De Aardmannetjesplaag 2/2 (407 woorden)
Die morgen stond Emma vroeg op. Ze gooide een plens water in haar gezicht en wekte Toby, die echt geen ochtendmens was.
"Opstaan, luilak! We moeten die aardmannetjes verwijderen, voordat mam en Nick wakker worden!" fluisterde ze. Toby stond slaperig op en gaapte. Emma gooide een plens water in zijn gezicht. Toby kon nog net een schreeuw onderdrukken. Toen ook Toby zich had aangekleed, liepen ze naar beneden, de tuin in.
"Weet je de spreuk nog?" zei Toby, terwijl ze door de grote tuin wandelden.
"Tuurlijk, ik heb hem de hele avond liggen herhalen," zei Emma.
"Het zou me niets verbazen als je in Ravenklauw kwam," zei Toby plagend. De twee liepen helemaal tot achter in de tuin. Er stond daar iets wat een muurtje met klimop met daar achter een grasveld moest zijn geweest. In plaats daar van was het één grote wildernis, overdekt met bramenstruiken en magische kruiden uit Sarah's kruidentuin. Emma en Toby hoorden een vaag, hoog gezoem en af en toe wat schelle kreetjes, die van achter het overwoekerde muurtje vandaan kwamen. Emma en Toby klommen over het muurtje en belanden op een grasveldje, dat omsloten was met een woekerende haag. In het midden van het veldje stond een oude waterput.
"Aha, onze bron," zei Toby. Hij vuurde een blauwe straal af op de put. Er schoten direct enkele aardmannetjes uit.
"Kom op, Toby, aanvallen! Geomanni Pesternomi!" Emma vuurde haar eerste spreuk af. Ze had goed geleerd, want het eerste aardmannetje viel verstijfd op de grond. Ook Toby begon met het aanvallen. Hun stemmen en die van de aardmannetjes vulden de lucht, en overal viel aardmannetjes neer. Er kwamen steeds weer nieuwe zwermen aardmannetjes uit de waterput.
"Wanneer houdt dit op? Geomanni Pesternomi! Geomanni – auw!" Emma was in haar schouder gebeten door een aardmannetje. Gelukkig had Toby hem onschadelijk gemaakt. Emma ging gewoon door met het aanvallen van de aardmannetjes. Uiteindelijk waren er nog maar drie over, die angstig wegkropen achter de waterput. Maar Emma en Toby waren meedogenloos en ook zij werden getroffen door Geomanni Pesternomi. Toby haalde nog een hoop uilenkooien uit Nicks praktijk en Emma raapte de aardmannetjes op. Samen stopten ze de beestjes in de kooien; ze pasten goed op, want de eerste aardmannetjes begonnen wakker te worden. Ze namen de kooien mee naar binnen, en beseften ineens dat ze de aardmannetjes onmogelijk verborgen konden houden voor Sarah en Nick. Oeps...