25 Ιουνίου 2025
Έξι χρόνια αργότερα ...
'' Χίλια ευχάριστό και πάλι Ron , όλα αυτά τα χρόνια ... δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα και τη Hermione , εάν χρειαστείς κάτι, οτιδήποτε ... "
" Ούτε να το σκέφτεσαι Ηarry . Εξάλλου οι μέρες ήταν δύσκολες για όλους μας από τότε που έφυγε η αδελφή μου και για σένα και για εμάς .Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω φίλε . Λοιπόν που είναι ο μπόμπιρας; "
" Όπου να είναι θα τον φέρει ο Albus από το νηπιαγωγείο . "
" Από πού θα τον φέρει ;" ρώτησε ο Ron έκπληκτος . Απορία που εύκολα δικαιολογείται εάν σκεφτούμε ότι η Molly κράτησε και τα 7 παιδιά της στο σπίτι μέχρι τη στιγμή που παρέλαβαν το πολυπόθητο γράμμα απο το Ηοgwarts.
" Νηπιαγωγείο Ronald ,σχολείο για μικρά παιδιά . "
" Δεν έτυχε να ακούσω ''
" Φυσιολογικό ... δεν είναι για μάγ..''
" Και τότε γιατί τον στέλνεις εκεί ;'' απάντησε ο Ron προτού ο Harry προλάβει να ολοκληρώσει την φράση του . Μπορεί να μην πίστευε ότι οι απλοί άνθρωποι είναι κατώτεροι απο τους μάγους , να στείλεις όμως ένα μικρούλη με μαγικές δυνάμεις σε ένα κόσμο που δαιμονοποιεί οποιαδήποτε μορφή μαγείας και μάλιστα ολομόναχο , δεν ήταν και η πιο ορθή απόφαση . Μπορεί να συνέβαινε κάτι ''παράξενο '' . Εαν ο πιτσιρικάς θύμωνε ή φοβόταν μπορεί να απελευθέρωνε τις δυνάμεις του. Και τότε δεν ξέρεις πως θα αντιδράσουν οι Muggles ... κανένας μάγος δεν θα ήθελε να έχει την ίδια μοίρα με αυτή της Arianas Dumbledore.
'' Mην ανησυχείς Ron δεν θα γίνει τίποτα κακό . Ο Renni δεν είναι ...δεν είναι. ''
" Δεν είναι τι Harry , πες το επιτέλους ."
'' Μάγος Ronald , είναι Squib "
" Μην λες τέτοια πράγματα Harry ,πολλά παιδιά δεν μπορούν να κάνουν μαγικά οταν είναι σε τέτοια ηλικία , πολλοί ισχυροί μάγοι... ."
ι
" Δεν είναι μόνο αυτό Ron . O Renni ,πως να το εξηγήσω .Δεν είναι μονο πως δεν έχει δείξει κάποιο σημάδι οτι ανήκει στον κόσμο τον μάγων ,αυτο δεν με ανησυχεί .'Έχει το ίδιο βλέμμα που είχα και εγώ όταν ήμουν φυλακισμένος στο σπίτι της θείας μου . Είναι λυπημένος ,σαν να μην ανήκει σε αυτόν τον κόσμο . "
'' Τι εννοείς; ''
'' Δεν ξέρω Ron ,είναι διαφορετικός, αν όχι παράξεν ... "
Ο Harry όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την πρόταση του . Ξαφνικά στο τζάκι του σπιτιού άναψε μία πράσινη φλόγα . Σύντομα μπροστά στο Harry στεκόταν ένας νεαρός άνδρας και ένα μικρο αγόρι .
'' Λοιπόν Al ,τι έγινε '' ρώτησε ο Harry
'' Μην ελπίζεις μπαμπά ,και σήμερα δεν έγινε δυστυχώς τίποτα το "παράξενο " με το Renni . Να σου πω την αλήθεια αυτό το παιδί με τρομάζει .Σήμερα με το ζόρι τον έκανα να πιάσει το χέρι μου . Μου είπε οτι με συχαινόταν ..''
