Σημείωση: Σε αυτό το κεφάλαιο, είχα την ευκαιρία να γράψω περισσότερες σκηνές δράσης.
[ Χρήσιμες μεταφράσεις που έχουν ήδη προστεθεί στο Φέγγος της Λουσίνια ] : πτητική στρέβλωση (warping) , στρέβλωση-κρούση (warp-strike) , αδράνεια (stasis)
Κεφάλαιο XII
Η εκμάθηση τουλάχιστον των χρησιμότερων εκφράσεων επικοινωνίας στην νοηματική γλώσσα των Glaives, ήταν υποχρεωτική για κάθε μέλος της επίλεκτης ομάδας. Το ίδιο γλωσσικό σύστημα χρησιμοποιούνταν και από τους φύλακες του στέμματος, αλλά με κάποιες μικρές παραλλαγές οι οποίες όμως δεν θεωρούνταν δυσνόητες από έναν έμπειρο χρήστη του συγκεκριμένου τύπου επικοινωνίας. Ήδη από τον καιρό που η Βανέσσα ήταν δόκιμη, είχε ενδιαφερθεί να αφομοιώσει σε βάθος την νοηματική γλώσσα. Το κύριο κίνητρο της, συνδεόταν με το γεγονός ότι εκείνο το διάστημα δεν είχε καταφέρει να συνδεθεί ικανοποιητικά με την μαγεία των Κάελουμ και η επίδοση της στην πτητική στρέβλωση επηρεαζόταν ακόμη από την υψοφοβία της. Έπρεπε λοιπόν να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη άλλων ικανοτήτων -όπως η μάχη σώμα με σώμα και η οπλομαχία- προκειμένου να γίνει μια μαχήτρια στην οποία η ομάδα θα μπορούσε να βασιστεί.
Το ίδιο χρονικό διάστημα, ενώ εκείνη και ο Λούτσε περνούσαν χρόνο μαζί ως φίλοι και απολάμβαναν τις πρώτες ημέρες της γνωριμίας τους, ο άνδρας από την Galahd είχε αναφέρει ότι δεν ήταν σίγουρος αν θα κατάφερνε να γίνει ένας προχωρημένος χρήστης της νοηματικής. Φυσικά και είχε σκοπό να βάλει τα δυνατά του—ίσως και παραπάνω από τους συντοπίτες του οι οποίοι ανησυχούσαν για τις δυνατότητες τους. Όμως ένιωθε διστακτικός στην αρχή. Παρακολουθούσε τα πρώτα μαθήματα με κάπως πεσμένο ηθικό, σε αντίθεση με οτιδήποτε αφορούσε την εξάσκηση στην μάχη και την πτητική στρέβλωση.
Κάτι άλλαξε προς το καλύτερο χάρη στην ευγενή ενθάρρυνση της Βανέσσα, η οποία είχε μεγαλύτερη κλίση σε αυτό το σκέλος της εκπαίδευσης τους. Κατάφερε να του μεταδώσει το ενδιαφέρον και κάποιους τρόπους απομνημόνευσης μέσα από την μεταξύ τους εξάσκηση. Αυτή η από κοινού προσπάθεια, είχε ενισχύσει και την οικειότητα μεταξύ τους, χωρίς να το έχουν συνειδητοποιήσει αμέσως. Ο Λούτσε έβλεπε πως η Βανέσσα είχε συνεισφέρει σημαντικά στην πρόοδο του και μολονότι το νοηματικό σύστημα ήταν ίδιο για όλους, με εκείνη ένιωθε πως η επικοινωνία τους είχε μια πιο προσωπική πινελιά, μια ιδιαίτερη κατανόηση που ξέφευγε από την τυπική εκμάθηση των κανόνων. Σχεδόν σαν να επικοινωνούσαν σε μια εκδοχή της γλώσσας που είχαν αναπτύξει και γνώριζαν καλά μόνοι εκείνοι οι δύο.
