A/N: Yay, twee hoofdstukken in twee dagen! Dit hoofdstuk is alleen niet zo heel erg lang, maar mijn ideeën zijn hierna op. Ik zal dus eerst moeten verzinnen hoe het verder moet. Tot die tijd moeten jullie het met dit hoofdstuk doen.

Hoofdstuk 9 – De Zeven Proeven

When people keep telling you that you can't do a thing, you kind of like to try it – Margaret Chase Smith

'Pappa?' zei Savannah verbaasd.

'Hallo, liefje. Ben je in orde? Heeft hij je pijn gedaan?' vroeg de man met het baardje bezorgd.

Savannah schudde haar hoofd.

'Met mij is alles goed, maar ligt het aan mij of heb je de hele elvengemeenschap op het terrein van Zweinstein geparkeerd?' vroeg ze, terwijl ze een wenkbrauw optrok.

Een van de vrouwen in witte gewaden stapte naar voren.

'Die jongen, als je hem al zo kunt noemen, heeft het verdrag tussen de elfen en tovenaars geschonden. Het enige antwoord dat wij daarop hebben luidt "oorlog" zei de vrouw ernstig.

Savannah knikte.

'Daar had ik me al op voorbereid. Daarom heb ik ook al een wet gevonden waardoor een oorlog te voorkomen is'

'Savannah, dat kun je niet menen. Het is veel te gevaarlijk' klaagde een van de mannen.

Ze keek hem aan met een blik die hem al zijn verdere protesten deed inslikken.

'Jawel, de wet van de Zeven Proeven' zei ze.

'Wat is de wet van de Zeven Proeven?' vroeg Harry verwart.

'De Zeven Proeven zijn, zoals de naam al zegt, zeven proeven die een elf en een tovenaar samen afleggen om het verbond te herstellen' legde Savannah uit.

'Zijn die dan zo gevaarlijk?' vroeg George bezorgt.

Savannah haalde haar schouders op.

'Dat ligt er maar aan welke proef je krijgt. Ze worden willekeurig gekozen'

'Savannah, vergeet het maar. Ik laat je die proeven niet doen. Het is veel te gevaarlijk' zei haar vader.

'Daar had je dan aan moeten denken voor je hier het kasteel binnen kwam marcheren om met een oorlog te dreigen' snauwde ze terug.

Voor haar vader iets kon zeggen legde een van de mannen een hand op zijn schouder en schudde zijn hoofd.

'Ze is oud en sterk genoeg om de proeven te mogen doen. Je kunt haar niet tegenhouden' zei de man kalm.

Even leek het alsof haar vader er nog iets tegenin wilde brengen, maar toen knikte hij.

'Maar je moet wel een tovenaar hebben die je meehelpt' zuchtte hij.

'Ik ga wel' zei Harry meteen.

Iedereen keek hem aan. Hij grijnsde en haalde zijn schouders op.

'Het kan nooit veel moeilijker zijn dan de dingen die we moesten doen om bij de Steen der Wijzen te komen'

'Dat weet ik zo net nog niet, maar als je echt wilt mag je mee' zei Savannah aarzelend.

Harry knikte zo snel dat zijn hoofd bijna van zijn nek viel.

'Goed, dat is dan geregeld. Meld je morgen om zeven uur bij de Raad voor de loting van de eerste proef' zij Savannah's vader zuchtend.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

George, Harry en Savannah zaten in de leerlingenkamer bij te komen. Na een glaasje pompoensap ging George naar bed. Savannah en Harry zaten alleen in de kamer en er viel een ongemakkelijke stilte. Harry schraapte zijn keel.

'Savannah?'

'Ja?'

'Hoe zit dat nou tussen jou en Voldemort? Jullie lijken elkaar te kennen'

Ze draaide haar hoofd weg.

'Weet je, daar praat ik liever niet over. Twee keer op één dag is meer dan genoeg. Als je het echt wil weten moet je het morgen maar aan Perkamentus vragen' zei ze zachtjes.

Ze stond op en liep de trap op naar de meisjesslaapzaal. Voordat ze helemaal boven was draaide ze zich om.

'Harry?'

'Wat?'

'Bedankt' fluisterde ze, en toen was ze weg.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

De volgende morgen om zes uur stonden Harry en Savannah op. Ze aten snel een ontbijt in de Grote Zaal voor ze op weg gingen naar het kampeerterrein van de elfen. November was langzaam overgegaan in december en het begon nu echt koud te worden. Ondanks de dikke sjaals hadden ze het koud en hun adem kwam in witte wolkjes naar buiten.

'Waar hebben al die elfen vannacht geslapen?' vroeg Harry, verbaasd rondkijkend naar de elfen die bezig waren met allerlei verschillende klusjes.

'Buiten' kwam het antwoord van Savannah.

'Buiten? Maar het is hartstikke koud!'

'Elfen hebben niet zo'n last van de kou'

'Heb jij het dan niet koud?'

Savannah grijnsde naar hem.

'Jawel, maar ik ben ook maar een half-elf'

Ze kwamen bij een groepje bomen, waaronder de Raad al op hen zat te wachten.

'Weet de jongen al hoe we de proeven kiezen?' vroeg een man met grijs haar.

Savannah keek Harry vragend aan en hij schudde zijn hoofd. De man zuchtte en gebaarde met zijn hand naar een vrouw. De vrouw gaf hem een kom aan met daarin een donkerrode vloeistof.

'De tovenaar steekt zijn toverstok hierin en zegt de eerste toverspreuk die in hem opkomt. De vloeistof verandert dan van kleur. Elke kleur hoort bij een bepaalde proef' legde de oude man geduldig uit.

Harry knikte en doopte zijn toverstok in de vloeistof.

'Lumos' mompelde hij.

De vloeistof werd onmiddellijk donkerpaars, bijna zwart. Harry haalde zijn toverstok weer uit de kom. Savannah keek de oude man vragend aan. Die bestudeerde de kom even en keek hen toen aan.

'De proef van de Drie Nachten' verkondigde hij.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

A/N: Jippie, de elven gaan zich ermee bemoeien. Maar wat zou de proef van de Drie Nachten kunnen zijn? Iemand nog goede ideeën, want die van mij zijn op.