Hallo, hallo wie stinkt daar zo? HET MANNETJE VAN DE RADIO :P Ney hoar, geintje!
Ik was wel een btje beteuterd door het lage aantal reviews op deel 2 van het vorige chappie, dat mogen jullie maar beter NU goedmaken want anders...
STAKING, STAKING, S-T-A-K-I-N-G! STAAAAAKING!
LAAT DIT EEN WAARSCHUWING ZIJN. Nou, dan nu en bedankje aan mijn enige reviewer:
hermelien2607(do): Alsjeblieft :D
Veel plezier met het lezen van dit chappie, en jullie weten het hè... REVIEW OF STAKING!!!
x Anne

BETRAPT!

"Ro-hon! Kom nou dan!"

Ron keek geschrokken op: "Huh? Wat?"

Harry zuchtte: "Voor de vierde keer: Kom je mee? Straks komen we te laat voor Verweer tegen zwarte kunsten."

Het was nu maandagochtend en nog steeds deed Ron raar, Hermelien deed ook veel te beleeft tegen hem. Hij wist wel dat er iets mis was maar had geen zin om midden in een ruzie getrokken te worden. Het enige nadeel was dat hij Ron's aandacht niet langer dan vijf seconden vast kon houden, hij staarde de hele tijd naar de Huffelpuftafel.

Harry sloeg zijn vriend op zijn schouder: "Ik ga, als jij te laat wilt komen."

Ron wuifde met zijn hand: "Goed, veel plezier."

Met een zucht pakte Harry zijn hand en tas, daarna pakte hij zijn eigen tas en liep met Ron in sleeptouw naar het Verweer tegen de zwarte kunsten lokaal.

Bij het lokaal aangekomen zat iedereen al binnen, Harry duwde Ron op een stoel en ging er zelf naast zitten. Zijn vriend leek wakker te schrikken uit een trance toen professor Zwarts begon te praten.

Dat duurde echter niet lang, na zo'n tien minuten was hij hartjes op zijn schrift aan het tekenen. In elk los hartje zette hij een H, Harry telde 1 en 1 op en schrok zich te pletter... Ron en H...? Ron en H...!!! H voor Hermelien!

Tuurlijk, dat legde hun rare gedrag uit. En waarom Ron gister wou studeren. Harry sloeg zichzelf voor zijn hoofd, hard. Even later viel er van achter een propje op zijn tafel:

Heb je je eindelijk gerealiseerd wat al duidelijk was, Potje? Of had je gewoon weer een achterlijk idee?

Harry keek achterom en zag Malfidus naar hem grijnzen. Hij draaide het briefje om en krabbelde op de achterkant:

Sinds wanneer interesseer jij je voor mijn leven, frettenjong? Of ben je er eindelijk achter gekomen dat jou leven niets voorstelt?

Hierna gooide hij het briefje terug. Hij zag hoe Malfidus grijnzend het propje opende, toen hij het las vertrok zijn gezicht even maar daarna kreeg hij een gemene grijns en zette nog iets op het blaadje.

Harry draaide zich om en even later knalde er een propje tegen zijn achterhoofd. Hij raapte het op en las:

Nee hoor, maar in tegenstelling tot jou kan ik me met meerdere dingen tegelijk bezig houden.

Harry zette zijn pen op papier:

Ja, jammer genoeg kun je ademen en schrijven tegelijk...

Hij gooide hem terug en even later kreeg hij antwoord:

Pottertje, Pottertje, zo jong, zo onwetend...

Harry schreef:

Steek je kop in de plee en trek door, frettenjong!

Daarna verfrommelde hij het briefje en mikte hem midden op het voorhoofd van Malfidus, die net even de andere kant op keek. Malfidus las het briefje met een grijns en wou net terugschrijven toen de bel ging. Maar fluisterde toch toen hij langs Harry heenliep het lokaal uit: "Kon je niets beters bedenken Pottertje?"

Harry wou hem wat terug zeggen maar Malfidus was al weg. Snel pakte hij zijn tas in, pakte daarna Ron bij zijn mouw en sleepte hem woedend mee het lokaal uit, op weg naar de grote zaal voor de pauze.

