Titel: Harry Potter en de Kinderen van de Toekomst

Rating: M

A/N(origineel): De ontmoeting tussen Harry en Draco was leuk om te schrijven… Het is hoe ik ze me voorstel als ze niet druk bezig zijn verliefd te worden in allerlei fanfics.

A/N: Het heeft even geduurd, maar hier is hoofdstuk 2. Ik zal proberen wat sneller klaar te zijn met hoofdstuk 3.

Hoofdstuk 2: R E A L I S A T I E

Draco Malfidus zakte in elkaar op de luxe sofa in de leerlingenkamer van Zwadderich en hoopte dat zijn hersenen konden verwerken wat hij had gehoord tijdens zijn gesprek met Perkamentus en de twee andere Hoofmonitoren die volhielden dat ze uit de toekomst kwamen. Zeker niet tot zijn plezier sprong Patty Park meteen op de sofa en ging bijna op zijn schoot zitten.

"Draco, wat zei het schoolhoofd?" Vroeg ze, haar ogen glinsterend van spanning, als van iemand die zo een lekker sappige roddel te horen zou krijgen. "En wie waren die twee die naar Perkamentus liepen alsof ze Hoofdmonitor waren? Echt waar! Wat waren ze in hemelsnaam…"

Malfidus masseerde zijn slapen; hij kreeg nu echt hoofdpijn. Zeker, het was leuk om iemand te hebben die de grond waar hij op liep bijna aanbad toen hij nog jong was, maar tegenwoordig vond hij Patty vooral erg irritant.

"Die andere studenten waren ook Hoofdmonitor. Perkamentus heeft me geheimhouding laten zweren en nee, Patty, ik ga je niets vertellen of zelfs maar proberen uit te leggen wat ik bedoel," zei Malfidus, handen nog steeds tegen zijn hoofd gedrukt.

Op dat moment ging de ingang van de leerlingenkamer open en schuifelde er een grote groep studenten naar binnen.

Korzel en Kwast gingen meteen aan weerskanten van de sofa staan, om te laten zien dat Malfidus de baas was en niemand met hem mocht spotten.

Kort daarna kwam een jonge jongen met ijsblauwe ogen bij hen staan. "Jij bent Patty Park," stelde hij vast.

Patty keek een beetje verrast. "Ja."

"Nou, moeder, ik moet toch echt zeggen dat u niet zo met Malfidus moet flirten. Het is nogal vernederend, zeker als vader zo dichtbij staat," zei het kind met een hint van woede in zijn stem.

"Hoe noemde je me?" vroeg Patty.

Malfidus zuchtte. Hij kon het gedeelte waar hij geen geheimhouding over gezworen had beter uitleggen, als hij niet wilde dat zijn hoofdpijn nog erger zou worden. "Patty, de studenten die vandaag verschenen komen uit de toekomst, uit de toekomst van negentien jaar later. Deze jongen is overduidelijk jouw kind, anders zou hij je niet zijn moeder noemen, of wel?"

"Maar Draco! Bedoel je niet ons kind?" Patty knipperde met haar ogen.

De jongen gromde. "Echt niet!"

Malfidus staarde de jongen boos aan en Patty 'hmph'ten. "En wie denk jij dat je bent? Als je niet Draco's kind bent, dan kan je niet mijn kind zijn!"

"Mijn naam is Edward Kwast. En ik bedoel dat het onmogelijk is dat ik de zoon van Draco Malfidus ben, omdat hij letterlijk een flikker is."

"Sorry, wat zei je daar?" Malfidus's hand lag op zijn toverstok, klaar om de jongen naar de maan te heksen.

Patty deed haar mond meerdere keren open en dicht voordat er eindelijk geluid uit haar mond kwam. "En wat voor bewijs heb je hiervoor?"

