A/N: Wiiiiiiiiieeeeeee!! Hoofdstuk 3! Ik had echt geen idee hoe het verder moest, maar ik heb mijn best gedaan iets leuks te verzinnen. Nu weet ik echt niks meer, dus hulp voor de volgende hoofdstukken zou fijn zijn. Alvast bedankt.
Hoofdstuk 3- Wat!?
All would live long, but none would be old- Benjamin Franklin
Ze hadden Kruidenkunde. Fred, George en Savannah waren een plant aan het bestuderen met een ingewikkelde naam die ze alweer vergeten waren. Ze verveelden zich dood. Fred en George waren propjes naar de andere leerlingen aan het schieten en Savannah keek geamuseerd toe.
'De propjes zijn op' deelde Fred hen mee.
'Wat moeten we nu dan doen?' vroeg George.
Ze keken allebei naar Savannah. Die stak haar handen in de lucht.
'Kijk niet naar mij. Ik zou het ook niet weten' zei ze.
Ze staarden alledrie voor zich uit en Savannah begon een deuntje te fluiten. De plant begon te bewegen. Hij draaide zich in haar richting en het leek alsof hij mee wiegde op de muziek. De tweeling keek verbijsterd van de plant naar Savannah.
'Hoe doe je dat?' vroeg George verbaast.
'Hoe doe ik wat?' vroeg Savannah terwijl ze hem vragend aankeek.
Hij wees naar de plant.
'Die plant. Hij beweegt. Hoe doe je dat?' vroeg hij nog eens.
'Ik weet het niet. Dat doen planten altijd als ik in de buurt ben' zei ze, haar schouders ophalend.
'Waarom?' vroeg Fred
'Kun je zelf niks bedenken?' antwoordde ze glimlachend.
Hier moest hij even diep over nadenken.
Een tovenaar die getrouwd is met een elf. Was dat niet wat Malfidus had gezegd? Hij had er toen geen aandacht aan besteed, maar nu kreeg het een heel nieuwe betekenis.
'Je bent een half elf?' giste hij.
Ze knikte.
'Maar ik dacht dat elven veel ouder werden dan mensen' zei George.
'Hoe oud denk je dat ik ben?' vroeg ze grijnzend.
'64' gokte George.
'Nee'
'81' zei Fred
'Nee. Zal ik het dan maar gewoon vertellen?' vroeg Savannah
'Doe maar. Anders blijven we bezig' zei George.
'76'
'Wow' zeiden ze allebei tegelijk.
'Ik heb trouwens al eerder op Zweinstein gezeten. Zo'n vijftig jaar geleden heb ik hier een paar jaar op school gezeten. Voordat we naar Ierland verhuisden' zei ze.
Athena Soltin, een 5e jaars, kwam de kas binnenlopen. Ze keek even rond en kwam toen op hun tafeltje aflopen.
'Savannah Arren?' vroeg ze.
Savannah knikte.
'We geven morgen een feestje om het begin van het schooljaar te vieren. Perkamentus vertelde dat je goed kon zingen, dus vroegen we ons af of je een liedje zou willen zingen. Je kunt nu meekomen om te oefenen als je wil. Het is allemaal geregeld' zei Athena.
'Okay, waarom niet?' antwoordde Savannah.
Ze stopte haar boeken in haar tas en zwaaide hem over haar schouders.
'See you later' zei ze voor ze wegliep, achter Athena aan.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
De leerlingenkamer zat vol met leerlingen die een act zouden doen op het feestje. Er was een jongleur (met chocokikkers), een bandje, een dichter en nog wat andere acts.
'Welk liedje moet ik zingen?' vroeg Savannah aan Athena.
'Maakt niet uit. Zolang het maar een beetje passend is. Je moet over 5 minuten op om te oefenen' antwoordde ze afwezig.
Ze keken nog even naar de jongleur en toen was het haar beurt.
Ze begon te zingen:
'C'mon c'mon c'mon hey hey
C'mon and dance with me hey hey hey
I tell you something you gotta know it's true
From the first moment I laid eyes on you
Saw something special
Saw something I need
Something so perfect it's hard to believe
Some things in live you know you just can't explain
The rest you just don't need to know
C'mon and dance with me
Dance with me tonight
We're gonna bring the house down until the daylight
So give me a reason
Give me a sign
Let's get this party started
C'mon and dance with me tonight
C'mon c'mon c'mon hey (yeah) hey (yeah)
C'mon and dance with me
Hey hey hey
Now here he comes he walking over to me
Is it real
Or is it Fantasy?