De volgende dagen bleef Ron hetzelfde, afwezig, voor zich uitstarend, afwezig, in zichzelf mompelend maar vooral toch afwezig. Hermelien vertoonde ook niet veel verbetering. Tegen de tijd dat het woensdag was dacht Harry dat het echt niet raarder kon, wat had hij het fout.

De woensdag begon gewoon: ontbijt, bezweringen, geschiedenis van toverkunst en daarna pauze. Na de pauze hadden ze transfiguratie. Na Ron voor de duizendste keer meegesleept te hebben naar het juiste lokaal(Hij liep steeds achter een bepaald groepje Huffelpufs aan) begon het al, professor Anderling was te laat.

Alle leerlingen verwonderden zich want professor Anderling was nooit te laat, toen ze uiteindelijk toch bij het lokaal aankwam zag ze er anders uit. Harry kon zijn vinger er niet precies opleggen, maar er was iets anders aan haar. Ze straalde veel minder autoriteit uit dan vorige keren.

Ze liep naar de voorkant van het lokaal: "Oké klas, vandaag gaan we beginnen met menselijke gedaanteverwisselingen. Menselijke gedaanteverwisselingen zijn erg moeilijk en erg makkelijk- Ja juffrouw Griffel?"

Hermelien werd een beetje rood en zei: "Mevrouw, we hebben de theorie al gehad."

"Oh, dat is mooi. Pak dan maar een spiegel en probeer jullie wenkbrauwen van kleur te- Wat is er nu weer juffrouw Griffel?"

"Dit hebben we ook al gedaan, mevrouw."

Professor Anderling keek geïrriteerd: "Nou, dan gaan jullie dat nog maar een keer doen. Je kunt niet genoeg oefenen.

Snel pakte iedereen een spiegel en ging bezig met het van kleur veranderen van hun wenkbrauwen. Toen Harry even opkeek van zijn spiegel zag hij professor Anderling onderuitgezakt in haar stoel zitten, handen voor haar gezicht terwijl ze zachtjes met haar hoofd schudde. De rest van de les bleef ze stil, en toen de bel ging en iedereen vertrok bleef ze ook rustig zitten.

Harry zuchtte en keek naar Ron die hartjes op zijn spiegel had getekend. Voorzichtig pakte hij de spiegel en maakte hem schoon waarna hij hem weglegde en zuchtend Ron bij zijn mouw pakte en het lokaal uitsleepte. Voor het lokaal stonden proffesors Zwart en Sneep, toen hij langs liep kreeg hij een koude blik van Sneep en een glimlach van Zwarts. Waarna ze een bezorgde blik op Ron wierp.

"Zijn er nog leerlingen in het lokaal, Potter?" Vroeg Sneep die zijn blik niet van hem had afgehaald.

Harry wou antwoorden maar Zwarts was hem voor: "Ben je blind of zo?"

Sneep staarde haar aan: "Nee."

Ze gebaarde met haar hoofd naar de deur: "Nou, ga dan zelf kijken."

Sneep wierp haar een woedende blik toe die ze met een glimlach snel liet verdwijnen en hij liep naar de deur. Zwarts keek Harry bezorgd aan: "Gaat het met meneer Wemel?"

Harry haalde zijn schouders op: "Ik geloof dat hij verliefd is op H."

Haar gezicht vertrok even, Harry had geen idee waarom. Maar daarna glimlachte ze naar hem en zei: "Let goed op hem oké?"

Harry knikte: "Zal ik doen."

En liep met Ron op sleeptouw weg terwijl Zwarts achter Sneep aan het lokaal van professor Anderling inliep. Diep in gedachten over iedereens rare gedrag de laatste tijd. Eerst Ron en Hermelien, toen Malfidus en nu ook de professoren... Hij wist het zeker nu, de wereld was gek geworden.

Dit was het dan alweer, ik wil nog ff een mededeling doen, ik zal waarschijnlijk nog ietsjes minder vaak uploaden vanwege een verhaal dat ik met hermelien2607 schrijf: Elfs Excange. Ikkuh heb hst. 1 geschreven duz dat is een hele aanrader :P
En niet vergeten mensen: REVIEW, REVIEW, REVIEW!!!