FMA8.
' Ben je nu nog steeds niet klaar?' vroeg Edward, hij zag Chers aan een bureau zitten.
' Alsof jij zo snel klaar bent met die verslagen,' snauwde Chers terug. Ze zette een punt op haar papier en richtte haar aandacht op Edward. ' Hoe ging je date eigenlijk?' Nieuwsgierig keek ze hem aan. Hij kreeg blosjes, maar zei niks.
' Kom op, Edward! Vertel' zei Chers ze ging naast Edward op het bed zitten.
' Nou uh...' mompelde Edward.
' Al je eerste romantische ervaring gehad?' zei Chers lief.
' Mijn eerste!? Ik heb er al wel meer gehad hoor,' loog Edward.
' Ja tuurlijk, en dan moet ik geloven. Kom op Edward ik ken je wel langer dan vandaag en je bent bij lange na niet romantisch. Ik weet bijna zeker dat je nog nooit een meisje hebt gezoend,' plaagde Chers.
' Jij…!' begon Edward. Chers sprong van het bed af en rende de kamer uit zo snel ze kon. Op de gang stond Kim. Ze zag Chers en wou hoi zeggen. Chers keek over haar schouder en zag Edward aan komen rennen. Ze rende langs Kim. Edward stopte met rennen, hij ging bij Kim staan.
' Watje!' riep Chers van verre, ze kwam op haar handen en voeten terug rennen.
' Vrede?' zei Chers, ze gaf haar liefste gezicht en keek Edward aan. Edward wende zijn gezicht van haar af. ' Dan niet,' zei ze.
Chers liep weer naar haar eigen kamer.
' Chers, wacht ik wou wat vragen!' zei Kim.
' Ik ben zo terug, ik moet alleen wat aan de Colonel geven' zei Chers ze liep naar haar kamer en pakte het verslag wat ze had gemaakt. Ze klopte op de deur van Roy zijn kantoor, ze liep naar binnen en leverde het verslag in.
Toen ze de deur weer uitliep stond Kim voor haar neus.
' Chers ik wou je wat vragen' begon ze weer.
' Vertel' zei Chers, ze ging voor Kim staan.
' Uh… Ik wou je vragen over, die nagels' zei Kim. Ze was niet zeker of ze Chers hier wel over moest vragen. Chers keek weg toen Kim haar vraag begon. Waarom begon ze er telkens over. Waarom wou ze zo graag weten hoe ze haar nagels kreeg. Het ging haar niks aan.
' Het is een lang verhaal. En ik wil het niet vertellen' zei Chers, ze keek Kim aan. Kim keek verbaast.
' Waarom wil je het niet vertellen?' vroeg Kim. Chers keek weer van Kim weg. Waarom moest ze zoveel weten!?
' Het heeft verschillende redenen. En wil je me nu even met rust laten,' zei Chers, ze liep naar de kamer van Edward en Al. Ze klopte op de deur en ging naar binnen. Toen ze de kamer inliep zag ze Edward en Sophie in de kamer zitten.
' Uh... Stoor ik?' vroeg Chers. Sophie bloosde. ' Ik ga wel weer' zei Chers, ze draaide haar om, ze had eigenlijk ook niet echt behoefte aan gezelschap. Ze deed de deur open en liep de gang op. Ze zag Kim nog steeds in de gang staan. Chers negeerde haar en liep naar haar kamer, ze deed de deur op slot en liet zich op haar bed vallen.
Kim liep naar haar kamer. Waarom deed Chers zo raar. Waarom wou ze niet gewoon op haar vragen antwoorden? Vroeg ze soms te veel, of te snel? Kim trok andere kleren aan en ze liep naar de trainingszaal, wat afleiding zal haar goed doen.
Toen ze de deur open deed stond ze oog in oog met Sophie. Kim deinsde naar achteren van de schrik. Sophie bleef stilstaan, met haar hoofd gebogen. Toen ze opkeek, waren er zwarte strepen te zien op haar wangen. Haar mascara was uitgelopen, en ze had rode ogen.
