HAPPY HALLOWEEN MINNA! En hier is eindelijk hoofdstuk 2 van jsily

Warnings: Oc's, Au, Occ-ness [Veel denk ik], Japanse woorden.

Pov: Nakahara Kayoko

Location: School backyard, fishing club

Matsuko sloot de deur achter zich en met sprankelende ogen staarde Kayoko naar het grote meer dat de school tien jaar geleden had aangelegd, speciaal voor de vissersclub.

"Water! En levende vissen!" Kayoko was naar het meer gerend en staarde naar haar weerspiegeling in het heldere water.

"Was Hokkaido dan zo erg." De kleinere derdejaars was naast haar komen staan, ook naar het heldere, door vissen bevolkte, water kijken.

"Natuurlijk! Het water daar is bevroren, het is daar koud en ik had bijna elke avond vis op mijn bord, ik was bijna uitgehongerd omdat ik de vis niet wou eten!" Matsuko lachte zachtjes en liet zich op het gras ploffen, een betere zich hebben op de visjes die er rond zwommen.

"En nog steeds snap ik je niet. Je eet gewoon vlees, maar je weigert om vis te eten. Dit is Japan, hier eten mensen dagelijks vis." Kayoko zuchtte en ging naast Matsuko zitten.

"Dat klopt, maar ik ben opgegroeid met vissen." Matsuko giechelde. "Weet je, dat klinkt heel idioot." Kayoko, niet instaat zijn om langer serieus te zijn, begon net als Matsuko te lachen.

"Oké, misschien klinkt het wel idioot, maar het is wel zo!" Met moeite stopte Matsuko met giechelen en richtte haar aandacht weer op het water.

Kayoko volgde haar vriendin haar voorbeeld en richtte haar aandacht op het water. Het was al weer zes jaar geleden dat haar ouders gescheiden waren. Natuurlijk, ze was toen pas tien, niet slim genoeg om er achter te komen waarom ze uit elkaar gegaan waren, maar het was alweer zes jaar later en Kayoko wist eindelijk waarom en vooral, waarom haar moeder haar niet mocht.

Haar vader was een visser, reisde veel en verdiende daarmee de kost. Maar aangezien haar moeder vond dat hij te weinig thuis was, waardoor ze zelf voor haar vier dochters moest zorgen, ontstond er een ruzie. Een paar maanden later waren haar ouders gescheiden en moest ze bij haar moeder wonen.

Natuurlijk was ze net zo goed nog haar dochter, maar er was een groot probleem. Terwijl Kayoko's zussen veel op haar moeder leek, leek Kayoko veel op haar vader. Hetzelfde blauwpaarse haar, dezelfde bruine ogen en vooral, dezelfde interesse en liefde voor vissen. Dat was de rede dat haar moeder haar niet mocht, ze leek teveel op haar ex.

"Kayoko-chan?"Matsuko keek haar bezorgd aan, waarschijnlijk was ze al voor een lange tijd gedachteloos naar het water staren, niet op Matsuko reageren.

"Ben je oké?" Kayoko haalde haar schouders op, oogcontact vermeiden.

"Dat neem ik aan als een nee. Is het met je vader of is het…" Matsuko dwaalde af, oogcontact met haar vriendin vermeiden.

Kayoko bloosde terwijl ze Matsuko boos aankeek. "Ik vind hem niet leuk! En wat maakt het uit! Hij is nu toch in Engeland, dat betekend dat we hem nooit meer terug zien!" Een ongemakkelijke stilte viel, geen van beide vriendinnen durfde hem te verbreken.

"Het spijt met, Kayoko, ik had-"

"KAYOKO-CHAN!" Net als eerder in de ochtend, werd iemand getackeld, alleen was het deze keer Kayoko die in de pineut zat.

Met een plons vielen Kayoko en haar belager in het water, de armen visjes wegjagen.

Instinctief hield Matsuko haar handen voor gezicht, zodat die het meeste water zouden tegenhouden. Nadat de regen van water gestopt was, liet Matsuko haar armen zakken en keek me een ingehouden lach naar het tafereel voor haar.

