2 uurtjes en heel wat meer ochtendhumeuren later op het station:
Een meisje in een dreuzel spijkerskinny en een half jurkje met een Gwen Stefani-glimlach en een zandloperfiguurtje, tikte Harry op zijn schouder.
'Excuseer me, maar weet u hoe ik op perron 9¾ kan komen? Ik hoorde jullie per ongeluk praten. En ik hoopte dat iemand me kon helpen. De conducteur heeft me net, zeg maar een beetje heel erg voor gek verklaard', zei ze verlegen.
'Uhm, ja, tuurlijk, wij moeten toch die kant op. Wil je met ons mee liften?'
'Ronald Wemel', stelde Ronald zichzelf snel voor.
'Harry Potter', volgde ons scarfaceje.
'Ik weet wie je bent. Mijn broer heeft me al alles verteld over Zweinstein.'
'Maar niet hoe je op het perron moest komen', lachte Hermelien.
'Nee, Hij zou me brengen, maar z'n vriendin begon te zeuren dus ben ik alvast vertrokken. Ze is voor hem echt een liefdadigheidsgevalletje. Maar okeej, Hermelien Griffel was het toch?'
Hermelien knikte bevestigend.
'Lotte, aangenaam.'
'Dus wie is die broer van jou?', vroeg Ronald.
'Ik denk dat ik liever eerst op het perron sta voor ik jullie dat vertel', lachte ze voor iemand kon reageren.

'Schiet nou eens op!' Molly Wemel werd ietwat ongeduldig.
'Ja we komen!', riep Ronald. Hermelien en Lotte liepen wat sneller vooruit. Ronald, die al ondersteboven was van haar maar wilde doen of hij een echte vent was, fluisterde tegen Harry: "Die gaat vallen voor de Ron-man."
"De Ron-man, Ronald? Meen je dit nou?", lachte Harry die eigenlijk alleen oog had voor de lieftallige "kuch" Ginny.
'Die gaat plat voor super Ronald', zei Ron op zelfverzekerd, waarna hij op Lotte afliep. Harry zuchtte vermoeid.
Na voorgesteld te zijn aan Molly en de rest van de Wemels en te zijn uitgemaakt voor mager scharminkel, werd Lotte naar het perron al flirtend begeleid door Ronald. De klik was er, alleen

Ronalds moves waren echt uit een boek, zoals:
Hoe versier ik dat ene leuke meisje. (Uitgelegd in duidelijke stappen.)
Babes versieren voor beginners,
Deed het pijn, toen je uit de hemel kwam vallen? En andere openingszinnen.
Of
Flirten Voor Dummies deel II

Het was zo overduidelijk en slecht dat het gewoon zo gepland leek.
'Ronald, je weet dat je aan het flirten bent met een eerstejaars hè? Iemand van mijn leeftijd. Hoop dat je daar niet aan denkt als je haar eenmaal in het echt kan zoenen. In plaats van in je fantasie', pestte Ginny.
'Ach hou toch je kop', zei Ronald gegeneerd terwijl hij wegkeek uit Lottes ogen. Lotte kwam niet meer bij van het lachen. 'Zijn jullie altijd zo aardig tegen elkaar?'
'Meestal is het erger', vertelde George of Fred of wat dan ook.
'Ik zou maar niets met Ronald beginnen. Hij heeft echt zo vaak last van een koortslip',

loog George.
'Oh, en hij is bigamist', voegde George (of was het Fred weer?) er snel aan toe.
'En soms denken we toch echt dat hij een beetje gay is.' Zeiden de twee in koor.
'Kunnen jullie echt voor een keer je bek houden',

blafte Ronald. Er werd in stilte gegrinnikt.
'Oké, oké, bi dan, sorry hoor', lachten de twee.
'Zolang hij op meiden valt ben ik tevreden', zei Lotte stoer.
'Amaaj, een gebekte eerstejaars. Bel de krant!', zeiden Fred en George alweer irritant synchroon.
'Ik zou bijna vragen of jullie één brein deelden, maar volgens mij delen jullie gewoon één spinnenweb in de plaats daarvan of zoiets', lachte Lotte. Fred en George liepen lachend verder.
'Kom zometeen bij ons zitten', stelde Ronald voor.
'Wat als ik bij een andere afdeling word ingedeeld?'
'Ik bedoelde in de trein. Waar denk je dat je word ingedeeld?'
'Ik hoop bij Griffoendor, maar ik denk Zwadderich. Daar ken ik ook de meeste mensen.'
'Zwadderich is stom', zei Ronald op kinderachtige toon en Lotte begon te lachen.
'Ja oké, zo meteen moet ik nog op dezelfde kamer als die achterlijke schreeuwwijven die daar zitten. Ik kan het alleen goed vinden met de jongens daar.'

