[bHoofdstuk 3 – Gedachten en plannen[/b
Okay, dit filmpje is een beetje anti-Sneep, maar hij is wel Sneep – You're a mean one, Mr Snape[/url
En dan nu het filmpje van de Snape – Candyman[/url
Uren en uren gingen voorbij terwijl Sneep op zijn bed lag na te denken over een mogelijke ontsnapping.
Waarom zou het niet kunnen? Vroeg hij zich telkens vertwijfeld af. Waarom zou het zo onmogelijk zijn om weg te gaan bij de Dooddoeners? Hij was de vertrouweling van Perkamentus, hij kent alle trucjes om te verdwijnen zodat niemand hem ooit zou vinden. Waarom zou hij die niet in praktijk kunnen brengen?
[iOmdat niet het verdwijnen, maar het ontsnappen op zich een probleem vormt in dit gebouw.[/i zegt een irritant stemmetje in zijn achterhoofd.
[iZelfs al zou je langs de horde achterdochtige Dooddoeners kunnen komen, dan moet je daarna ook nog eens langs een opeenstapeling van complexe spreuken en bezweringen die misschien zelfs jouw hoofd te boven gaan.[/i
Sneep zucht, in zijn hoofd gaat hij na welke mogelijke spreuken er allemaal in het gebouw zouden kunnen zijn, of ze alleen gericht zouden zijn op indringers van buitenaf, of ook omgekeerd. Waarschijnlijk de laatste, want eens een Dooddoener, altijd een Dooddoener.
Hij wordt opgeschrikt door een por tegen zijn arm, verdwaasd kijkt hij op en ziet Draco staan.
"Ik heb geklopt… meerdere keren, maar je hoorde me niet." Zegt hij als excuus.
Sneep gaat rechtop zitten. "Wat is er, Draco?" vraagt hij, niet wetend of hij blij moet zijn met de onderbreking van zijn gedachten of niet.
Draco schudt zijn hoofd en gaat zonder pardon naast hem op bed zitten. "Niets, had gewoon behoefte aan ander gezelschap dan mijn moeder of tante Bella." Zegt hij luchtig.
Sneep grijnst 'En dan komt hij bij mij.' Denkt hij vereerd.
"Je was aan het mompelen trouwens. Iets over tegenvervloekingen en beschermende spreuken." Merkt Draco terloops op, hij kijkt zijn oude Toverdranken leraar slinks aan.
Sneep antwoord niet, maar staat op en loopt naar de kast om te kijken of er toevallig nog wat te drinken in staat. Hij komt terug met twee uiterst stoffige flesjes boterbier.
"Weet jij toevallig wat voor spreuken en bezweringen er rond dit gebouw zitten?" vraagt hij zijn voormalige leerling. Meteen voelt hij zich dom, natuurlijk weet hij dat niet, het is bijna onmogelijk dat iemand als hij weet welke spreuken en bezweringen er rond het gebouw van de Heer van het Duister zitten.
Draco daarentegen begint te grijnzen. "Niet alles natuurlijk, maar ik heb ooit opgevangen dat er een Waanzichtspreuk is, zo sterk dat het onmogelijk te penetreren is. Iedereen die er doorheen wil gaan wordt zo erg verward dat hij of zij meteen weer terug loopt.
Verder alleen bezweringen om ervoor te zorgen dat we van buitenaf niet zichtbaar zijn, dat is alles wat ik weet." Somt hij op.
Sneep is uiterst verbaasd dat de jonge Draco Malfidus weet van de bezweringen die zich in en rond het gebouw bevinden. "Van wie heb je deze informatie?" vraagt hij dan ook, hij gaat weer naast de jongen zitten.
"Van de Heer van het Duister zelf, per ongeluk natuurlijk, hij was met Vleesschouwer aan het praten over zijn missie en dat hij het gebouw maar niet uit kon komen, toen vertelde de Heer hem dat dit door de Waanzichtspreuk kwam en dat alles wat hij moest doen was denken dat hij daarna weer terug zou komen. Daarna kreeg Vleesschouwer een Cruciatus vloek over zich heen omdat hij blijkbaar dacht aan ontsnappen." Legt Draco duister uit.
Sneep knikt. 'Dus alles wat ik moet doen is denken dat ik terug kom…' denkt hij, hij slaat de informatie ergens in zijn achterhoofd op.
Draco kijkt hem schattend aan. "Denk je erover om weg te gaan? Want als dat zo is wil ik mee." Besluit hij te zeggen.
Sneep glimlacht naar hem zoals hij altijd deed toen hij zijn leraar nog was, alsof hij zijn meest waardevolle bezit in het klaslokaal is. "Laten we dit afspreken… Als jij voor vanavond tien uur een plan weet te bedenken om ons langs de Dooddoeners te krijgen én de Waanzichtspreuk, dan gaan wij samen een ontsnapping voorbereiden." Hij weet dat dit toch onmogelijk is voor de jongen, dus waarschijnlijk hoeft hij niet zoiets gevaarlijks als dit te ondernemen.
Draco springt van het bed af en grijpt een stuk perkament. "Het valt te proberen, ik ga meteen aan het werk." Zegt hij, duidelijk van plan om ook daadwerkelijk een plan te bedenken.
Sneep is opnieuw verrast door het doorzettingsvermogen van Draco en zijn vindingrijkheid.
