วันรุ่งขึ้นก็เป็นเช่นเคย การเรียนที่น่าเบื่อในช่วงเช้า แล้วลงมาทานอาหารกลางวันแสนอร่อยของโปรฮีโร่มือ การดำเนินชีวิตจึงไม่ต่างจากโรงเรียนทั่วไปเท่าไหร่นัก เว้นก็เสียแต่ว่าคาบบ่ายของพวกเขาคือวิชาที่เป็นภาคปฏิบัติเกี่ยวกับการเป็นฮีโร่ ทดสอบสมรรถภาพทางร่างกายและ Quirk ฝึกซ้อมต่อสู้ แล้ววันนี้ก็เป็นฝึกซ้อมกู้ภัย
หลังจากเปลี่ยนชุดกันแล้ว ทุกคนก็มารอขึ้นรถบัสยังจุดนัดหมาย โดยที่ Izuku ใส่ชุดพละมาเช่นเดียวกับ Katsuki เพราะชุดของพวกเขาอยู่ในระหว่างการซ่อมแซม
เมื่อรถบัสมาถึงแต่ละคนก็ทยอยกันขึ้นไปนั่งยังที่ที่ตัวเองพอใจโดยมีเสียงของ Tenya บอกให้ทุกนั่งตามเลขของตัวเองที่เป็นแบล็คกราวด์ ซึ่งพอรถออกตัวมาได้สักพักก็มีการสนทนาระหว่างนักเรียนด้วย
"ฉันชอบพูดตรงๆ และฉันก็มีข้อสงสัยเกี่ยวกับนาย Midoriya-chan" Tsuyu พูดขึ้นขณะที่หันหน้ามามองเพื่อนร่วมห้องที่นั่งอยู่ข้างกัน
"อะไรงั้นหรือครับ Tsuyu-san" Izuku ตอบรับโดยที่จำได้ว่าเจ้าตัวต้องการให้เรียกด้วยชื่อจริง เขาจึงไม่พลาดที่จะทำ
"ฉันคิดว่า Quirk ของนายน่าสงสัยมากเลยนะ เคโระ" Tsuyu ตั้งข้อสงสัย
"ยังไงครับ"
"ตอนแรกฉันก็คิดว่านายมี Quirk เกี่ยวกับการเพิ่มพละกำลัง หรือเสริมแกร่งอะไรทำนองนั้น แต่ว่านายก็สามารถสร้างวัตถุได้เหมือนกับ Yaoyorozu-chan ถ้าหนักใจจะพูดก็ไม่เป็นไร"
คนผมสีเขียวถอนหายใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ เขารู้ว่าคำถามนี้ต้องเกิดขึ้น แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาอึดอัดใจแต่อย่างใด " Quirk ของฉันเรียกว่า replication ฉันสามารถทำสำเนาวัตถุอะไรก็ได้แล้วทำให้มันกลายเป็นจริง"
"อะไรก็ได้?" มีคนถามเพื่อความกระจ่าง
"ใช่ อะไรก็ได้ข้อแค่ให้มีต้นฉบับ" Izuku ยืนยันด้วยการพยักหน้า "มันอาจจะเป็นอะไรที่เรียบง่ายอย่างสิ่งของที่พบในชีวิตประจำวัน"
เขายื่นมือออกมา ทันใดนั้นสมุดจดก็ปรากฎขึ้นในมือที่ยื่นออกมา ได้รับการอ้าปากค้างอย่างประหลาดใจจาก Momo แน่นอนว่าเธอก็ทำได้เช่นกัน แต่มันต้องออกมาจากร่างกายไม่ใช้ออกมาจากอากาศแบบนี้!
"สสาร"
สมุดจดสลายหายไป แล้วก้อนหินก็ปรากฏขึ้นมา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกิ่งไม้ น้ำแข็ง…
"หรือแม้แต่อะไรก็ตามที่ซับซ้อนขึ้นมา เช่น ปืน..."