Όπως και την προηγούμενη μέρα, κατά την διάρκεια των ερευνών τους στις νότιες στρατιωτικές βάσεις, το ζευγάρι συνδιαλέχθηκε μέσω του νοηματικού κώδικα προκειμένου να αποφασίσουν πως θα κατευθύνονταν στο επόμενο κτίσμα. Με μια ήρεμη βεβαιότητα να καθρεπτίζεται στο βλέμμα του, ο Λούτσε πρότεινε να επιστρέψουν στους λόφους απ' όπου είχαν βρεθεί νωρίτερα και από εκεί να πλησιάσουν το άλλο φρούριο. Η Βανέσσα υπενθύμισε ότι δεν είχαν εντοπίσει την κύρια είσοδο. Στο μεταξύ -πριν συναποφασίσουν τον σχεδιασμό της επόμενης κίνησης τους- το εκχιονιστικό όχημα φαινόταν να παράγει μεγαλύτερο θόρυβο καθώς μετακινούνταν αργά κάτω από μια προέκταση των ανάγλυφων τοιχωμάτων όπου οι δύο Glaives είχαν βρει μια προσωρινή κρυψώνα.
Κοιτάχτηκαν σιωπηλά, με την προσοχή τους να είναι τεταμένη. Το γαντοφορεμένο κρύο χέρι του καθενός, έσφιγγε δυνατά την λαβή της λεπίδας, σε περίπτωση που χρειαζόταν να μετακινηθούν αστραπιαία σε άλλο σημείο. Όταν η βοή του τροχοφόρου μηχανήματος άρχισε να φθίνει, οι μαχητές επανήλθαν στην μυστική επικοινωνία τους.
"Δεν είναι αναγκαίος ο εντοπισμός της κύριας εισόδου. Ας εστιάσουμε σε υψηλότερα σημεία, όπου μπορεί να επιτευχθεί η πτητική στρέβλωση."
Η Βανέσσα δεν απάντησε αμέσως. Φαινόταν πως έλεγχε προσεκτικά τον συλλογισμό του μέσα στο νου της.
"Η διάταξη των χώρων θα είναι παρόμοια με εκείνων της προηγούμενης στρατιωτικής εγκατάστασης. Η εξωτερική μορφή του κτιρίου, είναι η ίδια." Πρόσθεσε ο Λούτσε έπειτα από λίγο.
"Εκεί δεν υπάρχει αντιπερισπασμός, όπως το μηχάνημα που είδαμε και ακούσαμε." Αποκρίθηκε η μαχήτρια από την Lucinia. Θεωρούσε ότι το στοιχείο του αντιπερισπασμού, τούς είχε βοηθήσει κατά την έλευση τους στο φρούριο.
"Κανένα πρόβλημα. Μπορούμε να εισέλθουμε χωρίς να γίνουμε αντιληπτοί. Το χιόνι θα καλύψει σε μεγάλο βαθμό τον ήχο της λεπίδας κατά την ολοκλήρωση της στρέβλωσης."
Με αυτό που είπε, ο άνδρας από την Galahd έδειξε πως είχε εμπιστοσύνη στις δικές του δυνατότητες καθώς και σε εκείνες της Βανέσσα.
Εκείνη την στιγμή, πέρασε από το νου του η σκέψη πως αυτή πρέπει να είναι μια από τις εκφάνσεις του ηγετικού ρόλου που θα αποκτούσε, εφόσον ο βασιλιάς και ο διοικητής των Glaives ήταν απολύτως ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα της αποστολής· η σωστή εκτίμηση των δυνατοτήτων του κάθε μέλους της ομάδας και το θάρρος της εμπιστοσύνης προς εκείνους, παρά τους προσωπικούς δισταγμούς ή την ανησυχία για κάτι απρόβλεπτο που θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβεί.
