DE DAG (Deel 3)
"Marteling" zei ik snel. De man ging weg uit de kamer en ik hoorde hem huilen. Hij was bedroefd er was iets met hem. Wat wist ik niet. Misschien was hij teleurgesteld omdat ik zijn opvolger niet wil zijn. Ik was moe en ging maar slapen in de stoel. Diep in de nacht hoorde ik knallen. Knallen die werden afgeschoten in het huis. Het klonk als een wapen of iets anders wat een explosie gaf. Op het tapijt lagen bloedvlekken en toen ik naar het plafond keek zag ik dat de man zich had opgehangen en een wapen op mij richtte. "WELKOM CHRIS BIJ MARTELING DAG 1!" zei de man met luidde stem en gemene lach. "Hallo, goedemorgen" antwoordde ik. Ergens had ik gelezen dat je niet agressief moet reageren als iemand zoiets zegt en hem gewoon z'n gaan laten gaan. Dan ging de pret voor hem eraf. Maar dat bleek bij deze man niet te helpen. "KUT KIND!" zei de man schreeuwend. De man werd helemaal woedend en werd rood van de agressie. Hij maakte zich los van het plafond en ging voor me staan. Hij hijgde en vloekte in zichzelf. Dat zag ik in z'n ogen en op de manier hoe hij zich gedroeg. Maar met één vraag bleef ik zitten. Wie is deze man, zijn verhaal ken ik maar zijn naam niet. "Wie denkt u eigenlijk wel niet wie u bent?" vroeg ik aan de man. De man gaf me een klap in mijn gezicht. "Godverdomme, wie denk je, Chris." Hij richtte zijn wapen op mijn nek en zei: "CHRIS JE KOMT ER WEL ACHTER WIE IK BEN!" Ik huiverde, de man straalde van woedde en had me zo dood kunnen schieten. Waarom deed hij dat niet? Ben ik misschien te kostbaar om dood geschoten te worden? De man legde zijn wapen neer en ging erbij zitten. Hij hield me goed in de gaten. Ik zag dat hij telkens zijn ogen op mij gericht had. Ik ontweek hem en keek naar het plafond. Toen ik goed keek op het plafond zag ik een tekeningetje; DEAD! Stond er, met een doodskop erboven. Er liep vanaf het tekeningetje een spoor van bloed naar de grond toe. Was dat mijn uitweg? De dood? Ondertussen was de man in slaap gevallen. Hij had het wapen op de grond neergelegd. Als de ducktape nou los was had ik het wapen kunnen pakken. Ik baalde enorm. Anders had ik de man al lang dood kunnen maken. Want DEAD! Was de uitgang.