Hoooooooooi ^^

Cicillia: dankje voor je review, meid! Welja, eigenlijk had ik zo in gedachten dat ze uit de auto waren gestapt en dat ze de straat overstaken, op naar het ziekenhuis. Maar ik geloof dat ik dat erbij ben vergenten te vermelden xD

oja, de oja-zin. (: ik ben niet zo erg goed in spelling en al dat ander gedoe dus je kan eigenlijk nog veel zo'n dingen opmerken in het verloop van het veraal. Maar hou je vooral niet in. Je klinkt niet zeurdigererer, daarvoor lijk je me veel te leuk. Uhuuh.

Ik kan altijd wat comentaar gebruiken!

Nogmaals bedankt!

Jadee: dankje dankje! Ik hoop dat je derest ook gaaf vind O.o

wat valt me nu op. Gaaf is eigenlijk wel een strak woord.:) (dat effe tussenbeide ^^ )

Welja, ik zei het ook al tegen Cicillia, het is niet dat ze de hele weg al rennend aflegden, gewoon de weg van de auto naar het ziekenhuis. Tja, ik weet niet goe die situaties verlopen, nog nooit meegemaakt. XD

ik hoop dat dit snel genoeg is voor jou x) ?

bedankt!!

zow dan op naar het vervolg,

– tromgeroffel -

Joo-kuch-ongenss.

'Heb jij potvolkoffie nog nooit gehoord van helers?' riep Thomas verontwaardigd toen ik net het station binnen hinkelde. 'Hey thomas. Even vriendelijk als altijd, jongen?' zei ik glimlachend. 'Maar Ameee!' fluisterde hij geschokt mijn zin negeerend. 'Serieuss, wat ís dat?'

'Gips.' zei ik kort met een uitgestreken gezicht.

Zijn mond vormde een paar keer het woord, alsof hij het gewoon moest worden.

'Heler?' vroeg hij dan maar wanhopig, toen hij besefte dat hij dat niet kon aanvaarden.

'Dreuzelouders!' antwoordde ik een beetje geamuseerd.

Hij keek me nog eens aan zoals hij altijd deed. Alsof hij in mijn gedachten kon wegzinken en mijn diepste geheimen kon zien.

Hij knikte kort en grijnsde toen opgewekt.

'Dag ameleetje-van-me.' Zijn hand vormde een vuist en hij stompte zacht tegen mijn schouder. Ik stompte hard terug.

'Thomasjee!' Hij sloeg zijn arm grinikkend om mij heen en lootste me mee naar de stomende trein die klaar stond om te vertrekken naar zijn jaarlijkse bestemming. Een kasteel van magie, hocus pocus en hekserij. Zweinstein.

'Vertel eens. Wat heb je gedaan om aan dat gisp-ding te komen?'

'Wel ik kom aan dat GIPS-ding,' grinnikte ik 'door mijn been te breken.'

'En.. hoe heb je dat klaar gespeeld?' vroeg hij met een opgetrokken wenkbrauw.

'Welja, ik was dus honkbal aan het spelen op het strand. Ik was aan de beurt om te slaan. Ik zag meteen dat het niet goed was, maar ik snelde dus toch naar de 1ste honk. Toen zag ik dat James aan het klungelen was met de bal dus ik dacht: 'ik moet honk 3 nog halen'. Natuurlijk wist ik dat een homerun er niet in zat dus ik ging voor 3. Je weet wel.. en-'

'Nee', onderbrak Thomas mijn geratel.

'hunk.. wat?' zei ik verstrooid.

'Ik weet het niet.'

Ik schudde verward mijn hoofd. We liepen (ik hinkelde, met dat over-lastig gips aan mijn been. Mijn ouders vertikkten het om het met magie op te lossen) door het gangpad en zochten naar een lege coupé. 'Wat?' vroeg ik nog eens ontdaan.

'Ik weet bijgod niet wat 'honkbal' is en dan spreken we nog niet over 'homerun' of wat het ook mag zijn..'

Owjeej. Daar gingen we weer. Altijd die zelfde preek over Ik-ben-nu-een-maal-niet-van-dreuzelouders. Ik kniktte wat op de plaatsen van een stilte en ging verder met mijn speurtocht naar een coupé. Uiteindelijk vond ik er nog eentje die vrij was, op het einde van het gangpad. Ik glipte naar binnen en sleurde Thomas die nog altijd aan het doordraven was, achter me aan.

Ik kreeg met enige moeite mijn hutkoffer op het rekje boven Thomas' hoofd.

Maar ik verschoot me een bultje toen iemand met een snuk de deur van de coupé opentrok en luidkeels 'Jeeeeeloooow' riep, mijn handen lieten van verschot de koffer los die viel recht op mij.

Ik klapte dubbel en viel op de grond kermend van pijn.

'Ame.. ook leuk om jou terug te zien.', zei Jake lachend. Thomas die voor de gelegenheid even stopte met zijn preek grapte: 'Wil je mijn koffer er ook even opzetten, amiee?'

Grommend duwde ik de koffer van mij af. Jakes blik viel op mijn been toen hij wat breder ging zitten. 'Wat heb je nu weer uitgespookt?'

'Haar been gebroken!!' riep Thomas opgewekt alsof het leukste is wat je kan overkomen. Natuurlijk wist ik wel dat hij gewoon blij was dat hij iets wist over dreuzels en hun 'rare gewoontes'.

'Dát zie ik ook wel, Thomie.' Zei Jake hoofdschuddend. 'Hoe is het gebeurd?' wendde hij zich terug naar mij.

'Hookbaa-aaal !' riep thomas weer. Ik gierde het uit. Jake rolde overdreven met zijn ogen en sprong toen in een waarschijnlijk plotse hyperactieve bui op me.

'Wwiiiiiiiiii!! En hup ook thomas lag op me. (Ik lag, voor de duidelijkheid nogaltijd op de grond van de kleine coupé)

Ik stikte daar zowat. Plots hoorde ik de deur openschuiven en een maar al te bekende stem zeggen: 'Ow, wat hou ik van school.' Meteen erna verhoogde de druk op mijn longen nog meer.

'JOO-kuch-NGEENS!' stootte ik met moeite uit.

'Jaaaa?' vroegen ze in koor, ik kon die grijnzen gewoon horen! Uiteindelijk gingen ze toch van me af. Ik hief mezelf met mijn laatste krachten op de zetel. 'Volgende zomer stuur ik je alle drie op vermageringskuur.' vertelde ik hen dreigend.

'Wat zit jij zo kwaadaardig te grijnzen' riep ik vervolgens uit tegen de laatkomer, Alexander.

'Bwaah, ik hielp net met het pletten van mijn favoriete vriendin. Dat geeft mij nogal een goed gevoeletje.' zei hij terwijl met gemak zijn hutkoffer op het rekje duwde.

Alex was de enige zwadderaar. Hij had warrig, krullerig zwart haar en felgroene ogen. Jake had altijd een bruine huid, alsof hij elke dag onder de zonnebank lag en sluik donkerbruin haar. Hij was groot en vrij gespierd voor zijn leeftijd. Zijn ogen ware chocolade bruin. Thomas was blond. Zijn haar ging altijd net voor zijn felblauwe ogen. Hij was net iets groter dan mij.

Ik,.. ik heb bruinblond haar en groene ogen. Mijn haar zit altijd in een chaotische paardenstaart. Jake en Ik zijn van grifoendor, de moedige 'helden'. Thomas is van ravenklauw, de slimmerd; en zoals ik al eerder zei: Alex is van Zwaderich, de 'kwaadaardige'.