Kort… maar krachtig… hoop ik…

'Oké , waar gaan we heen?'

'Goudgrijp , denk ik , als ze me daar nog binnen laten' We waren in de Wegisweg en gingen spullen voor school halen. Harry had dan al wel boeken aangezien hij die vorig jaar eigenlijk nodig gehad zou hebben gehad , maar hij moest nog wel een nieuw gewaad. We gingen naar goudgrijp en ik begon steeds zenuwachtiger te worden. Ik had bijna niets in mijn kluis liggen. 'We gaan alleen naar mijn kluis' zei Harry en ik begreep hem niet ,maar liet hem gewoon gaan. 'We zijn er' Knarste een kobold een paar minuten later. Harry gaf zijn sleutel aan de kobold en die deed de kluis open. Ik viel bijna achterover. Harry's kluis lag vol gouden munten. In die van ons lag in welgeteld 1 gouden munt en Harry had er duizenden. Hij had wat geld gepakt en we gingen weer naar buiten. Ik was nog steeds sprakeloos en zodra we niet meer stil hoefden te zijn en buiten waren zei Harry meteen gestrest : 'Sorry Ginn ,ik heb jullie kluis gezien. Ik had het eerst moeten vertellen. Ik had jullie wa-' Ik trok hem een zijstraatje in en hield zijn hoofd in mijn handen. 'Luister , je hoeft niet zo gestrest te doen. Er is niets aan de hand oké? Je moet niet zo stressen. Ik haat het als je zo doet. Net zoals wanneer je me probeert te beschermen. Ik wil weten wat er aan de hand is ,wat je doet en waarom je dat doet. Dat was onze deal. Geen geheimen meer!' Ik drukte mijn lippen even op zijn voorhoofd en voegde me weer tussen de langslopende mensen. Harry kwam meteen weer bij me lopen en we gingen de winkels binnen voor onze spullen. Harry had uit zijn kluis ook voor mij wat geld gepakt en ik kreeg voor het eerst van mijn leven een echt nieuw gewaad.

Nadat we alles hadden gingen we naar de lekke ketel. Ik liep naar binnen en zag Hermelien naast Ron zitten. 'Harry kun je me even helpen?' vroeg Hermelien. Ze liepen weg en ik ging bij Ron zitten. Hij keek Harry en Hermelien na tot ze niet meer te zien waren. 'Wat is er?' vroeg ik. 'Vind jij ook dat Harry er ziek uit ziet?' vroeg Ron. 'Nee , hoezo?'

'Hij is wit ,lijkt moe en reageert nogal raar.' Ik had niets gemerkt ,maar ik zou erop gaan letten. Ron wachtte beneden en ik zorgde voor kamers voor 's nachts. Ik was al bijna in slaap gevallen in mijn kamer toen Harry binnen kwam. 'Ginn , slaap je al'?'. Ik draaide me om en Harry kwam naar me toe gelopen. Hij ging met z'n handen door mijn haar en zei : 'Morgen vertel ik alles wel. Je moet uitrusten'. Ik merkte nu pas op dat Harry er inderdaad ziek uitzag. 'Ga maar naar bed. Je ziet er nogal ziek uit. Jij hebt meer rust nodig dan ik' zei ik toen Harry naast me wou komen liggen. 'Ga nou maar' zei ik toen hij ging zitten en niet van plan was bij me weg te gaan. Ik ging half rechtop zitten en zei : 'Het is heel schattig dat je niet weg wilt ,maar ga nou maar… jij hebt de rust nodig ,geloof me'. Uiteindelijk stond hij op en liep weg.

De volgende ochtend waren Ron ,Hermelien en ik al vroeg op. 'Harry?' vroeg ik toen ik zijn kamer in kwam. Hij lag zwetend en rollend in zijn bed. 'Harry?!' Ik liep geschokt naar hem toe en schudde hem wakker. Hij zat meteen rechtop en keek me aan alsof hij bang was. 'Nachtmerrie?'

'Nachtmerrie' Hij werd meteen weer wat rustiger. 'Mag ik weten waarover?' vroeg ik terwijl ik zijn bril pakte. 'Niet nu… later… misschien'

'Dat zei je gisteren ook al. Waarom vertel je me niets? Vertrouw je me niet? Snap het dan Harry… Ik weet net pas weer dat je veilig bent en bij me blijft. Ik ben bang dat ik je weer kwijtraak. En dit keer… voorgoed…' Bij dat laatste woord keek hij op. Ik vond het tamelijk knap van mezelf dat ik alles zo rustig had gezegd. 'Ik beloof je dat ik je niet meer alleen laat en-'

'Alsjeblieft Harry , beloof me niets meer. Dat deed je… dat deed je de vorige keer ook. In sommige gevallen kun je je niet aan je belofte houden'. Ik was nog steeds rustig ,maar kon ieder moment in huilen uitbarsten. Ik wilde hem niet kwijtraken! Niet weer! En vooral… niet voorgoed. Ik liep snel de kamer uit en zette mijn spullen beneden klaar naast die van Ron en Hermelien en wachtte tot Harry beneden zou komen.

Vanaf nu ga ik weer zelf beginnen met schrijven en zijn het geen stukken meer van maanden geleden.