Ο Αlbus συνέχιζε να μιλάει η προσοχή ομως του Ronald Weasly ήταν αλλου στραμμένη . Τα μάτια του παρατηρήσουν το μικρό αγοράκι . Σκελετωμένο και κάτασπρο ,σαν νεκρό . Το μόνο στοιχείο που πρόσδιδε φώς πάνω του ηταν τα λαμπερά του ματία τα οποία όμως ήταν στραμμένα διαρκώς στο πάτωμα . Στο δεξί του χέρι κρατούσε μια κούκλα . Παρίστανε ένα καουμπόι στο χέρι του οποίου ήταν δεμένο ένα ψεύτικο όπλο . Ήταν φτιαγμένος απο πανί και παραγεμισμένος απο πούπουλα . Τρεις λουρίδες ύφασμα κρεμόταν απο το κεφάλι του παριστάνοντας τα μαλλιά . Δυο τεράστια, κακοραμμένα κουμπιά παρίσταναν τα μάτια . Ο Ron δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί ο μικρός κρατούσε ακόμα αυτo το φρικιαστικό κατασκεύασμα που κάποτε ανήκε στην ίδια του την μήτερα . Ήταν σχεδόν κατεστραμμένο , δεν είχε καμία σχέση με τον μαγικό κόσμο και ήταν τόσο μεγαλόσωμο που μετα βίας το κρατούσε ο Renni δίχως να χάσει την ισορροπία του .
'' Λοιπόν θλιμμένε πρίγκηπα πως πέρασες σήμερα " ρώτησε ο Harry τον μικρό του γιο προσπαθώντας να δείχνει όσο πιο ενθουσιασμένος γινόταν.
" Έτσι και έτσι , μελικά παιζία με κολόιδευαν συνέχεια επειδή μιλούσα με τον Baby chuck "
"Ax Renni πόσες φορές πρέπει να σου το πω " απάντησε ο Ηarry χαμηλώνοντας παράλληλα ώστε κοιτάζει τον γιο του κατάματα ," ο Baby Chuck γλυκέ μου είναι κούκλα δεν είναι ζωντανός , ακόμα και ο πιο δυνατός μάγος αγόρι μου δεν νομίζω να μπορούσε να δώσει ζωή στον πάνινο φίλο σου "
" Μα μου μιλάει κάθε βλάδυ, έλχεται στο κλεβάτι μου και μου ψιθυλίζει μυστικά .Είναι ο μόνος που με καταλαβαίνει και με πλοστατεύει απο τα κακά παιζάκια ."
" Τα έχουμε συζητήσει πολλές φόρες αυτά Reinnal οσο αφορά τη κούκλα σου και θα στο ξαναπώ ... "
" Μπαμπά είναι 6 η ώρα ,εαν δεν φύγουμε τώρα θα χάσουμε το τραίνο " ανακοίνωσε ο Albus . Εξάλλου η κουβέντα αυτή του πατέρα του με τον μικρό του αδερφό είχε πάντοτε την ίδια κατάληξη , ενα πολύ θυμωμένο Harry να φώναζει στο μικρό του γιο ο οποίος για την υπόλοιπη ημέρα θα επαναλάμβανε στον εαυτό του οτι κανείς δεν τον αγαπάει και δεν τον καταλαβαίνει παρα μόνο ο Baby Chuck .
'' Οου ... ευτυχώς που μου το θύμησες Albus . Λοιπόν Ron εμείς φεύγουμε , μέχρι το βράδυ θα έχουμε γυρίσει . Εαν χρειαστείς κάτι ειδοποίησε με και όσο για σένα Renni ελπίζω να είσαι φρόνιμος ,εντάξει ; " Αυτά ήταν και τα τελευταία λόγια του μεγαλύτερου ήρωα του μαγικού κόσμου , προτού διακτινιστεί . Φυσικά ήταν μια χαζή ερώτηση . Ο Renni ποτέ δεν παρέβαινε τους κανόνες που είχε βάλει ο πατέρας του . Για το μικρό αυτο αγόρι o κόσμος που τον περιέβαλλε ήταν ανιαρός και αφιλόξενος .Δεν υπήρχε κανένας λόγος να προκαλέσει , να διεκδικήσει κάτι παραπάνω, απλός παρατηρούσε τους άλλους να ζουν , να αλλάζουν , να μεγαλώνουν .να πεθαίνουν . Αντιμετώπιζε παθητικά ο,τι του συνέβαινε . Εκείνη την ήμερα όμως , όπως θα δούμε κάτι διαφορετικό επρόκειτο να λάβει μέρος...