Περίμενε την Βανέσσα να επιστρέψει πρώτη στους λόφους, με σκοπό να καλύψει τα νώτα της. Η κοπέλα ήταν πάντοτε προσεκτική και έκανε σωστές προβλέψεις σχετικά με την καταλληλότητα της φυγής μέσω της στρέβλωσης. Ο σύντροφος της καλούνταν να δείξει την ίδια διεισδυτικότητα. Η γρήγορη μετακίνηση τους συνέβη όταν δεν υπήρχαν στρατιώτες έξω από τα τείχη που είχαν ως θέα τον λόφο, και το εκχιονιστικό όχημα βρισκόταν στην αντίθετη πλευρά του κτίσματος.
"Δεν χρειάζεται να πτοηθούμε από το γεγονός ότι δεν έχουμε βρει την κύρια είσοδο." Παρατήρησε ο Λούτσε όταν έφτασαν στο απομακρυσμένο, ασφαλές σημείο όπου είχαν στοχεύσει να βρεθούν για λίγο. "Πιθανώς να βρίσκεται προς την πλευρά του γκρεμού, με κατεύθυνση την θάλασσα."
Έδρασαν σύμφωνα με το πλάνο που είχε σχεδιάσει εκείνος νωρίτερα. Αυτή την φορά, ανέλαβε να ηγηθεί της εναέριας διαδρομής, μέσω της στρέβλωσης. Εάν κατά την άφιξη του παρατηρούσε κάτι που ενείχε σοβαρό ρίσκο, θα προειδοποιούσε την Βανέσσα με την βοήθεια του νοηματικού κώδικα. Έπειτα θα την καθοδηγούσε με ψυχραιμία, καθώς θα άλλαζαν το τελικό σημείο άφιξης. Εκείνη θα καταλάβαινε. Επιπλέον την συμβούλεψε να στοχεύσει την δική της λεπίδα σε κάποιο κοντινό σημείο με εκείνον. Θα περιφρουρούσε την ασφάλεια της ό,τι κι αν συνέβαινε.
Η υπόθεση του Λούτσε ήταν σωστή σχετικά με την εσωτερική διάταξη της βάσης. Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με την προηγούμενη βάση στην οποία είχαν εισέλθει κρυφά. Είχαν ολοκληρώσει την πτήση τους μέσω της στρέβλωσης, εφαρμόζοντας παρόμοιες στάσεις σε ό,τι αφορούσε την συντομία και τον μικρό αριθμό τους. Ο συγχρονισμός τους ήταν πολύ σημαντικός προκειμένου να μην γίνουν αντιληπτοί.
Έγκαιρα πρόσεξαν ότι το βορειοδυτικό φυλάκιο δεν ήταν άδειο. Κρατώντας την λαβή της λεπίδα με το ένα χέρι, και ενώ κρέμονταν κάτω ακριβώς από ένα τσιμεντένιο στέγαστρο, οι δύο μαχητές παρατήρησαν για αρκετά λεπτά την κατεύθυνση προς την οποία ο στρατιώτης ήταν στραμμένος συχνότερα.
Η προσήλωση του ήταν επιλεκτική, με την πλάτη του στραμμένη προς το πέλαγος. Μάλλον δεν θεωρούσε πιθανή μια επίθεση από την θάλασσα. Αντίθετα παρακολουθούσε τα ασφάλτινα μονοπάτια γύρω από το φρούριο, τα οποία δεν είχαν απαλλαγεί ακόμα από την έκταση και το βάρος του χιονιού το οποίο άρχισε να παγώνει. Η ματιά του φύλακα εστιαζόταν κάποιες φορές και στους δυτικούς λόφους, οι οποίοι είχαν προσφέρει καλή κάλυψη στους Glaives, χάρη στο πυκνό, αειθαλές δάσος με τα αιωνόβια δένδρα.
