Was ik toch helemaal het voorwoord vergeten! En de bedankjes ook. Ik zette het hoofdstuk net op internet, toen ik me het bedacht. Maar goed. Nu is er een voorwoord.
Vandaag zijn SiriSu en Severus Sneep POV… RemusLupos komt in dit hoofdstuk niet eens voor! Ha! Takethat! Dat is volgend hoofdstuk ook zo, maar Remus komt daar ook nog een beetje als POV voor. Maar goed, we houden hier een achternaam verkiezing! Ja echt. SiriSu is de komende negen hoofdstukken geen achternaam. Minstens. Maar ik heb er natuurlijk wel eentje voor d'r nodig. En ik heb geen goede! Dus besloot ik: ik vraag die leuke mensen aan de andere kant van de internetverbinding om hulp! Vind je jezelf dus leuk, verzin dan een naam en REVIEW! grijns (en je bént leuk! Dus geen excuses meer, hup hup, naar die leuke review knop! Oh ja, het is wel toegestaan om eerst het hoofdstuk te lezen, want dan kan je daar ook nog iets over zeggen.
Lief dagboek,
s'Nachts krul ik me op in mijn bed en wikkel ik me in mijn dekens. Ik heb dan het gevoel dat ik me in de armen van een moeder bevind. Een moeder die om me geeft en die voor me zorgt. Een moeder die geheel niet lijkt op de mijne.
De vrouw die vandaag op kwam dagen was noch warm, noch liefelijk. Hoe had ik ook iets anders kunnen verwachten van de moeder die haar kind liet adopteren door vreemden, enkel om een schandaal minder groot te maken?
Hoe had ik kunnen denken dat ze hier was om me te leren kennen? Dat ze aardig was? Het bleek dat ze alleen kwam vertellen dat ik haar enige erfgenaam was en dat als daar geen verandering in kwam ik de aangewezen persoon was om haar land te besturen, als koningin.
En dat, alsof dat niet erg genoeg was, ik daarom een cursus moest doen, waarin ik de cultuur van haar land zou leren en ook hoe ik het moest besturen. Ik zie het al voor me: Ik op zo'n cursus waar ik me helemaal moet opdoffen en de leraar met alwijzenogwataan moet spreken.
Natuurlijk weigerde ik zowel die cursus als die troon in het algemeen en raadde ik haar aan om snel nog te zorgen voor een andere erfgenaam.
SeeYou
SiriSu
Siri Su had altijd twee levens gehad. Thuis had ze geslikt en geknikt. Op school was ze de leider van hun kleine gang. Als afstammeling van twee prominent tovenaarsfamilies hoefde ze vrijwel niets te doen om respect te krijgen van haar mede-zwadderaars.
Met gemak had ze kunnen horen bij de harde kern van Zwadderich, maar in plaats daarvan had ze vrienden gezocht voor wie ze niet geheim hoefde te houden dat ze geadopteerd was door arme dreuzels. Loyale vrienden die haar problemen voor haar oplosten zonder dat ze er iets over hoefde te zeggen.
Thuis, al kon ze Bart en Elma zo technisch gezien niet meer noemen, was ze bescheiden en behulpzaam, maar op school was ze de rustige variant van arrogant. Jongere Zwadderaars uit minder prominente families gebruikte ze om haar rotklusjes op te knappen.
De leraren waren dol op haar, want het waren er maar weinigen die door hadden dat zij de echte leider van het groepje die voor zoveel onrust zorgden.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Eén van de weinigen die haar wel als de natuurlijke leider herkende was Severus Sneep. Hij had echter helemaal geen problemen met haar manier van doen. De stunts van haar groepje waren grappig en als iemand iets schadelijks bedacht hield Siri Su ze terug.
Ze was vriendelijk en kwam voor de gepeste leerlingen op. En bovendien was ze één van zijn geliefde Zwadderaars. Al met al deed ze hem denken aan een zeker Regulus Zwarts, de jongen die hem op zoveel gelegenheden beschermd had en alleen terugdeinsde als zijn broer tegenover hem stond.
Sneep herinnerde zich hoe sympathieke Regulus Zwarts tegenover Sirius Zwarts had gestaan. Mededogen tegen meedogenloosheid. Vriendelijk tegenover onvriendelijk. Zorgend tegenover zorgeloos. Het was altijd Regulus die verloor.
