Beetje kort hoofdstuk! Sorry daarvoor alvast! En nog super mega uber erg bedankt voor de hele lieve, en vooral bemoedigende reviews! Ben jullie eeuwigdankbaar ;D
Veel leesplezier en vergeet niet te reviewen hea [a]
P.s. Mowi is een kater xD

-_-_-

Die avond, had ik eindelijk al mijn spullen uitgepakt. Met een klein beetje hulp van Sirius en James… let op mijn woorden; Klein Beetje.

Toen we bij mijn kleren waren, pakte Sirius er een lingerie stukje uit en zwaaide ermee door de kamer als een klein giechelend schooljongetje terwijl James dubbel lag van het lachen. Daarna had ik ze de kamer uitgeduwd en de deur zowat gebarricadeerd.

Bleek dus… dat Sirius nog mijn lingerie had, moest de deur weer open maken en achter hem aanrennen om het terug te krijgen. Hij scheurde op het einde maar we hadden met z'n drieën wel de grootste lol.

Sirius mocht hem daarna houden omdat hij hem zo mooi vond, en hij toch al helemaal kapot was dus ik er niks meer aan had.

'Wat wil je er eigenlijk mee doen…?' Vroeg ik hem verbaast toen hij grijnsde.

'Wil je alle details of-'

'Nee! Stop maar! Hoef het al niet meer te horen!' Schreeuwde ik en stampte mijn kamer weer in terwijl ik James en Sirius hard hoorde lachen.

Na een paar minuten kwam er een klop op de deur en ik deed de deur open en zag Remus met een scheve glimlach op zijn gezicht voor me staan.

'Heb je hulp nodig?' Vroeg hij met een eerlijk glimlach. Ik lachte en liet hem in.

'Als je maar niet aan mijn kleding zit…' Hij keek me vreemd aan en ik lachte wat meer.

'Vraag maar aan Sirius en James…' Hij begreep het kennelijk al en rolde met zijn ogen.

'Je hebt het hier leuk gemaakt. Het ruikt ook al beter, toen James hier woonde stonk het hier echt…'

'Ik ruik eerlijk gezegd niks.' Hij lachte opnieuw terwijl hij wat boeken op de plank plaatste.

'Kwam bij het pakket…' Ik gaf hem een oprechte glimlach waarna we in stilte verder werkte. Het was fijn, omdat de stilte eigenlijk al voor zichzelf sprak.

'Mag… mag ik je wat vragen?' Zei hij opeens en ik keek hem even aan waarna ik knikte.

'Mag je mij?' Ik trok mijn wenkbrauwen op en keek hem vreemd aan.

'Bedoel je-'

'Ik bedoel, mag je me als een… weerwolf?' Ik keek hem even aan waarna ik warm naar hem glimlachte.

'Ik ken je nog niet lang genoeg om dat te zeggen… Maar ik vind je erg moedig en je ziet eruit als een hele aardig man. De meeste weerwolven zien er bloeddorstig uit maar jij bent hartstikke rustig en kennelijk ook een beetje verlegen.' Hij bloosde en ik lachte naar hem.

'Natuurlijk zitten er wat gevaren aan. Maar ik weet zeker dat jij nooit iemand pijn zult doen…' Hij lachte een verlegen glimlach.

'Je denk dat ik moedig ben?' Vroeg hij met een grijns en ik gaf hem een lichte duw tegen zijn schouder.

'Wordt nou niet arrogant. Want Sirius heeft al genoeg arrogantie voor jullie drie samen…' Hij lachte en pakte daarna mijn hand en trok me mee naar beneden.

'Je hebt vast honger. Ik heb eten gemaakt,' Zei hij met veel meer zelfverzekerdheid en vrolijkheid, ' Sirius en James zijn al beneden… en als die niet snel te eten krijgen dan eten ze het huis op… letterlijk.' Ik grinnikte en we liepen de eetkamer in waar Sirius en James inderdaad zaten als of ze verhongerde.

'Eindelijk! Ik was al bang dat ik zelf moest gaan koken.' Zei Sirius terwijl zijn gezicht even betrok en James zachtjes grinnikte. Na een paar seconden stond het eten op tafel en schepte Sirius en James allebei op als of ze al in geen weken meer hadden gegeten.

'Dus…' Zei James nadat hij het vele eten in zijn mond naar binnen had geslikt. 'Wat gaan we vanavond doen?' Remus zuchtte terwijl Sirius zowat op zijn stoel zat te bounchen.

'Een Dreuzel spel! Ik wil een Dreuzel spel doen!' Zei Sirius als of hij 4 was. Ik keek Remus even vragend aan die grinnikte en James Sirius probeerde te kalmeren.

'Wees gerust… Sirius is altijd een beetje… vrolijk, als het om Dreuzel dingen gaat.' Ik keek even naar Sirius die zich kennelijk een naam probeerde te herinneren van een spel.

'Man-achter-je-fiets… Mens-laten-we-niet… Wat was het nou?'

'Mens-erger-je-niet?' Viel ik in en Sirius keek me verbluft, maar met een grote glimlach aan.