Kayoko was proestend boven water gekomen, een boze blik op haar belager geworpen: Hamano Kaiji. Hamano was aan het watertrappelen, zich een ongeluk lachen vanwege Kayoko's reactie. Jammer genoeg verging het lachen hem al snel toen Kayoko hem een gratis mep verkocht.

"Hamano, baka!" Lachend gaf Kayoko hem nog een klap, alleen deze keer was hij veel speelser. "We hebben vandaag nog school, het schoolhoofd flipt hem!" Hamano hield zijn armen verdedigend voor zich terwijl Kayoko water naar hem to gooide.

Pov: Kurosawa Matsuko

Location: School backyard, fishing club

Matsuko was wat verder van het water vandaan gaan zitten, met een grote glimlach kijken naar de twee tweedejaars die midden in een watergevecht zaten.

"Matsuko-san." Matsuko keek verbaasd om en zag Akane naar haar zwaaien en naar haar toe lopen, gebaren dat ze niks mocht zeggen.

"Ook hier, Akane-san?" Akane knikte en ging naast Matsuko zitten, haar roze camera uit haar tas halen.

"En, hoe was je vak-" Akane maakte een zacht sus geluid en ging ongestoord door met foto's maken.

"Tsunami-sempai had gevraagd of ik reclame voor de vissersclub kon maken en dit lijken me prima beelden." Matsuko knipperde verbaasd en liet de tweedejaars haar gang gaan.

Na z'n tien minuten waren de twee tweedejaars eindelijk uitgespeeld, Akane eindelijk opmerken.

"A-a-akane!" De lavendelharige tweedejaars glimlachte vriendelijk en stopte haar camera weer terug in haar tas. "Matsuko-san, zullen we eens gaan, ik denk dat het schoolhoofd ons ondertussen wil zien." Matsuko knikte en stond op, het zand en gras van haar rok af kloppen.

"Matsuko-chan! Verlaat me niet!" Matsuko draaide zich om en zwaaide. "Zie je later. Hopelijk voor jullie kunnen jullie eruit komen, anders zitten jullie zwaar in de pineut, vooral als jullie worden uitgekozen om de eerstejaars rond te leiden." Matsuko draaide weer om en volgde Akane vlug mee naar binnen.

Pov: Yamaguchi Fuyuko

Location: Great Hall

Alle eerstejaars hadden zich in een groot lokaal verzameld, waar ze allemaal moesten wachtte totdat hun naam werd opgeroepen.

"Fuyuko-san, door wie denk jij rondgeleid te worden?" Fuyuko haalde haar schouders op en keek haar nieuwe vriend aan.

Mizuro had zichzelf op de grond genesteld, een comfortabele houding aangenomen en zijn mobiel tevoorschijn gehaald, waar hij nu een spelletje op speelde.

"Ik hoop een vriend van me, waar ik samen mee op jr. high had gezeten." Mizuro knikte, zijn concentratie niet van zijn spelletje afhalen.

"In vriend van: knuffels en elkaars hand schudden of in vriend van: knuffels hebben een andere betekenis en kusjes" Fuyuko bloosde en gaf Mizuro een duw met haar voet, waardoor hij zijn evenwicht verloor en omviel.

"Je had ook kunnen zeggen dat het een gewone vriend was, je hoeft me niet gelijk omver te schoppen!" Mizuro was weer recht gaan zitten en onverstoord verder op zijn mobiel spelen.

"Hamasaki Mizuro." Mizuro borg zijn mobiel op in zijn tas, stond op en veegde denkbeeldige stof van zijn broek. "Zie je later."

Nadat Mizuro vertrokken was werden er nog velen namen opgenoemd en het lokaal werd langzaam leger. Nadat de X eindelijk voorbij was, wat er niet veel waren, kwam de Y eindelijk aan de beurt.

"Yamaguchi Fuyuko." Fuyuko raapte haar tas op en liep naar de uitgang, waar één van de docente al aan het wachtte was.

Naast de docente stond een jongen, tenminste, Fuyoko nam aan dat het een jongen was aangezien hij het jongensuniform droeg, maar het kon net zo goed een jongensachtig meisje zijn.

"Yamaguchi Fuyuko, dit is Kirino Ranmaru, hij geef je een rondleiding in deze school." De jongen boog en keek haar met een vriendelijke glimlach aan.