'' Λοιπόν μπόμπιρα . Ο θείος Ron σου έχει μια μεγάλη έκπληξη . ." όπως μπορείτε να φανταστείτε ο Renni δεν ενθουσιάστηκε καθόλου και έσκυψε το κεφάλι του ακόμα περισσότερο ως ένδειξη αποδοκιμασίας .'' O Rοn όμως δεν έδειξε να καταλαβαίνει , έσφιξε το καημένο παιδί στην αγκαλιά του και τον οδήγησε στο σαλόνι . Ήταν ένας ζωντανός εφιάλτης για το νεαρό Potter . Σαν ένα αρπακτικό πουλί να τον είχε αιχμαλωτίσει με τα γαμψά του νύχια και τον μετέφερε στην φωλιά του ώστε να τον κατασπαράξει με την ησυχία του . Ευτυχώς η τρομακτική αυτή εμπειρία δεν κράτησε πολύ . Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ο Renni είχε ελευθερωθεί από τα κρύα , τριχωτά χέρια του Ron και βρισκόταν σώος και αβλαβής στο καναπέ του σαλονιού .
'' Πάω να σου φέρω το δώρο σου θλιμμένε πρίγκηπα , μην κουνηθείς ρούπι από κει ,εντάξει "
''Εντάξει " απάντησε αφηρημένος ο νεαρός μας ήρωας . Το μυαλό του ταξίδευε αλλού . Εξάλλου τα δώρα που του έφερναν ήταν τόσο βαρετά ,ειδικά αυτά του κύριου Weasly . Θυμήθηκε τα προηγούμενα Χριστούγεννα όπου ο ''θείος '' Ron του είχε χαρίσει ένα κακόγουστο μάλλινο πουλόβερ με ένα τεράστιο R κεντημένο επάνω του . Το αίσθημα της αηδίας ήταν φανερά αποτυπωμένο στο πρόσωπο του Renni , ειδικά όταν συνειδητοποίησε πως ολόκληρη η οικογένεια Weasly φορούσε παρόμοια πουλόβερ . Ήθελε να απαλλαγεί άμεσα απο αυτό το μολυσμένο κομμάτι ύφασμα . Και τότε ήταν που παρατήρησε την φωτιά να σιγοκαίει στο τζάκι . Φωτιά . Η λέξη αυτή πάντοτε τον σαγήνευε ,πάντοτε του προκαλούσε δέος . Η λάμψη της τον μάγευε .Υπήρχαν στιγμές που ήλπιζε ότι ο ίδιος κάποια μέρα θα ήταν τόσο δυνατός όσο το στοιχείο αυτό της φύσης. Δυνατός σαν την φωτιά . Ικανός όσο η φωτία .Θα μπορούσε να δημιουργεί και να καταστρέφει . Να μαγεύει ,να ελέγχει τους ανθρώπους με την λάμψη του οπως εκείνες οι φλόγες που τρεμόπαιζαν στο τζάκι τον Weasly είχαν κλέψει την ψυχή του .
Οι σκέψεις του αυτές όμως διακόπηκαν απο έναν εκκωφαντικό θόρυβο . Η πρώτη του σκέψη ήταν πως ο ''θείος '' Ron είχε σπάσει κάτι . Κατέβηκε λοιπόν απο το καναπέ όσο πιο γρήγορα μπορούσε . Ήξερε οτι κάθε φορά που ο Ronald έσπαγε κάτι , ο ίδιος ήταν που θα την πλήρωνε στο τέλος και θα τιμωρούταν απο το πατέρα του . Στο σπίτι όμως δεν φαινόταν κανείς και πράγματι δεν ήταν κάνεις . Μπορεί να το φαντάστηκε. Μπορεί όμως και όχι . Έπρεπε να σιγουρευτεί οτι ήταν μόνος του . Ξεκίνησε λοιπόν να περπατάει όσο πιο αργά ήταν δυνατόν . Δεν ήθελε να προδώσει την παρουσία του . Και τι θα έκανε όμως έαν κάποιος κλέφτης είχε διαρρήξει το σπίτι του .
'' ΜΠΑΜ " Ο θόρυβος ακούστηκε ξανά . Ο Renni αυτή τη φορά ήταν απόλυτα σίγουρος οτι δεν τον είχε φανταστεί . Αυτη τη φορά όμως δεν φοβήθηκε τον παράξενο ήχο .Αντίθετα ήταν σαν να τον καλούσε , σαν να ήθελε να τον οδηγήσει κάπου .
