Hoofdstuk 2: In de lekke Ketel

Met gesloten ogen geniet Elyon van het laatste gedeelte van de reis. Eindelijk was ze bijna in Londen aangekomen om al haar spullen te halen voor Zweinstein. Hoe was het mogelijk geweest dat ze daar naartoe kon. Nog steeds kan ze er niet bij met haar hoofd.

Als de bus stopt bij de lekke ketel helpt de conducteur haar met haar twee koffers terwijl Elyon zelf vol nieuwe energie uitstapt en de omgeving eens goed in zich opneemt. Het café waar ze voor staat ziet er klein en erg vuil uit aan de buitenkant terwijl de rest van de winkels er netjes onderhouden uitziet. Sommige winkels hebben zelfs plantenbakken voor de ramen hangen en bordjes voor de deur hangen met Welkom erop.

Haar vrolijke humeur verdwijnt als sneeuw voor de zon als ze zich bedenkt dat ze bij de lekke ketel moet overnachten. Met een diepe zucht en haar koffers bij de hand loopt ze naar de ingang van het café en gaat naar binnen.

Binnen is het donker ingericht en ze moet er even aan wennen voordat ze echt iets goed kan zien. Haar koffers staan net een paar tellen naast haar als Tom de waard naar haar toe komt lopen en de koffers voor haar op pakt. Hij wenkt dat ze hem moet volgen terwijl hij al vooruit loopt naar de trap toe en daar door een van de deuren verdwijnt.

Snel rent ze achter hem aan, maar ver komt ze niet. Elyon botst tegen een jongen op met even licht blond haar als haarzelf. Zijn grijze ogen blijven haar spottend aankijken terwijl hij zijn armen over elkaar heenslaat.

"Zouden we geen sorry zeggen kleine elf." Zijn arrogante stem galmt door het kleine café heen, maar Elyon trekt zich er niks van aan. Ze gaat recht voor hem staan en doet hem na met haar armen over elkaar.

"Zouden we geen sorry zeggen? Alsof je me daar de kans voor geeft." Haar wenkbrauwen gaan omhoog en ze krijgt een kleine grijns op haar gezicht als ze ziet dat hij verbijsterd terug kijkt.

Met een kleine glimlach op haar gezicht loopt ze langs hem heen en gaat vervolgens de trap op. Achter haar komt hij eindelijk weer bij zijn verstand en roept haar nog iets na, maar dat negeert ze gewoon.

Tom staat al voor haar kamer te wachten en gebaart naar binnen. Ze geeft hem een glimlach terwijl ze de kamer binnenstapt en zichzelf op het bed laat ploffen. Haar ogen sluiten zich al vrij snel en zak weg in een diepe slaap.

"Elyon Undomiel!" Elyon schrikt wakker als er een grote man voor haar in de kamer staat. 'Maak van groot maar gigantisch' denkt ze. De man die voor haar staat is vrij breed en ze kan zijn gezicht bijna niet zien door zijn grote baard en wilde bos zwarte haren.

"Je antwoordde niet toen ik op de deur klopte dus ik dacht ik kom maar naar binnen." De reus grijpt iets uit zijn binnenzak en haalt een envelop eruit. Hij geeft het door aan Elyon terwijl hij op een van de stoelen in de kamer neerploft. De stoel kraakt even onder zijn gewicht, maar blijft heel.

"Het is je boekenlijst."Legt de reus uit en dan slaat hij zichzelf voor zijn hoofd. "Ik ben helemaal vergeten mezelf voor te stellen! Ik ben Rubeus Hagrid, sleutelbewaarder en terreinknecht van Zweinstein."

"Ik ben Elyon Undomiel. Prettig kennis te maken." Haar fluwelen stem verbaasd Hagrid enigszins, maar hij reageert er verder niet op als hij ziet dat ze druk bezig is met haar boekenlijst te lezen.

Standaard spreukenboek (niveau 8) door Mathilda Saagpat

Fabeldieren en waar ze te vinden zijn. Door Simon salamander

De zwarte kunsten. Verdediging en aanval door quinton zepra

Toverdranken en brouwsels door matrix filius

Waarzeggerij en het heelal door veranus velhuid

Geschiedenis van toverkunsten door klaas contrabas

Meridiaans en flambeerkis door gioge Rembrandt.

Doemspreuken en hoog begaafde spreuken door jarno vliegmant

Overige benodigdheden

1toverstaf

1 tinnenketel

1 set glazen of kristal flesjes

1 telescoop

1 set koperen weegschalen

"Moet ik dit allemaal nog gaan halen voordat de trein vertrekt?" Ze kijkt verbaasd naar Hagrid terwijl ze in haar hoofd aan het rekenen is hoeveel tijd ze dan heeft. Als ze klaar is met tellen worden haar ogen groot en haar mond gaat open, maar er komt geen geluid uit.

"Je hoeft het niet te halen daarom ben ik hier. Ik haal jouw spullen en zie je op Zweinstein want jij moet zo meteen naar de trein toe." Elyon knikt en er verschijnt weer een glimlach op haar gezicht terwijl ze rustig opstaat. Haar hand gaat al uit naar haar koffer met kleding die ze bij zich heeft en neemt het mee naar de deur. Hagrid houdt de deur voor haar open terwijl zij doorloopt en meteen doorloopt naar de kroeg toe waar ze een groep tieners ziet staan.

Hagrid komt achter haar staan en zodra een jongen van de groep dat ziet komt hij meteen op Hagrid afgelopen. Hij geeft Hagrid een knuffel en vraagt dan hoe het gaat. De anderen komen er ook bij staan en beginnen allemaal tegen Hagrid te praten terwijl Elyon alleen maar staat toe te kijken.

"Jongens, dit is Elyon. Zij is een nieuwe student op Zweinstein en ik dacht dat jullie haar misschien wel mee konden nemen naar het treinstation?" Ze beginnen allemaal door elkaar heen te praten, maar over het algemeen lijkt het op een ja en een rood harig meisje steekt haar arm door die van Elyon heen.

"Ik ben Ginny en dat daar is mijn broer Ron." Ginny wijst een jongen aan met al even rood haar als haarzelf. "Dat zijn Harry en Hermelien en mijn andere twee broers Fred en George." Ze steken een voor een hun hand op als Ginny hun namen zegt. Harry blijkt een jongen te zijn met zwart haar, groene ogen en een litteken op zijn voorhoofd. Hermelien heeft een volle bos bruin haar en ze glimlacht vriendelijk naar Elyon.

Fred en George blijken een tweeling te zijn en doordat ze tegelijkertijd hun hand opsteken weet Elyon nog niet wie nou wie is, maar voor nu maakte haar dat ook niet uit. Ze hoeft gelukkig niet meer alleen te reizen en daar is ze maar al te blij mee.

"Kom op anders gaan we de trein nog missen." Hermelien loopt al richting de deur en sleept Harry achter zich aan. Elyon wordt meegesleept door Ginny en de drie broers lopen achter elkaar aan richting de uitgang. Binnen een paar minuten staan ze op het perron en dan stappen ze eindelijk op de trein richting Zweinstein.

Ik hoop dat jullie het hoofdstuk een beetje leuk vinden ondanks dat dit meer een introductie hoofdstuk is met alle personages. Het begint natuurlijk helemaal op Zweinstein.

Ik moet jullie wel vertellen dat ik voor dit verhaal niet zo snel zal updaten omdat mijn prioriteiten liggen bij de 55ste Honger Spelen. Ik kan je zeker aanraden om ook dat verhaal te lezen.

Vergeet niet te reviewen voor meer en tot de volgende keer!