"Zullen we gaan?" Fuyuko knikte en volgde de jongen, die haar verder het gebouw inleidde.

Pov: Nakahara Kayoko

Location: school grounds

Dit is gewoonweg niet te geloven! Waarom moest nou net ik iemand rondleiden! En vooral, waarom z'n etterbakje zoals hem!

De jongen die verveeld achter haar aanliep had warrig donkergroen haar en grijze ogen. Hij was een beetje groter als haar en op het moment was hij ongeïnteresseerd op zijn mobiel aan het spelen.

"Oi! Baka, kom je nog?" De jongen keek ongeïnteresseerd op en haalde zijn schouders op. "Waarom zou ik, er gebeurt toch niks."

Kayoko schudden vermoeid haar hoofd. Dit meende je toch niet. Als eerste was ze na veel moeite de vijver uitgekomen, aangezien het water laag stond en de rand sowieso al hoog was, zodat de katten niet bij de vis konden. Nadat ze samen met Hamano de vijver waren uitgekomen, moesten ze zich nog omkleden. Dat was dus de rede waarom ze nu niet in haar uniform liep, maar in haar gewone kleren. Daarna moest ze zich gaan haasten naar de grote hal, waar ze een hele preek kreeg van de hoofdmeester zijn rechterhand omdat ze en te laat was en omdat ze haar schooluniform niet droeg. En nu was ze hier, opgescheept met een eerstejaars etterbakje.

"Is er een club die je wilt zien?" De jongen haalde zijn schouders op. "Dan dump ik je wel bij een club en dan hoeven we elkaar voor de rest van de dag niet meer te zien, oké? " De jongen stopte zijn mobiel weg en zuchtte diep.

"Eindelijk, je zegt iets interessants." Kayoko stopte met lopen en keek rond, opzoek naar de eerste de beste club waar ze haar groenharige vriend kon dumpen.

"Ik hoop dat je van voetbal houd, aangezien ik je daar dump." Kayoko had de jongens pols vastgepakt en trok hem mee naar de voetbalvelden.

Eenmaal aangekomen liep ze naar een van de managers toe, om precies te zijn de enige derdejaars manager: Iwasaki Shizue.

"Iwasaki-san?" De zwartharige manager keek op van het clipbord waar ze druk informatie aan het neerschrijven was. "Kan deze idioot met het voetbalteam mee voetballen?" Shizue haalde haar schouders op.

"Ik vraag het wel even aan de aanvoerder." Shizue stond op en liep naar de rand van het veld, haar keel schrapen en daarna luid de aanvoerders zijn naam roepen: "FEI!"

De groenharige aanvoerder werd verrast en kreeg door Kurama een bal tegen zich aangeschoten. "Iwasaki! Hoe vaak moet ik het zeggen! Niet zomaar roepen!" De zwartharige manager lachte alleen.

Na wat gepraat te hebben met Fei was Kayoko eindelijk van de irritante eerstejaars af, die zo te zien net zo goed blij was dat hij van haar af was.

Wacht. Als ik nu van hem af ben, dat betekend…

Kayoko zei Shizue nog gedag, voordat ze er als de hazewind er vandoor ging. Nu ze niemand meer hoefde rond te leiden, had ze de rest van de dag vrij, tenminste, de vrijheid om op school te doen wat je wou, aangezien de poorten pas weer open ging na 3 uur, wanneer school was afgelopen.

Dat betekend dus: Tijd om te gaan vissen!

Pov: Yamaguchi Fuyuko

Location:Tennis club

"Je speelde tennis op je oude school?" Fuyuko knikte en samen met Kirino liepen ze de tennisvelden op.

Fuyuko zag een vrouw met een klembord, die druk bezig was met aantekening maken. "Pardon mevrouw?" De paarsharige vrouw keek op van haar klembord.

"Ik zoek een vriend van me, een tweedejaars." De vrouw knikte terwijl ze haar aandacht weer op het veld richtte, ondertussen naar Fuyuko luisteren.

"Aoyama Shunsuke?" De vrouw reageerde niet, Fuyuko de indruk geven dat ze niet luisterde. "Pardon mevr-"

"Ik had je al de eerste keer gehoord, meisje. Maar ik denk dat ik slecht nieuws voor je heb…" Haar blik dwaalde af van het veld, waardoor ze afwezig in de ruimte staarde.

