DE DRAKENBALLEN ZET SAGA
Naru en Goku liepen door het centrum van Sendo. Er hing een ongemakkelijke stilte tussen de twee. Naru was opgelucht dat Goku eindelijk iets aan de pindakaas in zijn haren had gedaan. Anders was ze niet met hem over straat gegaan. Ze haalde een hand door haar geföhnde donkere haren en zocht naar iets om over te praten. Gister toen ze stoned waren ging het allemaal als vanzelf maar nu voelde het alsof ze vreemden voor elkaar waren.
"Dat het zo snel weer goed is tussen Vegeta en Kiyomi ne?" Doorbrak Goku de stilte. "Had ik niet verwacht."
"Echt niet?" Vroeg Naru verbaasd. "Wie moeten ze anders de kop inslaan dan elkaar?"
Goku grinnikte. "Je hebt gelijk. Ik denk ook niet dat zo zoiets moois bij een ander zullen vinden."
Naru lachte. "Vind je ook niet dat Krillin een dikke kop gekregen heeft? Hij zag er echt opgeblazen uit gister."
"Echt heel erg ja!" Stemde Goku in "Maar ja, maakt hem wat uit. Hij heeft nu een vriendin."
Zo liepen ze roddelend naar Goku's huis. Ze hadden veel lol want het ging over alles en iedereen behalve hun verbroken relatie. Toen ze bij het huis van Goku aankwamen werd Naru meteen uitbundig begroet door de tweeling.
"Kijk wat ik heb, Naru-chan!" Riep kleine Goten blij. Hij hield een actiefiguur op met een heel vet gespierd lijf, een kale kop en een snor.
"Gaaf hoor! Waarvan is hij?" Vroeg Naru alsof ze ontzettend geïnteresseerd was.
"Van Drakenballen Zet. Hele vette anime-serie. Ken je dat?" Vroeg Gohan enthousiast voordat Goten kon antwoorden.
Naru schudde haar hoofd. Ze had nog nooit van Drakenballen Zet gehoord.
"Dit is Nappa." Vertelde Goten opgetogen terwijl hij zijn broertje aan de kant duwde. "Hij heeft wormen. Maar hij is heel sterk."
Naru fronste naar Goku op en hij keek haar met opgetrokken schouders aan. "Geen idee echt."
"Ik heb King Cold." Gohan hield ook een pop omhoog. Deze was paars en had hoorns op zijn hoofd. "Hij drinkt wijn. Hij heeft ook een ruimteschip."
"Wormen en wijn? Dat zijn wel supervette speciale krachten zeg." Zei Naru met een frons.
Goku begeleidde haar lachend met een hand op haar schouder de woonkamer in. Goten en Gohan verdwenen ruziënd over welk actiefiguur het sterkste was de tuin in. Kaachan Broly, die zojuist de keuken uitkwam, schrok toen ze Naru zag. Meteen vloog ze blij op haar af en omhelsde haar zo enthousiast dat Naru bijna stikte. Het rimpelige oude vrouwtje had meer kracht in zich dan je op het eerste gezicht zou denken.
"Wat een leuke verrassing!" Kirde Kaachan Broly. "Ik wist wel dat het weer goed zou komen! Kijk eens wie hier is Videl!"
Naru stond nog steeds gevangen in de omhelzing van Kaachan Broly toen Videl ook de keuken uit gehaast kwam. Ze gaf een kreetje en vloog Naru ook aan. Naru kon met geen mogelijkheid van de twee vrouwen wegkomen, laat staan ze vertellen dat Kaachan Broly een foute conclusie getrokken had.
Gelukkig zei Goku: "Naru is gewoon op bezoek, Obachan."
Meteen werd Naru vrijgelaten door de beide vrouwen. Ze keken een beetje beschaamd en fatsoeneerden hun haren.
"Hebben jullie honger?" Vroeg Videl met een bezorgde blik op Goku.
