Hello lezers! Er is een kleine verandering gekomen (: Dit is niet het hoofdstuk met de bruiloft, want ik wilde er toch nog wat voor doen. Het volgende hoofdstuk is de bruiloft, dit hoofdstuk is een klein voorproefje daarvan (: ik hoop dat jullie ervan zullen genieten en het met veel plezier zullen lezen.

Ik hoop ook dat jullie meer reviews in willen zenden, want dat geeft me natuurlijk meer motivatie om te schrijven. xoxo

Liefs,
Jade

Hoofdstuk 9: Lavendel en Rozen.

De drie dagen die volgde waren bij mij gevuld met verwarring. Om de een of andere manier bleef ik de hele tijd aan Sirius denken, en het gevoel in mijn maag maakte het er niet beter op. Toen we na het schommel incident thuis kwamen hadden we elkaar gemeden en toen ik die nacht in mijn bed lag en inslaap viel was mijn droom zelfs gevuld met hem.

Sirius was nu een probleem geworden in mijn leven en ik wist niet hoe ik ermee om moest gaan. Het boezemde mij angst in, maar aan de andere kant voelde het ook heerlijk als ik aan hem dacht.

De lunch die ik gistermiddag met hem had gehad was ook niet zoals ik hoopte dat het zou gaan.

Ik was op mijn afdeling en stond wat te bespreken met Zagrijn en Malfidus over een rapport die we hadden gekregen van een andere afdeling toen Sirius was komen aanlopen en vroeg of ik mee ging lunchen. Hij keek niet echt blij naar mijn twee collega's en ik stemde maar snel met hem in om een conflict te vermijden.

Zo snel als dat we buiten stonden sprak hij zijn mening uit.

'Ik vind het echt niet fijn dat je steeds met hen samen bent Kitten…' Mompelde hij en ik zuchtte en pakte zijn hand vast en kneep erin.

'Het zijn mijn collega's Sirius, ik moet met ze samen werken. En er is vast niks ergs aan ze, ze zijn gewoon een beetje vreemd.' Sirius gaf me een glimlach maar ik wist dat het niet gemeend was.

Later kwamen we aan bij een kleine lunchroom en het gevoel in mijn maag kwam weer terug en toen ik een potje zout wilde pakken deed hij dat ook en ik schrok zo van het contact met zijn hand dat het potje zout van tafel viel en brak. Mijn wangen werden knalrood maar Sirius kon er kennelijk wel om lachen. Hij wist duidelijk niks af van mijn gevoelens, anders had hij wel anders gereageerd en ergens diep van binnen voelde het niet fijn.

Na de lunch had hij driekwart van de tijd gepraat, omdat ik niks zinnigs uit kon brengen en toen ik uiteindelijk weer terug was in mijn kantoor kon ik mij niet meer concentreren op mijn werk.

En nu het weekend was en het nog maar 6 dagen was tot de bruiloft van James en Lily begon het gevoel in mijn maag steeds heviger te worden. Ik had mezelf vanaf het ontbijt al opgesloten in mijn kamer en ik wist dat ik er op een moment wel uit moest komen.

Ik zag de uitnodiging voor de bruiloft op mijn nachtkastje liggen en het drong toen pas tot me door dat ik ook nog een jurk moest kopen voor de bruiloft, aangezien ik geen leuke had.

De stad ingaan was beter dan in een ongemakkelijke situatie belanden beneden met Sirius. Ik pakte dus mijn tas, stopte mijn portemonnee erin, sheesde de trap af en greep mijn jas.

'Waar ga je heen?' Vroeg een stem achter me en ik kneep in mijn tasje, omdat ik wist van wie die stem afkomstig was.

'Ik moet nog een jurk kopen voor de bruiloft.' Ik lachte en draaide me om naar Sirius die de post aan het doorbladeren was. Ik zag hoe hij mij lichtelijk bekeek en hij grijnsde.

'Jammer dat je geen bruidsmeisje bent... dan kon ik met je samen lopen.' Mompelde hij met een lachje er tussen door en ik wilde mijn mond open doen om wat te zeggen, maar ik kon op niks zinnigs komen dus ik draaide me stug om en deed de deur open en liep zo snel ik kon naar buiten.

