Lina Ledger op Hogwarts
Hoofdstuk 3: Niet bang, nooit geweest
De volgende morgen zit Lina naast Remma in de ontbijtzaal te ontbijten. Echt honger heeft ze niet.. Ze staart de hele tijd voor zich uit. Remma heeft anders wel honger. Ze werkt boterhammen naar binnen alsof het niets is. Lina zucht. Remma kijkt naar Lina. ''Lina, je moet wel wat eten! Want als je weinig ontbijt is dat echt slecht voor je!'' Lina knikt. Ze stelt het erg op prijs dat Remma zo bezorgd over haar is. Lina kijkt naar de tafel van Griffindor. Ze ziet een jongen genaamd Harry Potter zitten. Hij is één jaar ouder dan Lina. Ze zeggen dat hij heel bijzonder is. Dat hij de enige is die een aanval van Voldemort heeft overleefd. Was Lina maar zoals hij: nergens bang voor, moedig.. speciaal. Ze wordt wakker gemaakt uit haar dagdroom als er opeens een jongen aan haar tafel staat. ''Jij bent toch Lina Ledger?'' Lina rolt met haar ogen. ''Ja.'' zegt ze kortaf. De jongen knikt. ''Ik ben uh, Marcel Lubbermans. Ik heb gehoord dat je Snape.. Uh, ja, dat je bang voor hem bent.'' Lina knarst op haar tanden. ''Maar dat maakt niet uit hoor, want, ja, ik ben het ook dus..'' Dan springt Lina kwaad overeind. ''Luister! IK BEN NIET BANG VOOR HEM!'' Het is opeens doodstil in de ontbijtzaal. Lina kijkt verschrikt om zich heen. Iedereen kijkt haar aan. Lina kijkt schichtig naar professor Snape. Tot haar verbazing is hij de enige die zijn hoofd niet opgetilt heeft en gewoon door aan het eten is. ''S-sorry..'' reageert Marcel. Lina kijkt hem kwaad aan. Dan loopt ze de ontbijtzaal uit.
Lina is naar boven gerend toen Remma achter haar aan kwam. ''Laat me alleen,'' had ze gezegd. Nu zit ze in haar eentje op de grond in één van de gangen. Ze heeft waterige ogen gekregen. Waarom moest die stomme sorteerhoed dat nou zeggen?! En waarom kan niemand haar nou met rust laten?! Ook voelt ze zich schuldig; die Marcel bedoelde het vast niet kwaad.. Haar reactie sloeg ook nergens op. Als ze niet zo geschreeuwd had keek niet iedereen haar aan. Wat is ze toch dom. Maar waarom zou Snape niet opgekeken hebben? Probeert hij haar misschien met rust te laten? Of boeit het hem gewoon niet zo veel? Lina denkt niet langer na over dit onderwerp want ze hoort iemand aankomen. ''Miss Ledger!'' Professor Anderling komt de hoek om gelopen. Lina staat snel op. ''Sorry professor, ik.. wilde gewoon even alleen zijn.'' Anderling schudt haar hoofd. ''Ik snap dat je het vervelend vindt dat iedereen je nog steeds aanspreekt om wat de sorteerhoed zei, maar dan hoef je nog niet zo te schreeuwen.'' Lina knikt. ''Het spijt me..'' ''Kom,'' zegt Anderling. ''We gaan terug naar de ontbijtzaal.'' Lina knikt opnieuw en loopt achter haar aan. ''Oh trouwens,'' zegt haar professor. ''De sorteerhoed heeft nog nooit eerder iets verkeerd verstaan. Weet je zeker dat je niet per ongeluk daaraan dacht?'' ''Ik weet het zeker,'' zegt Lina snel, toch kun je aan het stem horen dat ze liegt. ''Hm.'' is het enige wat Anderling erop te zeggen heeft.
Het is middag. Lina en Remma lopen samen door Hogwarts. Ze hebben nu geen les en vervelen zich een beetje. ''Weet je iets om te doen, Lina?'' vraagt Remma. Lina schudt haar hoofd. "Nee, jij?" "Ik ook niet.." Remma denkt na. Ze kan maar beter niet weer beginnen over wat er vanmorgen is gebeurd. Ze wil Lina niet boos maken. "Hey Lina..'' begint ze voorzichtig. ''Uhm.. Heb je al geleerd voor de toverdrankles vanmiddag?'' Lina kijkt op. ''Geleerd?'' ''Ja! Weet je niet meer wat Snape zei? We moesten de 10 ingrediënten voor snelgroeidrank uit ons hoofd leren.'' Lina slaat haar hand voor haar gezicht. ''Shit! Helemaal vergeten! Snel, weet jij ze allemaal uit je hoofd?'' Remma denkt even na. ''Ik denk het wel.. Maar..'' Lina gaat op de grond zitten en pakt haar veer en haar inkt uit haar tas. Ze stroopt haar mouw op. ''Zeg, snel!'' Remma gaat bij haar op de grond zitten. ''Ga je het op je arm schrijven?'' Lina knikt. ''Dalijk weet ik het antwoord niet als hij ons gaat overhoren! Ik kan nu niks beters bedenken dan dit.'' Remma knikt. ''Oké.. Uhm, het eerste ingrediënt is.. fijngemalen Vleesbloem..'' Snel schrijft Lina op haar arm 'Vl. Bl.'. Dat onthoudt ze wel. ''En.. Boomwortelsap. Dan.. Vezels uit gras.. En een druppel drakenbloed. Gesmolten ijzer, gemengd met eenhoorn bloed, een beetje stof uit de zee, een menselijke traan en.. Oh ja, een nerf van een eikenblad met bronwater. Dat was het.'' Lina's arm staat helemaal vol met inkt. Maar zo kan ze het wel lezen. Het zou een ramp zijn als Snape haar iets vroeg en ze het antwoord niet wist. Dan krijgt ze alleen nog maar meer aandacht van hem. Lina blaast op haar arm om de inkt op te laten drogen. Ze moet snel zijn; de les begint bijna. Lina voelt voorzichtig aan de inkt. Dat is wel droog genoeg. Snel doet ze haar mouw weer omlaag. Gelukkig zag niemand het, denkt Lina. Ze kijkt naar Remma. ''We kunnen maar beter alvast naar de les gaan,'' zegt ze. Remma knikt een beetje twijfelachtig. Lina gedraagt zich echt heel vreemd als het woord 'Snape' aan bod komt. Misschien had de sorteerhoed toch gelijk..