"Shunsuke-kun is gestopt met spelen." Fuyuko's ogen verweidde zich. "M-m-maar hij had beloofd op me te wachten!"

"Shunsuke-kun is niet gestopt omdat hij geen zin had, maar…" De vrouw haar stem klonk opeens een stuk zachter. "Shunsuke-kun had halverwege het derde semester een ongeluk gehad en…" Fuyuko's ogen werden waterig. "Is hij…" De vrouw schudden haar hoofd.

"Neeh, wees maar niet bang. Hij is nooit in levensgevaar geweest, alleen kan hij zijn arm niet zo veel meer belasten. Dat is dus de reden dat hij uit de tennisclub is gestapt." Fuyuko zuchtte opgelucht, maar ze was overduidelijk verdrietig dat haar vriend van jr. high niet meer tenminste.

"Nu heb ik geen partner…" Vanuit haar ooghoek keek Fuyuko naar Kirino, die met intresse naar de twee spelers hun training keek.

"Kirino-kun?" De jonge scheurde zijn blik van het veld af en keek Fuyuko aan. "Zit je al in een club?"

De jongen schudde zijn hoofd. "Nee, ik help alleen het ICT hier op school." Fuyuko glimlachte.

"Dan heb ik een nieuwe tennispartner gevonden!" Kirino keek haar verward aan. "Wie dan?"

"Jij natuurlijk!" Kirino leek letterlijk in paniek te raken. "M…m…maar ik heb nog nooit gespeeld, kun je niet een betere partner zoeken?!" Fuyuko schudde haar hoofd, Kirino bij zijn pols pakken en hem meetrekken naar de kleedkamers.

Pov: Takahashi Himeko

Location: School grounds

"Kun je me alsjeblieft naar de tennisclub brengen, ik smeek je het!" De jongen die haar begeleide keek haar verbaasd aan.

"Ow, je had het ook kunnen zeggen." Himeko zuchtte geïrriteerd.

De jongen was overduidelijk echt verbaasd, aangezien hij gewoon vrolijk aan het praten was over zijn eigen club, een van de saaiste clubs ooit: de schaakclub.

"Als je me ooit nodig hebt, Kishibe Taiga, tweedejaars en president van de schaakclub," Himeko glimlachte vriendelijk en schudden de jongen zijn hand.

Ach ja, hij is geen stereotype, aangezien hij nog leuk is om te zien en nerds zijn vaak niet leuk om te zien.

Himeko liep het laatste stukje naar de tennisclub alleen, dezelfde vrouw opzoeken die ze vanochtend had ontmoet.

"Himeko-san!" Fuyuka kwam het gebouw uitlopen met op haar hielen een leerling, tenminste, waarschijnlijk was het een leerling.

"Ik wil je aan je partner voorstellen. Amemiya Taiyou, hij komt van Arakumo jr. high, dus ik neem aan dat jullie elkaar nog nooit hebben ontmoet. Taiyou, dit is Taka- "

"Takahashi Himeko." Himeko's ogen waren waterig geworden en een verbaasde blik was duidelijk te zien.

"Taiyou!" Himeko omhelsde Taiyou, die haar net zo goed terug knuffelde.

Na een lange knuffel lieten de twee elkaar los, allebei glimalchen. "Dit is wel puur toeval, ik had namelijk niet verteld dat ik naar Raimon zou gaan." Himeko lachtte en schudde haar hoofd. "Zelfde hier, ik dacht dat je naar Arakumo high zou gaan!"

Ik dacht dat ze op Raimon jr. high had gezeten… Natuurlijk niet, anders zou Aki-san me allang geïnformeerd hebben. Maar het is wel toeval dat ze beide van Arakumo jr. high komen, aangezien de school een behoorlijk eind van Raimon afligt.

Met een glimlach liet Fuyuko de twee spelers alleen, ze de kans geven om de jaren die ze elkaar niet hadden gezien bij te kletsen.

Pov: Kurosawa Matsuko

Location: School hallway

Samen met Akane was Matsuko gelijk vertrokken naar de nieuwspaper club toen het schoolhoofd klaar was met praten en dat hun namen niet waren genoemd.