ปืนพกสีดำปรากฏขึ้นบนมือแทนที่ย้ำแข็ง
"อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์"
ปืนพกถูกแทนที่ด้วยมือถือจอสัมผัส
เมื่อเห็นว่าทุกคนเห็นมาพอแล้ว เขาจึงทำให้มือถือหายไป แล้วค่อยพูดต่อ "ส่วนการเพิ่มพละกำลังก็เป็นอีกแง่มุมหนึ่งของ Quirk ของฉัน"
"มันก็สุดยอดจริงๆ นั่นแหละ เมื่อเทียบกับฉันที่แค่ทำให้ผิวแข็งตัว ของฉันก็ดูจืดไปเลย" Eijiro บ่นพลางโชว์แขนที่แข็งตัวจากการใช้ Quirk
"ไม่เอาน่า ของนายก็เจ๋งเหมือนกันนะ Kirishima" Izuku ให้กำลังใจ
"ขอบคุณนะ แต่จะว่าไปนอกจาก Midoriya แล้ว ถ้าให้พูดถึงเรื่องความความแข็งแกร่งและโดดเด่นก็ต้องเป็น Bakugou กับ Todoroki" Eijiro เริ่มพูดเรื่องใหม่
"แต่ Bakugou ที่เป็นคนหัวร้อนง่ายและปากหมาคงจะดับมากกว่าดัง" Tsuyu แสดงความคิดเห็นของตัวเองอย่างตรงไปตรงมา
ทำให้ Katsuki ลุกขึ้นโวยวายทันที "ยัยกบบ้าฉันดังอยู่แล้วเฟ้ย!"
แต่ Tsuyu ก็เพียงแค่หยั่งไหล่พร้อมกับชี้นิ้วโป่งไปหา "นั่นไง"
"เห็นไหมล่ะ ถึงจะพึ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ทุกคนก็รู้ถึงความหัวร้อนเหมือนหมาบ้าของนายได้เนี่ย สุดยอดน่าดูเลยนะ" Denki กล่าวเสริมความเห็นของ Tsuyu
"พูดบ้าอะไรของแกวะไอ้ไฟฟ้าเวรตะลัย เดี๋ยวพ่อปั๊ดเชือดเอาหรอก!" Katsuki หันไปด่าผู้ใช้ไฟฟ้า
นี่เป็นเรื่องแปลกสำหรับ Izuku เขาไม่คิดว่าจะเห็นใครล้อเลียน Katsuki ตรงไปตรงมาแบบนี้ แต่คนงี่เง่าสมควรได้รับมัน
การพูดคุยดำเนินไปอย่างเรียบง่ายจนกระทั่งรถมาหยุดอยู่ที่เป้าหมายในวันนี้ ทุกคนได้ทยอยลงจากรถ ก่อนจะแสดงความตื่นเต้นกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
อาคารโดมขนาดใหญ่โตมโหราญที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขานี้คือศูนย์ฝึกซ้อมกู้ภัย หรือ Unforeseen Simulation Joint มีชื่อเรียกสั้นๆว่ า U.S.J. ที่แห่งนี้มีการจำลองสถานการณ์ของภัยพิบัติต่างๆ หลากหลายรูปแบบ ถูกสร้างและควบคุมโดยโปรฮีโร่ Thirteen ผู้ที่ตอนนี้กำลังสอนพวกเขาถึงความอันตรายของการใช้ Quirk อาจถึงตายหากปราศจากการควบคุมและการตระหนักรู้
ทุกคนฟังอย่างตั้งใจ เพราะ Thirteen คือหนึ่งในคนที่มี Quirk ที่อันตรายที่สุดในโลกทำให้สมควรที่จะเป็นคนพูดถึงเรื่องนี้อย่างไร้ข้อกังขา
Quirk ของ Thirteen คือ Black Hole พลังที่สามารถดูดทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไปในวงวน แล้วบดขยี้ให้กลายเป็นฝุ่นผง ไม่มีใครเต็มใจที่จะท้าทายสิ่งนี้!