C'mon and dance with me
Dance with me tonight We're gonna bring the house down until the daylight
So give me a reason
Give me a sign
Let's get this party started
C'mon and dance with me tonight'
'Het gaat nog verder, maar dat duurt nu even te lang' verontschuldigde ze.
Halverwege het liedje waren Fred, George, Harry, Ron en Hermelien de leerlingenkamer binnengekomen. Ze begonnen te klappen.
'Dat was fantastisch' riep Ron.
Ze maakte een buiging en sprong van het podium af. Fred en George sleepten haar meteen weg.
'Je zou ons die spreuk nog leren' zei George
'Nu?'
'Nu' zeiden ze tegelijkertijd.
Ze sleepte haar mee door de gangen naar een leeg lokaal.
'Begin maar. Wij luisteren.'
Ze aarzelde.
'Je zegt gewoon "Salivata". Ik weet eigenlijk niet zo goed wat je moet doen. Oh, je moet je wel inbeelden wat je iemand wil laten uitkosten'
'Wat je iemand wil laten kotsen?' vroeg de tweeling.
'Ja. Je kunt iemand ook vlinders of kakkerlakken ofzo laten uitkosten' knikte Savannah.
'Vet' grijnsde ze
'Maar tenzij jullie het op elkaar uit willen proberen kunnen we nu niet oefenen' waarschuwde ze.
Fred en George keken elkaar ongemakkelijk aan.
'Liever niet'
'Zullen we dan maar weer terug gaan?' vroeg ze glimlachend
Ze knikten en liepen het lokaal uit. Savannah liep weer tegen Malfidus aan.
'Jij weer' gromde hij.
'Hey Malfidus' zei Fred terwijl hij kots geluiden maakte.
Malfidus liep rood aan.
'Wist je dat ze je ook kikkers kan laten kotsen?' zei George liefjes.
Nu was zijn hoofd paars geworden. Hij draaide zich om en beende weg. Fred en George gaven elkaar een high-five. Weer terug in de lerarenkamer was de repetitie afgelopen.
'Vind je het erg als we de anderen vertellen dat je een half-elf bent?' fluisterde Fred
Ze lachte.
'Natuurlijk niet'
'Waar waren jullie?' vroeg Ron nieuwsgierig.
'Gaat je niks aan, broertje' zei Fred
'We moeten jullie iets vertellen' zei George met glinsterende ogen.
'Wat?' vroeg Hermelien.
'Savannah is een half-elf. Ze is al 76' vertelde Fred
Alle hoofden draaiden zich in haar richting. Ze lachte ongemakkelijk.
'Kijk niet zo naar me. Ik ben geen interessante bezienswaardigheid'
'76' fluisterde Ron eerbiedig.
'Heb je dan nooit eerder op school gezeten?' vroeg Hermelien nadenkend.
Ron kreunde.
'Echt weer iets voor jou om dat te vragen' zei hij tegen Hermelien.
Hermelien werd een beetje rood.
'Ik mag het toch wel vragen?' snauwde ze naar hem.
Ron rolde met zijn ogen.
'Jawel hoor. Ongeveer vijftig jaar geleden heb ik ook een paar jaar op Zweinstein gezeten. Dat was voor we naar Ierland verhuisde. Daar ben ik vorig jaar weer naar school gegaan' zei Savannah.
'Oh' zei Ron schaapachtig.
'Harry, gaat het wel? Je ziet ineens zo wit' vroeg George bezorgd.
Harry schudde zijn hoofd.
'Vijftig jaar geleden zat Voldemort hier op school' zei hij.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
A/N: Dus. Wat vond je ervan? Het gaat nu toch wel een beetje dramatisch worden, je bent gewaarschuwd. Ik ben een songfic aan het schrijven over Artemis Fowl. Weet iemand nog leuke liedjes? Het liedje in dit hoofdstuk was trouwens 'Dance With Me' van Jump5