"Ik denk dat Kayoko pissig is en niet z'n beetje, aangezien ze al bijna te laat was en daar boven op nog flink wat gemopper kreeg van het schoolhoofd dat ze haar schooluniform niet meer aan had." Akane knikte en stopte abrupt voor een oude eikendeur.

"We zijn er." Matsuko lachte, licht blozen van het feit dat ze haar eigen club over het hoofd had gezien en dat ze er gewoon langs was gelopen als Akane niks gezegd had.

Beide meiden deden hun schoenen uit en liepen met hun schoenen in hun handen het lokaal in, niet eens de moeite nemen om te kloppen.

Ichino zat achter een van de pc's. Zijn gezicht zat letterlijk aan het scherm vast geplakt en zijn vingers ratelde over het toetsenbord alsof hij het elke dag deed…wacht! Dat deed hij ook.

"Goede morgen, commandant!" Verstrooid keek Ichino op, er waren duidelijk wallen onder zijn ogen te zien en zijn haar stak letterlijk alle kanten op.

"Morgen…" Met moeite wist hij een gaap te onderdrukken, voordat hij zijn aandacht weer op het scherm concentreerde.

"Lukt het met de nieuwe lay-out voor de schoolkrant?" Ichino schudden zijn hoofd, met zijn linkerhand een gaap onderdrukken en met zijn rechterhand over de toetsten ratelen, gemakkelijk een tweehonderd slagen per minuut halen.

"Koffie?" Ichino knikte en Akane verliet de kamer, haar camera veilig op het bureau leggen er haar schoenen weer aantrekken.

"We moeten echt een automaat hier neerzetten, weet moeten meer lopen om drinken te halen dan we kunnen werken." En precies zoals ze verwachtte kreeg ze geen reactie van Ichino, die volgens Matsuko zijn gedachte op nul had gezegd nadat Akane gevraagd had of hij koffie wou.

Matsuko ging achter haar eigen pc zitten, startte hem en wachtte totdat hij bij het inlog scherm terecht kwam. Nadat ze haar lange wachtwoord had ingetoetst, met hetzelfde gemak als Ichino, kwam ze op haar grote, kleurrijke beginscherm terecht.

Haar bureauachtergrond was een gigantische verzameling aan foto's, die tot een collage was gevoegd. Foto's van haar en haar familie, maar ook foto's met andere studenten van Raimon, zoals als Akane, Kayoko en Ichino.

Verbaasd keken de twee Raimon studenten op toen er op de deur geklopt werd. Er werden verwarde blikken uitgewisseld voordat Matsuko opstond en naar de deur liep, haarzelf afvragen wie er eigenlijk zou kloppen, aangezien de meeste leerlingen gewoon binnen vielen.

In de deuropening stond een jongen, die niet veel langer was dan zij zelf. De jongen had zwart haar en ogen. Om eerlijk te zijn wist Matsuko niet eens of het eerste- of tweedejaars, aangezien hij best klein was.

"Het spijt me, ik ben laat, maar ik kon het niet vinden!" De jongen boog, wat Matsuko verbaasde.

Te laat, wat bedoelt hij…Wacht! Zou het zijn dat…

"EEEH! WE HEBBEN EEN NIEUW LID?!" Ichino keek verbaasd op, langzaam begon alle kleur uit zijn gezicht weg te trekken.

"Ja…Uuuuh…Ik zocht een nieuwe club en de manager van de nieuwspaper club had me persoonlijk uitgenodigd." Zowel derde- als tweedejaars keek de jongen verbaasd aan.

"EEEEEEH!" De jongen was verbaasd vanwege de reactie van de twee andere clubleden.

"Ow ja!" De jongen boog. "Ik ben me helemaal vergeten voor te stellen: Aoyama Shunsuke, uit klas 2B" Er viel een ongemakkelijke stilte, die niet verbroken werd totdat Akane binnen kwam met koffie, Aoyama verbaasd aankijken. "Ow…We hebben blijkbaar een nieuw lid." Ichino en Matusko vielen allebei omver in anime-style.

Ik weet niet of ik hoofdstuk 3 hier letterlijk op moet laten aansluiten of gewoon een tijdskip moet inlassen, dat is jullie keus.

R & R