WN: Nieuw hoofdstuk! Het is een tijdje geleden, maar ik had niet genoeg inspiratie voor de lengte van het hoofdstuk wat ik eigenlijk wou. Daarom heb ik maar besloten dit te posten.

Nog bedankt aan alle lieve reviewers, DIKKE KNUF EN DE SNEEP ACTIEFIGUUR! #knuffelt alle reviewers plat en geeft de reviewers-pannenkoekjes daarna een doosje met de Sneep actiefiguur#

Dit hoofdstuk: Brandende brieven en LUV IS IN THE AIR… euhm... WATER?… Lees maar.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Waterlopen en puberaal gedrag

Op vrijdagochtend bij het ontbijt kreeg Harry een brief die bezorgd werd door een pikzwarte uil, hij had geen wit plekje op zijn veren. Nadat Harry de brief van zijn poot had afgehaald vloog de vogel richting de oppertafel, hij kon niet zien precies waarheen aangezien hij aan de andere kant van de grote zaal zat. Hij opende de brief en er stond:

Beste meneer Potter,

Erg bedankt voor uw hulp met de leugen van meneer Malfidus, hij heeft bekent en wij hebben hem een toepasselijke straf gegeven. Wij staan bij u in het krijt. Hoewel professor Sneep dit liever niet had gehad. Als er iets is waarmee wij u kunnen helpen dan moet u het maar zeggen.

Vriendelijke groeten professor Sneep en professor Zwarts.

p.s. Het lijk ons beter voor uw veiligheid en de onze dit voor u te houden.

"Bwat isss bat?" Ron boog naar hem toe en slikte zijn eten door. "Oh, niets hoor." Harry propte snel de brief in zijn tas

"Heeft sint Potter een aanbidstertje? Wat misselijkmakend."

"Val dood frettenjong."

"Och, is Pottertje een beetje geïrriteerd? Laten we eens kijken wie zijn aanbidstertje is..." Malfidus boog voorover en griste de brief uit de tas.

"Geef terug Malfidus!"

Maar hij grijnsde alleen maar en zette een stap achteruit zodat Harry's graaiende handen de brief niet konden pakken. Toen opende hij de envelop en haalde de brief eruit maar voordat hij de brief kon lezen vloog de zwarte uil weer langs, griste de brief uit zijn handen en vloog ermee naar de oppertafel waar Zwarts opstond en de uil landde op haar uitgestoken arm.

Ze pakte de brief, knipoogde naar Harry en gooide hem toen de lucht in waar hij in vlammen op ging. Toen ging ze met een tevreden grijns zitten terwijl Sneep(net als alle andere leraren) geschrokken omhoog keek naar de plek waar de brief in vlammen was opgegaan. De enige aan de oppertafel die niet omhoog keek was Perkamentus die boos naar Zwarts keek.

Na een paar minuten stond Perkamentus op en maakte de leerlingen er op alert dat ze nog maar vijf minuten hadden voordat de bel ging. De meesten aten snel hun ontbijt op en liepen de zaal uit.

Malfidus was geschokt naar de zwadderichtafel gelopen, had daar zijn tas gepakt en maakte dat hij de zaal uit kwam.

Ron at zijn bord leeg terwijl Hermelien en Harry op hem wachten en een paar minuten later liepen hun ook de zaal uit terwijl Ron en Hermelien overlegden over hoe ze die brief in brand had gestoken, ze had immers geen toverstok gebruikt. "Denk je dat het hetzelfde is als wat ze met Malfidus deed laatst?" "Ik weet het niet Ron, iets in brand steken met je gedachten is iets heel anders dan iemand laten zweven. Waar ik wel zeker van ben is dat ze erg krachtig is maar haar krachten waarschijnlijk meestal onderdrukt, ik denk dat wat we nu hebben gezien nog niet eens een tipje van de sluier is. Wat denk jij Harry?"

"Huh?" Harry had het gesprek niet gevolgd, hij dacht alleen maar aan de laatste regel van de brief 'Het lijk ons beter voor uw veiligheid en de onze dit voor u te houden' wat kon er gebeuren? Wat was er zo gevaarlijk?

"Harry! Luister je wel naar wat ik zeg?" "Wat? Nee, sorry ik was even met mijn gedachten ergens anders. Wat zei je?" Hermelien zuchtte geïrriteerd: "Denk jij ook dat Zwarts nog véél sterker is dan dat we nu hebben gezien?" "Jah, ik denk het wel..."