Αισθάνθηκαν και οι δύο εκτεθειμένοι στο σημείο άφιξης όπου κρέμονταν μετά την στρέβλωση. Η Βανέσσα κοίταξε ελαφρώς συνοφρυωμένη τον συμπολεμιστή, θέλοντας να του μεταφέρει χωρίς λόγια την πρόθεση της να μετακινηθεί αλλού και μάλιστα σύντομα. Εκείνος ένευσε. Θα έκανε το ίδιο, προστατεύοντας τα νώτα της όπως και πριν.
Η μαχήτρια σχεδίασε την διαδοχικότητα των στρεβλώσεων της ώστε να δημιουργούν μια νοητή, παράλληλη γραμμή με το πέλαγος Sather. Μονάχα η τελευταία ήταν κάθετη, προκειμένου να φτάσει σε μια σκεπαστή εσοχή σε ψηλότερο σημείο. Εκεί θα περίμενε τον Λούτσε. Η σωματική προσπάθεια που εκείνη κατέβαλλε, πυροδότησε μια απότομη κατάσταση αδράνειας. Όμως μερικές ρυθμικές ανάσες θα την βοηθούσαν να επανακτήσει τον έλεγχο του σώματος της.
Ο Λούτσε σιγουρεύτηκε ότι ως επί το πλείστον για τα επόμενα τέσσερα λεπτά, εκείνη θα παρέμενε ασφαλής και δεν θα χρειαζόταν να μετακινηθεί εσπευσμένα αλλού. Έπειτα ανέλαβε να ξεκινήσει την έρευνα του.
Η φωτογράφηση των χώρων της αστέγαστης βάσης αποδείχτηκε δυσκολότερη αυτή την φορά. Οι στρατιώτες που ήταν παρόντες, κινούνταν προς διάφορες κατευθύνσεις, αναλαμβάνοντας κάποια εργασία ή επιτηρούσαν τους υφιστάμενους. Ένα κυλινδρικό κτίσμα που ξεχώριζε από τα υπόλοιπα, τράβηξε την προσοχή του μυστικού επισκέπτη. Εξωτερικά, έμοιαζε με μια τυπική αποθήκη προμηθειών. Όμως ο άνδρας από την Galahd είχε ήδη ανακαλύψει νωρίτερα την πραγματική αποθήκη των προμηθειών σε ένα διαφορετικό σημείο του οριοθετημένου χώρου, έχοντας τα αναγκαία πειστήρια μέσω των φωτογραφιών του πως αυτός ήταν ο ρόλος της.
Ενστικτωδώς, διαισθανόταν πως αν επιχειρούσε να πλησιάσει εκείνο το κτίσμα, θα συνέλεγε κάποιο σημαντικό στοιχείο που θα ήθελαν μάλλον να γνωρίζουν οι αξιωματικοί της Insomnia. Αποφάσισε λοιπόν να κινηθεί προς εκείνο το σημείο, όσο πιο σύντομα και προσεκτικά μπορούσε.
Εκείνη την ώρα, το κυλινδρικό κτίσμα ήταν το μόνο το οποίο φρουρούνταν από στρατιώτες Magitek. Λόγω της θέσης ορισμένων από αυτών, δεν θα ήταν ακατόρθωτο για τον Λούτσε να εξουδετερώσει αιφνιδιαστικά κάποιους από αυτούς με μια στρέβλωση-κρούση. Όμως εξαιτίας της διαρκούς κινητικότητας των ανθρώπινων στρατιωτών, σίγουρα κάποιος από αυτούς θα έβλεπε ότι ορισμένοι Magitek δεν βρίσκονταν στην θέση όπου είχαν οριστεί...
Δεν θα ήταν συνετό να διακινδυνεύσει κάτι τέτοιο. Αν υπήρχε τρόπος για εκείνον και την Βανέσσα να επιστρέψουν στην Melrinan δίχως το όχημα που είχαν νοικιάσει, ή αν δεν εκκρεμούσε μια δεύτερη αποστολή σε διαφορετική επαρχία της Tenebrae, ο μαχητής από την Galahd δεν θα δίσταζε απέναντι στην πιθανότητα ενός γενικευμένου συναγερμού. Όμως έπρεπε να λάβει υπ' όψη τα επόμενα βήματα της αποστολής για την οποία είχαν εμπιστευτεί την σύντροφο του και τον ίδιο.