Na vier uur te hebben rondgelopen in de stad had ik nog steeds niks gevonden. Ik had al 30 jurkjes gepast maar niks stond me echt leuk. Ik had namelijk echt iets nodig wat me geweldig stond, omdat ik met mezelf had afgesproken dat als ik voor de bruiloft of op de bruiloft zelf, er niet achterkwam of Sirius hetzelfde gevoel had als ik, ik hem moest vergeten.

Ik keek op mijn horloge en zag dat het al 4 uur was dus de winkels zo zouden gaan sluiten. Ik zuchtte diep en keek de straat nog een keer af. Ik zag een winkel die ik eerder had overgeslagen, omdat ik het daar veels te prijzig vond, maar het was nu mijn laatste kans dus ik liep er maar naar binnen.

Mijn leren laarzen maakten een piepend geluid op de gelakte vloer en een verkoper draaide zich naar me om en keek me met priemende ogen aan.

'Kan ik u helpen?' Aan de toon waarop ze het vroeg was al duidelijk te merken dat ze wist dat ik deze kleding niet kon betalen. Ik stond daar in mijn versleten spijkerbroek met een paar te grote laarzen en een trui waar Elmo op stond.

'Erh.' Begon ik maar ze kapte me al af en hield haar vinger in de lucht.

'Ik wijs u wel naar de uitverkoop sectie...' Ze keek mij met een arrogante glimlach aan en ik werd boos.

'Pardon hoor mevrouw maar ik ben hier niet voor de uitverkoop afdeling, ik kom hier om een jurk te kopen.' Snauwde ik lichtelijk naar der en ze keek me even aan met een opgetrokken wenkbrauw waarna ze knikte en naar me wuifde dat ik mee moest lopen.

Ze stopte voor een groot rek wat tegen de muur aan hing en bekeek me met een keurende blik van top tot teen.

'Legt u uw spullen maar in een pashokje, ik pak wat jurken voor u.' Ik bracht er maar niks tegen in, omdat ik er toch niet al te veel vertrouwen in had.

Na 10 minuten kwam ze aanzetten met vier jurken en hing deze in het pashokje en schoof het gordijntje met een snelle beweging dicht.

Ik stond daar een beetje verbaasd waarna ik mij begon uit te kleden en de eerste jurk pakte. Hij was al lastig genoeg om aan te krijgen en toen ik naar mezelf keek in de spiegel had ik zo zelf kunnen gaan trouwen. Hij was spierwit en had een lange sleep. Deze jurk viel dus al af. En de tweede jurk was zo knal groen dat ik een stoplicht had kunnen zijn.

Toen ik de derde jurk vast pakte bekeek ik hem en had ik al een goed gevoel. Hij was licht bruin en had een band over mijn rechter schouder waar boven op een bloem zat. Hij had een zwarte band om de middel en begon daarna te plooien. Ik deed hem aan en hij zat als gegoten en toen ik naar mezelf keek in de spiegel wist ik dat ik deze wilde en dat ik de vierde niet eens meer wilde passen.

Mijn haar kleurde mooi bij de jurk en bracht mijn blauwe ogen er nog meer uit en ik glimlachte vrolijk. Ik voelde opeens aan de onderkant bij mijn hand het kaartje bungelen, maar ik wilde eigenlijk helemaal niet kijken te bang dat hij te prijzig was. Ik pakte het kaartje vast en draaide hem langzaam om en mijn vrolijkheid was in een klap verdwenen.

'230 pond?' Mompelde ik en zuchtte luid.

'Is er een probleem mevrouw?' Hoorde ik de verkoopster zeggen en ik beet op mijn lip. Wat moest ik nu zeggen, want de net had ik nog zo'n grote mond en nu moest ik haar vertellen dat ik dit niet kon betalen.

'Ik.. Ik kreeg een ritsje niet dicht maar het is al gelukt, dank u.' Mompelde ik. Ik hoorde haar weer weg lopen en begon de jurk uit te trekken, ook al wilde ik het niet. Ik trok mijn eigen kleding weer aan en keek nog met één blik naar de jurk waarna ik het pas hokje uit stapte en de jurken terug gaf aan de verkoopster en zei dat er niks bijzat wat me beviel.