หลังจากการปราศรัยของเธอทีนจบลง อาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเขาก็เริ่มบอกถึงแผนการในวันนี้ นั่นก็คืองานกู้ภัยที่พวกเขาจะต้องทำ ทว่าพูดไม่ทันจบ หลายคนก็สามารถมองเห็นถึงการบิดเบี้ยวเชิงพื้นที่บริเวณน้ำพุกลางลานกว้างด้านล่างได้
มันเป็นวังวนสีดำที่แผ่ขยายออกจนใหญ่พอจะให้กลุ่มคนเดินออกมาได้
Eraserhead รีบสั่งให้นักเรียนทุกคนเกาะกลุ่มกันไว้ และให้ Thirteen ปกป้องนักเรียน ส่วนตัวของเขานั้นเข้าโหมดต่อสู้หยิบอุปกรณ์ของตัวเองขึ้นมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว ในขณะที่นักเรียนบางคนสงสัยว่าอาจจะเป็นการทดสอบ
"อย่าขยับ พวกมันคือวายร้าย"
ปรากฎว่าไม่ใช่การทดสอบ หลายคนจึงตื่นตระหนก แต่ก็มีคนที่ควบคุมตัวเองได้และพยายามวิเคราะห์สถานการณ์ โดย Shoto ทำได้ดีมากในส่วนนี้
"Kaminari พยายามใช้ Quirk ของนายติดต่อยูเอ"
Eraserhead ทิ้งคำสั่งสุดท้ายไว้แล้วกระโดดลงไปยังลานด้านล่าง ทุกคนจึงได้เห็นถึงความสามารถในการต่อสู้ของอาจารย์ที่ปรึกษาของตัวเองเป็นครั้งแรก
"ว้าว นั่นสมกับเป็นโปรฮีโร่ เขาดูเหมือนจะไม่มีปัญหาเลยเมื่อเจอกับคู่ต่อสู้หลายคน แถมยังควบคุมผ้าพันคอได้เหมือนเป็นแขนขาเลย ผ้าพันคอนั่นทำจากวัสดุอะไรกันแน่นะ" Izuku กระตือรือร้นในการตั้งข้อสังเกตเป็นอย่างมาก และสนใจที่จะเพิ่มผ้าพันคอของ Eraserhead ลงไปในคลังแสงของตัวเองด้วย
"นี่ไม่ใช่เวลามาวิเคราะห์นะ Midoriya-kun!"
Izuku เห็นด้วยกับ Tenya แต่มันอดใจไม่ไหวจริงๆ เขาจึงรีบวิ่งกลับไปรวมกลุ่มเพื่อออกไปจากโดมแห่งนี้
ทว่าที่ด้านหน้าของกลุ่มนักเรียนก็มีหมอกสีดำขวางทางอยู่ ระหว่างที่มันกำลังพูดพล่ามถึงเรื่องการกำจัด All Might
Katsuki กับ Eijiro ได้เข้าโจมตีหมอกสีดำพร้อมพร้อมกัน แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล หมอกสีดำแค่จะจายตัวออกไปก่อนจะกลับมารวมตัวกันใหม่
'ดังนั้นการโจมตีทางกายภาพทั่วไปจะไม่ได้ผลสินะ'
Izuku จดบันทึกข้อมูลนี้ลงไปความทรงจำ ถ้าไม่ใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉินแบบที่เป็นอยู่นี้เขาคงหยิบสมุดขึ้นมาจดข้อมูลแล้ว เพราะ Quirk ในวาปหรือเทเลพอร์ตไม่ได้มีให้เห็นกันง่ายๆ
"เกือบไปแล้ว ถึงจะเป็นแค่นักเรียนแต่ก็ประมาทไม่ได้สินะครับ" ดวงตาของหมอกสีดำหรี่ลง ก่อนจะเบิกกว้าง ก่อนที่หมอกแพร่กระจายปกคลุมเหล่านักเรียนอย่างรวดเร็ว
Izuku พยายามจะเข้าไปลากเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ใกล้ที่สุดออกไปแต่ก็ไม่ทันการ โดยเมื่อเขารู้ตัวอีกทีเขาก็อยู่บนอากาศและกำลังตกลงไปยังพื้นด้านล่างที่ซึ่งเป็นดินปนกับโครงสร้างของอาคาร
Izuku ตั้งสติแล้วเรียกใช้การเพิ่มพลัง แล้วผลิกตัวกลางอากาศ โดยเอาเท้าชี้ลง ทำให้เขาลงถึงพื้นได้อย่างปลอดภัย
…ท่ามกลางดงวายร้าย
ดูเหมือนพวกวายร้ายจะวางแผนมาอย่างดี จับแบ่งแยกแล้วค่อยทำลาย เขาก็ได้แต่หวังว่าจะไม่มีใครถูกส่งไปเจอพวกวายร้ายด้วยตัวคนเดียว
Izuku รู้ว่าเพื่อนร่วมห้องของเขาหลายคนไม่เหมาะจะต่อสู้ตามลำพัง ทั้ง Quirk ไม่เอื้ออำนวย หรือร่างกายไม่พร้อม แถมยังไม่น่าจะมีประสบการณ์ต่อสู้ด้วย
"แต่จะก็ไปมัวห่วงคนอื่นไม่ได้ล่ะนะ เพราะทางเองนี้ก็มีเรื่องต้องจัดการ"
Izuku มองไปรอบๆ ก็ได้เห็นวายร้ายนับสิบตัวเริ่มขยับเข้ามาใกล้เขา
"ดูเหมือนเราจะได้เด็กเหลือขอมาคนเดียว"
"น่าเบื่อแฮะ"
"ยังไงก็มาฆ่ากันเถอะ!"