Στα σημεία του ιδιόμορφου κτίσματος όπου είχαν τοποθετηθεί τετράγωνα παράθυρα μεγάλου μεγέθους, υπήρχαν επίσης ορισμένες εσοχές ανάλογου πλάτους στις οποίες ο Glaive θα μπορούσε να βρει ένα προσωρινό πάτημα. Προς το παρόν, έπρεπε να εντοπίσει την κατάλληλη γωνία εκκίνησης ώστε να φτάσει εκεί όπου επιθυμούσε.
Πέταξε με δύναμη το ξιφίδιο στον αέρα και με έξι εναέριες στρεβλώσεις, καθοδήγησε το σώμα του βαθύτερα στην εσοχή χωρίς καθυστέρηση. Κοιτώντας μέσα από το τζάμι, παρατήρησε τις τεράστιες ποσότητες διαφόρων μεταλλευμάτων για τα οποία ήταν σίγουρος ότι εξορύχθηκαν από το ορυχείο της Fodina Caestino, το οποίο εκείνος η Βανέσσα είχαν δει με τα μάτια τους για πρώτη φορά όταν έφτασαν στον σιδηροδρομικό σταθμό της περιοχής Cartanica.
Εκτός από τα μεταλλεύματα, ο Λούτσε πρόσεξε επίσης πολλαπλά κιβώτια μέσα στα οποία πρέπει να είχαν αποθηκευτεί διαφόρων ειδών πυρομαχικά.
Οι τρεις από τις αστέγαστες βάσεις που είχαν ερευνήσει στην Pagla μέχρι τώρα, περιείχαν τέτοια κιβώτια καθώς και μηχανικά τμήματα τα οποία χρησιμοποιούνταν στον σκελετό των πελώριων, θωρακισμένων ρομπότ του Niflheim. Ήταν πιθανό ότι στις στρατιωτικές βάσεις της Tenebrae κατασκευάζονταν, επιδιορθώνονταν ή βελτιώνονταν τα πολεμικά χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων ρομπότ. Αυτή ήταν μια σοβαρή θεώρηση την οποία ο Λούτσε θα έπρεπε να συμπεριλάβει στην αναφορά του.
Φωτογράφισε διακριτικά ό,τι αντίκρισε μέσα από τα παράθυρα και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να φύγει μακριά από εκείνο το σημείο. Με σωστά συγχρονισμένες κινήσεις και εκμεταλλευόμενος οποιαδήποτε περίσταση κατά την οποία οι φρουροί ήταν απορροφημένοι από σύντομες συζητήσεις, κατάφερε να πλησιάσει στο απέναντι σημείο της μεγάλης βάσης, σχετικά κοντά από το σκεπαστό σημείο όπου τον περίμενε η Βανέσσα.
Εκείνη δεν ήταν η μόνη που αντιμετώπισε την κατάσταση της αδράνειας. Η ίδια κατάσταση άρχισε να επηρεάζει και το σώμα του Λούτσε, μετά από τις αστραπιαίες και πολλαπλές στρεβλώσεις. Οι ιδιαίτερα κρύοι άνεμοι και η χαμηλή θερμοκρασία που προέκυπτε από την αιώνια μαγεία της Παγωμένης Άστρινης, γράπωναν σφιχτά και τους δικούς του μύες, ανεξάρτητα αν ήταν περισσότερο συνηθισμένος στον ψυχρό καιρό.
