Het blinde meisje

Hoofdstuk 8:

Nikaya ligt te slapen. Haar droom is weer een herinnering. De herinnering van haar moeder.

Droom:

Nikaya kijkt naar buiten. Het sneeuwt. Ze zucht. Ze wilt naar buiten maar ze mag niet. Aiko komt aan gelopen en ziet haar verdrietige dochter." Wat doe jij hier zo alleen? We krijgen zo gasten hoor." Zegt ze glimlachend. Nikaya kijkt op. Ze rent naar moeder en knuffelt haar benen.

" Ik wil naar buiten maar ik mag niet van papa!" zegt Nikaya met neptraantjes in haar ogen. Haar moeder lacht. Dan pakt ze Nikaya op." Er is een reden waarom je niet naar buiten mag meisie. We willen niet dat je ziek word." Nikaya knikt begrijpend. Aiko neemt haar mee naar de woonzaal. Daar zit haar vader alles klaar te maken voor hun gasten." Papa wie komt er vandaag?" vraagt Nikaya. Yuukan lacht." Je kent hen wel Nikaya, heer Inutaisho en zijn vrouw. En ze nemen een verassing mee."

Nikaya lacht vrolijk." Yeah ik hou van verassingen." Haar moeder lacht. Ze is zo schattig als ze dat doet.

Dan komt er een bediende de kamer binnen gelopen. " Mijn heer uw gasten zijn er."" Aha mooi zo. " zegt Yuukan. Inutaisho komt de kamer binnen en begroet Yuukan."Aha goede oude vriend. Het is goed om je weer te zien." Yuukan lacht." Inderdaad, onze kinderen nemen te veel tijd in."

Opeens voelen ze beiden een donkere aura. Ze draaien om naar hun vrouwen en zien ze kijken met een blik die een god zou kunnen doden. Ze kijken angstig. Beide vrouwen: " Jullie hebben niks te klagen. Wij moeten voor de kinderen zorgen niet jullie." De heren zeggen haastig dat het hen spijt.

Nikaya giechelt maar merkt dan dat er een jongen bij Inutaisho staat. Ze loopt voorbij haar vader en kijkt de jongen. De jongen kijkt verlegen en verstopt zich achter zijn moeder. Inutaisho ziet dit en lacht." Kom op Sesshomaru ze zal je niks doen hoor."

Sesshomaru kijkt naar Nikaya en zegt niks. Nikaya glimlacht en loopt naar hem toe." Hoi, wil je met me spelen?" Sesshomaru bloost. Ze is wel mooi denkt hij. Hij gaat naar toe en speelt met haar.

De volwassen kijken met blijdschap toe. Deze kinderen zullen later de nieuwe koning en koningin van het westen worden.

Einde droom.

Nikaya wordt wakker door gelach vanuit buiten. Ze staat op en kijkt uit het raam. Buiten staat Inutaisho met een andere man te praten. 'Okwe dat ze aan het praten zijn is tot daar aan toe maar zo hard lachen!!!' Nikaya kleed zich om en loopt naar de eetzaal.

Als ze de kamer binnen komt ziet ze twee mannen zitten. De één is Inutaisho maar de andere kent ze niet. Ze gaat zitten op haar plek en zegt Inutaisho gedag. Intussen kijkt de vreemdeling de hele tijd naar haar. Ze probeert haar eten rustig te eten maar dan komt Rin naar binnen gestormd en springt op en neer." Nikaya-sama ik wil buiten spelen, buiten spelen!" Nikaya giechelt en zegt dat Rin even moet wachten tot ze klaar zijn met eten. De vreemdeling kijkt af en toe nog steeds naar Nikaya maar verder laat hij haar met rust.

Dan komen Sesshomaru en Kainenu binnen. Ze kijken elkaar grommend aan en gaan dan tegen over elkaar zitten. Nikaya rolt met haar ogen en eet rustig verder. Rin giechelt en speelt een beetje met haar eten. Inutaisho kijkt de twee aan met de blik en dan zijn ze allebei stil en gaan heel stil aan hun eten. Inutaisho zucht maar gaat dan vrolijk verder met het gesprek. Dan staat Yuu naast Nikaya. Hij ziet er moe uit maar zegt niks.

