Ebublio Fun 2/2 (529 woorden)
Het was nog vroeg en de zon was net op, maar toch was er al enige activiteit in huize Wetstone. Emma was al slingers aan het ophangen en Nick ontving stilletjes de eerste gasten. Toby kwam ook de trap af.
"Hè hè, eindelijk, luilak!" zei Emma tegen hem. "Kun je me even helpen met de slingers, jij kent die spreuk toch al." Toby gaapte en trok zijn toverstok. Hij drapeerde de slingers langs de muur en over Sarah's stoel. Gelukkig zag Nick het niet; van hem mochten ze ook al niet toveren als ze nog niet op Zweinstein zaten. De deur tussen de garage en de keuken ging open en tante Hannah Wetstone en haar familie kwamen binnen. Ze begroetten Emma, Toby en Nick hartelijk en de 3 jongste jongens holden naar de tuin om tikkertje te doen. Emma en Toby stapten op George af en gingen met hem in een hoekje staan.
"Hé George, jij ben altijd ondeugend geweest, hè?" begon Toby. George grijnsde.
"Nee hoor, gewoon vrij om te doen wat ik wil. Breng ik je soms op het verkeerde pad, neefje?" Toby lachte.
"Nee hoor, maar wij willen wat gaan toveren. Nu. Kun jij doen alsof je dat doet?" vroeg Emma.
"Oké, maar eerst moet we de familie de tuin in krijgen," zei George. Hij stelde de rest van de familie voor om de tuin klaar te maken voor het feest en glipte zelf weer terug naar binnen, naar Emma en Toby.
"Nou Em, tijd om je te bewijzen. Probeer maar eens!" zei Toby. Emma ging goed staan en bewoog de toverstok van achter naar voor.
"Ebublio!" Het was duidelijk dat Emma geleerd had, want er spoten direct kleine, gekleurde belletjes uit de stok.
"Nog een keer... Ebublio!" Er spoten weer bellen uit, deze keer veel groter en veel meer.
"Goed zo, Em! Nog één keer!" riep Toby. Emma probeerde het nog één keer.
"Ebublio!" Nu lukte de spreuk helemaal: er spoten bellen zo groot als een Slurk uit de stok, die felgekleurd waren en overal rondzweefden.
"Goed gedaan, nichtje van me! Laten we ze naar buiten drijven," zei George. Met z'n allen dreven ze de grote wolk van bellen naar buiten toe. De kinderen van tante Hannah slaakten verrukte kreetjes en probeerden de bellen te pakken.
"Wat een leuk idee, George, om Ebublio te gebruiken," zei tante Hannah. Alle gasten waren er nu: tante Hannah en haar gezin, de zus van Nick met haar vriend en de ouders van Sarah en Nick. Ineens ging de deur naar de tuin open en Sarah kwam de tuin in. Ze was erg verbaasd toen ze haar familie in de tuin zag staan. Iedereen zong mee met het liedje en toen ze klaar waren, feliciteerde iedereen Sarah. De rest van de dag werd er veel gekletst en de kleine kinderen van tante Hannah speelden in de tuin met Emma's Ebublio-bellen. Emma was blij dat ze de spreuk kende en dat ze haar kleine neefjes en nichtje blij had kunnen maken. Toen ze 's avonds laat naar bed ging, was ze tevreden. Ze kende al twee spreuken!