Μέσω ενός σινιάλου, η Βανέσσα τον προειδοποίησε από μακριά πως ο φύλακας που βρισκόταν στο παρατηρητήριο, πρέπει να αντιλήφθηκε έναν ή περισσότερους από τους στιγμιαίους, μεταλλικούς ήχους που παράγονται όταν η λεπίδα ενός Glaive καρφώνεται σε κάποιο στόχο.
Ο Λούτσε αναζήτησε άμεσα μια κάλυψη και παρακολούθησε τον άνθρωπο της Tenebrae που φυλούσε σκοπιά. Έδειχνε να βρίσκεται σε σύγχυση, σαν να μην ήταν απόλυτα σίγουρος γι' αυτό που άκουσε νωρίτερα· παρ' όλα αυτά, δεν έμεινε άπραγος. Μια ομάδα στρατιωτών προχωρούσε λίγα μέτρα πιο μακριά από το υπερυψωμένο φυλάκιο και ο υποψιασμένος στρατιώτης ζήτησε από εκείνους να ερευνήσουν συγκεκριμένα σημεία της βάσης.
Οι μαχητές από την Insomnia αισθάνθηκαν πιεσμένοι. Έπρεπε να εγκαταλείψουν την κρυψώνα τους. Ήταν εξίσου σημαντικό να μην γίνουν αντιληπτοί κατά την διάρκεια της μετακίνησης.
Χρειάζονταν και οι δύο ένα αξιόπιστο σημείο το οποίο δεν θα βρισκόταν σε κοινή θέα.
Πρώτος ο Λούτσε αναζήτησε κάλυψη πίσω από μερικά μεταλλικά κιβώτια που ήταν στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο... Παρακολούθησε τους στρατιώτες να περνούν κοντά από εκείνο το σημείο οπλισμένοι, ψάχνοντας για ύποπτα σημάδια. Η Βανέσσα υποχώρησε πιο βαθειά στην εσοχή της ίδας κρυψώνας όπου είχε βρεθεί νωρίτερα· το λεπτό και ευλύγιστο σώμα της, επέτρεψε σε εκείνη να χωθεί πιο καλά μέσα στις σκιές. Ήξερε όμως ότι δεν ήταν απολύτως ασφαλής εκεί. Θα έπρεπε να φύγουν από το κτίριο προτού οι συνθήκες γίνουν εξαιρετικά επικίνδυνες για τους δύο πολεμιστές.
Πάντως από την στιγμή που μπήκαν στο φρούριο, οι δετές μπότες της δεν άγγιξαν ούτε μια φορά το έδαφος, ενώ οι πατημασιές του Λούτσε πάνω στο χιόνι, ήταν ελάχιστες· είχε στηριχτεί κατά κύριο λόγο στην πτήση μέσω των στρεβλώσεων. Πέρα από αυτό, κανείς δεν μπορούσε να συμπεράνει με σιγουριά αν ανήκαν σε κάποιο στρατιώτη της βάσης ή σε έναν πιθανό εισβολέα, αφού υπήρχε ήδη αρκετή κινητικότητα εντός των ορίων της απόρρητης τοποθεσίας.
Βλέποντας την κάννη των όπλων που κρατούσαν οι στρατιώτες, άγγιξε και ο ίδιος την λαβή του πιστολιού του, έτοιμος να απασφαλίσει αν το έκρινε αναγκαίο. Θα προτιμούσε όμως να μην συμβεί. Σε αντίθεση με μια απόπειρα επίθεσης με λεπίδα, η εκπυρσοκρότηση θα πρόδιδε άμεσα την παρουσία και την θέση του. Θα ήταν προτιμότερο να μην χαθεί το πλεονέκτημα της μυστικότητας του.