วายร้ายตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาพร้อมกับมีดในมือ Izuku ทำแค่ปัดออกแล้วชกใส่หน้าอกของมันจนกระเด็นออกไปใส่วายร้ายคนอื่น
พวกวายร้ายที่เห็นแบบนั้นจึงบุกเข้ามาโจมตีพร้อมกัน เพียงเพื่อให้ Izuku ก็กระโดดหลบ และตกลงข้างวายร้ายที่มีเขากลางหน้าผาก จากนั้นจึงต่อยใส่วายร้ายคนดังกล่าว
หมัดของ Izuku พุ่งใส่ท้องน้อยของชายคนนั้นจนทำให้ฮาเจียนน้ำออกมา ก่อนที่ Izuku จะหมุนตัวเตะก้านคอซ้ำอีกที แล้วใช้ร่างที่กำลังร่วงหล่นเป็นแท่นเหยียบเพื่อกระโดด
Izuku พุ่งทยานไปด้านหน้า กลายเป็นภาพเบลอในอากาศ ทุบวายร้ายหัวล้านลงกับพื้น และถีบวายร้ายที่มีหลังเป็นหนามไปใส่อีกวายร้ายสองคนด้วยกำลังสุดโต่ง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะทำให้พวกมันทั้งหมดเจ็บหนัก
เหล่าวายร้ายที่เหลือทำได้เพียงมองดูและประหลาดใจ เมื่อนักเรียนฮีโร่เริ่มโจมตี โดยพื้นฐานแล้วหายตัวไปในอากาศเพราะความเร็วของเขา การชกแต่ละครั้งรุนแรงจนแทบปลิว โยนร่างกายพวกนั้นทิ้งไปไกลราวกับไม่มีน้ำหนัก
"ความแข็งแกร่งนี่มันอะไรกันเนี่ย เป็นแค่นักเรียนไม่ใช่เหรอ?"
"มันคนละระดับเลย!"
"ความผิดพลาดคือพวกแกมองพวกเราเป็นแค่นักเรียน แต่ต้องขอบอกว่าเป็นแผนที่ดีที่แยกพวกเราออกจากกันล่ะนะ–"
"ตาย!"
Izuku หันตัวหลบวายร้ายที่พยายามใช้หอกลอบโจมตีเขาอย่างโง่เขลา ก่อนจะหมุนตัวเตะเข้าที่ก้านคอจนมันลงไปนอนกองกับพื้น วายร้ายพวกนี้อ่อนแอมาก เป็นแค่พวกเบ๊ที่ตะโกนบอกศัตรูระหว่างลอบโจมตี การใช้ Quirk ก็ไม่ได้ดีเด่นอะไร
"เอาล่ะ หมดกันเสียที"
Izuku ปล่อยคอเสื้อของวายร้ายตัวสุดท้ายลงหลังจากที่มันบอกข้อมูลที่เขาต้องการ อาวุธที่ถูกสร้างมาเพื่อฆ่าสัญลักษณ์สันติภาพ? เขาอยากจะหัวเราะกับความคิดของวายร้ายพวกนี้ แต่ก็ขำไม่ออกเพราะรู้ถึงอาการบาดเจ็บของ All Might
'บางทีอาจจะเป็นไปได้ก็ได้' Izuku คิด
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่กลับไปสบทบกับอาจารย์ที่ปรึกษายังลานน้ำพุ เพราะเขามีลางสังหรณ์ว่าที่นั่นน่าเป็นห่วงที่สุด และถ้าพวกวายร้ายทั่วไปมีฝีมือแค่นี้ คนที่เหลือก็ไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่นัก
ที่ทางเข้า USJ Thirteen และนักเรียนที่รอดจากการถูกส่งไปยังโซนต่างๆ ก็ได้พยายามหลบหนีจากวายร้ายลึกลับที่เป็นต้นเหตุของการหายไปของเพื่อนร่วมห้อง
"เราต้องออกไปและเตือนโรงเรียนว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่" Thirteen กล่าว ก่อนจะหันไปหา Tenya "Iida คุณมีความเร็วมากที่สุดทำให้มีโอกาสดีที่สุดที่จะส่งข้อความถึงครูคนอื่นๆ ได้ทันเวลา"
"แต่มันน่าอับอายที่จะปล่อยให้พวกคุณที่เหลือสู้และฉันวิ่งหนี!" Tenya ประท้วง
"มันไม่น่าอาย!" Ochako บอกออกมา "แม้แต่ฮีโร่ก็ยังต้องถอยในบางครั้ง!"
