Jeden z idących korytarzem mrocznych zatrzymał sie i podniósł leżący na ziemi pergamin. Rozłożył go, powiódł wzrokiem po pospiesznie stawianych literach, uśmiechnął się i podał drugiemu. Tamten przeczytał i roześmiał się.
- Ach to były czasy, nieprawdaż? - zapytał ten pierwszy.
- Miał wtedy mroczny co knuć - odpowiedział drugi o oczach czarnych jak u kruka.
"Babskie rozruchy"
Rok wybuchu: 758 po Rebeli
Agresorzy: rody Teresh, Aeieri, Queret, Xironi, Keleshin
Zaatakowani: lordowskie rody tytularne, czyli Neresht (lordowie skarbnicy), Sherazai (lordowie dowódcy Straży Świątyni Nocy), Seyeren (lordowie dowódcy Warty Enklawy)
Przyczyny: historycy nie są zgodni, chociaż nie są to wydarzenia tak dawne, to jednak trudno znaleźć wiarygodnego i obiektywnego świadka. Najbardziej rozpowszechnioną teorią jest chęć przywrócenia tytułom lordowskim ich tradycyjnej obieralności, zamiast wykształcownej dziedziczności, oraz włączenie kobiet w możliwość posiadania któregoś z tych tytułów. Teoria ta wyjaśnia udział pięciu tradycyjnie matriarchalnych rodzin szlacheckich. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt nierówności w dostępie do przywilejów i urzędów pomiędzy rodzinami szlacheckimi, a arystokratycznymi, ale to nie jest najważniejsze, bo zaatakowane zostały jedynie trzy z osiemnastu rodów arystokratycznych i to wcale nie największe. Te najbardziej absurdalne teorie mówią, że za wszystkim tym stała Świątynia Nocy, która chciała na powrót odzyskać, zagarniętą przez arystokrację, pozycję. Jednak nikt takim pomysłom nie daje wiary, bo gdyby tak było Świątynia nie pozostałaby neutralnym arbitrem w sporze i nie ukarałaby tych spośród rodzin atakaujących, które śmiały podnieść rękę na arystokratów pozostających pod prawem azylu Świątyni.
Przebieg: w wyniku tych wydarzeń zagładzie uległy rodziny Sherazai i Seyeren, które podjęły walkę z atakującymi ich rodami (Sherazai zostali zaatakowani głównie przez Teresh z pomocą Xironi, a Seyeren przez Queret i Keleshin). Rodzina Neresht poddała się, ocalała, ale w tej chwili niewiele już znaczą wśród szlachty. Z rodziny Sherazai ocalała jedyna córka lorda - Rashirea Sherazai. Była ona pod opieką prawa azylu. Miała zostać wykonana egzekucja na całej odpowiedzialnej za atak na siedzibe rodu Sherazai rodzinie Teresh, ale ostatecznie ukarana została jedynie córka - Sa'ameti Teresh. Meliki Teresh uciekła, a jej mąż Veanerys Teresh został wybroniony przez rodzinę Denery, z której pochodził. Za to sprawiedliwości stało się za dość w przypadku rodzin Queret i Keleshin, które zostały ukarane z całą surowością. Niestety dwóch synów z rodziny Seyeren, pozostających pod prawem azylu, nie udało się ocalić. Zginęli broniąc swojej rodziny.
Skutki: tytuły dowódców Warty i Straży Świątyni, oraz Skarbnika są dożywotne, ale nie dziedziczne. Nad przestrzeganiem tego prawa stoi Rada Tetrarchów, którzy też zatwierdzają kandydatów na lordów. Pozwolono by kobiety mogły kandydować po te tytyłu, ale jak na razie żadnej się nie udało. Wzrosło również ogólne znaczenie kobiet w strukturach Świątyni, ale bardzo możliwe, że był to proces trwający już od dłuższego czasu, a dopiero przy okazji "babskich rozruchów" zauważony. Zlikwidowano podział na arystokrację, Świątynia stała się strażnikiem równości pomiędzy wszystkimi herbowymi.