En het was ook Regulus die in het verkeerde water raakte, Regulus die een heldendaad beging en Regulus die veel te vroeg gestorven was, terwijl Sirius nu nog steeds niets zat te doen in zijn ouderlijk huis. Het huis dat Regulus toebehoorde. Het huis dat Regulushad moeten nalaten aan Siri Su.
Dat was niet gelukt om wat technische probleempjes. Ten eerste was Siri Su een buitenechtelijk kind, ten tweede had Orion Zwarts nooit zijn testement veranderd en was Sirius Zwarts nog steeds de wettelijke erfgenaam. Maar toen Siri Su hem vertelde dat ze nu dakloos was besloot hij dat het tijd was om haar erfgoed op te eisen.
Weer zou sympathiek tegenover onsympathiek staan. Mededogen tegenover meedogenloosheid. Vriendelijk tegenover onvriendelijk. Zorgend tegenover zorgeloos. Alleen zou deze keer de sympathieke winnen. Of tenminste dat hoopte hij.
Hij stuurde Siri Su nar bed, maar was zelf niet van plan te gaan slapen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Het was al na twaalven, hard op weg naar na enen, teon iemand op de deur klopte van het kantoor van het schoolhoofd. Perkamentus ogen twinkelden. Vrijwel niemand zou hem zo laat nog storen. Wat degene achter de deur te zeggen was vast belangrijk. Dat, of volslagen idioot.
Stiekem hoopte hij voor dat laatste. Toen de deur open ging was hij dan ook lichtelijk teleurgesteld. Het was Severus en Severus bracht nooit iets idioots. Aan de andere kant was Severus wel amusant en vreselijk loyaar en dus was hij toch blij om hem te zien.
"Ga zitten, Severus. Wat brengt jou op dit nachtelijke uur hier naartoe?" "Zwarts!" blafte Sneep. "Nou, nou zeg. Ik weet dat je Sirius haat, maar om daar nou om deze tijd over te komen praten..""Niet hem!" gromde Sneep.
"Nou ja, ook hem, maar het gaat vooral om de jonge Zwarts, Siri Su." Sneep legde snel de situatie uit aan Perkamentus. "Toen ik vroeg wat die vent, Bart of zo, toen deed draalde ze erom heen. Albus ik ben bang dat hij haar heeft geslagen."
Perkamentus nam zijn bril af en wreef hem schoon, in gedachten verzonken. "Dat zou inderdaad verontrustend zijn, maar gedane zaken nemen geen keer. Nee het is belangrijker om de toekomst van mevrouw Zwarts na te denken. Morgen moeten we haar ontmoeten. Haar en haar oom, denk ik zo."
Ik bedank de volgende mensen, en spoor ze aan om vooral mee te doen aan mijn achternamen-contest, want met hun humor kan daar niets dan leuks uit komen:
CeliaLauna: arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme,arme, arme, arme, arme, arme jij! Moest je een hele dag wachten voordat je mijn verhaal kon lezen? Wat zielig! En je was ook nog zo héél erg gewond geraakt door toedoen van het apenkoord! Het is echt een wonder (halalujah) dat je nog leeft! Ik lachte me dood om je verhaal, maar dat weet je al. SiriSu lijkt inderdaad heel veel op Sirius, maar dat is toch goed, want ik ben Sirius fan. En dus zul je dát wel moeten lezen. Haha. Ik ben gemeen… Maar dat gééft niet, dat gééft niet…. Muahahaha… Uhm, juist. Ik ga maar snel door naar Love Fantasy voordat ik nog meer rare dingen ga zeggen.
Love FantasySiriSu is dus het kind van Regulus. En je hebt in dit hoofdstuk kunnen lezen dat ze zich bij de bewoners van Grimboudplein gaat voegen. Ha! Nu kan ik haar in mijn summary schrijven. En zoals je hebt gelezen wíl ze helemaal geen prinses zijn, dus betwijfel of ze je je 'Omg, wat gaat die prinses doen?' in dank afneemt. Ha! Wat ken ik mijn eigen personages toch goed. Hoe zou dat toch komen? Oh wacht ik heb ze zelf gecreëerd! En dit hoofdstuk is ook weer lang, waar ik héél trots op ben. Ahum. Na die big killinghug van jou, ben ik blij dat ik alvast een graf gereserveerd ben! Oh en ik had jullie verhaal gelezen, en ik vind het écht zo melig.