Dag 2: De Strijd

Het was de volgende morgen toen Demi wakker werd van een harde bonk. Het kwam van beneden. Zou hij van de bank zijn gevallen? Dacht ze. Toen dacht ze weer aan die jongen. Met zijn heldere mooie goudkleurige ogen en zijn vriendelijke maar doordringende stem. Toen hoorde ze weer een harde bonk. Harder dan die daarvoor. En weer kwam het van beneden. Wat is hij toch aan het doen? Denkt ze nog slaperig. Dan komt Lyla binnen. Ze zit onder de blauwe plekken en ze heeft tranen in haar ogen.

'Pa is thuis.' Zei ze huilend. Demi schrok op en rende naar beneden. Gevolgd door haar zusje. Ze deed de deur open van de trap naar de woonkamer en zag haar moeder op de grond liggen. Ze hoestte en kreunde van de pijn.

'Mam!' Riep Demi en rende naar haar toe. Ze legde haar moeder op haar rug neer en legde haar hoofd op haar schoot.

'Kom dan helpen!' Riep ze tegen Lyla. Maar Lyla bleef staan. Met grote geschrokken en bange ogen vol pijn en tranen bleef Lyla staan. Demi liep naar haar toe en pakte haar bij haar schouders.

'Wat is er, Ly? Zeg me dan wat er is? Waarom blijf je staat!?' Met een trillende vinger wees Lyla de kamer in. Demi hoorde haar vader een kreet uitroepen en ze hoorde weer en bonk. Ze keek om, om te kijken waar haar zusje naar wees. Ze zag haar vader staan. Bijna tegen de muur. Hij stond gebogen over de jongen. Demi kon zijn gezicht niet zien maar wel dat haar vader's vuist tegen hem kwam. Ze schrok vreselijk en rende naar hem toe. Ze sprong op zijn rug om hem te stoppen. Toen ze op zijn rug was, zag Demi over haar vader's schouder de jongen. Zijn gezicht was bebloed bij zijn mond, wangen, voorhoofd en ogen. Ze schrok en kon niet op tijd wegspringen of haar vader greep haar beet bij haar schouders en gooide haar tegen de muur aan. Lyla deed haar handen voor haar mond en huilde. Ze rende naar haar zus toe terwijl haar vader met woedende ogen Edward verder sloeg. Ze helpt haar overeind en dan stopt het geluid. Het geluid van de woedekreten van haar vader stopte. Het geluid van de vuist tegen de muur stopte. Het geluid dat Edward maakte als hij weer een vuist in zijn maag of gezicht kreeg, stopte. Demi en Lyla keken op naar Edward en haar vader. Edward had met zijn rechterhand hun vader's vuist gestopt. Hun vader probeert weer te slaan met zijn andere vuist, maar ook die stopt hij.

'Weet je wat ik het meest haat?' Zei Edward tegen hem. Hun vader keek met grote verbaasde ogen naar hem. Hoe hij op stond met zijn handen die nog steeds zijn vuisten stopte terwijl hij doordrukte.

'Mensen zoals jij!' En bij die woorden schopte Edward Demi's vader in zijn maag met zijn linkervoet waardoor hun vader indook en tegen de bank werd gedrukt. Demi en Lyla wisten niet wat ze zagen! Edward trapte zo hun sterke grote en gevaarlijke vader tegen de bank! Hun vader stond weer langzaam op en liep op hem af.

'Ik had je té vaak geslagen om dat te kunnen! Wat ben jij?' Vroeg hun vader verbaast en boos tegelijk.

'Ik ben een alchemist' Antwoorden Edward, Hij klapte in zijn handen en zette die op de grond. Er kwam een gigantisch blauw licht tevoorschijn en terwijl Edward nog steeds zijn ogen op hun vader had gericht, veranderde de vloer onder hun vader's voeten. Toen was het opeens weg. Het heldere licht blauw licht was opeens weg. En Demi en Lyla schrokken maar waren blij dat hun vader nu niets kon doen. Edward had iets met de vloer gedaan zodat de vloer in armen veranderden. Ze klemde om hun vader's benen en hij kon zich niet meer bewegen. Edward liep naar hem toe en zei:

'Waarom doe je ze zoveel pijn, altijd?' Demi was verbaasd waarom hij het vroeg. Edward keek verbaasd naar het drietal.

'Wat? Heb ik iets verkeerd gezegd ofzo?' Vroeg hij.

'Waarom vraag je dat voor ons?' Kon Demi uitbrengen. Lyla begon opeens te grinniken. Demi stootte haar zusje boos aan en vroeg waarom ze zo moest lachen.

'Omdat hij zo'n grappig gezicht trekt! Hahahahaha! Man! Je kan zo het theater in! Echt! Man, dat gezicht van jou! Hahahahahaha!' Edward begon een beetje te blozen maar wist niet wat Demi bedoelde met dat het niet kon.

'Wat kan niet, Demi?' Vroeg hij.

'Omdat,' Begon hun vader. 'De enige die met zijn achternaam Elric heet, met zijn voornaam Eden heet. Jij kunt niet met je achternaam Elric heten.' Edward schrok een beetje en strompelde naar de bank.

'Dat... dat kan niet waar zijn...' Fluisterde Edward. Demi kwam naast hem zitten. Haar vader liet ze gewoon staan.

'Wat kan niet waar zijn?' Edward zat met zijn bebloede handen in zijn blonde haar.

'Eden.. dat... dat is de naam...' Hij kon zijn zin nog niet afmaken of er werd aangebeld. Lyla deed open. Een man van ongeveer 35 jaar oud stond voor de deur. Hij glimlachte. Maar toen hij haar zag staan met tranen in haar ogen en blauwe plekken, was zijn glimlach weg.

'Wat... wat is er gebeurt?' Vroeg hij bezorgt. Hij knielde voor Lyla en veegde haar tranen weg. Toen zag hij de moeder van Lyla en de vader die met zijn benen verstrikt zat in de vloer. Ook zag hij twee mensen op de bank zitten. De ene had de handen in het haar.

'Wat gebeurt hier?' Vroeg hij weer. Dit keer keek het meisje op de bank op. Het was Demi, zag hij.

'Eden?' Vroeg ze. De jongen schrok op. Hij stond van de bank op en liep naar hem toe. Eden Elric schrok van de kleur van zijn ogen.

'Een Fallen Angel, huh?' Hij zakt op zijn knieën voor de jongen. Hij is maar een kop groter dan Lyla.

'En waarom ben jij uit de hemel gevallen?' Vroeg Eden weer.

'Eden Gabriel Hohed Elric.' Zei de jongen. De man was verward.

'Watte? Waarom zeg je dat?' De jongen keek hem nu recht in zijn ogen aan.

'Dat zijn mijn doopnamen.' (ik moest wel een paar namen verzinnen... sorry) zei de jongen.

'Maar, waarom zeg je ze tegen mij?' Vroeg hij nog steeds verward. De jongen balkten zijn vuisten nu.

"Omdat ik je kleinzoon ben!' riep hij. Iedereen was stil. Ze wisten niet wat ze hoorden. Hij? Een kleinzoon van Eden Elric? Vooral Eden wist niet wat hem overkwam. Die jongen moet vast hard op zijn hoofd gevallen zijn! Hij had helemaal geen kleinkinderen! Laat staan een kleinzoon die lijkt op de jongen die voor hem staat.

Dit is tot nu toe wat ik heb.. Ik heb grootste plannen oor dit verhaal, maar moeten nog worden uitgevoerd!!