AN: Nog een brief van Elisabeth aan haar ouders. De bedoeling van de brieven is dat ze een kleine inleiding geven op hoe het ondertussen loopt in Zweinstein, zonder dat ik er veel tijd aan hoef te besteden... Het volgende hoofdstuk zal waarschijnlijk geen brief zijn en wat meer actie bevatten. Ik kan wel geen voorspelling maken hoelang ik erover zal doen. Het einde van het schooljaar en de bijhorende examens naderen aan een hoge snelheid... Er is echter ook goed nieuws: ik heb me achter mijn bureau gezet en de grove lijnen voor de rest van het verhaal uitgeschreven. Vanaf nu leest u dus geen ongeleid projectiel meer, maar een plotzoekende raket die vlot zijn weg naar het einde zou moeten vinden. En als jullie heel goed reviewen, krijg je zelfs een epiloog... (Die al zeg ik het zelf, briljant beloofd te worden.) Veel leesplezier!

Disclaimer: Alle eer aan de oorspronkelijke auteur! Wat ik niet zelf bedacht heb, heb ik geen rechten op. Het grootste deel van de eer gaat dus naar J.K. Rowling.


"Kids' views are often just as valid as the teachers'. The best teachers are the ones that know that." (Morley Saefer)

Liefste mama en papa,

Goed dat jullie mijn vorige letter goed hebben ontvangen én er bovendien in zijn geslaagd om er op te antwoorden. Een klein applausje voor jullie!

Het is hier al een lange en drukke week geweest. Zoals ik jullie al had geschreven in de vorige brief, hadden we dinsdag als eerste les bezweringen. Bij Spreuken en Bezweringen leren we spreuken die als doel hebben om objecten onverwachte eigenschappen te geven. We hebben onze eerste spreuk geleerd (Wingardium Leviosa, om dingen te laten vliegen) en geoefend. Verbazingwekkend genoeg heb ik geen achterstand in vergelijking met de leerlingen uit toverfamilies. Ik heb mijn pluim zelfs sneller de lucht in gekregen dan Lily. Abraham was echter nog sneller.

Professor Banning zei dat hij een natuurtalent was, zoals al de Ollivanders voor hem... Professor Banning is een vreemde leerkracht. Hij heeft een piepstemmetje en is zo klein dat hij op een stapel boeken moet staan om boven zijn bureau uit te komen, maar is wel heel vriendelijk. Hij gaf me een compliment toen de spreuk lukte! Hij moet erg oud zijn, want nonkel Harry zei dat hij hier al les gaf toen zijn vader hier op school zat...

Na bezweringen hadden we een blokuur kruidenkunde van professor Lubbermans. Kruidenkunde is het vak waarin je leert omgaan met magische planten en kruiden. Het wordt buiten gegeven, in de kassen van Zweinstein. Professor Lubbermans is een jaargenoot van Harry en volgens Lily ook een oorlogsheld. Blijkbaar komt hij vaak bij haar thuis over de vloer. Ik was hem al tegengekomen toen ik mijn schoolspullen was gaan kopen.

Het laatste uur voor het middagmaal hadden we Verweer tegen de Zwarte Kunsten. Helaas heb ik geen les van nonkel Harry, hij geeft enkel les aan de PUIST-studenten. Onze docent is professor Romantiae. Zoals jullie waarschijnlijk al vermoeden is hij van oost-Europese afkomst. Hij praat met een zwaar accent, heeft een dikke buik en een woeste baard, met daarboven pikzwarte ogen. Niet het type dat je graag 's avonds in een donkere gang wilt tegenkomen... Ik denk dat de meeste mensen een beetje schrik van hem hebben. Bij Verweer tegen de Zwarte Kunsten leren we onszelf verdedigen tegen duistere wezens en tovenaars.

Tijdens de middag zijn we gaan eten in de grote zaal. Het eten is hier trouwens heerlijk! Na de pauze hadden we een blokuur toverdranken, wat voor ons griffoendors blijkbaar al eeuwig samen met de Zwadderaars is. Bij toverdranken leren we, zoals de naam het zegt, toverdranken brouwen. Het wordt gegeven in een vochtige, donkere kerker door professor Su, een relatief jonge Aziatische vrouw. Tot nu toe lijkt het mij dat ze niet echt de controle gaat kunnen houden over de klas. We zullen zien...