"นายเป็นคนที่ดีที่สุดของเราในเรื่องความเร็ว!"
"มาเถอะ นายคือความหวังเดียวของพวกเรา"
"แต่ว่า…"
"ส่วนหนึ่งของการเป็นฮีโร่คือการอ่านสถานการณ์และทำตัวให้เหมาะสม!" Thirteen ดุเขา "ไม่ใช่เวลามาตั้งถามต่อคำสั่งของฉัน! หรือกังวลเรื่องศักดิ์ศรี!"
เมื่อได้ยินคำพูดของทุกคน Tenya ก็พบว่าตัวเองนึกถึงพี่ของเขาและมองลงไปที่มือของตัวเอง "ถ้าเป็นเป็นพี่ Tensei จะทำอะไร" เขาถามตัวเองโดยรู้คำตอบอยู่แล้ว
ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้นและยกกำปั้นขึ้นเพื่อแก้ปัญหา "ตกลง ฉันจะทำ!"
"บ้ารึเปล่า วางแผนทั้งๆ อยู่ต่อหน้าฉัน พวกเจ้าคงหมดหวังหรือไม่ก็โง่เขลา" หมอกสีดำพูดในขณะที่เขาเริ่มพ่นคลื่นหมอกลูกใหม่ไปยังฝูงชนที่เหลืออยู่
"ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง!" Thirteen ตะโกนออกมาขณะที่เธอเปิดรูนิ้วชี้ของเธอ มีแรงดึงดูดมหาศาลดูดหมอกดำเข้ามา "ไปเดี๋ยวนี้!"
Tenya จึงเริ่มวิ่งไปที่ประตู
"ช่างโง่เขลาเสียนี่กระไร คิดว่าแค่ความเร็วจะเพียงพองั้นหรอกเหรอ แต่ก่อนอื่น..." วายร้ายเปลี่ยนร่างกายตัวเองให้เป็นประตูมิติ จากนั้นจึงสร้างวังวนประตูมิติอีกอันด้านหลัง Thirteen ทำให้แรงดึงดูดของเธอเริ่มฉีกหลังของเธอออกจากกัน "คุณเป็นฮีโร่กู้ภัย ย่อมมีประสบการณ์ในการต่อสู้น้อยกว่าปกติ เพราะงั้นจึงคิดไม่ถึงว่าจะโดนเล่นงานด้วยพลังของตัวเอง"
"ไม่นะ อาจารย์!" Mina ร้องออกมาขณะมองดูครูของพวกเขาล้มลง
"ก็บอกแล้วไงว่าแค่ความเร็วมันไม่พอ" วังวนประตูมิติโผล่ขึ้นที่ด้านหน้าของ Tenya พร้อมที่จะส่งเขาไปอื่นเพื่อไม่ให้ออกไปแจ้งโรงเรียน
ทว่า Mezo ก็ได้กระโดดเข้ามาคว้าวังวนจนหมอกกระจัดกระจายออกไป "อย่าหยุดวิ่ง"
"น่ารำคาญจริง" ร่างหมอกได้บินไปหา Tenya อย่างรวดเร็วจนตามทัน
เห็นเป็นแบบนี้นั้น Ochako จึงกัดฟันและพุ่งเข้าใส่ร่างหมอกโดยไม่ลังเล โดยมองไปที่แผ่นโลหะที่เธอเคยเห็นด้วยความคิดที่ว่า "ต้องมีบางอย่างที่ฉันสามารถสัมผัสได้สิน่า!'
"ก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ถ้ามันยังคงยึดติดกับหมอกได้อยู่ก็ต้องเป็นสิ่งสำคัญ" เธอกระโดดขึ้นไปบนร่างหมอก ร่อนลงบนหลังของเขา แล้วคว้าแผ่นโลหะด้วยมือทั้งสองข้าง พร้อมกับเปิดใช้งาน Quirk ของเธอทันที ทำให้ร่างที่ปกคลุมไปด้วยหมอกนั้นสูญเสียการควบคุมไปเนื่องจากถูกถอดแรงโน้มถ่วงออก ก่อนที่เธอจะโยนมันกลับไปทางด้านหลัง "วิ่งไปเลย Iida คุง!"
"บนนั้น!"
"เข้าใจแล้ว!"