Met een zwaar hart liep ik de winkel uit. Ik merkte buiten dat het miezerde dus deed ik mijn capuchon op van mijn vest en sloeg mijn armen om mijn middel waarna ik snel naar huis toe liep. Ik frommelde met mijn sleutels en uiteindelijk ging de deur open en bleef ik er even tegen aanstaan.

'Lotte ben jij dat?' Hoorde ik Remus roepen vanuit de woonkamer.

'Ja!' Riep ik terug maar het kwam er een beetje piepend uit. Ik schopte mijn schoenen uit en rende naar boven om een droog shirt aan te doen. Toen ik weer beneden kwam zag ik nog een halve pizza op tafel staan en ik pakte een stuk en legde dat op een bord terwijl ik ging zitten.

'We hebben een onverwachte Orde vergadering vanavond, daarom dat we makkelijk eten.' Remus glimlachte naar me en ik knikte.

'Hier of-?'

'Bij Peter thuis. We vertrekken over een kwartiertje.' Ik knikte en bracht mijn bord naar de keuken toe en rende snel naar boven toe om mijn toverstok te pakken en wat Orde papieren die ik in een tas deed. Ik wilde de deur van mijn kamer net open doen toen Sirius opeens in de deur opening stond.

'Hey...' Mompelde ik en hij sloot de deur en liep richting mij, waardoor ik automatisch een paar passen terug zette.

'Wat is er?' Vroeg hij.

'Niks, wat zou er moeten zijn?' Ik beet op mijn lip en hij keek me verward aan.

'Eerst dat je zomaar weg gaat zonder iets terug te zeggen, en dat je me al een paar dagen ontwijkt en nu dat je van me terug deinst. Wat is er aan de hand Charlotte?' Hij keek me verwachtingsvol aan en ik probeerde zijn blik te ontwijken.

'Niks.. ik-'

'Ja?'

'Ik had het gevoel dat...'

'Dat wat?'

'Dat-'

'Sirius! Charlotte! Kom op we moeten gaan!' Sirius keek me even aan waarna Remus ons nog een keer riep en zich toen omdraaide en mijn kamer uitliep. Ik zuchtte diep en voelde me slecht en ik wilde Sirius niet zo behandelen. Ik rende snel mijn kamer uit en zag hem net de hoek om gaan richting de trap dus ik haalde hem in en pakte zijn hand.

'Ik had het gevoel dat ik je de laatste tijd nogal lastig viel. Dus ik dacht ik laat je wat meer met rust...' Dat was de beste smoes die ik in zo'n korte tijd kon bedenken, maar gelukkig geloofde Sirius mij en glimlachte zijn Sirius glimlach en deed zijn arm om mijn middel.

'Kitten, dat zal nooit zo zijn.' Hij gaf een kus op mijn hoofd en mijn maag schreeuwde het zowat uit dus ik bleef eventjes staan terwijl hij doorliep. Toen ik bij de voordeur aan kwam zag ik Remus al klaar staan om te verschijnselen.

Ik pakte zijn hand vast en zag Sirius er naar kijken met een blik die ik van hem niet kende, maar ik had geen tijd om er op te reageren want ik werd de draaikolk van het verschijnselen in getrokken en stond een seconde later in een straat die ik niet kende. Ik hield mijn hand op mijn toverstok en Remus liep richting een huis wat er wat afgelegen bij stond. De tuin was alleen maar grind en de ramen zagen er vies uit.

'Een spreuk om Dreuzels en niet leden van de Orde weg te houden.' Mompelde Sirius en ik wist niet waar hij het over had totdat we het tuinpad op liepen en de tuin opeens tot leven kwam en er achter de ramen licht scheen en ik mensen zag zitten die vrolijk aan het lachen waren en er knusse gordijntjes aan de zijkant hingen.

We gingen naar binnen en klopte op de deur en Remus sprak wat spreuken uit waarna de deur vanzelf open ging en Peter ons te gemoed kwam lopen.

'Ah Remus, Sirius! Ga zitten, ik heb speciaal een plaats voor jullie naast me bewaard!' Peter keek met z'n waterige oogjes zijn twee vrienden lachend aan.