Woensdag voormiddag hadden we onze eerste vliegles. Lily was er uiteraard nogal goed in. Nonkel Harry is blijkbaar ongelofelijk goed op de bezem en haar moeder heeft professioneel gevlogen... Ik was er minder goed in, maar toch nog beter dan Abraham. Bezems zijn wel ongelofelijk fascinerende dingen. Ze hebben iets magisch over zich, een beetje zoals toverstokken. Scorpius heeft me beloofd dat hij me morgen zijn bezem gaat laten zien en als ik nog eens op bezoek ga bij Lily thuis kan ik nonkel Harry's collectie bekijken. Hij heeft blijkbaar de grootste verzameling van het land!

Woensdagnamiddag was een marteling. We hadden een blokuur Geschiedenis van de Toverkunst, gegeven door professor Kist. Professor Kist is, schrik niet, een spook. Hij heeft de meest saaie en slaapverwekkende stem die je je maar kan voorstellen, waarmee hij zijn eindeloze collectie aantekeningen voorleest. Nonkel Harry zei dat hij maar één iemand kende die er ooit in geslaagd was een volledige les van Kist op te letten en zij is de slimste persoon die hij kent.

's Avonds, om middernacht, hadden we astronomie. Bij astronomie bestuderen we de sterren en de planeten, het is waarschijnlijk het enige vak dat ook bestaat op dreuzelscholen. Het wordt gegeven door professor Sinistra, een strenge, ernstige vrouw van Afrikaanse afkomst. Volgens nonkel Harry is ze strikt, verwacht ze dat er gewerkt wordt, maar is ze wel rechtvaardig. Toen hij in zijn eerste jaar zat was zij nog niet zo lang begonnen als docent.

Donderdag hadden we de voormiddag vrij, omdat astronomie zo laat is. In de namiddag hadden we onze eerste les gedaanteverwisselingen, van professor Morfosis. Bij gedaanteverwisselingen (of transfiguratie) leren we hoe we dingen van vorm kunnen veranderen, kunnen laten verschijnen uit het niets en laten verdwijnen in het niets. Het is interessant en aartsmoeilijk. Nonkel Harry zei dat het, samen met toverdranken, waarschijnlijk het moeilijkste vak is dat hij gevolgd heeft.

Op vrijdag hadden we uiteraard ook lessen, meerbepaald: Verweer tegen de Zwarte Kunsten, blokuur Kruidenkunde, Gedaanteverwisselingen, middagpauze, Bezweringen en Geschiedenis van de Toverkunst (wat echt helemaal een ramp was, vrijdag het laatste uur). Deze voormiddag (zaterdagvoormiddag) ben ik met Lily bij nonkel Harry langs geweest. Hij wou eens horen hoe onze eerste week geweest was. Normaal gezien is hij nauwelijks hier. Hij komt zijn lessen geven, eet als het hem past mee in de grote zaal en – heb ik horen zeggen – slaapt soms wel eens in zijn bed hier, tussen twee lessen door, als hij er 's nachts niet in is geraakt. Ik vraag me trouwens af waar de docenten slapen. Dat moet ik de volgende keer maar aan nonkel Harry vragen.

Deze namiddag ga ik al wat huiswerk maken (Lily verklaart me gek) en voor het avondeten een wandeling rond het meer met Abraham. Ik ben eens benieuwd wat dat wordt. Het gebeurt met Abraham wel eens dat het gesprek gewoon stilvalt. Waarbij ik mij ongemakkelijk voel. Ondertussen heb ik wel de truc gevonden om hem aan het praten te krijgen: beginnen over een onderwerp waar hij iets over weet. Al weet Abraham niet iets over een onderwerp. Hij weet meestal niets, of alles. Soms is het dan zelfs moeilijk om hem terug stil te krijgen!

Veel liefs!

Elisabeth