Die zaterdagmiddag besloten Harry, Ron en Hermelien een bezoekje aan Hagrid te brengen en te kijken wat hij wist over Zwarts. Hagrid liet een paar dingen los zoals dat ze in het zelfde jaar als Sneep en Harry's ouders op school had gezeten en dat ze al jong haar moeder was verloren ook vertelde hij dat ze Perkamentus' kleindochter was en een 'schat van een meid'. Maar meer dan dat en een paar onverteerbare toffees en krentenbollen liet hij niet los.

Op de terugweg naar het kasteel zagen ze iets interesanters. Aan de rand van het meer zat een gedaante in een jeans en een licht blauw T-shirtje. De gedaante was zo te zien bezig met haar schoenen uit te doen, ze leek wel erg op Zwarts...

Ze stond op, rolde haar broekspijpen tot haar knieën op, gooide haar haar achter haar schouders en haalde een paar keer diep adem, wat ging ze doen? Harry, Ron en Hermelien stonden verscholen achter een bij het meer stond, ze waren haar niet aan het bespieden (hoewel het daar wel erg op leek), ze wouden haar gewoon niet laten schrikken.

Toen zette ze een stap vooruit zo op het water oppervlak, snel daarna volgden nog een paar stappen en binnen een paar minuten stond ze naast de rots midden in het meer. Harry kon Ron horen piepen en hoorde Hermelien naast hem naar adem happen, ook voelde hij zijn mond openvallen. Hoe kon dit?

Na enkele minuten kwam er iemand uit het kasteel naar het meer toe rennen: "Chris, ben je gek geworden? Iedereen kan je zo zien!" het was Sneep.

Zwarts die op de rots midden in het meer was gaan zitten keek hem geschrokken aan en leek toen naar hem te grijnzen: "Grootvader is het er eindelijk mee eens dat ik mijn krachten train, het kan nog handig zijn in het eindgevecht. Dat is natuurlijk ook een manier om het te zien."

Sneep leek te ontploffen: "MAAR NIET MIDDEN OP DE DAG!"

Zwarts was nu duidelijk aan het grijnzen en zei met een giechel in haar stem: "Waarom niet, mensen weten toch al dat ik krachten heb."

Zo mogelijk leek dit Sneep nog bozer te maken: "CHRISTINA ZWARTS KOM ONMIDDELLIJK HIER!"

Zwarts ging opstandig op de rots staan en zei: "Je ben m'n vader niet en als je wilt dat ik hier weg ga zul je me toch echt moeten komen, ik heb nog niet met de reuzeninktvis gepraat of het meer door midden laten splijten!" Toen stak ze haar tong naar hem uit.

"STOP MET JE TE GEDRAGEN ALS EEN PUBER!"

"Ik mag me gedragen hoe ik wil! En trouwens, ik ben niet degene die schreeuwt. Wat maakt jou dat dan?"

"Nu is het genoeg, ik kom je halen!"

Zwarts ging in kleermakerszit op de rots zitten en zei: "Ik wacht, kijk alleen uit voor de gemene onderwaterwezens..."

Sneep leek echter vastbesloten en trok zijn schoenen, sokken, gewaad en overhemd uit, hij was nu alleen nog in broek en nu zag je pas hoe gespierd hij eigenlijk was(ook hoe wit maar dat wisten we al :P).

Harry hoorde Hermelien naast hem weer naar adem snakken toen hij zo in het water sprong, toen hij haar een vragende blik gaf zei ze: "Het water zit vol met monsters, hij zou gewond kunnen raken en kunnen sterven." Ron snoof "En?"

Sneep was nu halverwege het meer en kwam snel dichterbij de rots, opeens stootte Zwarts een rare roep uit waarna ze gemeen naar Sneep grijnsde die geschrokken was gestopt met zwemmen en om zich heen keek. Toen ineens schoot er naast de rots een gigantische tentakel uit het water die zich naar Sneep begaf. Sneep leek het in zijn broek te doen en Zwarts stootte nog zo'n rare roep uit en de tentakel ging vlak voor Sneep het water in.

"Wat Zwarts, all talk, no do?" Sneep keek grijnzend naar Zwarts die terug grijnsde en zei: "Wacht maar..."

Toen hij drievierde deel van de weg naar de rots had overbrugt sprong Zwarts ineens op en riep: "NU!"