'Ήταν σίγουρος οτι ερχόταν απο το γραφείο του πατέρα του . Πως θα πήγαινε όμως εκεί ; Η είσοδος σε εκείνο το δωμάτιο του είχε απαγορευτεί ,εάν τον έπιανε ο πατέρας του τότε δεν ήξερε τι θα γινόταν . Μπορεί να θύμωνε τόσο πολύ που να του έπαιρνε τον Baby Chuck . Και τότε πώς θα ζούσε .Θα ήταν ανυπεράσπιστος και ολομόναχος ,θα ήταν ...
'' ΜΠΑΜ '' . Ο θόρυβος όμως επέμενε . Ο Renni δεν μπορούσε πλέον να περιμένει έπρεπε να δράσει . Κατέβηκε τις σκάλες όσο πιο γρήγορα μπορούσαν τα μικρά του πόδια . Σύντομα βρέθηκε μπροστά σε μία τεραστία ξύλινη πόρτα. Άπλωσε το χέρι του και έπιασε το πόμολο .
Ξαφνικά όμως ένιωσε τα χέρια να τρέμουν . Τα πόδια του δεν μπορούσαν να τον κρατήσουν . Σωριάστηκε στο πάτωμα . Μπορεί να ήταν ολομόναχος, στα μάτια του όμως η μορφή του πατέρα του είχε πάρει σάρκα και οστά . Στεκόταν ακριβώς μπροστά του και τον κορόιδευε . Τον ειρωνεύονταν οτι ποτε δεν θα βρεί την δύναμη να σπάσει τους κανόνες του , να πατήσει πόδι ,να μπει μέσα στο γραφείο του . Μπορούσε να ακούσει ξεκάθαρα τα λόγια αυτά .Λόγια που ράγιζαν την καρδία του .Ηταν λοιπον έτοιμος να σβήσει , να χαθεί στο δικό του κόσμου , ένα κόσμο χωρίς κανόνες , χωρίς περιορισμούς .
Και τότε ο ήχος ξανακούστηκε . Όχι , δεν μπορούσε να επιτρέψει τον πατέρα του να τον ελέγχει . Μπορεί να ήταν μονο έξι χρονών ,αργά 'η γρήγορα όμως θα 'έπρεπε να φύγει απο την σκια του πατέρα του . Συγκέντρωσε λοιπόν όσες δυνάμεις που του είχαν απομείνει . Σηκώθηκε και έπιασε το πόμολο αυτή τη φορά με τα δυο του χέρια . Δεν πρόλαβε όμως να κάνει τίποτα . Η πόρτα άνοιξε απο μόνη της .
Όσο πιο γρήγορα μπορόυσε μπήκε μέσα στο γραφείο . Όλα όμως φαινόταν φυσιολογικά . Δεν υπήρχε τίποτα που να μαρτυρούσε την παρουσία άλλου ανθρώπου και όλα τα υπάρχοντα του πατέρα του ήταν στις πρωταρχικές τους θέσεις .
Ο Renni ,για πρώτη φορά στη ζωή του δεν ήξερε τι αισθανόταν . Ανακούφιση ή απογοήτευση ; Γύρισε λοιπόν πίσω, η πόρτα όμως ήταν ερμητικά κλειστή . Προσπάθησε να την ανοίξει .Οι προσπάθειες του ήταν μάταιες . Είχε φυλακιστεί μέσα στο γραφείο του Harry . Δάκρυα απελπισίας 'άρχισαν να σχηματίζονται στα μάτια του .
Τότε όμως ήταν που πρόσεξε κάτι παράξενο . Ένα ξύλινο κουτί είχε εμφανιστεί ως δια μαγείας ακριβώς μπροστά του . Ο Renni άπλωσε το χέρι και το κουτι άνοιξε αυτόματα . Απο μέσα του πετάχτηκαν τρία περιλαίμια .
Τα παρατήρησε προσεκτικά . Πρέπει να ήταν χιλιάδες, οχί εκατοντάδες χρόνων. Το καθένα αποτελούταν απο μία σκουριασμένη αλυσίδα στο τέλος της οποίας κρεμόταν μία σιδερένια καρδία . Όλα είχαν χαραγμένα σύμβολα τα οποία αν και δεν καταλάβαινε τη σημασία τους , του φαινόταν τόσο οικία , σαν όλη του η ζωή να οριζόταν απο αυτά .