Hanta และะ Mina เริ่มโจมตีระยะไกลใส่ร่างหมอกที่สอยอยู่กลางอากาศ ทำให้วายร้ายต้องหลบการโจมตีและเสียสมาธิ ในขณะเดียวกัน Tenya ก็มาถึงที่ประตูและสามารถดึงประตูบานใหญ่ให้เปิดออกได้ ก่อนที่เขาจะวิ่งต่อไปด้วยความเร็วที่มากขึ้นกว่าเดิม
นักเรียนฮีโร่ที่เหลือได้ยินเสียงถอนหายใจจากร่างที่ปกคลุมไปด้วยหมอก "พลาดท่าจนได้ แบบนี้เกมคงโอเวอร์"
จากนั้นเขาก็เปลี่ยนตัวเองให้เป็นวังวนและหายไปกลางอากาศ เมื่อภัยคุกคามหายไปแล้ว นักเรียนที่เหลือก็รีบไปหาคนที่ได้รับบาดเจ็บเพื่อทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นที่พวกเขาทำได้
ที่ลานน้ำพุ Eraserhead สามารถจัดการวายร้ายได้มากพอจนคนเริ่มบางตาง และเขาก็เข้าใกล้ตัวการมากขึ้น ชายผอมแห้งดูเหมือนจะเป็นผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด ในขณะที่คนอื่นๆ ดูเหมือนจะเป็นอันธพาลตัวเล็กไร้ชื่อ แทบไม่คุ้มค่ากับความสนใจของเขา อย่างไรก็ตาม Eraserhead รู้ว่าตัวเองกำลังช้าลง แม้ว่าเขาคุ้นเคยกับการต่อสู้กับคนจำนวนมาก แต่เขาก็ไม่คงกระพัน เขาไม่สามารถรักษาแรงไว้ได้ตลอดไป
ดังนั้นเขาจึงมุ่งหน้าไปที่ตัวการ ถ้าเขาสามารถล้มหัวหน้าได้ โอกาสที่คนที่เหลือจะยอมจำนนก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก มันเป็นแบบนี้เสมอ เมื่อเอาผู้นำออกไปลูกน้องก็จะหลงทาง ทั้งหมดที่เขาต้องทำคืออดทนจนถึงตอนนั้น และเขาจะสามารถช่วยนักเรียนของเขาได้
Eraserhead จ้องไปยังหัวหน้าวายร้ายที่กำลังวิ่งเข้ามาเพื่อปิดการทำงานของ Quirk และยิงผ้าพันคอตามไป แต่ก็ถูกคนร้ายจับไว้ได้
"ยี่สิบสาม ยี่สิบสอง ยี่สิบเอ็ด ยี่สิบ" หัวหน้าวายร้ายนับถอยหลังขณะที่ยังวิ่งเข้ามา
Eraserhead ดึงผ้าพันคอแล้วพุ่งตัวเข้าไปแทงศอกใส่ ทว่าผู้นำของกองทัพวายร้ายก็สามารถใช้มือรับศอกไปไว้ได้ทันก่อนที่จะโดนตัว
"เกือบแล้ว ดูเหมือนว่าเวลาจะหมดแล้วสินะ" หัวหน้าวายร้ายพูดขณะที่เริ่มทำลายข้อศอกของฮีโร่
Eraserhead ข่มความเจ็บปวดแล้วต่อยใส่หน้าของหัวหน้าวายร้าย ก่อนจะกระโดดถอยออกมา ระหว่างนั้นก็มีวายร้ายสองตัวรีบเข้ามาจู่โจม แต่เขาก็พาพวกมันสองคนลงไปนอนพื้นได้
"Quirk ที่ต้องจ้องมองแบบนั้นมันไม่เหมาะที่จะใช้งานแบบต่อเนื่องนานๆ สินะ แล้วยิ่งฝืนใช้เวลาในการทำงานก็จะลดลงตามไปด้วย ฉันพูดถูกไหม?" หัวหน้าวายร้ายตั้งคำถาม "ที่ต้องโดดเข้ามากลางวงศัตรูแบบนี้ก็เพื่อจะปกป้องนักเรียนงั้นเหรอ? นายนี่มันเท่จริงๆ เท่สมกับเป็นฮีโร่"
Eraserhead ไม่รู้สึกยินดีกับคำชมของศัตรู เขาเตรียมจะเข้าไปโจมตีใหม่ แต่ก็ต้องหยุดเมื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวใกล้ตัวพร้อมกับความสว่างที่มืดลง