Όσο παρέμεναν και οι δύο ακίνητοι σε διαφορετικά σημεία της βάσης, ένιωθαν το υπερφυσικό ψύχος που προερχόταν από το Ρήγμα Ghorovas, να μουδιάζει προοδευτικά τους μύες τους. Αυτή η αίσθηση δεν έπρεπε να εξαπλωθεί περισσότερο, διαφορετικά οι στρεβλώσεις στις οποίες θα βασίζονταν καθώς θα διέφευγαν, θα στερούνταν ταχύτητας και σταθερότητας. Αυτό θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε κάποιο μικρό σφάλμα ή προσωρινή απώλεια ισορροπίας που όμως θα αρκούσε για να γίνουν οι Glaives αντιληπτοί από τους στρατιώτες.
Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο ο Λούτσε δεν σκεφτόταν μόνο τον εαυτό του. Ήξερε ότι η Βανέσσα υπέμενε το κρύο, όπως και ο ίδιος. Κάθε λεπτό ακινησίας, λειτουργούσε εις βάρος τους. Πήρε μια βαθειά ανάσα η οποία δεν τον βοήθησε όσο θα περίμενε, αφού ο παγωμένος αέρας εισχώρησε απότομα στους πνεύμονες του. Όταν οι φύλακες γύρισαν την πλάτης τους και απομακρύνθηκαν, ώθησε τον εαυτό του να σκαρφαλώσει σε ένα κοντινό σημείο το οποίο φαινόταν εξίσου ασφαλές για την ώρα. Έπρεπε να κρατήσει τους μύες του ενεργοποιημένους.
Προσανατολίστηκε εύκολα και προετοιμάστηκε να μετακινηθεί εγγύτερα στην Βανέσσα. Ήθελε να βεβαιωθεί ότι εκείνη δεν υπέφερε από αδράνεια. Η κοπέλα πρόσεξε τις σπίθες που προέκυπταν στο τέλος μιας μακριάς στρέβλωσης και κατάλαβε ότι ο σύντροφος της βρισκόταν κάπου κοντά. Η μαχήτρια σύρθηκε στην άκρη της εσοχής, νιώθοντας να κρυώνει ακόμη περισσότερο με κάθε κίνηση του κορμιού της. Οι ματιές τους συναντήθηκαν με αγωνία· αρκούσε εκείνη να τον κοιτάξει και να καταλάβει ότι ήταν έτοιμοι να φύγουν. Ο Λούτσε είχε ολοκληρώσει αυτή την έρευνα για λογαριασμό και των δύο.
"Φύγε πρώτος. Είσαι εκτεθειμένος." Τον προέτρεψε ενστικτωδώς. Ήλπισε ότι τα μουδιασμένα χέρια της είχαν μεταφέρει σωστά το μήνυμα.
Στον Λούτσε δεν άρεσε ποτέ να εγκαταλείπει νωρίτερα μια επικίνδυνη τοποθεσία -όπως το πεδίο της μάχης- πριν από την Βανέσσα ή κάποιον από τους στενούς φίλους του. Η αρχική του παρόρμηση ήταν να αρνηθεί, αλλά ήδη γνώριζε ότι η σύζυγος του είχε απόλυτο δίκιο. Απρόθυμα, αλλά και αποφασισμένα, άκουσε την προτροπή της.
Έπρεπε να φτάσουν και οι δύο στους δενδρόφυτους λόφους. Ακόμη και αν δεν κινούνταν προς εκείνη την κατεύθυνση ταυτόχρονα.
Μετά την φυγή του, η Βανέσσα αισθάνθηκε ανακουφισμένη. Για μια στιγμή ξέχασε το κρύο που είχε αγκαλιάσει σφιχτά το σώμα της. Τώρα ήταν η σειρά της να ξεκινήσει. Περίμενε μέχρι να βεβαιωθεί ότι κανείς από τους στρατιώτες δεν βρίσκονταν κάπου κοντά και σκαρφάλωσε γρήγορα στην επάνω πλευρά του στέγαστρου.