Nikaya kijkt op en vraagt: " Yuu waar bleef je? Ik dacht dat je me zou brengen naar de eetzaal." Yuu buigt en mompelt:" Ik kwam net van uw kamer maar u was al weg mijn vrouwe. Het spijt me dat ik u teleurgesteld heb." Nikaya glimlacht en kust Yuu op zijn voorhoofd. " Jij zou mij nooit kunnen teleurstellen Yuu. Dat weet je." Sesshomaru kijkt weg en drinkt nijdig van zijn thee. Inutaisho ziet het en glimlacht. Kainenu staat op en loopt naar Nikaya. Hij gaat op één knie zitten en houdt een roos voor haar uit." Deze heb ik vanmorgen gevonden. Ik vond het zo veel op uw schoonheid lijken dat ik hem aan u schenk." Nikaya giechelt en neemt de roos aan. Ze kust Kainenu op zijn wang en glimlacht. De vreemdeling kijkt op en steekt zijn hand op als teken dat Inutaisho zijn kop moet houden. Inutaisho stopt acuut met praten. De man staat op en kucht even. Iedereen kijkt hem meteen aan behalve Rin die het te druk heeft met haar rijst in Jakens mond te dauwen. Jaken probeert weg te komen maar helaas heeft Rin hem vast gebonden aan een stoel.

"Mag ik vragen wat de hel hier aan de hand is?" zegt de man met een zware stem. Yuu buigt en wil net wat zeggen als Nikaya hem voor is." Deze mannen zijn heel aardig voor me aan het doen. Ik heb geen idee waarom maar ik vind het prima." De man kijkt haar met nauwe ogen aan. Hij slaat met zijn vuist op tafel. Rin schrikt en begint te huilen omdat ze denkt dat ze iets verkeerds heeft gedaan. Nikaya staat vlug op en tilt Rin op. Ze troost haar en zegt dat er niks aan de hand is. Dan draait ze zich om naar de man en schreeuwt boos."Waar was dat goed voor? Je laat een klein kind schrikken om niks!" De man laat zijn haren voor zijn ogen vallen en zegt niks. Inutaisho staat op en gaat tussen Nikaya en de man in staan. " Kom, kom. Laten we nou geen ruzie maken." Hij kijkt Nikaya veel betekend aan. Nikaya kijkt weg met een beschamend gezicht en zegt heel zacht sorry. De man kijkt Nikaya weer aan. Zijn ogen zijn gevuld met tranen. Nikaya kijkt hem verschrikt aan. De man draait zich om en gaat met zijn rug naar Nikaya staan. " Ik heb zo veel mee gemaakt maar blijkbaar heb ik toch nog een zachte kant." Zijn klinkt anders. Hij nu veel zachter.

Nikaya knippert even met haar ogen en grijpt dan naar haar hoofd. Ze zet Rin neer en valt op haar knieën. Ze begint te huilen. Yuu snelt naar haar zijde en slaat zijn arm om haar heen. De man kijkt haar alleen maar aan. Dan knielt hij voor haar en steekt zijn hand uit. Yuu kijkt even naar de man maar knikt dan. De man glimlacht even en kijkt dan weer serieus. Hij legt zijn hand op haar hoofd en begint haar hoofd te aaien. Nikaya begint nog harder te snikken. Dan springt ze op en kijkt de man aan met betraande ogen. De man staat ook op en spreidt zijn armen wijd. Nikaya springt in zijn armen en huilt. " Oto-san!!" huilt ze. Yuukan knuffelt haar en laat zijn tranen op de vrije loop.

Inutaisho blinkt een traan weg en tilt Rin op. Sesshomaru komt er naast staan maar zegt niks. Inutaisho knikt dat ze Yuukan en Nikaya even met rust moeten laten en loopt samen met de andere de kamer uit. Sesshomaru werpt een laatste blik op de twee en loopt dan door. Nikaya trekt zich terug en kijkt haar vader blij aan." Ik had nooit gedacht dat ik jou nog eens zou zien." Yuukan lacht en aait haar. " Ik zit vol verrassingen. " Ze gaan beide zitten. Nikaya zegt met een trillende stem:" Vertel eens hoe kom je hier." Yuukan gaat even goed zitten en begint dan uit gebreid te vertellen.

Sesshomaru loopt naar de dojo en denkt intussen na over wat er vanochtend is gebeurd . Hij gromt als hij denkt aan het gedrag dat Kainenu vertoonde. Hij pakt een zwaard en begint zijn training. Yuu kijkt van een afstand toe maar neemt geen risico's door dichterbij te staan.

Nikaya 's lach klinkt door de hallen van het kasteel. Kainenu luistert met een lach. Als ze mij kiest zal ik haar altijd zo laten lachen denkt hij terwijl hij zijn mes slijpt. Zijn gedachten drijven weg naar zijn verleden en hij lacht verdrietig. Hoe hij zou wensen dat hij het anders kon doen. Hij zucht en kijkt uit het raam en ziet Sesshomaru druk bezig met trainen. Hij glimlacht gemeen en staat op. Hij rent naar de dojo en gaat voor Sesshomaru staan. Sesshomaru kijkt hem aan en gromt." Wat moet jij hier Kainenu? Ik dacht dat jij de wacht moest houden bij de poorten." Kainenu grijnst en grijpt naar zijn zwaard." Zonder redden ze het ook wel daar zo. Ik dacht wel even wat plezier kon maken door mijn oude vriend een handje te helpen met trainen. Niet waar Sesshomaru." Sesshomaru schudt zijn hoofd en valt dan opeens aan. Kainenu kan nog maar net blokkeren en deinst achteruit. Sesshomaru voert een nieuwe aanval en raakt Kainenu in zijn arm. Hij schreeuwt het uit van de pijn en valt op zijn knieën. Sesshomaru houdt zijn zwaard bij Kainenu's keel." Zeg ooit nog eens dat je mij moet helpen en het zal je einde van je leven zijn. " Dan loopt hij weg. Yuu komt te voorschijn uit zijn verstop plek en rent naar Kainenu toe. Die kreunt nog steeds. Yuu knielt naast hem en helpt hem overeind." Ik breng u wel naar de ziekenboeg." Dan loopt hij samen met Kainenu het kasteel in.