'Sorry Peter, maar ik moet vandaag wat met Ian bespreken.' Zei Remus en klopte hem op zijn schouder waarna Peter naar de grond keek en daarna weer enthousiast naar ons op keek.

'Dan kunnen Sirius en...' Hij keek mij even vragend aan en ik glimlachte.

'Charlotte, ik heb je nog niet zo vaak gezien.' Peter lachte en knikte.

'Klopt, anders... anders had ik je naam wel onthouden.' Sirius glimlachte naar hem en Peter liep naar de woonkamer en begeleidde ons naar twee houten stoelen met kussens erop. Hij ging zelf aan de andere stoel ernaast zitten en Sirius en ik namen ook plaats.

'Hoe is het eigenlijk afgelopen in de stad...' Fluisterde Sirius in mijn oor terwijl iedereen langzaam plaats nam aan de lange tafel.

'Ik heb niks kunnen vinden.' Mompelde ik en hij keek me verbaasd aan.

'Vast wel iets?'

'Ja, een jurkje die ik erg leuk vond, maar die was ver boven mijn budget bij De Lavendel en Rozen, winkel.' Net nadat ik dat had gezegd maande Perkamentus ons tot stilte en begon de vergadering. Ze hadden het over de vorige aanval en bespraken wanneer ze een nieuwe wilde plannen.

'Ik zeg over 8 dagen. Ik heb uit bronnen gehoord dat ze dan een aanval plannen op een kerkje in het Dreuzel dorp Midsummer.' Zei Marlene en Perkamentus knikte en streek door zijn baard.

'Goed dat is dan afgesproken. Ik weet dat Lily en James er dan sowieso niet zullen zijn vanwege hun huwelijks reis, maar laat het mij op tijd weten als je niet komt.' Sirius keek mij even aan en ik keek hem streng aan terug.

'Ik ga mee Sirius...' Fluisterde ik naar hem en hij wilde er wat tegenin brengen maar bedacht zich zo te zien.

'Erhm...' Lily stond opeens op en iedereen keek haar vragend aan.

'James en ik hebben nog iets anders aan te kondigen.' James glimlachte naar haar en ze pakte zijn hand.

'Ik heb het een tijdje verborgen gehouden, maar ik zou het nu graag willen delen met jullie als vrienden. Ik ben al 3 maanden in verwachting van een kind van James.' Ze had de tranen in haar ogen staan maar straalde van top tot teen.

Iedereen begon te klappen en te lachen en feliciteerde haar. Sirius sprong zowat op en rende naar James toe en gaf hem een knuffel en na een beetje getwijfel Lily ook. Ik lachte vrolijk en gaf Lily ook een knuffel en feliciteerde James ook van harte. De rest van de vergadering ging niet echt meer over Orde zaken maar meer over haar en James. Het werd laat en ik was zo slaperig dat ik het verschijnselen bijna niet merkte en toen we thuis kwamen en nog even in de woonkamer gingen zitten viel ik op de bank inslaap.

Het was maandag morgen en ik zat achter mijn bureau te kijken naar een rapport over dementors die ver van Azkaban waren gesignaleerd. Ik had de wezens al eens eerder ontmoet want we bewaarde de zaken die met hen te maken hadden op onze afdeling, maar nog steeds gaf de gedachte aan ze mij de kriebels.

'Klop Klop...' Ik keek verbaasd op en zag Sirius met een grijns in de deuropening staan.

'Wat doe jij hier?' Vroeg ik en Sirius keek me zielig aan.

'Je begint niet eens met: Hallo aller liefste Sirius, wat leuk dat je er bent en wat heerlijk dat je mij komt bevrijden van deze plek.' Hij grijnsde en ik rolde met mijn ogen waarna ik opstond en naar hem toe liep.

'Ik kom je meenemen...' Hij pakte mijn jas van de kapstok en sloeg die om mijn schouders heen waarna hij de deur voor mij open hield.

'Voor een verassing.' Zijn knipoog was genoeg om me te overtuigen om mee te gaan. En even later liepen we in het centrum van Londen. Ik schrok toen ik zag in welke richting we liepen.

