A/N: Het verhaal gaat nu echt beginnen! Ik hoop dat jullie het leuk vinden. Veel plezier met lezen! In het eerste hoofdstuk schreef ik alles in iemands POV, maar dat lukte niet zo goed. In het engels wel, maar hier ben ik er maar mee gestopt.

Hoofdstuk 2- Geheimen en een kus

The future has a way of arriving unannounced- George Will

Die avond in zaten ze nog wat na te kletsen over de zomervakantie. Harry's zomervakantie was zoals altijd verschrikkelijk geweest, Hermelien was met haar ouders naar Frankrijk geweest en de Wemels hadden de hele vakantie zo weinig mogelijk gedaan. Savannah zat in een stoel. Ze had de hele avond nog maar weinig gezegd.

Wat zou zij gedaan hebben in de vakantie?

'Savannah, wat heb jij gedaan in de zomervakantie?' vroeg Harry

Ze aarzelde even voordat ze zij:

'Ik ben met mijn ouders mee gegaan naar Griekenland. Een paar van hun vrienden en hun zoon gingen ook mee'

'Leuk. Jullie hebben zeker de hele vakantie gefeest?' vroeg Ron

Ze schudde haar hoofd.

'Nee, ik heb me de hele vakantie in mijn hotelkamer opgesloten en ben er alleen uitgekomen om te eten'

'Waarom?' vroeg Hermelien.

'Als je in Griekenland bent moet je toch iets van de cultuur bekijken?'

'Hermelien, niet iedereen is zo'n kennisfreak als jij' kreunde Ron.

'Nee, dat is het niet. Dat zou ik normaal ook gedaan hebben. Alleen moest ik van mijn ouders die jongen meenemen en ik kan hem niet uitstaan. Ik heb de hele vakantie geprobeerd hem te ontlopen. Het was verschrikkelijk' zuchtte ze.

'Ik weet hoe dat gevoeld moet hebben' lachte Harry.

'Hoezo?' vroeg ze nieuwsgierig.

'Ik woon bij mijn oom, tante en neef. Ze zijn alledrie verschrikkelijk'

Savannah lachte.

'Ik ga maar eens naar bed. Het was een en al spanning vandaag. Ik ben uitgeput' zei ze.

Ze geeuwde en liep de trap op naar de meisjesslaapzaal.

'Ik denk dat ik ook maar eens naar bed ga' zei Hermelien.

'Zullen wij ook maar naar bed gaan? Het is al laat' vroeg Harry.

Ze knikte allemaal en stonden op naar de slaapzaal te gaan.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

De volgende morgen waren Savannah, Fred en George op weg naar hun eerste les. Toen ze de hoek om liepen knalde Savannah tegen iemand omhoog en viel op de grond. De boeken die ze in haar armen droeg vlogen alle kanten uit. Ze stond op en wreef over haar hoofd.

'Kun je niet uit je doppen kijken' snauwde de persoon waar ze tegenaan was gelopen.

'Sorry ik…… jíj!'

Nu pas keek ze op en haar gezicht vertrok van afschuw.

'O, heel fijn. Wat doe jij hier?' zei Draco Malfidus.

'Ik zit hier op school' zei ze met haar kaken op elkaar geklemd.

'Geweldig. Het was al erg genoeg om de hele vakantie met je opgescheept te zitten'

'Denk je dat ik het leuk vond?' zei ze. Je kon de walging van haar gezicht aflezen.

'Huh, is hij degene waar je mee op vakantie bent geweest?' zei George verbaasd.

Ze knikte en draaide zich om.

'Laten we gaan' siste ze tussen haar tanden door.

'Ik snap echt niet waarom onze ouders vrienden zijn. Een tovenaar die getrouwd is met een elf. En ik dacht dat het erg was om met een modderbloedje te trouwen' hoorde ze Malfidus lachend tegen Korzel en Kwast zeggen.

Savannah bleef stokstijf staan. Razendsnel pakte ze haar tegen toverstok en draaide zich om. Ze beende naar Malfidus toe, pakte hem vast bij zijn kraag en duwde haar toverstok tegen zijn keel.

'What did you just say?' gromde ze.

