Will loopt maar en loopt maar, en ik volg maar en volg maar. Eerlijk gezegt begint het me een beetje te vervelen. Ik bedoel het enige wat ik moet doen is hem volgen maar ik mag hem niet eens aanspreken of helpen ofzo! Niet echt helemaal normaal. Ik bedoel ik ken hem al een hele tijd. Ik volg hem al een hele tijd en volgens mij ben ik degene die al heel lang weet waar hij nu achter gaat komen. Sinds mijn 3de jaar in Zweinstein weet ik veel van Will. Het begon in de zomervakantie.
Eindelijk legde mijn moeder me uit wat ik weten moest.

'… hem moet je zoeken, hij weet er nog niks vanaf maar jij moet hem observeren, hem leren en hem beschermen zo goed als je kan!
Hij is het gevaarlijkst van de 4, jij bent de Eerste, Kanewasser is de Vierde en Revenus isTweede, de Derde moet nog ontwaken.
Luister goed Sevictora.' Aandachtig luister ik wat mijn moeder me te vertellen heeft.
'Het is jou taak Sevictora del Mundo van de wind om hem zijn gebonden krachten te laten kennen.
Hij heeft het vuur jij hebt de wind, met de wind kan je het vuur in hem aanwakkeren en doven.
Het ligt eraan hoe je het gebruikt. Je moet voorzichtig wezen zorgen dat je niet opvalt.
Het komt perfect uit dat je een goede Zwadderaar bent Sev,
Jij bent degene die de Gebonden Krachten bij elkaar moet brengen. Je hebt de macht over de wind en je weet wat dat betekend.'
Zoiets had ik al verwacht. Mijn moeder heeft het me geleerd, sinds dat ik geboren ben langzamerhand met de wind om te gaan. De wind te eren en hem te bezweren en alleen in de weg dat het ook goed is voor de wind. Om niet proberen te machtig te worden. Op de oppervlakte te blijven.
Alleen, Zwadderich het is een zwarte kant van de naam: Del Mundo, duister maar goed. De sorteerhoed zag vooral het duistere wat verscholen zit in mij maar door mijn angst meer naar boven kwam dan het goede.
'Mam, ik begrijp het, ik zal doen wat ik moet doen.'

'Sev, onderschat je ware kracht niet. Revenus weet nog niet waar hij toe in staat is. Op een gegeven moment zullen hij en Kanewasser het ontdekken. Maar aan Kanewasser hoef je niet zoveel aandacht te besteden. Hij is van ondergeschikt belang. Revenus is degene die je kan helpen.
De aarde van Kanewasser kan alleen beschermen. Het vuur van Revenus kan veranderen en jou lucht kan helpen, altijd helpen en nou ja dat hoef ik je ook niet uit te leggen.'
Mijn moeder zit voor me aan tafel en kijkt me met een veel betekende blik aan. Ik weet wat ze bedoelt. Ook mijn lucht is onberekenbaar en het heeft zoveel, zoveel geniale dingen in zich.

Ik kan ze gebruiken, ik weet hoe ik ze moet gebruiken en daardoor zit in Zwadderich
'Mijn meisje, je kan het, ik weet het. Morgen ga je weer naar Zweinstein.' Ja ik heb mijn tassen al gepakt klaar om te vertrekken van mijn moeder en mijn pas geboren lieve broertje.

Ik zal ze missen maar gelukkig heb ik Hork nog. Oke Hork lijkt misschien een hark maar hij is opzich best aardig. Mijn beste vriend in Zwadderich.'
Mijn moeder staat op het peron en zwaait me uit 'Hou humor in de wind mijn kind'.

Nu ik eraan terug denk weet ik weer hoe leuk ik het vond om hem te volgen en zo met de wind te spelen dat hij me nooit hoorde en zag. Hoe vertrouwd het was en hoe spannend het was om dat in de vertrouwde omgeving van Perkamentus te doen. Tja Perkamentus mocht er dus niks vanaf weten. Die gebundelde krachten worden goed bewaard en niet doorverteld aan sterke mensen. Ze zouden er van alles mee kunnen doen. Ik bedoel, Perkamentus zou mijn wind kunnen gebruiken om kakkerlak crunchies uit alle leerlingenkamers te jatten! IK BEDOEL MAAR!

Nou ja, meer kan hij er ook niet mee, want je moet 'de gekozene' zijn. Oke helaas. Het klinkt stom. Maar het is wel zo! En daar ben ik heel blij om.