"ซึ่งฉันโคตรเกลียดเลยวะ"
เมื่อมองขึ้นไป เขาก็มองเห็นสิ่งมีชีวิตที่มีกล้ามสีดำที่มีสมองที่เปิดโล่ง
"ขอแนะนำให้รู้จักกับผู้ทำลายสัญลักษณ์สันติภาพ Nomu"
Eraserhead มีเวลาเพียงเสี้ยววินาทีที่จะตอบสนองต่อมือที่เอื้อมออกมาและทุบเขาลงกับพื้น
โดยที่ไม่ไกลมากนักได้มีนักเรียนสามคนแอบดูอยู่ และคนหนึ่งก็ตัดสินใจจะเข้าไปแทรกแซง
"Todoroki-chan จะทำอะไรน่ะ" Tsuyu ถามเมื่อเห็นเพื่อนผมสองสีของเธอลุกขึ้น
"ฉันจะไปช่วยอาจารย์"
ก่อนหน้านั้นที่โซนสระน้ำ Shoto และ Minoru ได้ถูก Tsuyu ช่วยขึ้นมาบนเรือ พวกเขากำลังปรึกษากันเพื่อหาวิธีจัดการกับวายร้ายที่อยู่ในน้ำ
"ตายแน่ ตายแน่ๆเลย ทำไหมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยเนี่ยะ" เด็กผู้มีผมเป็นลูกบอลสีม่วงตะโกนออกมาอย่างตื่นตระหนกและหวาดกลัว
"เงียบหน่า เราไม่ตายหรอ เคโระ" Tsuyu กล่าว "นายมีความคิดหรือเปล่า Todoroki-chan"
"อื้ม ฉันจะจัดการเอง" Shoto เสนอ ก่อนจะบอกเพิ่มเพื่อเตือน "ถ้าเธอเป็นเหมือนกบก็ควรอยู่ให้ห่างตอนฉันใช้พลังเอาไว้"
"เคโระ" Tsuyu เอาลิ้นพัน Minoru แล้วกระโดดขึ้นไปยังจุดที่สูงที่สุดของเรือเพื่อหลบหนีจากสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เพราะเธอรู้ว่า Todoroki ที่มีผมสองสีจะทำอะไร
เมื่อเห็นว่าทางโล่งแล้ว Shoto จึงจับขอบรั้วของเรือ แล้วเปิดใช้งาน Quirk ของตัวเอง
น้ำแข็งและไอเย็นแผ่ออกมาจากผ่ามือของเขา วิ่งผ่านตัวเรือลงไปยังน้ำเบื้องล่าง เพียงไม่กี่วินาทีผืนน้ำตรงหน้านับสิบเมตรของ Shoto ก็ถูกแช่แข็ง โดยที่พวกวายร้ายไม่สามารถหลบหนีได้ทัน
"ยังมีที่ด้านหลังอีก เคโระ" Tsuyu ร้องเตือนเพราะเธออยู่ที่สูงเลยเห็นภาพรอบๆ เรือ
"ไม่มีปัญหา" Shoto ตอบแล้วเดินฝั่งตรงข้าม ก่อนที่จะทำซ้ำขั้นตอนเดิม ไม่มีใครรอดจากการแช่แข็งเช่นเดียวกัน
"กะแล้วมันต้องเป็นแบบนี้ เคโระ" Tsuyu พูดขึ้นทั้งที่แสดงอาการประหลาดใจกับพลังของเพื่อนร่วมห้อง
"สุดยอดไปเลย Todoroki!" Minoru ร้องออกมาอย่างดีใจ
"จากนั้นก็ได้เวลารวบรวมข้อมูล" Shoto กล่าวขึ้นพลางกระโดดลงไปยังพื้นน้ำแข็ง
เขาเดินไปหาวายร้ายตัวหนึ่งที่ยังไม่โดนแช่แข็งไปทั้งตัว "ฉันจะขอถามหน่อยแล้วกันว่าพวกแกวางอะไรเอาไว้เพื่อฆ่า All Might"
โซนตึกถล่ม
"กระจอกเป็นบ้าเลย สมกับเป็นตัวเป็นกอบ" Katsuki บ่นออกมาหลังจากจัดการกับพวกวายร้ายจนหมด
"ฉันว่าเราควรออกไปข้างนอกดีกว่านะ มันดูไม่ปลอดภัยยังไงไม่รู้" Eijiro เตือน เพราะตอนนี้พวกเขาอยู่ในซากของอาคารที่ดูเหมือนจะถล่มได้ตลอดเวลา
