Okeeetjeess,

We gaan weer verder lieve kijkbuiskinderen. Een nieuw hoofdstukJE. Op de een of andere manier ben ik niet goed in lang hoofdstukken schrijven xD

JADE lammourgy ( gewoon uit nieuwschierigheid, vanwaar die naam? ^^): Ik wordt echt blij van je revieuwss!! Kijk, zelfs als je weg moet schrijf je er een. Je maakt me wenen! xD Japjapjap, ik like you very much. Echt heel veel bedankingsdinges voor je revieeuw! Ik zal proberen er op te letten. Maar soms is het moeilijk om je eigen fouten op te merken (ooof ik ben gewoon zó slecht in spelling.. O.O ) Nu heb ik [ik ben nu eenmaal ozo goed] besloten ook op jou verhaal te revieuwen! Dat is het minste wat ik kan doen ^^ (en het pruilipje hielp me ook overtuigen (: )Nogmaals dank. Ik hoop dat je blijft lezen! ^^ Oja jij krijgt van mij EEN PRIJS. Wat denk jij van zelfgemaakte chocolade cake?!

Duss, volgende hoofdstuk opgedragen aan Jadee. (Het is niet het beste hoofdstuk maar ik wil mijn dank betuigen.) xDD

4. Hij mag er wezen

'2 minuten te laaat!' riep Alex op zijn uurwerk kijkend.

Ik rende nog wat sneller.

'Stooop!' riep Jake plotseling. Ik kwam slippend tot stilstand. Ik had me zo geconcentreerd op het lopen dat ik vergeten was naar waar ik liep. Hijgend hing ik binnen, Alex en Jake volgden me op de voet.

'Té laat!' zei professor Anderling kwaad. 'Uitleg?'

Ow. Schuck. Vergeten een uitleg te verzinnen.

'Iemand had ons gezegd dat de les verplaatst was naar een ander lokaal.' Zoog Alex uit zijn duim. Eigenlijk was hij maar zwak.. Professor keek ons nog even met een opgetrokken wenkbrauw aan en knikte toen stijfjes. Opluchting! W i i i i i i ! Leve onze Alex en hij mag er wezen !! We stompten onze vuisten tegen elkaar onder tafel. Alex scheurde eens stukje perkament en schreef er iets op voor dat hij het naar mij toeschoof.

-Ik verwacht een staande ovatie, lieverd..

Ik grinnikte zachtjes. Ik krabbelde er vlug iets op en stak het hem geniepig terug toe. Jake wist het te onderscheppen. Awtch. Niet goed. Er stond nu in mijn hanenpoten onder het sierlijke geschrift van Alex:

-We geven Jake het vuile werk, dat was de afspraak! ^^

Het leverde natuurlijk een vuurspuwende blik van Jake op. Hij schreef er iets op en gaf het aan Alex, die keek even raar maar proestte het toen uit. Professor Anderling keek hem wantrouwend aan.

'Wil meneer Alexander iets mededelen?' vroeg ze met een zuur mondje.

Alex stopte het papiertje vlug weg en schudde zijn hoofd terwijl hij op zijn lip beet om toch maar niet in lachen uit te barsten.

'O, jawel hoor. Onze Alexander zou blijkbaar graag een staande ovatie krijgen.' Zei Jake plots grijnzend. De hele klas die geïntrigeerd had meegeluisterd, sprong met luid gekraak van schuivende banken recht en applaudisseerde. Alex legde zijn hoofd op zijn armen en schudde van het lachen toen Jake hem iets toefluisterde. Ik staarde hen een voor een wantrouwig aan terwijl Anderling de klas tot stilte maande. Jake keek me met onschuldige puppyoogjes aan en schudde zijn hoofd. Ik zou het wel nog te weten komen..

***

'Goeie mooorgen zonneschijn!' zei Alex vrolijk toen ik aan mijn tafel ging zitten.

'Wat doe jij hier?' vroeg ik op mijn charmantst.

'Ow.. Ons Ameetje is een beetje chagrijnig vandaag?' moeide Jake hem.

'Tja, Joe heeft zijn werk niet goed gedaan', concludeerde Thomas zonder opkijken van zijn boek.

'Wat doe jij hier?' viel ik in herhaling maar nu tegen Thomas.

Hij haalde nog steeds lezend zijn schouders op. Alex sloeg ondertussen een arm rond me heen. Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauwen aan en in een plotse rare bui smeet ik een lepel rijstpap in zijn gezicht.

'Smakelijk, schat', zei ik vrolijk en ik gaf hem zijn arm terug.

'Ieuw.' Zei Thomas nog steeds met zijn neus in zijn boeken.

Jake schaterde het uit bij het zien van Alex die (zwakke) pogingen deed om zijn gezicht vol pap ter verbergen.

'Ik haat rijstpap' , jammerde hij vantussen zijn handen door.

'Ik ook', vertelde ik hem met een schouderklopje.

De rest van de dag was onze zwadderaar een beetje kwaad door mijn toedoen. 'Mijn reputatie naar de vaantjes,' was zijn steeds terugkomende zinnetje. Ik en Jake lachten ons ongeveer krom. Alex zocht dan maar steun bij Thomas.

Vlug meer, belooft! (: