Het volgende hoofdstuk! Enjoy :)

ik moest wel aan het dromen zijn, ik kon me niet herinneren hoe ik weer op het plein terecht was gekomen. ik kijk op en zie de knappe jongen met het blonde haar op me aflopen.

'Hola belleza, ben je de weg kwijt?' vroeg hij.

Ik kijk hem in de ogen, en de moed zakt me in de schoenen.

'Ehm, ja ik heb eerlijk gezegd geen idee waar ik ben' zeg ik wat stuntelig.

Wat heb ik me nu weer in mijn hoofd gehaald denk ik.

'Si, zal ik je een lift naar je huis geven dan? Het begint al donker te worden, meisjes zoals jij horen niet in het donker rond te zwerven bij zulke gevaren.'

Verward kijk ik hem aan. Gevaren? Dit is maar een klein dorpje, wat kan hier nou gevaarlijk zijn? Toch heb ik een lift naar het vakantiehuisje nodig, omdat ik geen idee heb waar ik ben.

'Ja, dat zou erg fijn zijn. Dat is erg attent van je.' knik ik.

Hij lacht alsof hij zojuist zijn begeerde zin heeft gekregen, en ik glimlach verlegen terug. Samen lopen we van het plein af. Dapper steek ik mijn hand uit en zeg :

'Ik ben Elena, ik huur een vakantiehuisje hier, het huisje naast dat van jou.'

Even lijkt hij van zijn stuk gebracht door het feit dat ik weet dat hij in het huisje heeft geslapen. Dan herstelt hij zich snel en pakt mijn hand vast om hem vervolgens te kussen.

'Hermosa elena, mi nombre es stefan' zegt hij met een warme stem. 'De drie huisjes zijn van mijn vader, en ik slaap er wel eens, voornamelijk om er tot rust te komen.'

O, dat verklaart alles, en ik maar denken dat hij een of andere inbreker was. Ik grinnik en Stefan kijkt me nieuwschierig aan. Ik besluit er verder geen aandacht aan te besteden en wil net vragen wat hij in het dorpje deed als hij zegt dat we er zijn. Verward kijk ik om me heen en besef dat we weer bij het zwembad zijn. Waar is de tijd gebleven? Ik kijk op naar Stefan en betrap hem erop dat hij staat te staren.

'Nou, dat was een erg amusante middag' mompelt hij.

Ik knipper met mijn ogen, en gluur hem tussen mijn wimpers aan.

'Dat was het zeker' fluister ik. 'Ik zie je later' zegt hij en buigt zich naar voren om me te kussen. Ik voel zijn zachte lippen op de mijne en ik sluit mijn ogen.

Ik open met pijn mijn ogen en kom met een schok terug in de echte wereld.

Verward en gedesoriënterd kijk ik om me heen. Ik zit in de auto

naast school met alle deuren op slot. Dan voel ik een scherpe pijn

in mijn rechterarm en herinner ik me wat er gebeurd is. Taylor vroeg

me mee naar het lentebal maar ik wilde weg lopen. Hij greep mijn

arm en had niet door hoe stevig hij me greep. Damon kwam

binnenlopen om me te beschermen maar gunde me geen blik

waardig. Ik moet naar de auto gelopen zijn, en flauwgevallen zijn.

Maar waarom zijn de deuren op slot? Met een schok besef ik me waarom.

Taylor zat me achterna en probeerde mijn auto binnen te dringen.

Haastig draai ik me om om te kijken waar hij is. Maar ik zie

Taylor nergens. Dan bedenk ik me dat hij vast hulp is gaan halen

toen hij zag dat ik mijn bewustzijn verloor, en hij me niet kon 'helpen'.

Ik moet hier weg. Ik heb een dokter nodig en moet uit de buurt blijven van Taylor.

Haastig stop ik de sleutel in het stopcontact en begin te rijden richting de stad.

c'mon people! reviews voor het volgende hoofdstuk! Zou Elena in haar toestand wel moeten rijden? En waar is Taylor?