Inutaisho loopt door de hal en ziet Yuu en Kainenu naar de ziekenboeg lopen. Hij loopt er op af en vraagt wat er aan de hand is. Yuu legt uit wat er gebeurt is en dan loopt hij door. Inutaisho wordt boos als hij hoort wat Sesshomaru heeft gedaan." Hoe kan hij dat doen." zegt hij. Yuu haalt zijn schouders op.

Sesshomaru zit in zijn kantoor als opeens Nikaya binnen komt binnen stormen. Hij staat op en wilt net wat zeggen als hij een klap in zijn gezicht krijgt. Hij kijkt haar verbaasd aan met een hand op zijn wang. Ze staat hijgend en met tranen in haar ogen. " Hoe kon je!!! Hoe kunnen jullie nu vechten!!! Jullie zijn vrienden, wat is er toch met jullie jongens." Ze begint te huilen en rent snel naar haar kamer. Yuukan rent er achter aan en probeert haar te troosten. Sesshomaru blijft verbijsterd alleen achter.

Inutaisho loopt naar Sesshomaru's kantoor maar als hij binnen komt is zijn zoon nergens te bekennen. Hij kijkt verbaasd naar de lege kamer. De bediendes zeiden toch echt dat ze hem hier hadden gezien. Inutaisho loopt verder door het kasteel en kijkt in elke kamer. Als hij langs Nikaya's kamer komt ziet hij haar huilen terwijl Yuukan haar probeert te troosten. Yuukan kijkt hem aan. Inutaisho schiet hem een vraagde blik. Yuukan schudt niet wetend zijn hoofd. Inutaisho werpt een laatste blik op het snikkende meisje en loopt dan verder. Hij loopt langs Sesshomaru's kamer en kijkt even naar binnen. Het is donker in de kamer maar hij kan duidelijk zien dat Sesshomaru er in zit. Sesshomaru zit met een natte washand op zijn bed voor zich uit te staren. " Sesshomaru?" Sesshomaru kijkt niet op maar blijft voor zich uit staren. Inutaisho gaat naast hem op het bed zitten en raakt zijn knie aan. Sesshomaru kijkt hem aan met lege ogen. " Wat is er zoon?" Sesshomaru kijkt weg. Inutaisho haalt het washandje weg en ziet de blauwe plek die hij heeft op gelopen." Heeft ze je geslagen?" Sesshomaru knikt en bijt op zijn lip om niet te huilen. Inutaisho knikt. " Waarom zeg je gewoon niet dat het je spijt?" Sesshomaru kijkt hem aan." Denk je niet dat ik dat geprobeerd heb! Ze luistert niet eens naar me!" Inutaisho barst in lachen uit en knuffelt zijn zoon. " Jullie zijn me er eentje. Beide maken jullie leven moeilijk terwijl jullie beiden van elkaar houden. " Sesshomaru kijkt hem pissig aan." Ik hou niet van haar." Inutaisho grijnst." Ja ja en daarom vind je het zo erg dat ze je slaat." Sesshomaru bloost en kijkt weg. Inutaisho staat op. " Laat haar maar even kalmeren en roep morgen de jongens bij een en Nikaya en vertel wat je dwars zit." Sesshomaru knikt. Inutaisho loopt de deur uit en kijkt nog een keer naar zijn zoon. Dan loopt hij weg.

Nikaya is intussen al gekalmeerd en luistert naar één van haar vaders verhalen. Dan staat Inutaisho opeens in de deur opening. " Het is al tijd om naar bed te gaan hoor." Yuukan lacht en knikt."Dat is waar. Morgen wordt weer een lange dag." Nikaya kijkt beiden verbaasd aan. Weten zij iets dat ik niet weet, denkt ze. Ze haalt haar schouder s op en glimlacht naar de twee oudere mannen. Yuukan glimlacht terug en zwaait gedag. Inutaisho zwaait ook en samen lopen de mannen de kamer uit.

Nikaya gaat liggen en valt meteen in slaap. Op naar een nieuwe droom.

Einde hoofdstuk .