"ว่าไงนะ แกคิดว่าฉันกลัวงั้นเหรอไอ้หัวแหลม!" Katsuki โวยวาย
"ไม่ใช่ๆ ฉันหมายถึงว่าเราควรไปช่วยคนอื่น เพราะการที่เรามาอยู่ที่นี่คนที่เหลือก็คงไม่ต่างกัน" Eijiro อธิบาย
"อยากไปช่วยนักก็ไปเลย ส่วนฉันจะไปฆ่าไอ้ประตูวาปนั่น" Katsuki บอกออกมา
"หา!? ฉันคิดว่าการโจมตีของพวกเราจะไม่มีผลนะ นายจะทำยังไง" Eijiro ถาม
"หุบปากไปซะ! ฟังนะ ถ้าเจ้าวาปนั่นทำให้ศัตรูเข้ามาได้ก็ต้องพาออกไปได้เหมือนกัน เพราะงั้นต้องจัดการมันก่อนจะได้ไม่ใครหนีหรือเข้ามาเพิ่ม" Katsuki อธิบาย "และอีกอย่าง ไม่ทางที่เจ้านั่นจะป้องการโจมตีได้อย่างสมบูรณ์แบบ"
ขณะที่พวกสองหนุ่มคุยกันก็ได้มีวายร้ายตัวหนึ่งที่สามารถกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมได้ ได้เข้ามาลอบโจมตีจากด้านหลังของ Katsuki
"แล้วก็นะ…" Katsuki หันหลังไปตบระเบิดใส่หน้าวายร้ายตัวดังกล่าวจนมันหมดหมดสภาพไปในทีเดียว ก่อนจะพูดต่อ "ถ้ามีแต่พวกแบบนี้ เจ้าพวกนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก"
โซนภูเขา
"เอาล่ะ ฝากที่เหลือด้วยนะคะ จัดการได้เต็มที่เลยค่ะ Kaminari-san" Momo บอกออกมาขณะที่เธอกับ Kyoka หลบอยู่ใต้ผ้าคลุมที่ถูกสร้างมาเพื่อกันไฟฟ้า
"งั้นก็ไม่เกรงใจละนะ!" Denki ได้ระเบิดพลังไฟฟ้าออกมาจากตัวเป็นวงกว้าง ช็อตวายร้ายทุกคนที่อยู่ในบริเวณจนหมดสภาพ มีกลิ่นไหม้เกรียมคละคลุ้งไปทั่วโซนภูเขา
"สุดยอดไปเลยแฮะ ไม่คิดว่าหมอนั่นจะทรงพลังขนาดนี้" Kyoka พูดอย่างแปลกใจ
"ฉันว่าเรารีบกลับไปรวมกับคนอื่นเถอะค่ะ" Momo เสนอ
โซนไฟไหม้
"ไม่เป็นไรนะ Hagakure" Mashirao กล่าวหลังจากตวัดหางใส่วายร้ายที่พยายามเข้ามาทำร้ายเพื่อนที่ล่อนหนของเขา
"ขอบคุณนะ– ระวังข้างหลัง!" Toru ร้องเตือน
"ชิ" Mashirao ม้วนตัวกลับเตะข้างลำตัว ส่งวายร้ายกระเด็นออกไป "ฉันว่าเรารีบหาทางออกไปจากที่นี่กันเถอะ ร้อนเป็นบ้าเลย"
"เห็นด้วย!" Toru พูดออกมาหลังจากต่อยวายร้ายอีกตัว "พวกมันมีเยอะเกินไป ถ้าเราโดนล้อมก็แย่เลย"
โซนพายุ
"เพราะมีแสงไม่มาก Dark Shadow ของฉันเลยทรงพลัง" Fumikage กล่าวออกมาหลังจากใช้เงาที่มีจิตใจฟาดวายร้ายสองคนให้ชนเข้ากับตัวอาคาร "แต่ก็ควบคุมยาก"
"ฉันขอโทษที่ทำอะไรไม่ได้เลย" Koji พูดอย่างเสียใจ
"ไม่เป็นไร นายแค่บอกตำแหน่งของพวกมันมาก็พอ" Fumikage บอกออกมา ก่อนจะฟาดเงาไปใส่กลุ่มวายร้ายที่กำลังวิ่งเข้ามาจนปลิว "ว่าแต่ทางออกอยู่ไหน"
"ตามฉันมา" Koji เอ่ยขึ้นหลังจากพูดคุยกับหนูที่อยู่ในมือ ก่อนจะปล่อยมันลงกับพื้นและให้สิ่งมีชีวิตตัวเล็กวิ่งนำไป