Spokenslijm 2/2 (638 woorden)
Na de lunch onderwierp Sarah Emma en Toby aan een verhoor.
"Waarom hebben jullie me niets verteld over de aardmannetjes?" vroeg ze kalm.
"We konden je niet vinden, en we wilden niet dat je zou stressen op je verjaardag. En Nick was er niet en de aardmannetjes werden steeds erger, dus..."
"Aha, ik snap het. Het is best knap dat kinderen van jullie leeftijd alleen een hele plaag hebben opgeruimd, maar toch... Is een van jullie gebeten?" vroeg Sarah.
"Ja, ik, in m'n schouder," zei Emma. Ze liet de plek zien, die sinds de beet erg rood begon te worden.
"Dat is wel te behandelen met een zalfje," zei Sarah.
"Maar nu eerst de zolder schoonmaken." Emma en Toby liepen de trappen op.
"En, ken je Deplasma al?" vroeg Toby toen ze op de zolder waren.
"Ja hoor. Hij was echt supermakkelijk, ik had hem zo geleerd!" zei Emma trots. Toby lachte.
"Wacht maar tot je hem in het echt moet gebruiken," zei hij.
"Dat is heel wat anders." Emma trok zich er niks van aan en trok haar toverstok.
"Deplasma!" zei ze, en wees op een stuk Deplasma op de vloer. Er volgde een groene flits, een ploppend geluidje en een vierkante meter aan spokenslijm verdween.
"Goed zo, Em," zei Toby. Emma keek naar de vierkante meter die Toby in tien minuten had verwijderd.
"Heb je nog maar zo weinig gedaan? Hoe kan dat?" vroeg Emma. Toby bloosde.
"Goed... ik kende Deplasma nog niet. Dus ik moest eerst oefenen, en het lukte me pas na vijf keer om de beweging te doen. Ik wilde doen alsof ik hem al kende," biechtte Toby op.
"Maakt niet uit joh, nu kunnen we allebei aan het werk!" zei Emma. Ze vond het flauw dat Toby om zoiets loog; het maakte niks uit. Maar ze vergaf hem wel gewoon.
"Kom Toby, beginnen! Deplasma!"
"Deplasma!" Emma en Toby gingen aan het werk. Groene lichten flitsen door de zolder en er klonken steeds ploppende geluidjes als er weer wat spokenslijm verdween. Hoewel Emma en Toby de spreuk goed beheersten en snel doorwerkten, nam het werkje veel tijd in beslag, en toen ze gingen eten waren ze nog niet klaar. Nick prees hen tijdens het eten omdat ze de plaag alleen hadden verwijderd, maar Sarah keek nog steeds een beetje boos. Na het eten gingen Emma en Toby weer verder op de zolder. Het werkje schoot nu aardig op. Emma bleek bijzonder goed te zijn in Deplasma, beter dan Toby. Rond acht uur waren ze klaar en controleerden ze de zolder op een eventueel overgebleven kloddertje spokenslijm. Daarna gingen ze naar beneden om aan Sarah te melden dat ze klaar waren.
"Hoi mam, we zijn klaar met het klusje! Kom je kijken?" vroeg Emma opgewekt. Sarah, die haar kruidenverzameling aan het doorkijken was, keek op van het enorme boek.
"Zo snel al? Nou ja, ik kom kijken. Maar als ik ook maar één kloddertje vind..." Ze stond op en liep achter Emma en Toby aan naar de zolder. Daar aangekomen onderzocht ze de hele zolder: tussen de rommel, onder de vloerplanken, zelf in de schacht van de haard, die ook uitkwam op de zolder. Toen Sarah klaar was, moest ze wel toegeven dat ze hun werkje goed hadden gedaan.
"Omdat jullie je klusje vóór morgenavond hebben volbracht, krijgen jullie een cadeautje," zei Sarah. Emma en Toby keken verrast op. Sarah liep naar beneden, gevolgd door de nieuwsgierige Emma en Toby. Ze opende een keukenkastje en haalde er twee voorwerpen uit: chocokikkers!
"Alsjeblieft jullie twee, omdat jullie zo goed hebben gewerkt," zei Sarah. Emma en Toby pakten de chocokikkers blij aan. Ze maakten ze open en keken wat hun plaatjes waren: een Keltisch Aardmannetje...