Το πρώτο ήταν σκούρο μπλε . Μόλις όμως το άγγιξε άρχισε να του καίει τη σάρκα . 'Ηθελε να το αφήσει πίσω . Η αλύσιδα όμως είχε τυλιχτεί σφικτά γύρω απο το χέρι . Ο πόνος ήταν τρομερός . Μόνο μετά απο λίγα λεπτά η αλυσίδα χαλάρωσε το δεσμό της και έπεσε αθόρυβα στο πάτωμα ,σημαδεύοντας με το αποτύπωμα της το καρπό του εξάχρονου .
'Τα δυα επόμενα μενταγιόν ήταν άσπρο και ανοιχτό μπλέ αντίστοιχα . Τα άγγιξε απαλά με τα δάκτυλα του . Ήταν προετοιμασμένος να νίωσει πόνο , τα περιλαίμια όμως ευτυχώς δεν αντέδρασαν .
Αφού λοιπόν τα παρατήρησε μία τελευταία φορά αποφάσισε να τα αφήσει ακριβώς εκεί που ήταν και να ασχοληθεί με το γεγονός ότι βρισκόταν παγιδευμένος μέσα στο γραφείο του πατέρα του . Έπρεπε να βρεί διέξοδο .Το κουτί όμως που βρισκόταν μπροστά του είχε διαφορετική άποψη . Προτού λοιπόν προλάβει να γυρίσει την πλάτη του ένα ακόμα μενταγίον πετάχτηκε και αυτή την φορά προσγειώθηκε ακριβώς μέσα στη χούφτα του .
Ο Renni δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του . Ηταν κατακόκκινο και πάνω του ήταν χαραγμένο το σύμβολο της φωτίας .
Ξαφνικά ένα ρίγος διαπέρασε το σώμα του . Το μενταγιόν άρχισε να συσπάτε σαν δαιμονισμένο, η σιδερένια καρδία που κρέμοταν απο την αλυσίδα του άνοιξε στη μέση και απο μέσα του απελευθερώθηκε ένας πύρινος δαίμονας . Χωρίς να χάσει χρόνο ο δαίμονας τύλιξε στις φλόγες του το σώμα του μικρου μας ήρωα . Ο Renni ήταν ανίκανος να αντιδράσει . Κατά κάποιο όμως περίεργο τρόπο η φωτιά δεν τον έβλαπτε .Αντίθετα κάθε λεπτό που περνούσε ένιωθε όλο και πιο ισχυρός . 'Άνοιξε ενστικτωδώς το στόμα επιτρέποντας στο δαίμονα να εισέλθει στο σώμα του . Μπορούσε να νίωσει την φωτιά να καίει το λαρύγγι του και να κατευθύνεται προς τη καρδία . Η αναπνοή του κόπηκε , το μυαλό του θόλωσε .Δεν μπορούσε πλέον να κρατήσει την ισορροπία του . Γονάτισε στο πάτωμα . Ο πόνος έγινε αβάστακτος και τότε συνέβει .Η καρδία του πετάχτηκε βίαια μέσα από το στήθος του ,συνθλίβοντας τα οστά του θώρακα . Ο Renni σωριάστηκε στο πάτωμα όπως μία μαριονέτα που της κόπηκαν τα νήματα της . Οι κόγχες των καταγάλανων ματιών του γύρισαν προς τα μέσα , τυφλώνοντας τον νερό μας ήρωα ,βυθίζοντας τον στο σκοτάδι της αβύσσου . Στο μέρος όπου άλλωστε βρισκόταν καλά προστατευμένη η καρδία ,δέσποζε τώρα μία τεράστια τρύπα. Από το εσωτερικό της έρεε άφθονο, πυκνό κατακόκκινο αίμα , σχηματίζοντας μια μικρή λίμνη γύρω από το σώμα του . Παρότι όμως ο μικρός μας μάγος είχε αποχωριστεί με τον πιο σκοτεινό και βίαιο τρόπο την καρδία του τα ταλαιπωρημένα του πνευμόνια εκτελούσαν ακόμα το έργο που τούς είχε ανατεθεί , αιχμαλωτίζοντας και το παραμικρό μόριο οξυγόνου . Τα μελανιασμένα του χείλη πάλλονταν καθώς ο πολύτιμος αέρας άγγιζε την επιφάνεια τους .Ως εκ θαύματος ήταν ακόμα ζωντανός ...