ik me naar de leerlingen, toen ik zag hoe hoog ik zat werd ik nogal misselijk. "Wat is er aan de hand prof. Zwarts?" "Ik… ik…. heb hoogtevrees… Had u dat ook niet?" "Oh my god ja… het is hier wel heel erg hoog, ik zal de page's laten komen om de piramide lager te laten maken, dank u wel prof. Zwarts." Toen floot ze, net alsof ze een hond riep en Potter en Wemel kwamen aankruipen: "Wat wilt u uwe ongeëvenaarde hoogheid?" "Maak deze piramide lager, METEEN!" Potter en Wemel zwaaiden met hun staf en ineens vielen we twee meter naar beneden. Toen zag ik Severus, hij werd naar het schavot gedragen… "Uwe ongeëvenaarde hoogheid, wat doet prof. Sneep daar?" "Wie? Oh je bedoelt de nar, hij was alleen maar chagrijnig dus heb ik maar besloten hem te laten onthoofden. "Nee!" "Sorry wat zei u?" "Nee, dat is niet goed……." Toen herinnerde ik me regel 5 "Dat hij niet grappig was bedoel ik." "Oh, dan is het goed. Ik dacht even dat u niet van SPONS gehoord had." "SPONS?... uwe ongeëvenaarde hoogheid." "Ja, de vijf regels." "Sorry, ik snap het niet, uwe ongeëvenaarde hoogheid." "Als je de eerste letters van de 5 regels achter elkaar zet krijg je SPONS." "Oh wat bent u toch slim…" slijmde Wemel.

Door dit achterlijke gesprek had ik niet meer aan Severus gedacht, en toen ik keek ging de bijl van de beul omlaag: "SEVERUS NEEEEEEEEE!" Toen werd ik wakker en zat rechtop in bed terwijl ik in zijn ogen keek, ik vloog hem om de nek: "Je leeft nog." Verluisterde ik in zijn oor. Na even ging ik weer liggen en hij keek me raar aan: "Waarom zou ik niet nog leven?" "Griffel had de school overgenomen en jij was een slechte nar en toen werd je onthoofd." "Euhm…. Chris, volgens mij droomde je…." "Huh?... oh droom tuurlijk." Zei ik met een rood hoofd dat steeds roder werd. Terwijl ik me steeds meer realiseerde dat Malfidus nooit zou gillen als een meisje en dat Griffel nooit de school zou overnemen. Ik had het gedroomd, stomme ik, nu stond ik voor schut bij Severus, kon het nog erger? "Euhm, Sev… kunnen we dit uhm…" "Zo snel mogelijk vergeten?" "Uhuh, erg graag." "Laten we dat maar doen dan, om maar over een ander onderwerp te beginnen, Malfidus kwam na de les VTZK bij me, hij heeft bekend, ik heb hem nog geen straf gegeven aangezien ik het eerst met jou wil overleggen…"

Ik keek hem met open mond aan en hij ging naast me op het bed zitten en drukte mijn mond met een vinger dicht, wat niet echt lukte aangezien hij gewoon weer openviel, na 6 keer kon ik hem weer dichthouden. "Eigenlijk is het ook niet erg raar sinds jij hem nogal hebt laten schrikken gisteren…" "Uhuh.." knikte ik. "Als je niets zinnigs zegt ben ik weer weg hoor." "NEEEE!" Hij keek me verschrikt aan: "Straks val ik weer in slaap…zoals je waarschijnlijk al hebt gemerkt ben ik dan niet echt euhm…" "Voor reden vatbaar?" "Zo kun je het ook noemen." En we moesten beiden lachen. Zo heeft hij bijna de hele avond bij me gezeten, we hebben samen gedineerd en om 9 uur trapte mme Pleister hem de ziekenzaal uit nadat we allebei de slappe lach kregen en niet meer bijkwamen.

Liefs Christina

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Donderdag 29 september

Lief dagboek,

Eindelijk mocht vandaag weg, ik heb gister en eergisteren niet geschreven omdat ik vooral geslapen heb (geen rare dromen GZD) ook heb ik nog een paar bezoekjes gehad van Severus en Chalondra, ook grootvader kwam nog een keer langs, deze keer iets langer. Er zijn ook nog een paar cadeau's van leerlingen gekomen bijvoorbeeld een doos chocolade van Ginny Wemel, zo'n schatje, een bos bloemen van Marcel Lubbermans, ook heb ik heen boek gekregen(hoe ook anders) van juffrouw Griffel (ze moest eens weten).

Toen ik vanochtend vertrok besloot ik Malfidus mijn excuses aan te bieden, dus na de les riep ik hem bij me, hij leek het in zijn broek te doen maar kwam na de les wel. Ik vroeg hem vriendelijk te gaan zitten en begon: "Meneer Malfidus… Het spijt me." Hij leek dit niet verwacht te hebben en keek me verward aan dus ging ik maar verder: "Ik heb grote krachten, zoals je waarschijnlijk al gemerkt had, maar ik heb ze niet altijd onder controle. Bijvoorbeeld al ik boos of verward ben kan ik ze gebruiken, meestal doe ik dan kleine dingen zoals een dichtstbijzijnde object opblazen of emoties aftappen. Bij u daarintegen probeerde ik het tegen te houden en daardoor werd de reactie heftiger." Hij knikte "Om nu verder te gaan over uw leugen, professor Sneep en ik hebben besloten dat u voor een maand lang iedere zaterdag in de keukens helpt, ingaand vanaf overmorgen. Wij hopen dat u heeft begrepen dat u er nog aardig van af bent gekomen, als u ooit zoiets weer doet zullen er strengere maatregelen worden genomen. Heeft u dat begrepen?" Hij knikte weer en wilde vertrekken: "Meneer Malfidus u heeft nu toch toverdranken?" "Ja, professor hoezo?" "Zou u deze enveloppe aan professor Sneep willen overhandigen?" "Natuurlijk." "Prettige middag." "U ook." En hij liep de deur uit, dat had ik ook weer gedaan….

Oh ja, ik had natuurlijk nog niets over de brief verteld, nou die heb ik gisteren geschreven, op de ziekenzaal, hij was voor na dit moment om Severus te vertellen en hem te bedanken voor dat hij steeds op bezoek kwam. Ook zat er een ring met zijn familiewapen in de enveloppe, die heb ik vorige week teruggevonden. Hij heeft hem aan mij gegeven in ons zesde jaar, toen we net uitgingen… Wat waren we toen nog jong…. Dat klonk erg fout, ik leek wel 80 ofzow, ik ben nog maar een dertiger… Mijn god, ik begin op grootvader te lijken aaaaaaaaahhhhhhhhh!

Liefs Christina

Dit was het dan alweer lieve lezers :P, ik post het volgende hoofdstuk zsm.