Nu sta ik hier na 3 jaar. Nog steeds Will te volgen en ik heb hem NOOIT wat kunnen vertellen.
Belachelijk is het gewoon. Terwijl de hele wereld er wat aan zou hebben als ik Will zou vertellen wat er met hem aan de hand is, terwijl hij er zelf ook heel veel aan zou hebben.

Wat doe ik hier, zo grijs. Ik moet keuzes maken niet voor de Dames maar gewoon voor mezelf. En voor William Revenus natuurlijk. Ik droom weer even weg terwijl mijn gedachten afdwalen naar die goede tijd van Zweinstein hoor ik de deur dicht klappen en voor de zoveelste keer zie ik Will weer weglopen. Ik volg maar dit keer zonder het vertrouwen waarmee ik Will de laatste tijd heb gevolgd.

Doe ik alles wel goed? Moet ik hem niet gewoon inlichten? Plotseling draait Will zich om. Ik schrik zo dat ik struikel. 'William!!!!' het vloog er gewoon uit. Ik heb hem geroepen, Shit shit shit! Heel even kijk ik waarover ik gestruikeld ben. In de verte zie ik een rode kat wegrennen. Lijkt verdomd veel op die kat van Griffel!

Door mijn val heb ik weer mijn parelmoercape aan. Zo te zien is Will erg geschrokken en totaal verwacht rent hij weg. Dat was dus echt niet mijn bedoeling! 'Will! Wacht!' ik vraag me af of hij me hoort.
Maar hij rent weg. Tjeee.. Hij rent echt hard! En ik dacht dat hij niet sportief was!

Dan is hij toch nog een beetje veel veranderd! Ik ren me de benen uit het lijf. Ondertussen vertragingsspreuken op hem afsturen en proberen de wind zo aan te wakkeren dat hij heel veel tegenwind heeft maar het helpt niet zo goed. Want dan heb ik zelf ook tegenwind.

Af en toe vraag ik me toch af wat ik met die wind moet..
Maar hij ontwijkt gewoon al mijn spreuken. Die jongen is verbazingwekkend! Ik wist dat hij redelijk goed was maar zo.. Nja het zal wel angst zijn ofzo.

Ondertussen rent William maar door door de Verdonkermaansteeg. Helaas voor hem ken ik die ook op mijn duimpje. Dat heb je als je jaren met Hork omgaat en die altijd naar de Verdonkermaansteeg wilt om allemaal enge dingen te zien. En keihard wegrent als je gewoon eventjes heel zachtjes 'Boe!' in zijn oor fluisterd wanneer hij gefascineerd naar een dooshoofd aan het kijken is.

Dat was altijd zo grappig. Zie je Hork opeens een raar sprongetje maken en dan je even boos aankijken. Echt waar dan lag ik altijd SLAP van het lachen. En iedereen keek me vreemd aan aangezien het daar altijd zo'n doodse boel is.

Potver, William rent natuurlijk weer precies het goede winkeltje binnen. Natuurlijk is daar niemand binnen want die vent is er nooit. Maar er staat wel een enorme bak met verschijnselpoeder. Shit nu moet ik rigoureuze maatregelen nemen.
Dan moet ik die spreuk maar gebruiken. Ik hou mijn mijn toverstok vlak boven mijn hoofd zwaai hem met een ronde soepele zwaai naar beneden en roep heel hard 'Crucio!'. Doordat ik dat zo hard Crucio schreeuwde om mijn echte spreuk (om hem vast te plakken aan het plafon terwijl hij heel hard moet lachen) te coveren heb ik dus niet gehoord waar Will heen ging.

Ik ben hem kwijt en ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan.

Na even rond te kijken door dit kleine huisje zie ik een stoel en besluit erop te gaan zitten. Ik zit. Ik val. Shit, door de stoel gekrakt. Oke ik geef de moed op. Ik moet uitzoeken waar Will heen is gegaan met al dat verdwijnselpoeder.

Ik ben het even zat. Terwijl ik richting de Lekke Ketel loop denk ik aan de eerste en enige keer dat ik met Will heb gesproken.

'Nee Hork! Ik wil NIET bij jou in het Zwerkbalteam!' 'Waarom nou niet Lin? Kom op je kan hartstikke goed vliegen! Ik heb je daar nodig! We MOETEN Griffoendor verslaan!' Hork probeer zo lief mogelijk te kijken maar het lukt hem nog niet echt ofzo

'Nee Hork! Dat is dus mijn probleem, zie je dat dan niet? Ik wil liever onopvallend zijn. Ik hoef echt niet zo nodig die Griffoendors te verslaan. Je kan toch zo zien dat wij beter zijn' zeg ik er een beetje arrogant achteraan om niet te veel achterdocht te wekken. Zelfs bij Hork moet ik oppassen.

De waarheid is dat ik Griffoendors en eigenlijk ook de andere 2 afdelingen best oke vind.

Ja, ik ben een typische Zwadderaar. 'Nou Lin.. Kom OP! Iedereen wil die Griffoendors een lesje leren. Waarom JIJ nu niet! Je moet. Doe het voor je afdeling' Hork blijft doorzeuren. 'NEEEEEE HORK! Nee is en blijft Nee! Ik doe het NIET!' Ik word echt een beetje nijdig op Hork. Stil loop ik naast hem. Eigenlijk zijn we op weg naar de kelder om Sneep te spreken. 'de aardigste leraar ter wereld' in ieder geval volgens de Zwadderaars.

We lopen voorbij een rond raam en daarvoor zie ik een vliegend sterretje een hartje maken. Vlak daarna zie ik Fred Wemel erlangs zoeven. Ik kijk direct weg. Heeft hij me gezien? Owowowow ik hoop het niet. Ik voel mijn wangen wat roder worden. Het mag niet opvallen.

Waarom in merlijnsnaam moet ik nou weer wat gaan voelen voor een 'Wezel'. No way. Onoplettend loop ik naast Hork en probeer ondertussen een paar boeken in mijn tas te stoppen.

Dan, in een paar seconden, lig ik op de grond. 'Allemachtig! Kan je niet uitkijken!' roep ik verbaasd uit. Al mijn boeken liggen op de grond. Verward probeer ik ze bij elkaar te rapen. Dan pas zie ik de jongen die mij omver heeft geschoffeld. Die ken ik. Die ken ik heel goed. William! Ik blijf hem een paar seconden recht in zijn ogen aanstaren. Ow shit, hij kent mij natuurlijk niet. Stotterend komt er een sorry uit zijn mond.
Wat schattig. Zijn blonde haar en blauwe ogen maken hem specialer dan hij zelf denkt. Hoeveel mensen hebben nou blond haar en blauwe ogen? Het is jammer dat hij niet wat bredere schouders heeft en ietjes langer is. Als ik hem zou schatten zou ik zeggen, 1.83? Misschien 1.85 maar niet langer.

Ach, bij mij zou hij wel passen, 1.85 en 1.78? Nou moet ik niet te ver gaan, hij mag dan best een lekker kontje hebben, mooi haar, mooie ogen, goede lengte maar het is een 'studieobject'. Oke ik geef toe dat is te plat. Hij is mijn werk!

Hork kijkt me vreemd aan. Het lijkt wel of hij ziet wat ik denk. Maar ik vraag me af of dat wel zo is want Hork is niet zo heel slim. Dat boeken pakken gaat wel verbazend langzaam.

Maar als ik nog langzamer aan doe ben ik bang dat Hork Revenus bij de volgende ontmoeting in elkaar gaat slaan. En dat moet maar niet, ik geloof niet dat hij daar tegen op gewassen is.

Ik kijk Revenus nog even aan dan gaat mijn hoofd richting Hork die nu wel HEEEEEEEEEEL kwaad kijkt. Misschien moet ik het boe truukje zo meteen maar uit de kast halen. 'Ik moet gaan' zeg ik voor het laatst en loop samen met Hork verder. Ik zie Revenus er stomverbaasd bijstaan met een grijnzende Kanewasser naast zich.

'Moest dat nou' gromt Hork. 'Moest wat nou?' grom ik ertegenin. 'Jeweetheuswelwatikbedoel' gromt Hork er nog even tegenin. 'Hork, zeg nou ALSJEBLIEFT wat je bedoelt!'

'Nou, dat geflirt met die Revenus, ik zag je wel kijken!'

'Idioot van een Hork, HET IS EEN HUFFELPUFFER!' en ik schiet een beetje nepachtig in de lach. Toch kijkt Hork wel wat opgeluchter. Ik zucht en begin wat sneller richting de kelder te lopen. Dit gaat nog een hele klus worden.

Dat was nog wat die tijd. De enige keer dat ik Will heb 'gesproken' nou ja, dat kan je niet echt gesproken noemen toch? Aangekomen in de Lekke Ketel betaal ik voor een kamer, loop ernaar toe en ga direct op bed liggen slapen.

Niet wetend dat Will ondertussen in Bergen is aangekomen en druk op zoek is. Wist ik dat wel dan had ik nu niet zo rustig geslapen..

-----------------------------------------

Hieronder staat een heel mooi knopje en hij heet: GO[alsjebliefterdebliefterdeblieft? Ook al is het alleen maar 'hoi'?