'S-Sophie!' bracht Kim uit. Langzaam liep ze naar haar toe. 'Wat is er gebeurt?'
'Hij…Ed… hij zei d-dat..' snikte Sophie. 'Hij niks met me wil!'
Kim keek haar aan. 'Wat zeg je nou? Je was toch net bij hem in zijn kamer?'
Sophie knikte. Meer zei ze niet. Kim liet haar op haar bed zitten. Ze pakte een glas water en gaf die aan Sophie. Ze knikte dankbaar en dronk het op. Toen ging de deur open en Chers stond naar de twee meiden te kijken.
'Eh, hoi. Ik hoorde iemand rennen dus ik wou kijken wat er aan de hand was.' Ze wou eigenlijk niet met iemand praten, maar wou toch kijken wat er aan de hand was.
'Er was iets gebeurd tussen Ed en Sophie,' legde Kim uit. 'Dat het niks werd of zo.' Ze keek Sophie aan. Die was ondertussen rustiger geworden.
'Ik was dus net samen met Ed in zijn kamer. Hij zei dat hij de afspraakjes leuk vond, maar niets met mij wou.'
'Geen wonder. Met hem kun je echt niet praten,' snoof Kim.
Sophie keek weer verdrietig. Snel nam Chers het over. 'Wat ze probeerde te zeggen, is dat het niet jou schuld is.'
Sophie glimlachte dankbaar. 'Maar ik wil hier niet meer blijven. Ik was al eerder van plan om terug naar huis te gaan. En ik denk dat nu het geschikte moment is. Wil je met me meegaan Kim?'
'Ja hoor. Alleen ik weet niet precies waar het is.' Langzaam keek Kim naar Chers. Die snapte het eerst niet, maar begreep de hint.
'Ik zal wel de weg wijzen naar het station.'
Chers en Kim zagen de laatste blik van de trein toen ze Sophie uitzwaaide. Toen de trein niet meer te zien was, deden de twee meisjes hun armen omlaag. Ze keken elkaar aan, maar keken snel naar de andere kant.
'Zullen we maar terug gaan,' begon Chers, die nog steeds haar gezicht afwende.
'Oké,' antwoordde Kim en ze liepen weg.
Stilletjes liepen over het station. Ze zeiden beide geen woord. Kim keek rond, en Chers keek naar de grond.
' Chers!?' riep Roy. Chers stond meteen stil en draaide zich om. Ze keek Roy aan.
' Is er iets?' vroeg ze.
' Jullie gaan op een missie, het is een soort van noodgeval. Er zijn geen andere state Alchemisten vrij. Dus jullie moeten het samen doen' zei Roy, hij wees naar Chers en Kim.
' Maar…' stotterde Chers, ze keek Kim aan. Om nu samen met Kim op een missie te gaan, daar had ze geen behoefte aan. ' Waarom kan ik niet met Edward en Al!?'
' Die zijn al weg' zei Roy. Hij gaf Chers een rapport en liep weg. Chers zuchtte.
' Laten we maar gaan' zei ze. Kim knikte, ze liep achter Chers aan. Ze stapte in een trein.
' Chers?' begon Kim voorzichtig. Chers keek op. ' Het spijt me dat ik zo aandrong met al die vragen'
Chers keek Kim verbaast aan. Waarom begon ze daar nu over?
' Ik denk dat ik gewoon iets te nieuwsgierig was' zei Kim.
' Waarom verontschuldig je jezelf daarvoor?' vroeg Chers. Ze keek weer uit het raam.
' Uhm... Gewoon?' zei Kim, ze voelde zich erg onzeker als ze bij Chers was. Het leek wel alsof ze zich alleen maar dom kon gedragen als Chers er was. Had ze wat verkeerds gedaan?
Chers bleef met een sacherijnig gezicht uit het raam kijken. Waarom kon ze niet gewoon met Edward en Al mee, zoals altijd. En waar waren hun naartoe?