Edward grijnsde. "Nou, als je het per se wilt weten, hij heeft een zoon die Gabriel heet, een 3e jaars Griffoendor, die nogal bekend is omdat zijn vaders toevallig twee van de meest beroemde tovenaars ter wereld zijn. Een van hen is toevallig Draco Malfidus. De andere…" Edward keek in Malfidus's koude grijze ogen. "Jouw man en partner voor het leven is niemand anders dan de beroemde Harry Potter."

Het gefluister dat in de kerkers en eigenlijk de hele benedenverdieping van het kasteel te horen was verstomde toen een schreeuw door het kasteel echoden.

"WAT!"

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

"Harry…Harry word wakker!"

Harry's ogen gingen langzaam open en hij zag een blozende Hermelien over hem heen gebogen staan. Hij ging langzaam rechtop zitten en zag dat hij op een bank in de Griffoendor leerlingenkamer zat. Hij keek om zich heen en zag Ron, stijf als een plank, in een stoel vlakbij zitten. Wat verderop zag hij een jongen met zwart haar en blonde haarpunten die getroost werd door een grote groep roodharige kinderen.

Plotseling herinnerde hij zich weer wat er die dag gebeurd was, terwijl hij gromde en zijn hoofd in zijn handen legde.

"Oh Harry, het spijt me zo,"riep Hermelien. "Hij heeft ons alles verteld. Ik kan het niet geloven."

Op dat moment liep Ron, die gezien had dat Harry wakker was, naar hen toe. "Weet je Harry, het komt wel goed. Hermelien en ik zullen je steunen zelfs als je homo bent en ook al ben je verliefd op-."

"Maar dat ben ik niet!" onderbrak Harry hem. "En zelfs als ik wel homo was, zou ik nog niet verliefd worden op Malfidus.!"

"Pap, je bent wakker!" Gabe rende naar zijn vader toe.

Harry keek de jongen boos aan. "Waar denk jij verdomme dat je mee bezig bent?"

"Waar heb je het over?" vroeg Gabe.

"Denk je dat het grappig is om mij te komen vertellen dat ik homo ben, en dat Malfidus mijn partner is!" Nu kon Harry paniek op voelen borrelen.

"Eigenlijk, Pap, ben je…"

"Waag het niet om me nog één keer Pap te noemen!" schreeuwde Harry zo hard als hij kon.

"Harry!" onderbrak Ron hem, maar pas tegen de tijd dat bijna alle Griffoendors stil waren geworden. "Schreeuw niet tegen je zoon!"

"Hij is mijn zoon niet." Harry staarde naar het haardvuur.

Gabe keek alsof hij elk moment in tranen uit kon barsten.

"Doe niet zo raar, Harry. Natuurlijk is hij je zoon. Hij lijkt precies op je!" zei Hermelien.

"Ik moet met Perkamentus praten," mompelde Harry. Hij stond snel op en liep de leerlingenkamer uit. Ron en Hermelien renden achter hem aan, al snel gevolgd door Mack die een huilende Gabe achter zich aan sleepte.

'Dit moet een droom zijn,' dacht Harry bij zichzelf. Hij zag niet dat een kleine groep studenten hem volgde. 'Een vreselijke droom. Ik weet zeker dat Perkamentus wel weet-.'

"WHAM!"

Harry zag plotseling sterretjes toen zijn hoofd hard in contact kwam met de muur. Hij probeerde te bewegen, maar zag dat hij tegen de muur gedrukt werd door een woedende Malfidus.

"Hey," begon Ron, maar hij werd meteen afgekapt.

"Geen woord, Wemel! Dit is tussen Potter en mij! Ik vermoord hem nog liever dan dat ik moet luisteren naar een snotneus die me komt vertellen dat we getrouwd zijn en een kind hebben dat in Griffoendor zit.!" Zei Malfidus, terwijl hij zijn ogen van Harry losscheurde om naar Ron te kijken en vervolgens naar de grond toen hij het woord 'Griffoendor' uitspuugde alsof hij iets smerigs in zijn mond had.