Naru vroeg zich af waarom er nog om gevraagd werd in dit huis. Iedereen wist toch dat Goku altijd honger had. Het was hetzelfde als een hond met vlooien vragen of hij jeuk had. Zonder pardon werden Naru en Goku de keuken ingeduwd en op een stoel neer gezet. Al heel snel werd de hele keukentafel beladen met eten en kwam de tweeling er ook bij om te schransen. Ze begonnen al precies op Goku te lijken. Als Naru er niet aan gewend was geweest was ze nu heel erg bang geworden. In plaats daarvan at ze mee en genoot ervan om daar weer te zijn. Na het eten ging Goku douchen en Naru bleef beneden met de rest. Ze praatten en de dames wilden alles over haar studie weten. Het was heel gezellig.
In de supermarkt wandelde Naru met het winkelwagentje achter Goku aan die door de snoepsectie zocht naar alles wat hij in zijn vreet-kick opgegeten had. Haar mooie witte pumps klakten op de betegelde vloer terwijl ze zich achter hem aanhaaste. Hij zag er weer erg goed uit, gaf Naru aan zichzelf toe. Met zijn warrige donkere haar en zijn knappe, altijd lachende gezicht. Ze vroeg zich af of hij veel verdriet om haar had gehad de laatste maanden. Of hij aan haar gedacht had of dat zijn laatste periode gezellig was geweest zoals de hare.
"Hoe was jouw laatste periode eigenlijk?" Vroeg ze daarom ook.
Goku draaide zich naar haar om en keek ongemakkelijk naar de familiezak spekjes in zijn handen. Hij haalde zijn schouders op. "Niet zo goed. Maar ik heb al mijn vakken gehaald. Daar was ik wel heel blij om. Ik had het eigenlijk niet verwacht. Ik was zo…" Hij maakte zijn zin niet af.
Naru leunde met haar armen op het handvat van het winkelwagentje en probeerde zijn uitdrukking te zien. "Heb je vrienden in Matsue?"
"Een paar. Mijn kamergenoot is oké. En ik trek wel eens op met een meisje uit mijn sociologie colleges. Ze heeft me geholpen met mijn laatste tentamen."
Naru voelde een steek van jaloezie. Dus Goku zat met een of andere griet te leren terwijl zij… Nou ja, zij had eigenlijk vooral lol gemaakt tijdens haar laatste periode.
"Hoe was jouw laatste periode?" Vroeg Goku om de ongemakkelijke stilte te doorbreken.
Hij gooide de zak spekjes op de rest van de boodschappen. Het karretje begon al aardig vol te raken.
"Heel gezellig. Jou-gou en ik zijn veel samen uitgeweest. Ik ben ook met erg goede cijfers over." Naru wist niet waarom ze zo enthousiast antwoordde. Misschien wilde ze hem wel laten zien dat ze echt niet om hem had liggen huilen. Al had ze dat uiteraard wel gedaan. Of misschien wilde ze hem wel gewoon pijn doen. Wie was die griet eigenlijk? Ze kon het niet uitstaan dat hij tijd had doorgebracht met een ander meisje.
Goku leek inderdaad gekwetst door haar woorden. "Ik ben blij dat in ieder geval een van ons het leuk gehad heeft." En met die woorden draaide hij zich om en ging verder met het uitzoeken van boodschappen.
Naru keek hem gelaten na. "Nou dat ging soepel." Mompelde ze tegen zichzelf terwijl ze met het winkelwagentje volgde. Ze voelde zich ineens weer ellendig leeg.
De rest van het supermarkt bezoek verliep in stilte. Goku had niet meer zijn gewoonlijk vrolijke uitdrukking op zijn gezicht. Hij zag er verslagen uit. Bij de kassa nam hij zelfs geen candybar van alle soorten die daar op de display stonden zoals hij normaal altijd deed. Hij liet het bij een mars. Als Goku niet meer wilde schransen was er echt iets goed mis besefte Naru. Ze voelde zich schuldig. Het was wel degelijk haar bedoeling geweest om hem pijn te doen maar nu ze hem zo zag wenste ze dat ze haar woorden terug kon nemen.
Goku betaalde de vijftig yen aan vreterij die hij gisteren weg gekaand had en samen liepen ze als onderdeel van een rouwstoet terug naar Tien.