'Zoals?' vroeg Hermelien.

'Pfuhh.. Zabini, korzel, kwast, weet je wel dat groepje daar.'

'Zabini is ook stom..' reageerde Ronald.

Lotte Lachte, 'Nee Ron Korzel en Kwast die zijn stom!'

De gespreksstof was een beetje op.

'Hoe oud ben jij eigenlijk?' vroeg ze aan Ronald na enige tijd stilte.
'14, Jij?'
'12, Bijna dertien', zei ze er snel achteraan.
'Maar je zit toch in de 1ste?'
'Ja, ik moest een jaar later beginnen door wat dingen thuis.' Ron viel voor het eerst in hun gesprek helemaal stil. Wat zeg je op zo'n moment?
'Vertel ik nog wel een keer', redde Lotte hem.
Ze hadden een heel vage maar snelle en geweldige klik, maar veel boeiende gespreksstof was nog niet aan bot gekomen de laatste 15 minuten.
'Ik zat ook eerst bijna op een fransozen school. Maar mijn moeder zei dat ik niet hoefde te gaan en naar Zweinstein mocht, als ik me als een dame zou gedragen.

Dus ik braaf knikken. Mijn broer moet een oogje op me houden maar hij verlinkt me toch niet ofzo.

Ron keek haar weer vreemd aan.

'Ja, ook daar kun je later misschien uitleg over krijgen.'

'Gewoon heel hard rennen', vertelde Harry toen ze op perron 9 stonden en hij wees naar de massieve pilaar die druk bezig was perron 9 van 10 scheidde.
'Ja, haha, ik ben dan wel blond maar niet achterlijk.' Harry deed het voor, George, Fred en Ginny volgden. Lotte was overtuigd en deed toen toch maar wat Harry had gezegd.

Niet veel later kwam Patty Parkinson uit de muur gevlogen. Wat eerlijk gezegd best een droog gezicht was. Gewoon iedereen (op een paar nieuwelingen na dan), snapte het principe, maar zij begreep er echt gewoon nog steeds geen snars van. Er was maar een ding goed aan haar. Als zij ergens was betekende dat, dat ze, hoe ongewild dat van zijn kant ook was, rond een bepaal persoon hing. Iemand van wiens zijde zij nooit week. Wat voor de zoveelste keer bewezen werd,
want na haar verscheen uit de muur de lange, blonde, slanke, blonde, knappe, blonde, rijke, blonde, arrogante, blonde, goed geklede, maar vooral erg blonde Draco Malfidus.
Die rustig verder liep en er blijkbaar niet eens dacht om Patty op haar benen te helpen.
Hij kreeg eerder een kleine geamuseerde grijns op zijn gezicht toen Patty zo 'charmant' en vooral snel als mogelijk overeind probeerde te komen.
Op zijn dooie gemak liep hij de menigte door.

Ron wees naar hem. 'Zie je die eikel daar? Dat is Draco Malfidus en dat is de grootste los…'
Lotte luisterde niet echt meer en riep Draco toe.
'Heej jij daar! Idiote snul!' Draco keek met een ruk om en riep lachend naar Lotte.
'Wie noem jij hier snul? Achterlijke dwerg!' Lotte trok een Drama queen wenkbrauw op.
En toen een zielig pruillipje dat professor Sneep of misschien zelfs Voldemort zou doen smelten.
Maar dat scheen Draco niet veel te raken.
'Moet ik nu wat voelen of zo?', lachte hij.
'Nee, waarschijnlijk niet. Geen gevoel... Familie trekje hè?', antwoordde Lotte vrolijk.

Lotte had de aandacht van het hele clubje. Ginny en Hermelien keken geïntrigeerd, de rest alsof het een toneelstukje was.
'Kom je met ons mee of blijf je met die Wemel staan flirten, jij kleine bloedverraadster.'
Het sarcasme in zijn stem zou bij alle Wemels, Harry en Hermelien al helemaal een bijtend gevoel geven, maar in plaats van gekwetst te zijn stond Lotte er nog steeds heel vrolijk lachend bij.

De trein reed het perron op. Draco maakte een gebaar dat Lotte moest opschieten, waarop ze vluchtig en beleefd afscheid nam en zei: 'Dat is dus mijn broer. Ik zie jullie op school nog wel of in de trein ofzo. Ik kan toch nooit lang bij Patty in de buurt blijven. Doeiii…'
Ze liet een stomverbaasde Harry, Hermelien, Ron en andere Wemels op het perron achter zich.