A/N: Bedankt Annetje voor de tip. Ik had echt geen flauw idee wat ik moest schrijven. Ik heb ook nog een week griep gehad, maar hier is toch hoofdstuk 4. Veel plezier met lezen!

Hoofdstuk 4- Problemen

To repeat what others have said, requires educations, to challenge it, requires brains- Mary Pettibone Poole

'Dat weet ik' zei Savannah zacht.

'Hij zat bij me in de klas' voegde ze er nog aan toe.

Iedereen keek haar geschokt aan. Ze keek wazig voor zich uit, alsof ze naar het verleden aan het kijken was. Niemand wist wat hij moest zeggen.

'Waarom heb je dat niet gezegd?' wist Hermelien uiteindelijk uit te brengen.

Ze haalde haar schouders op.

'Ik praat er niet graag over. Mensen worden bang voor je als ze zoiets horen, daarom vertel ik het nooit'

Het werd die avond niet gezellig meer. Harry en Savannah keken elkaar niet meer aan en spraken geen woord. Zelfs de grappen van de tweeling kregen ze niet aan het lachen. Hermelien en Ron probeerden een gesprek op gang te houden, maar dat was vergeefse moeite. Uiteindelijk gingen ze maar allemaal vroeg naar bed.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

De volgende morgen leek het iets beter te gaan. Harry gedroeg zich weer normaal, waardoor Savannah ook al snel ontdooide. Hij was tot de conclusie gekomen dat zij er ook niks aan kon doen dat ze bij Voldemort in de klas had gezeten. Elke keer als iemand er weer over begon werd Savannah een beetje bleekjes. Hoewel niemand er aandacht aan schonk, kon Fred zien dat er iets was dat ze niet had verteld. Niet dat hij aan ging dringen, maar het was wel een beetje raar. Na het ontbijt was het tijd voor de eerste les.

'Wat hebben we nu?' vroeg Savannah.

'Toverdranken, samen met de Zwaderaars' antwoordde George.

'Even een waarschuwing: Sneep trekt de Zwaderaars altijd voor. Dat weet iedereen' vertelde Fred.

'Wie is Sneep?' vroeg Savannah, die nu toch wel een beetje in de war leek.

'Sneep is de leraar' legde George haar uit.

Ze daalden de trappen af naar de kerkers. Terwijl ze op Sneep stonden te wachten keek Savannah ongemakkelijk om zich heen.

'Wat is er?' vroeg Fred.

'Het is hier zo donker en muf. Er is geen streepje zonlicht te zien' zei ze nerveus.

'Daarom zijn het ook de kerkers. Kregen jullie in Ierland geen toverdranken?'

'Jawel, alleen kregen we dat gewoon in een lokaal' antwoordde ze.

De leerlingen achter hun weken uiteen toen Sneep aan kwam lopen. Ze sprongen snel aan de kant. De leraar keek niet op of om en iedereen die in zijn weg stond liep hij om ver, tenzij het een Zwaderaar was. Ze liepen achter de rest van de leerlingen het lokaal in en gingen met z'n drieën aan een tafeltje zitten.

'Ik hoop voor jou dat je goed bent in Toverdranken. Sneep haat Griffoendors' fluisterde Fred.

'Ja hoor. Het was een van mijn beste vakken' fluisterde ze terug.

Ze keek naar de man die voor de klas in zijn bureau aan het rommelen was en trok wit weg.

'Oh oh. Problemen'

'Hoezo?' vroeg George fluisterend.

'Die man. Toen ik hier net aankwam kwam ik hem tegen. Hij beledigde me en ik heb hem min of meer gevloerd' fluisterde Savannah.

'Je hebt Sneep gevloerd?' grijnsde George.

Savannah knikte. Fred sloeg haar lachend op de schouders.

'Je bent geweldig' siste hij haar toe.

Nu begonnen de problemen pas echt. Sneep had Savannah in het oog gekregen en zijn ogen vernauwde zich tot spleetjes. Hij kneep zijn lippen op elkaar tot er alleen nog een dun lijntje zichtbaar was. Hij keek niet vrolijk.

'Shit' vloekte Savannah.

'Pak je boeken en sla ze open op bladzijde 70. We gaan vandaag Sluierdrank maken' blafte hij tegen de klas.

Iedereen haalden snel zijn boek uit zijn tas en sloeg het open. Ze begonnen ingrediënten te pakken en wachtten op verdere instructies.

'Jij' blafte hij naar Savannah.

'Laten we eens kijken wat ze je op die school van jouw allemaal geleerd hebben' siste hij gemeen.

'Wat is Sluierdrank?' vroeg hij haar, zijn ogen gemeen glimmend.

'Het legt een nevel voor de ogen van de drinker, zodat je alles wazig ziet. Als je er te veel van drinkt kun je blind worden' antwoordde ze zonder aarzelen.

Sneep was even uit het veld geslagen door haar directe antwoord, maar herstelde zich toen.

'Ik vroeg niet wat er gebeurd als je er te veel van drinkt, ik vroeg wat het doet. Dat houdt in; wat het doet bij een normale hoeveelheid. Beantwoord de volgende keer gewoon de vraag, mevrouw Forester' siste hij.

'Vieze, vuile…' siste ze tussen haar tanden door, zo zacht dat alleen de tweeling het kon horen.

De hele les door moest Savannah alle vragen beantwoorden, en niet een keer gaf ze een fout antwoord. En niet een keer gaf Sneep toe dat ze het goed had. Hij trok zelfs tien punten af, omdat ze geen meneer tegen hem zei. Toen de les afgelopen was stormde ze de kerkers uit. Ze zag rood van kwaadheid en haar vuisten waren gebald. Het zag ernaar uit dat de eerste die haar in de weg zou lopen, een probleem had. Fred en George gingen haar snel achterna om ervoor te zorgen dat ze niks stoms deed. Grappen uithalen was één ding, maar dit kon nooit goed gaan. In de leerlingenkamer pakte ze een kussen en begon het te stompen en te vloeken. Tenminste, de tweeling dacht dat ze vloekte. Het leek op Gaelic, dus ze konden het niet verstaan. Na een paar minuten hield ze op en begonnen te lachen.

'Zo, dat lucht op' lachte ze, terwijl tranen van het lachen over haar wangen liepen.

Ze veegde ze snel van haar wang af. Op dat moment kwamen Harry, Ron en Hermelien de leerlingenkamer binnen. Ze was net gestopt met lachen, maar tranen stroomde nog steeds over haar wangen.

'Gaat het wel?' vroeg Ron bezorgt.

Hij liep naar haar toe en sloeg een arm om haar heen. Hermelien keek hem kwaad aan en draaide haar hoofd weg. Savannah begon weer te lachen toen ze Hermeliens kwade gezicht zag. Hermelien begon zelf ook te lachen. Ron liet haar los en liep naar Hermelien toe.

'Waarom lachen jullie toch allemaal?' vroeg Harry verbaast.

Fred en George begonnen ook te lachen en vertelde om de beurt een deel van wat er gebeurt was in de kerkers. Toen ze klaar waren was iedereen aan het lachen. Op dat moment kwam Parvati de leerlingenkamer binnenstormen.

'Wat is er?' gilde een meisje.

'Het is..het is…' hijgde ze.

'Het is Voldemort! Iemand heeft hem gezien in Zweinsveld!'

A/N: Wat vond je ervan? Ik weet dat het lang geduurd heeft, maar ik moet eerst mijn andere verhaal afmaken. Daarna ga ik me volledig op dit verhaal storten. En het misschien ook nog in het engels vertalen. Dus laat een review achter om te tellen wat je er van vind.