Uren gaan voorbij en Draco blijft maar schrijven, tekenen en krassen op het perkament, Sneep vraagt zich ondertussen werkelijk af of hij ooit nog iets van het plan zou kunnen lezen als het daadwerkelijk af komt.
Een paar keer knikt Draco voldaan, blijkbaar heeft hij op dat moment weer iets bedacht, want het volgende moment begint hij weer koortsachtig te schrijven.
Een aantal keer moeten ze halsoverkop alles opruimen omdat er iemand bij de deur staat die hun aandacht vraagt. De eerste keer was dit Bellatrix van Detta, die woedend was over haar mislukking voor haar Meester, ze probeerde Sneep te vervloeken, maar had Draco niet gezien, deze reageerde na hun mening zo snel dat ze niet snapten waarom hij met duelleren altijd zo langzaam was en meestal verloor.
Bellatrix verliet de kamer met verschillende snij wonden, opgelopen door een groep woedende raven die uit Draco's toverstok waren gekomen.
Als tweede kwam Narcissa Malfidus binnenlopen. Ze probeerde Draco zo ver te krijgen dat hij met haar mee ging, maar hij sloeg het aanbod af door te zeggen dat hij en Sneep zo meteen een spelletje toverschaak zouden gaan doen en dat hij daar best naar uitkeek.
Narcissa was verbaasd en geloofde er blijkbaar geen woord van, maar voordat ze er tegenin kon gaan, vloog de deur weer open en stond niemand minder dan Heer Voldemort midden in de kamer.
Deze gebood Narcissa uit de kamer en begon de andere twee schattend aan te kijken. Hij was van mening dat er geheime praktijken gaande waren in de kamer, dingen die niet toegestaan waren volgens zijn regels.
Wetend dat hij niet tot Sneep door kon dringen met Legillimentie, draaide hij zich tot Draco. Op dat moment begon Sneep echt even voor zijn leven te vrezen, de Heer van het Duister mocht niet achter hun plannen komen, dan waren ze beiden dood.
Maar opnieuw werd Sneep aangenaam verrast, de jongen had blijkbaar een vals beeld in zijn hoofd weten te zetten, aangezien Heer Voldemort zich naar hem omkeerde en zei: Toverschaak? Heb je niets beters te doen?
Maar daarna was hij wel snel weer verdwenen.
Zowel Draco als Sneep moesten hier om lachen en Sneep begon een beetje van waarde in de jongen te zien, een kracht die hij eerder niet had gevonden.
Hij ging rustig op een stoel naast het bed zitten en wachtte tot Draco de moed op zou geven of een plan zou bedenken om te ontsnappen. Hij zag de laatste mogelijkheid steeds minder somber in en voelde zich bijna opgewekt door eraan te denken.
Tijdens etenstijd zit Draco stil op zijn stoel na te denken, een paar keer vraagt hij fluisterend een feit of mening aan Sneep, bijvoorbeeld over wie wachtlopen en waar iedereen slaapt.
Sneep ziet in dat Draco het heel erg serieus neemt en beantwoord al zijn vragen.
Zelf zit hij ook niet stil natuurlijk, hij bedenkt kleine plannetjes die mogelijk van pas kunnen komen in het grote plan van Draco, als die er komt.
Hij voelt zich op sommige momenten net een klein kind dat probeert bij de koekjespot te komen zonder toestemming van zijn moeder, maar daar trekt hij zich niets van aan. Bedenkend wie her het meest gevaarlijk zijn om tegen te komen trekt hij een eigen plannetje in zijn hoofd, automatisch betrekt hij Draco er al bij, de jongen kon nog wel eens waardevol voor hem uitpakken.
Om tien uur precies slaat Draco een zucht. "Okay…" mompelt hij. "Mijn bedenktijd zit er op, dit is wat ik tot nu toe heb." Hij gooit zijn veer op tafel, strijkt het perkament glad en hangt vermoeid achterover op zijn stoel.
Sneep staat op en loopt naar het perkament, lichtelijk nieuwsgierig naar wat er op staat.
Hij bekijkt verschillende plattegronden, alle mogelijkheden zijn aangegeven met een rode streep die gangen moeten voorstellen. Zoals verwacht heeft hij zijn moeders kamer en de kamer van Bellatrix angstvallig overgeslagen, wat misschien ook maar beter is ook.
Een stukje verderop staan de namen van mensen die ze in ieder geval niet tegen het lijf willen lopen, wanneer ze afwezig zijn en waar ze op verschillende momenten van de avond verblijven.
Sneep's hoofd neemt alle informatie op als een spons. Het is een wel uitgedacht plan tot nu toe, ze weten al wanneer ze wel en niet kunnen proberen er weg te komen.
Als hij het hele perkament heeft doorgekeken knikt hij. "Niet slecht, we moeten de details nog wat uitwerken, maar ik heb zo'n vermoeden dat dit best nog wel eens kan werken." Mompelt hij, wetend dat hij niets anders kan zeggen. Het plan is gewoon goed, op de details na.
Draco knikt. "Ik moest het voor tien uur afhebben, dus de details moesten wachten." Grapt hij.
Sneep knikt. "We kunnen de rest morgen doen, ik denk dat rust nu handiger is. Ik zie je hier morgen om elf uur weer, niet vroeger, ik moet nog wat plannen van de Heer van het Duister aanhoren rond negen uur." Mompelt hij.
Draco knikt ook en loopt half opgewekt de kamer uit.