'Ja! Dat was hem! Hoe weet jij dat?' Vroeg hij daarna met een vragende puppy blik, kennelijk zijn eten helemaal vergetend.

'Opgevoed door Dreuzels, ben een Dreuzeltelg…' Antwoordde ik zachtjes en keek even naar mijn handen. Ik wist niet zeker of ze vooroordelen hadden of iets anders.

'Gaaf! Dan weet jij vast waarom Dreuzels een Zuig-dinges hebben… of hoe dat ook heet.' Ik lachte en begon de drie jongens alles uit te leggen over een Stofzuiger. Ze leken behoorlijk geïnteresseerd over zoiets normaals.

'Wauw… Dit moet Lily weten. Wedden dat zij niet weet wat het is?' Zei James grijnzend terwijl Remus met zijn ogen rolde.

'Lily is ook een Dreuzeltelg James…' James gezicht veranderde naar onbegrip en keek daarna iets minder vrolijk.

'Oh ja…' Sirius schoot in de lach terwijl Remus en ik met onze ogen rolde en James ons chagrijnig aankeek.

Na het lekkere eten van Remus besloten we Sirius een plezier te doen en het spel te spelen. Ik moest de spelregels wel 3 keer uit leggen, en ze vertellen dat de pionnetjes en de dobbelstenen niet naar hun luisterde maar ze ze zelf moesten verplaatsen voordat we eindelijk konden beginnen.

Na een half uur had ik gewonnen terwijl James probeerde een dobbelsteen op 6 te laten rollen met zijn stem en Sirius met Remus een discussie had over wat de pionnetjes moesten voorstellen.

'Pinguïn!'

'Kapstok!'

'Pinguïn!'

'Kapstok!'

'Weet je… het stelt een mannetje voor…' Viel ik grinnikend in, en ze keken me even aan waarna ze snoven en allebei een poppetje boos terug zette.

'Het was een kapstok…' Murmelde Sirius nog na waarna ik zuchtte.

'Pinguïn!' Zei Remus als of het duidelijk was.

'Waar is de snavel dan?'

'Waar zijn de stokken van de kapstok dan?'

En zo begon er weer een discussie terwijl James en ik het volgde als een tennis balletje. Maar na 10 minuten hadden we er toch wel schoon genoeg van en ruimde James het spel op.

'Zeg,' Begon ik om een nieuwe onderwerp te beginnen. 'van wie is dit huis eigenlijk?'

'Van mij. Het was eerst van mijn ouders maar die zijn dood, godzijdank, en hebben het nagelaten aan mij.' Zei Sirius als of hij het hele aspect van daarnet al was vergeten.

Er viel een stilte en James kwam terug met wat te drinken. Remus maakte het vuur aan met een zwiepje van zijn toverstok en na een tijdje sprak James weer.

'Heb jij eigenlijk ook op Zweinstein gezeten?' Ik knikte en nu keek hij me helemaal vragend aan.

'Niet in Griffoendor anders kende ik je wel…'

'Ravenklauw. Ik was een slimme leerling vol met leergierigheid volgens de hoed…' Ze knikten begrijpend waarna ik op stond en besloot om naar bed te gaan.

'Trouwens… waar slaap jij dan als ik jouw kamer heb?' Vroeg ik verward aan James toen hun de glazen gingen opruimen.

'Oh op de bank.' Antwoordde hij dood normaal terwijl ik hem verbaast aankeek.

'Dan wil ik dat jij nog deze twee laatste nachten in je bed slaapt. Ik slaap voor die tijd wel op de bank.' Hij deed zijn mond open om er tegen in te gaan, maar ik hield mijn hand op en keek hem grijnzend aan.

'Ik sta erop…' Hij grijnsde en bedankte me waarna iedereen besloot om naar bed te gaan. Precies toen ik iedereens deur dicht hoorde vallen, kwam ik op 2 conclusies.

1. Waar is de bank? Dit was namelijk een kamer alleen maar met stoelen. En 2. Waar moet ik een kussen en lakens vandaan halen…

'Fijn… geweldig gedaan Lotte…' Ik zuchtte en net toen ik naar boven wilde lopen stond James al pal voor me neus waardoor ik me doodschrok.

'Hier…' Zei hij grijnzend en gaf me een dunne en een dikke deken en een groot kussen. 'En de zitkamer, met bank, is hiernaast.' Hij liep voor me uit terwijl ik de gigantische hoop spullen probeerde vast te houden. De bank was zwart, wat een verrassing. Met groen, alweer zo'n verrassing…

'Slaaplekker…' Mompelde James terwijl hij zelf nog gaapte en de deur daarna dicht deed en me bij mezelf liet. Ik legde de spullen netjes op de bank neer en keek even de kamer rond waarna ik besloot de openhaard aan te doen omdat het hier anders pikken donker en ijs koud was, en deze kamer was nou niet al te vrolijk.

Na een paar minuten lag ik warm onder de dekens en merkte ik hoe moe ik eigenlijk wel niet was. Mijn ogen voelde zwaar en het vuur verwarmde me waardoor ik alleen nog maar meer slaperiger werd. Ik belandde in een droomloze slaap en de volgende ochtend stond me nog een verrassing te wachten…