Malfidus slikte maar zei niets. Ze liet hem los en hij viel op de grond. Ze liep terug naar Fred en George, maar halverwege draaide ze zich om en riep: 'Salivata'

Even zweemde er een rode gloed om Malfidus keel en toen was het weg. Meteen begon hij over te geven.

'Wat heb je gedaan?' wist hij nog net uit te brengen.

'De volgende keer als je mij of mijn ouders beledigd kom je er heel wat slechter van af. Dat beloof ik je' siste ze hem toe.

Ze liep terug naar de tweeling. Malfidus strompelde weg, waarschijnlijk om naar de ziekenzaal te gaan.

'Dat was geweldig!' juichte George.

'Wat was dat voor een spreuk?' vroeg Fred.

Ze bloosde een beetje en gaf toen antwoord.

'Die spreuk heb ik zelf bedacht. Op mijn oude school zat een meisje aan wie ik een gruwelijke hekel had. Dus heb ik de spreuk verzonnen om haar uit mijn buurt te houden'

'Je moet hem ons ook leren' zei Fred.

Ze knikte.

'Natuurlijk. Maar laten we nu maar naar de les gaan. We zijn al laat'

Ze haastte zich weg door de gangen naar hun les Geschiedenis van de Toverkunst.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Die middag kwamen ze Harry en de anderen tegen in de Grote Zaal voor het middageten.

'Hebben jullie al gehoord wat Savannah met Malfidus heeft gedaan?' vroegen Fred en George.

'Ja' zei Ron.

'Nee' zeiden Harry en Hermelien.

'Wat dan?'

'Ze heeft hem aan het kotsen gemaakt. Echt geweldig, jullie hadden het moeten zien' grinnikten ze.

'Madame Pleister heeft hem zo weer opgelapt' zuchtte Hermelien.

'Nee' zei Savannah

'Wat nee?' vroeg Ron verbaast.

'Er is geen drankje of spreuk die help tegen deze spreuk. Na twee dagen is het uitgewerkt, maar tot die tijd kun je lachen' grijnsde ze.

Iedereen lachte. Ze aten hun middageten en kletsten over de eerste schooldag. Ron klaagde over het vele huiswerk, Hermelien was enthousiast over een of ander vak, Harry vroeg zich af wanneer er weer Zwerkbal trainingen waren, Savannah las een boek en de tweeling zat te smoezen, waarschijnlijk over een of andere grap die ze aan het voorbereiden waren. Harry's oog viel op het boek dat Savannah aan het lezen was. Er stonden rare woorden op de kaft die hij niet kende.

'Welke taal is dat?'

Savannah keek op van haar boek.

'Sorry?'

Hij wees naar haar boek.

'In welke taal is je boek geschreven?'

'Gaelic. Dat is de Ierse taal.' zei ze.

'Wat staat er op de kaft?' vroeg Harry nieuwsgierig.

'Cha tèid nì sam bith san dòrn dùinte. Dat betekent: niets komt in een gesloten vuist. Ik moet het trouwens terugbrengen naar de bibliotheek'

'Ik ga met je mee. Ik wil nog een boek over dementors zoeken.' zei Harry.

Harry zat naast Savannah. Ze stonden allebei op. Toen Savannah wilde gaan lopen, bleef haar voet hangen achter een stoelpoot waardoor ze omviel. Harry probeerde haar op te vangen, maar viel ook om. Hij lande bovenop haar, waarbij hun lippen elkaar raakten. Harry sprong meteen op en trok haar overeind. Ze bloosde allebei. Hermelien, Ron en George staarde hen met open mond aan en Fred begon te joelen.

'Sorry' mompelde Harry.

'Het geeft niet' mompelde ze terug.

'Het was mijn eigen schuld. Bedankt dat je me op wilde vangen. Zullen we nu dan maar snel gaan?'

Harry knikte en ze liepen snel de Grote Zaal uit, de andere verbaasd achterlatend.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


A/N: Pfoe, het is een stuk moeilijke om in het Nederlands te schrijven dan ik dacht. Dit verhaal wordt niet zo vaak bijgewerkte, want ik ben ook een ander verhaal aan het schrijven wat ik vaker moet updaten. Iedereen die dit leest: LAAT EEN REVIEW ACHTER!!!! Anders denk ik dat niemand het leest, of dat niemand het goed vind. Ik update niet totdat ik 2 reviews heb gekregen voor dit hoofdstuk.