"Getrouwd!" piepte Harry, maar voor zijn hersenen dit stukje informatie konden verwerken werd zijn hoofd weer tegen de muur geslagen toen Malfidus zijn grip op Harry's mantel verstevigde.

"Kop houden, Potter!" gromde Malfidus.

Plotseling hoorde ze een nogal luide snik. Malfidus draaide zich snel om, nog steeds Harry's gewaad vasthoudend, waardoor diens hoofd weer tegen de muur sloeg.

"OW! Fuck, Malfidus! Mijn hoofd vindt deze gedwongen vrijsessie met de muur dus echt NIET fijn!" riep Harry uit terwijl hij zichzelf probeerde te bevrijden.

"Wie ben jij in godsnaam?" vroeg Malfidus, Harry's protest negerend.

Gabe stond daar alleen maar met een pruilende onderlip en waterige ogen en Mack legde een troostende hand op zijn schouder.

"Dat," antwoordde Harry, "is niemand anders dan onze trots en lieveling."

Gabe knipperde de tranen weg, zodat Malfidus hem eens goed kon bekijken. Malfidus keek nauwelijks naar hem voor hij zei: "Wat een jankende hoop paardenstront." (A/N: dat is de letterlijke vertaling!)

Gabe's ogen begonnen meteen weer te tranen en Hermelien slaakte een kreetje.

Malfidus draaide zich om om iets beledigends te zeggen, toen hij zich plotseling herinnerde dat hij Hoofdmonitor was en verondersteld werd het goede voorbeeld te geven. "Ik bedoel… Dat is geweldig. Hij zal een fantastische Malfidus worden," zei hij, terwijl hij Harry boos aankeek.

Gabe snikte een paar keer nadat het een paar minuten stil was geweest. "Nou, ga je pap niet zeggen dat het je spijt en hem een zoen geven om het te bewijzen?" vroeg hij hoopvol.

Harry deed meteen een paar pogingen om los te komen en een uitdrukking van ongeloof en pure horror verscheen op het gezicht van Malfidus. Malfidus probeerde Harry weg te duwen, maar aangezien hij al tegen de muur gedrukt was resulteerde dit erin dat zijn hoofd nog een keer tegen de muur werd geslagen toen Malfidus een paar stappen achteruit deed om wat ruimte tussen hen te krijgen.

Malfidus keek op en zag dat er een menigte stond te kijken. Toen zag hij Gabe, zijn ogen gevuld met hoop.

Malfidus zuchtte en keek weer naar Harry. "Sorry, Potter," zei hij tussen opeengeklemde kaken door.

"Het spijt me, Malfidus. Dat heb ik niet helemaal verstaan," zei Harry, genietend van het moment.

Malfidus gromde en deed een paar stappen vooruit, Harry tegen de muur aandrukkend. "Je hoorde me de eerste keer wel, Potter."

"Goed dan. Ik vergeef het je, Malfidus."

Beide jongens stonden daar maar naar elkaar te staren totdat Hermelien haar keel schraapte. "Nou, ik ben blij dat we dat gehad hebben. Iedereen terug naar je leerlingenkamer. Er valt hier niks te zien. Snel, voordat ik punten af ga trekken."

Harry rukte zijn ogen los van Malfidus, terwijl hij zich omdraaide en weg wilde lopen naar de leerlingenkamer.

"Kom op, Gabe," zei hij, terwijl de achterkant van zijn hoofd betaste, waar een bult was verschenen.

Gabe deed vrolijk wat hem gevraagd werd.

"Wacht eens even! Wat geeft jou het recht om mijn zoon zomaar mee te nemen?" eiste Malfidus.

Iedereen bleef stilstaan en staarde naar Malfidus. Hijzelf leek absoluut geschokt door wat hij net gezegd had.

"Ik bedoel… laat maar zitten. Wat kan mij het schelen." Malfidus draaide zich om en beende weg richting de kerkers.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx