Vliertjevampiertje- Je wás de enige. Goddess is weer terug van vakantie wheee. Bedankt voor je review!
goddes-of-imaginary-light- Hé, ik mistte je al! Ivy is best creepy ja. Bedankt voor de 'klassenoudste', ik ga het meteen veranderen!
Sodomiet Severus Sneep - Kijk onderaan voor de reactie op je review. Bovenaan vervuilde het mijn hoofdstuk teveel.
HOOFDSTUK 36
Begerige blikken
"Eindelijk. Die slaapt." Mompelde Ivy toen ze opstond midden in de nacht.
Ze wist dat ze de kans had dat Samantha er nu achter zou kunnen komen dat ze haar lichaam zo over kon nemen, maar dat maakte haar niets meer uit.
"Morgen is de dag." Grijnsde ze en begon een brief te schrijven.
Liefste Lucius
Morgen is de dag. Ik ben sterker. Het meisje Evelien weet het misschien. Ik heb geprobeerd me van haar te ontdoen, maar helaas is dat niet gelukt. Ze zal me echter niet meer in de weg staan nadat ik even met haar heb gekletst. Het is zo'n zwak persoon. Ik snap niet wat ze in Zwadderich doet.
Ik ga morgen met die kluns van een Chris Brandts naar Zweinsveld. Ik zal hem wel dumpen als het tijd is. We zien elkaar om vijf uur in het steegje langs de Drie Bezemstelen.
Ivy
Ze glimlachte.
"Het wordt tijd voor een gesprek met onze kleine heldin." Gromde ze tevreden. Ze vervloekte echter het feit dat ze geen toverstaf had. Dat zou alles zoveel gemakkelijker maken.
Evelien lag in de Ziekenzaal. Met een hard matras en een hard kussen. Ze kon niet slapen. Samantha had haar bijna gewurgd.
'Nee, niet Samantha. Die andere.' Dacht ze bij zichzelf.
Ze voelde aan haar keel. Het was nog moeilijk om te slikken, maar de zwellingen trokken al weg. Madam Plijster had echter gezegd dat het niet verstandig was om morgen naar Zweinsveld te gaan. Lars had vrolijk gezegd dat het niet erg was, maar ze had ik zijn ogen gezien dat hij het wél erg vond. Hij had zich erop verheugd.
Zij ook trouwens. Lars was haar eerste vriendje. Dankzij Samantha. Ze had veel voor haar gedaan, ookal besefte ze het zelf misschien niet. Evelien voelde zich altijd sterker als zij er was.
Plots ging het gordijn links van haar een stukje open en kwam er iemand naast haar bed staan.
"Samantha?" Vroeg ze onzeker, maar het meisje naast haar grijnsde en ze wist dat het Samantha niet was.
Ze werd een beetje bang. Was ze gekomen om haar werk af te maken?
"Wie ben je?" Vroeg Evelien angstig.
"Wie ik ben?" Vroeg het meisje schertsend en ze lachte. "Wie ben ik? Iedereen zal denken dat ik Samantha ben."
"Jij líjkt niet eens op Samantha." Zei Evelien verstikt.
"O jawel. Wacht maar." Zei ze dreigend en boog zich over Evelien heen. Het kristal kwam onder haar nachtjapon vandaan.
"Ik zal het iedereen vertellen." Zei Evelien, maar ze keek naar het kristal, dat tot haar verbazing een rode kleur had.
"Doe dat maar." Zei het meisje. "Maar er zitten bepaalde consequenties aan vast."
"Zoals?" Vroeg Evelien uitdagend terwijl ze de rest van de persoon voor zich onderzocht.
"O, je wil niet weten waartoe ik in staat ben."
"Als je me dreigt te vermoorden, daar ben ik heus niet bang voor."
Ze zag een stuk perkament uit haar rechterzak steken. Blijkbaar was ze op weg naar de uilenvleugel.
"Dat weet ik." Zei het meisje kalm dat Evelien er kippenvel van kreeg.
Ze keken elkaar nog even diep aan, maar Evelien moest wegkijken.
"Wij begrijpen elkaar?" Vroeg het meisje en Evelien knikte.
Toen draaide het meisje zich om en Evelien kon bij de brief. Ze wachtte gespannen tot ze zeker wist dat het meisje weg was en las de brief. Daarna vouwde ze hem weer zorgvuldig op en stapte uit bed. Ze liet de brief voor de deur van de Ziekenzaal vallen en ging weer in bed liggen.
Ze wachtte.
Toen hoorde ze voorzichtige voetstappen door de gang lopen, halt houden en toen weer vertrekken. Evelien kreeg een grimmige uitdrukking op haar gezicht. Ze moest kosten wat kost morgen óf zelf naar Zweinsveld, óf professor Sneep te spreken krijgen. Het liefst allebei.
Ik stond die ochtend met een vervelend gevoel op. Ik had wel gedroomd, maar was vannacht niet wakker geworden. Ik zag het als géén goed teken en liet mijn toverstaf lekker in mijn kistje. Toen Ivy er iets over zei, zei ik – met maar een beetje sarcasme – dat Chis me wel zou beschermen.
Ik kleedde me met grote zorgvuldigheid aan. Maakte me íets meer op als gewoonlijk en toen zag ik in de grote spiegel, dat het kristal om mijn nek rood was geworden.
"Wat zou dat betekenen?" Vroeg ik mezelf hardop af.
'Ach, maakt het wat uit?' Vroeg Ivy nonchalant. 'Nu staat het beter bij je outfit.'
Ik glimlachte. "Dat is waar."
Toen zag ik het boek op mijn tafel liggen.
"Wat is dat?" Vroeg ik verbaasd. "Lag die er gisteren ook al?"
"Ah, wat maakt het uit. Het is gewoon een stom boek."
Ik las de titel: 'Kristallen Door de Eeuwen Heen.'
"Misschien staat er iets in over jou kristal." Zei ik.
"Míjn kristal. Het is nu ook jóu kristal hoor." Zei Ivy verontwaardigd, maar voor ik het kon openslaan bij het blaadje wat er tussen was gestoken, werd er op mijn deur geklopt.
Ik deed hem open.
"Chris! Hoe kom jij nou weer hier?" Zei ik, doelend op het feit dat jongens niet de trappen konden beklimmen naar de meisjesslaapkamers.
"Tja, professor hè?" Zei hij onnozel en grijnsde.
"Och ja." Zei ik.
"Je ziet er mooi uit." Complimenteerde hij.
'Gaan we nu al beginnen?' Dacht ik vermoeid, maar ik glimlachte en bedankte hem.
"Ik wilde nog even langs Evelien. Kijken hoe het gaat." Zei ik terwijl ik mijn jas en das pakte. Het was koud buiten.
"Is goed." Zei hij.
Met Evelien ging het al beter, al mocht ze vandaag niet naar Zweinsveld. Ze had even vreemd gekeken toen ik kwam kijken, maar we konden niet praten, want Lars zat erbij. Hij leek ook niet zo blij met de situatie. Ik wenste haar veel beterschap en beloofde wat lekkers mee te nemen, na een blik op Chris te hebben geworpen, want ik had geen geld. Hij zei dat het goed was.
Ik was tot een conclusie gekomen: Evelien moest er wel iets van af weten. Alles wees erop. Waarom zou ze me anders aanvallen? Wat deed dat boek in mijn kamer? Volgens mij was ze er geweest. Om de ketting te pakken. Toen ik die ochtend een paar oorbellen wilde pakken, was alles in mijn sieradenkistje door elkaar gehaald. Dat móest Evelien wel zijn geweest. Evelien was iemand die eerst alles op zocht in boeken en daarna pas actie ondernam.
Ik was nog nooit in Zweinsveld geweest. Ik had er alleen over gelezen in de boeken van Rowling. Het was inderdaad zo geweldig als ze had omschreven. Zacharinus' Zoetwarenhuis was zo vol gepakt met studenten dat ik niet zo veel kon zien, maar Chris kocht me van alles was. Al snoepend liepen we langs het postkantoor met zijn enorm veel verschillende uilen die ik verrukt mocht aaien en namen we een kijkje in Zonko's Fopmagazijn waar ik moest lachend om de levensechte maskers en de brillen die ervoor zorgden dat je ogen veranderden. We probeerden alles wat ze hadden en we hadden veel plezier, al ergerde ik me soms aan Chris, die meteen vroeg of ik het wilde hebben als ik zei dat ik iets leuk vond. Het ergste was, dat als ik hem dan zei dat ik het echt niet hoefde te hebben, hij keek alsof hij zich gekwetst voelde, waardoor ik me weer schuldig voelde.
Dat was op zijn hoogtepunt bij Voddelaars Couture voor de Modebewuste Magiër. Het was een kledingwinkel waar ze de meest dure en – daardoor natuurlijk ook – de mooiste kleding hadden. Satijn in verschillende kleuren, ook een soort die van kleur veranderde in het licht en de mooiste bondmantels en sjalen. Uit deze winkel moest ik hem bijna slepen. Hij was in staat de hele winkel voor me leeg te kopen. Leuk, zou je denken, maar ik zou me er alleen maar schuldig over voelen. Ik zou het gevoel hebben, dat als hij wat voor mij kocht, ik hem wat schuldig was. En dat wilde ik niet. Toen werd hij kwaad.
"Nou, dan hoeft het van mij ook niet meer." Zei hij en hij duwde zijn kaart in mijn handen. Het was een soort creditcard waarmee hij alles wat hij kocht op de lijst van Zweinstein kon zetten. "Ik snap niet waarom we naar Zweinsveld zijn gegaan, als ik toch niets voor je mag kopen."
"Ja, hij wil alles voor je kopen, waarom doe je zo raar?" Vroeg Ivy ook nog eens en ik begon me schuldig te voelen.
We hadden een geweldige dag gehad. Al was ik wel moe van het feit dat ík de hele tijd moest zeggen waar we heen moesten gaan en wat we moesten gaan doen. Het was nu half vijf en ik begon het toch een beetje koud te krijgen. Ik zag de Drie Bezemstelen en probeerde het goed te maken.
"Ik weet wel iets dat je voor me mag kopen." Zei ik tegen Chris en hij keek me ineens geïnteresseerd aan.
"Een flesje boterbier." Zei ik en glimlachte schuldbewust.
Hij had op wat anders gehoopt. Wat? Misschien die ring die we bij de juwelier hadden gezien of misschien wel de peperdure pauwenveer met spellingscorrectie. Hij haalde zijn schouders op. Blijkbaar kon dit er wel mee door en we gingen naar de Drie Bezemstelen.
Hoewel het humeur van Chris iets beter was, was het nog niet geweldig en we zaten in stilte naast elkaar op een bankje aan een tafeltje in de hoek. Ik voelde me verschrikkelijk ongemakkelijk.
"Ik ben even naar de wc." Zei ik tegen Chris en liep weg.
Ik hoefde eigenlijk niet naar de wc, ik wilde even met Ivy praten. Misschien dat zij wist wat ik moest doen. Ik wachtte even tot een groepje meisjes was vertrokken.
"Ivy, ik voel me verschrikkelijk. Wat moet ik doen?" Vroeg ik wanhopig. "Chris gedraagt zich net als een kind!"
"Ja, dat vind ik ook." Zei Ivy. "Misschien zou je hem eens moeten zoenen."
"O nee, daar wordt het alleen maar erger van." Zei ik, maar ik hoorde de twijfel in mijn eigen stem. "Bovendien weet ik niet hoe ik hem nu zover moet krijgen om me te zoenen."
"Ha! Ik wel hoor." Zei Ivy triomfantelijk.
"O ja?" Vroeg ik onzeker.
"Ja, ik kan je er misschien wel doorheen leiden." Zei Ivy. "Wat je eerst moet doen is jezelf een beetje opknappen."
"Nou, ik weet het niet hoor." Zei ik. "Misschien moet jij het maar eens over nemen."
"Als je denkt dat dat beter is."
Ik zuchtte en sloot mijn ogen.
Ik probeerde me te concentreren en zei: "Ivy."
Tot mijn grote verbazing voelde het niet alsof de grond onder me wegzakte en werd ik niet duizelig, maar het was blijkbaar wel gelukt, want ik voelde hoe Ivy mijn lichaam bewoog.
"Dat was raar." Zei ik.
"Wat was raar?" Vroeg Ivy terug.
"Het voelde anders dan eerst." Zei ik, niet goed in staat het onder woorden te kunnen brengen.
"Zal wel te maken hebben met het veranderen van de kleur." Zei Ivy terwijl ze zich in de spiegel stond te bekijken.
Ze streek haar vestje glad en deed hem naar mijn mening nét iets te ver open.
"Heb je niet nog wat make-up bij?" Vroeg ze, graaiend in mijn tasje.
"Ik neem altijd nog wat oogpotlood en lippenstift bij. Dat gaat er altijd zo snel af." Zei ik en ze vond het.
Ze bewerkte haar make-up en vond nog een kammetje in mijn tasje om haar, nee mijn, haren te doen.
"Nou goed opletten." Zei ze en liep met opgeheven hoofd de wc uit.
"Hai Chris, heb je me gemist?" Vroeg Ivy verleidelijk en ging vlak naast Chris zitten, half naar hem toegewend.
Ik voelde de verleidelijke glimlach op haar gezicht. Toen Chris naar haar – naar mij – keek, zag ik zijn gezichtsuitdrukking veranderen; van onwillig, naar zéér geïnteresseerd.
"Ja, nu je het zegt." Zei hij met een domme grijns op zijn gezicht.
"Oké, hoe doe je dat?" Vroeg ik verbaasd.
"Het zit hem allemaal in de houding." Zei ze terwijl ze overdreven haar haren naar achter deed met haar hand, waarbij Chris' blik zich naar mijn borsten verschoven.
Ivy's blik ging echter naar het raam. Ik schrok. Lucius Malfidus kwam net langs gelopen.
"Zeg Chris." Begon Ivy.
"Hmmm?" Was het enige wat hij uit kon brengen, met zijn blik op mijn borsten. Ik voelde me heel ongemakkelijk door zijn blik.
"Blijf je braaf hier zitten?" Vroeg ze en streek met een vingen over zijn wang.
"Ga je weg?" Vroeg hij als een klein kind waarvan het snoep wordt afgenomen.
"Ik ben zo terug." Zei ze met mijn gezicht slechts centimeters van de zijne.
Ze glimlachte, toen ze de begerige blik in zijn ogen zag.
"Niet weggaan hè?" Vroeg ze en ze stond op.
Ik verwachtte dat ze terug naar de wc ging, waar ik het weer over kon nemen, maar dat was niet het geval. Ze liep naar de uitgang.
"Waar ga je heen?" Vroeg ik.
"Even iets afhandelen." Zei ze met een glimlach en liep naar buiten.
please review, behalve als je reviews gaat geven als die van Sodomiet Severus Sneep. Geïnteresseerd in wat hij heeft geschreven? Lees mijn reactie. Of zet in je review dat je hem wil lezen, samen met je e-mail adres en dan stuur ik het je.
Sodomiet Severus Sneep -
Als je denkt dat dit me maakt stoppen met schrijven, dan heb je het echt helemaal mis. Dit soort zaken zorgen er ook voor dat ik gewoon lekker doorga waar ik mee bezig ben. Je scheld míj wel helemaal uit voor weet ik veel wat, maar wat ben jíj dan wel niet als je zoiets post. Bovendien is het Nederlands helemaal fout en staan er nog steeds engelse woorden in, dus als je dit zegt: Misschien later in het leven, nadat u hebt geleerd te lezen, schrijven, hebben spellen, en telling, zult u meer succes. Dat je je eigen spelling maar even na kijkt. Je hebt de zin niet eens af gemaakt! Pas maar op, de Zwadderich in me komt boven. Ik ga je review ZELF helemaal afkraken. Ik weet het, dat brengt me op level met JOU niveau, maar dat maakt me op dit moment helemaal niets uit. Ik kan dat soort reviews niet hebben, ik zit gewoon helemaal te shaken van woede!
Weet u niet dat u pathetisch bent? Hihi, dank je wel. Een synoniem voor 'pathetisch' is hartstochtelijk… waarschijnlijk bedoelde je het engelse woord 'pathetic'. Zie? Zelfs je engels is verschrikkelijk.
Zoals wij in Texas zeggen Ah, dus je komt uit Texas? Yhi-ha! PAARD!
U bent canker Je kunt Kanker niet zijn, dat heb je, of heb je niet. En als je het hebt, is het niet leuk, dus niet mee spotten aub
Ik zou eerder een advocaat dan met u worden gezien kussen. Nou, geen mens zal het zien, ik beloof het je. IK ZOU NOOIT MET JOU WILLEN KUSSEN!
en u hebt slechte adem. Hoe weet jij dat nou? Je weet toch dat je niet aan het beeldscherm kunt ruiken?
U bent een bloedige nardless newbie twit protohominid chromosomaal afwijkende karikatuur van een coprophagic riool parasitisch vijverschuim en ik wens dit u zou weggaan. Natuurlijk hoor. Zeg, als je mensen uitscheld, PROBEER dan NEDERLANDSE woorden te gebruiken? Maar dat geldt natuurlijk voor het hele stuk.
Uw leven is een monument aan stompzinnigheid. Liever een monument aan stompzinnigheid, dan een monument aan slechte manieren en grofheid.
zuigt groot op een zure citroen. Ja, citroenen vind ik lekker.
Ik zal nooit over de verlegenheid van het behoren tot de zelfde soorten worden die u. Geloof mij, nu ik weet van jou bestaan, schaam ik me meer voor jou dan jij voor mij.
I barf bij de eigenlijke gedachte van u. Barf barf! Hihihi, ben je een hond? Dan ben je misschien toch niet dezelfde soort en moet ik je teleurstellen.
Probeer om uw het schrijven van onnodig materiaal uit te geven alvorens om op ons met uw inzicht te proberen indruk te maken. Ik zie JOU het nog niet doen…
Het bewijsmateriaal dat u nincompoop bent zal nog aan lezers beschikbaar zijn, maar zij zullen tot het kunnen sneller toegang hebben. Ik heb nog geen klachten gehad, en ZIJ zijn al verder gekomen dan het EERSTE hoofdstuk.
U bent vermoeid, oud, vlak en nutteloos. Heel eerlijk gezegd voel ik me nu een stuk minder vermoeid, dank u, ik heb goed geslapen. Oud ben ik ook nog niet en nutteloos… nee hoor. Volgens mij draag ik meer bij op deze site dan jij.
De apen kijken neer op u. Je hebt wel iets met dieren, niet? Volgens mij maak je me heel erg duidelijk met deze review dat JIJ ook op mij neerkijkt. Ben je dan toch een aap? Ik dacht dat je een hond was 'barf'
Zelfs zullen de schapen geen geslacht met u hebben. Gelukkig. Ik hou niet van schapen.
En welke betekenis verwacht u uw delusionally self-important verklaringen van unknowing, onervaren advies met ons te hebben? Oké, beledig je nu ook al mijn lezers? Ik ga je review toch weg halen.
U hebt geen ritme Haha, weet ik. Ik ga slapen wanneer ik wil en sta op wanneer ik wil (vakantie he)
U hebt de persoonlijkheid van behang. En toch noem je me U. Dat betekend zeker dat je respect voor me moet hebben, dus JIJ minder persoonlijkheid hebt. Cherm.
Nu komen er heel veel varianten met 'stom'. Iemand moet je wel heel erg veel 'stom' hebben genoemd wil je zoveel verschillende manieren weten om iemand stom te noemen.
Ik ben droevig. Nou nou, wat heb IK een medelijden met je. Als ik al niet had besloten om door te gaan met schrijven, had ik dat nu wel besloten. Gewoon om JOU dwars te zitten.
Het enige ding slechter dan uw logica is uw manieren. Dus de rest is allemaal beter? Dan zijn die wel heel erg goed. Dankjewel, maar volgend mij moet jij nog wat doen aan je manieren. Ik heb me al voorgesteld, maar wie ben jij in 's hemels naam.
Uw poging tot het construeren van een creatieve vlam was meelijwekkend. Zoals ik al zei: ik zie jou het nog niet doen en ik heb nog geen klachten gehad.
Waar, zijn dit rudimentaire vaardigheden die de velen van ons "normale" mensen voor verleend nemen dat iedereen een gemakkelijke tijd van het beheersen heeft. Ik denk… is er een dokter in de zaal? Hij/zij vind zichzelf normaal!
Als ik het had geweten, dat dit uw geval toen was zou ik nooit uw post gelezen hebben. Je hebt het helemaal niet gelezen. Dat kan je niet: het is in het nederlands. Gezien je taalgebruik heb je dit vertaalt met 'babelfish' of iets dergelijks.
Ah, nu komen er scheldwoorden. Er staan wel hele grappige tussen:
Hevig als in wat?
Oorlogvoerend nee, ik heb geen geweer of iets dergelijks
Dweepziek tja, fanatiek ben ik wel ja
Byzantijns eh…
Smal dank u, ik vind mezelf ook niet te dik nee.
En stom mag natuurlijk ook niet ontbreken
Voor degene die dit leest en het niet snapt (degene die ten minste verstand genoeg hebben). Ik kreeg dus zo'n scheld-review. Als je hem helemaal wilt lezen, ik heb hem nog opgeslagen. Als je hem wilt lezen, kan ik hem wel sturen.
ZO, ik heb me even afgereageerd, nu ga ik hem verwijderen. Nog even voor de duidelijkheid: ik vind het lager dan laag, dit soort reviews. Zeker als je ze zet bij het eerste hoofdstuk en dan ook nog anoniem.
Volgens mij ben je zelfs nog te LAF om dit te lezen.