Sneep kwam omhoog uit het water en gilde het uit. Toen hij erachter kwam dat de reuzeninktvis hem met een tentakel had opgetilt en naar de rots bracht stopte hij met gillen en keek hij boos naar Zwarts die onschuldig glimlachend op de rost stond: "Wat? Ik ben toch all talk, no do?"

De tentakel stopte vlak voor de rots en Sneep stapte af, Zwarts liep naar de tentakel toe en streek eroverheen: "Dankjewel lieve, lieve Octo."

Toen verdween de tentakel onderwater en Zwarts stond op terwijl Sneep haar verbrouweerd aankeek: "Je hebt hem genoemd naar die achterlijke octopus van Spongebob Squarepants?"

"Ja, waarom niet."

"Je bent gek."

"Dat is toch oud nieuws?"

Toen sloeg hij zijn armen om haar middel en trok haar naar zich toe zodat ze compleet nat werd en verluisterde nog iets wat ze niet konden verstaan maar wat haar liet glimlachen.

Ze verluisterde iets terug en sloeg haar armen om zijn nek, dit werd Ron iets te veel: "Gaan ze zoenen? YUK." Ineens rechtte Zwarts haar rug alsof ze iets gehoord had, toen verluisterde ze nog iets tegen Sneep en hij liet haar middel los terwijl ze haar armen ook naar beneden liet.

Toen vroeg ze: "Zin in een wandeling?" Sneep knikte en pakte haar hand vast, toen haalde ze weer diep adem en zette een stap vooruit op het wateroppervlak.

Even later stond ze met beide voeten op het wateroppervlak: "Sev kom je nog?"

Hij keek op van het wateroppervlak: "Kun je even rustig aan doen, het is een tijdje geleden geweest dat ik dit voor het laatst gedaan heb."

Ze keek hem glimlachend aan: "Weet ik, doe maar rustig aan. Dit is ook training voor mij, ik weet nog niet hoe lang ik op water kan staan voordat ik er door zak."

Sneep keek haar geschrokken aan en stapte snel op het wateroppervlak. Toen liepen ze samen naar de oever waar hun spullen lagen.

"Dat was toch niet zo moeilijk." Zei Zwarts terwijl ze haar schoenen aantrok.

"Nee hoor, euhm Chris kun je even helpen?"

Ze keek hem vragend aan "Je kunt je toch wel aankleden, of moet ik helpen?"

Dat laatste zei ze met een speelse glimlach en Sneep werd rood: "Nee, dat kan ik zelf wel maar ik ben nat..."

Ze glimlachte voluit en ging staan: "En je kunt dit zelf niet?"

"Jawel maar dan zitten mijn kleren alsof ze net zijn gestreken met mij erin."

Ze giechelde en legde haar handen op zijn borst. Opeens gloeide hij rood en leek het alsof hij op een ventilator stond. Net zo plotseling als het begonnen was stopte hij met gloeien en er werd ook niet meer van onderen geblazen. Sneep opende zijn ogen en sloot zijn hand om die van Zwarts' die nog steeds op zijn borst lag, ze keek omhoog en toen draaiden ze zich beiden om naar hun kleding en gingen verder met hun kleren aandoen.

Zwarts die eerder klaar was omdat ze alleen haar schoenen maar aan hoefde te doen wachtte op Sneep en toen hij klaar was liepen ze samen naar het kasteel. Na tien minuten gewacht te hebben kwamen Harry, Ron en Hermelien achter de boom vandaan en liepen ze naar het kasteel.

Ron was de eerste die sprak: "Damn wat ben ik blij dat ze niet gezoend hebben, ik zou over mijn nek gegaan zijn."

Hermelien keek hem boos aan: "Ron! Ze houden duidelijk van elkaar-"

"En wat-"

"Ron laat me nou uitpraten, wat betekend dat ik gelijk had en dat Sneep wel verliefd was. Ik vind het niet leuk om te zeggen maar ZIE JE WEL! Nee, wacht ik vind het wel leuk om te zeggen: Ik had gelijk en jullie niet HA! Maarja, met mijn herseninhoud..." Harry en Ron keken Hermelien geschokt aan Hermelien glimlachte terug: "Geintje!" en ze liepen lachend naar de grote zaal voor het diner.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Als je dit hoofdstuk reviewt krijg je een Draco Malfidus actiefiguur die gaat zweven als je hem dicht bij de Christina Zwarts actiefiguur zet, dus lieve mensen review. PLEASE :) Ik update zsm.