Victoria liep door de gang. Het was een vroege ochtend(zo'n 1 uur s'ochtends) en het was doodstil.
victoria liep en liep. Ze dacht na over haar rol in het kasteel. Ze mocht niets doen maar, ze mocht er ook niet uit.
Ze vond Marik wel een vreemd typje. Hij heeft veel geheimzinnige dingen in zijn agenda staan en ze mocht niet weten wat
voor een soort dingen waren. Ze mocht er dan ook niet bij zijn(logisch.
Hij was wel aardig tijdens het eten als ze met zijn tweeen aan de tafel zaten maar anders
wilde victoria er ook niet bij zijn als ze al mocht.
als ze mocht was het eigenlijk een bevel(je kent dat wel als ze iets vragen moet je het doen.
ze kwam niemand tegen dus liep ze maar naar de keuken en vroeg wat te eten.
chefkok: ja mevrouw komt eraan.
mooi, zei victoria terwijl ze dacht ik heet victoria geen mevrouw
even later.
Hier mevrouw wat te eten. en de chefkok zette een heel goed gevuld bord
ik heet geen mevrouw. zei Victoria hardop denkend
hoe heet U dan mevrouw??? vroeg een andere kok
Ik heet Victoria. zei victoria en ze liep weg met het bord.
nee je kan victoria niet meenemen odion dat weet je. fluitserde marik
je had het gezegd marik. zei odion terug
ik weet dat ik dat gezegd heb odion maar ik heb haar nog nodig. zei marik
ik weet niet maar ik heb een eigen wil en die zegt dat ik niet weg wil als het moet maar wel weg kunnen.
en ik weet niet maar waarvoor heb je me nodig marik???? zei victoria
uhmm wat doe jij hier victoria??? zei marik
ik eet wil je ook wat??? vroeg victoria heel onschuldig
neee!!!!!!!!!! schreeuwde marik
wat zijn we weer gezellig nouw zie je wel weer. zei victoria en draaide zich om
in haar kamer
Wat een klote hommel is hij toch. schreeuwde victoria en ze trapte tegen haar bed.
een licht begon op te lichten van victoria haar heup victoria staarde naar haar milenium tatoeage en zei ertegen:
Jij begrijpt me tenminste he?
toen flikkerde het licht twee keer en doofde uit.
Ja ga jij ook maar weer eens he!!! schreeuwde victoria
Nou oke dan ga ik he als je dat zo graag wil. zei marik
Nee marik sorry maar zo bedoelde ik het niet ik had het niet tegen jou hoor. zei victoria
o oke nouw je hebt waarschijnlijk gehoord wat Orion en ik besproken hadden. zei marik heel kalm en gedeesd
ja en ik wil niet met hem mee. zei victoria, zodat je het even weet
o oke dan ga je niet en blijf je hier. zai marik, maar ik moet weg. en hij liep de deur uit.
victoria pakte een kussen en smeet hem tegen de deur. die net open ging en een bediende kreeg hem tegen haar aan,
en ze viel om samen met een blad thee (dat had marik geregeld, lief is hij he.
o sorry hoor ik dacht dat de deur dicht was. zei victoria, en hielp haar de thee op ruimen.
het geeft niet mevrouw het was mijn schuld ik had moeten kloppen. zei die bediende
laat me met rust en ik wil niemand hier zien tot het avondeten. zei victoria licht geprikkeld
ja mevrouw komt voor elkaar. zei de bediende weer en toen ging ze weg
victoria ging op haar bed liggen en begon te huilen.
uurtje later
victoria liep naar de spiegel en zag dat ze er vreselijk uit zag(doe ik ook meestal als ik in de spiegel s'ochtens of s'avonds kijk.
ze werkte haar make-up bij en ging naar haar kleedkamer(jah ze heeft een hele kamer van zo'n 5 bij 5 meter voor haar kleren.
daar zocht ze een zwarte egiptische jurk aan en nam er 30 (korte en lange, broeken en rokken en t-shirts enzo had ze niet)
ofzo mee naar haar slaapkamer. daar pakte ze het in(ondertussen 4 uur s'ochtens) en schreef een briefje voor marik.
briefje:
lieve marik,
ik wil hier niet blijven want ik voel me zo opgesloten.
ik weet dat je dat niet zo bedoelt.
maar ik wil ook niet met odion mee.
dus ben ik zelf weggegaan.
ik kom terug als ik eraan toe ben.
maar ga ook op zoek naar Yami.
treur niet om mij.
zoek me ook niet op.
maar blijf wel aan me denken.
ik kom terug.
groetjes,
victoria
ze zette het op haar nachtkastje, en pakte haar portomonee en stopte het ook in haar tas.
en liep ze naar buiten de poort uit.
ze keek... einde van hoofdstuk 5 sorry dat het zo lang duurde ik had een writhersblock het volgende zal snel komen