'Sirius...'

'Kom op, ik wil zien welk jurkje het was!' Hij keek me met een pruillip aan en ik zuchtte maar knikte toch instemmend. Hij lachte vrolijk en legde zijn arm om mijn schouder heen. De kriebels begonnen weer in mijn maag en we liepen de winkel binnen.

Sirius was in de stoel voor de kleedhokjes gaan zitten, ik had ondertussen de jurk gepakt en hij keek me verwachtingsvol aan.

'Nou kom op! Omkleden!' Hij lachte en ik liep snel een hokje in. Na een tijdje had ik het jurkje aan en deed ik voorzichtig het gordijn opzij.

'Geen commentaar!'

'Ik zou niet durven...' Lachte hij en ik liep het pashokje uit en draaide een rondje. Sirius was stil gevallen en aan zijn gezicht was ook niks te zien dus ik werd er nogal zenuwachtig van.

'En wat vind je er van?' Fluisterde ik en hij stond op en ik schrok toen hij zijn armen opeens om mijn middel heen sloeg en mij diep in mijn ogen aankeek.

'Ik vind dat je er zo prachtig uit ziet dat Lily misschien zelfs jaloers zou worden. En ik vind dat ik je zo mee naar huis zou willen nemen.' Ik lachte verlegen en probeer het blozen te stoppen dus liep ik snel het pashokje weer in. Ik hoorde hem lachen en ik begon mij om te kleden.

Toen ik het pashokje uitkwam zag ik hem niet in de stoel zitten en kon hem ook niet in de buurt vinden. Pas toen ik een paar minuten daar verloren stond hoorde ik hem opeens mijn naam roepen.

'Kom op, we gaan weer terug naar het werk.' Ik zuchtte diep, omdat ik wist dat ik me daar nu al helemaal niet meer op kon concentreren. Maar even later zat ik toch weer achter mijn bureau terwijl mijn gedachte bij Sirius was.

Het was de morgen van de bruiloft toen ik wakker werd van wat gestommel op de gang. Ik keek op mijn wekker en zag dat het 8 uur 's ochtends was. Ik herinnerde mij dat Remus had gezegd dat zij al vroeg bij James moesten zijn samen met Peter omdat ze zijn beste mannen en getuigen waren. Ik had geen speciale rol in de bruiloft dus ik hoefde er pas rond 12 uur heen.

Ik draaide me weer om in bed en probeer nog wat slaap te vatten. Ik had het jurkje niet gekocht en in plaats daarvan had ik een oud zwart saai jurkje van vroeger klaar gelegd om aan te doen, ik had niks beters.

Rond 10 uur ging mijn wekker af en stapte ik slaperig mijn bed uit en liep naar de badkamer om te douchen en mijn make-up te doen. Nadat ik dat klaar had liep ik met een omgewikkelde handdoek mijn kamer binnen en keek naar de hutkoffer die voor mijn bed stond waar mijn zwarte jurkje op ligt. Maar integendeel... hij lag er niet.

Een lichte paniek aanval nam zijn greep op mij en ik begon alles overhoop te halen zoekend naar dat jurkje.

Ik raakte verder in paniek toen ik hem echt niet kon vinden, en ik had nog maar een half uur de tijd voordat ik weg moest. Ik bedacht me dat de jongens er misschien iets mee hadden gedaan dus deed ik de deur woest open en wilde naar buiten toe rennen, maar struikelde over een doos die voor mijn deur lag.

'Auww...' Mompelde ik en keek naar de doos die nu op zijn kant bij mijn voeten lag.

'De Lavendel en Rozen...' Las ik hardop en ik haalde de deksel van de doos af en zag het bruine jurkje erin liggen met een briefje erop waar Sirius zijn naam op had geschreven.

Ik glimlachte en pakte de jurk vast en begon nog meer te glimlachen. Hij was te lief en ik begon er van te blozen. Ik stond snel op en trok het jurkje aan waarna ik een paar zwarte ballerina's erbij zocht en mijn haar opstak. Ik pakte een klein zwart tasje en liep met een glimlach die niet meer van mijn gezicht was af te slaan naar beneden toe om op weg te gaan naar de bruiloft.

REVIEW :D