Το σώμα της αποζητούσε λίγη παραπάνω θερμότητα για να κινηθεί πιο ευέλικτα, όμως δεν υπήρχε το περιθώριο για κάτι τέτοιο. Ξεκίνησε την πολλαπλή, εναέρια στρέβλωση θέτοντας ως στόχο να φτάσει γρήγορα στους δενδρόφυτους λόφους έξω από τα όρια της βάσης. Ένιωσε την ανάσα της να κόβεται μεταξύ των διαδοχικών στρεβλώσεων, σαν να είχε ξοδευτεί σχεδόν όλο το οξυγόνο από τους πνεύμονες της. Δεν ήταν σύμπτωμα αδράνειας, αλλά μια συνέπεια της υποθερμίας σε συνδυασμό με την διαδικασία της στρέβλωσης.
Προσγειώθηκε με πόνο στο χιονισμένο έδαφος του δάσους. Η τελική της στρέβλωση δεν ήταν καθόλου καλή, και ενδεχομένως να είχε υποστεί μια ελαφριά κάκωση στην κλείδωση του ώμου ή του μπράτσου της. Το χέρι της απελευθέρωσε την λεπίδα—εκείνη την στιγμή, δεν μπορούσε καν να κρατήσει σφιχτά το ξιφίδιο. Ο Λούτσε έσπευσε κοντά της.
"Μήπως τραυματίστηκες;"
"Όχι. Είναι το ψύχος..."
Ο άνδρας ένευσε με κατανόηση, "Βανέσσα, ξέρω ότι αυτή η διαδρομή θα είναι σαν δοκιμασία για τα όρια μας. Όμως δεν είμαστε ασφαλείς εδώ." Τσάκισε με το χέρι του δύο Υψηλά Φίλτρα επάνω της και οι θεραπευτικοί υδρατμοί απελευθερώθηκαν. Δεν ανησύχησε καθόλου αν θα χρειαζόταν ο ίδιος κάποιο από αυτά. Θα άντεχε. Εξάλλου υπήρχε ακόμη ένα ακόμη διαθέσιμο, το οποίο θα χρησιμοποιούσε αργότερα για τον εαυτό του, αν υπήρχε σοβαρή ανάγκη. Τον ενδιέφερε η σύντροφος του να μπορέσει να διατηρήσει έναν γρήγορο ρυθμό στις διαδοχικές στρεβλώσεις, παρά τις αντίξοες συνθήκες.
"Το ξέρω. Πρέπει να φύγουμε." Αποκρίθηκε εκείνη μουδιασμένα, κοιτάζοντας τον με ευγνωμοσύνη αναφορικά με την γενναιόδωρη χρήση των θεραπευτικών φίλτρων. "Οι φωτογραφίες;"
"Παραπάνω από επαρκείς." Ο Λούτσε ακούμπησε με την παλάμη του το σημείο όπου βρισκόταν η εσωτερική, προστατευμένη θήκη του πανωφοριού του. "Όλα εντάξει." Της απάντησε με ένα χαμόγελο το οποίο ενθάρρυνε την Βανέσσα να σηκωθεί από το έδαφος, παρά την ελαφριά ζάλη της. Θα τα κατάφερναν και στην ολοκλήρωση αυτού του σκέλους της αποστολής.
"Ωραία. Ας συνεχίσουμε τον δρόμο μας."
Έριξαν μια ακόμη ματιά προς τις απομακρυσμένες βάσεις. Από εκείνη την οπτική γωνία των Glaives, έδειχναν απολύτως ήσυχες και μόνο το διαρκές θρόισμα των πυκνών φύλλων μπορούσε να ακουστεί κοντά τους. Σε έναν τόπο τόσο όμορφο και συνάμα εχθρικό, με το αόρατο, παγωμένο πέπλο της θεϊκής μαγείας να θυμίζει στους επισκέπτες πως ακόμη και αυτό που μοιάζει ακατανίκητο, μπορεί να νικηθεί, ακόμη και αν οι επιδράσεις της μεγάλης μάχης παραμείνουν στις ζωές των ανθρώπων.