A/N Hoofdstuk 3 up and running. Een soortgelijk verhaal als dit loopt momenteel ook in het engels, gewoon eens om te kijken wat de reacties zijn. Ik zag net dat de formatting compleet weggevallen was, excuses als dat verwarring veroorzaakt heeft!

Disclaimer: POTC is niet van mij.. Alle karakters die je niet herkent daarentegen zijn wél van mij.. so watch it!

Hoofdstuk 2: De ontvoering

De kapitein draaide zich om en liep weg, armen zwierend om zijn lijf, hoofd opgeheven.
"Niet alleen begroet, blijkbaar en overduidelijk ook beroofd." riep mijn moeder, haar luide, schelle stem duidelijk hoorbaar.
De man, Jack Sparrow, draaide zich weer naar ons om en knikte bedachtzaam. "U heeft gelijk, mevrouw. Begroet én beroofd. Het is zeker uw geluksdag nietwaar?" Deze opmerking ontlokte een lachsalvo aan de groep piraten. Met een rood hoofd van schaamte klemde mijn moeder haar lippen op elkaar en zweeg.

"En hoe denkt u weg te komen? Hm? Zodra wij onszelf bevrijd hebben, zullen wij de achtervolging inzetten, wij zullen u opjagen als de hond die u bent." sneerde mijn vader, niet bereid om de vernedering die zijn vrouw heeft moeten ondergaan, te dulden.
Hierop verdween de grijns weer van Kapitein Sparrows gezicht. Hij zwaaide een beetje met zijn pistool en liep richting mijn vader. Steeds dichterbij tot hun neuzen elkaar raakten. Met een nonchalante handbeweging zette de piraat de loop van het pistool op de slaap van mijn vader. "Well now.. dan zullen we iets moeten bedenken zodat u dat niet doet, nietwaar?". Ik had mijn vader nog nooit zo bedeesd en bleek gezien. Toegegeven, dit was voor mij ook de eerste keer dat ik iemand mijn vader zo brutaal heb zien bedreigen.

Met mijn vader onder schot, liet Sparrow zijn blik over ons glijden. Tot mijn grote schrik wees hij opeens op mij. "Jij! Mejuffrouw! Bent u de dochter van dit figuur?" riep hij mij toe.
Op slag vergat ik alle gedragsregels die mijn moeder me ooit heeft proberen bij te brengen. Ik begon te stotteren en te stamelen, maar na een poosje wist ik eindelijk een bevestigend antwoord uit te brengen.
"Splendid! In dat geval wil ik u vriendelijk uit nodigen om een paar dagen aan boord van The Black Pearl door te brengen.. hoewel.. eigenlijk heeft u daar weinig keus in." De gouden glimlach was weer terug, en met een paar woorden naar zijn bemanning werd ik losgemaakt.

Op het moment dat ik werd vastgegrepen door een stel smerig uitziende piraten begon mijn moeder te gillen: "Mijn kindje! Ze nemen mijn kindje mee!". Mijn moeder, een gevoel voor dramatiek had ze wel. En dat benadrukte ze nog een keer door vlak na haar gegil prompt flauw te vallen. Kapitein Sparrow reageerde er nauwelijks op, haalde zijn pistool van mijn vaders hoofd en liep terug naar de railing van het schip. Daar zette hij een voet op de loopplank, draaide zich om en maakte een laatste zwierige buiging."Miladys.. gentlemen.. this day, that you will always remember, as the day that you've met Captain Jack Sparrow.. and lived to tell the tale"

-----------------------------------------------------------------------------------
Een beetje buiten adem houd ik op met vertellen, met trillende hand pak ik het glas met drinken op om een klein slokje te nemen. Anna staart me aan, grote ogen van verbazing: "U werd ontvoerd? Door die brute mannen? Maar waarom? Wat voor waarde had u voor hen?"

"Bruut? Ach, misschien alleen in publiek. Zodra je ze beter leerde kennen.. maar dat komt later wel. Ik was hun vrijgeleide. Met mij aan boord van het schip, zou mijn vader nooit iets doen wat mij in gevaar zou kunnen brengen. Een simpele maar doeltreffende oplossing, vind je niet?".

Ze kijkt me bijna afkeurend aan, haar wenkbrauwen gefronst: "Maar oma, u klinkt bijna alsof u het een geweldig idee vindt. Terwijl dat soort praktijken afschuwelijk zijn en beslist niet geduld moeten worden."
Zo'n lief kind, maar o zo politiek correct. Opgevoed met het beeld dat de wereld zwart en wit is. Geen grijstinten, geen heimelijk plezier in de dingen waarvan men zegt dat het fout en incorrect is.

Glimlachend geef ik een klopje op haar hand, haar teder vermanend tot stilte terwijl ik verder vertel.

Zo, poging 2 voor dit hoofdstuk. Njoy!