AN: Een nieuw hoofdstuk dat ik nog in de frigo had zitten... Ik dacht er eerst aan om het in een apart verhaal te stoppen, maar ik denk dat ik het in dit verhaal als nevenplot zal gebruiken.
Disclaimer: Alle eer aan de oorspronkelijke auteur! Voornamelijk J.K. Rowling dus...
"Seemed to think I cared more about winning the Cup than I do about you staying alive. Just because I told her I didn't care if it threw you off, as long as you caught the Snitch first." (Oliver Wood, De Gevangene van Azkaban, door J.K. Rowling)
Iedereen was onrustig in de grote zaal. Het geroezemoes dat er normaal al heerste, was sterker dan ooit. Aan alle tafels werden dezelfde gesprekken gevoerd. De wildste theorieën deden de ronde, maar niemand wist wat er echt aan de hand was. Het was allemaal gisterenavond begonnen... Professor Potter, de nieuwe 'beroemdheid' van de school, was naar de Zwerkbaltraining van Ravenklauw gaan kijken. Ravenklauw was de laatste jaren de absolute top in Zwerkbal. Al vier jaar op rij hadden ze de cup gewonnen. De formule tot succes: een briljante zoeker, en sinds vorig jaar aanvoerster. Eén en dezelfde persoon: Hanne Hooch, het nichtje van Madame Hooch, de vroegere vlieginstructeur. Volgens velen was ze de beste zoeker op Zweinstein sinds Harry Potter, misschien zelfs beter. En dat moest hij natuurlijk gezien hebben.
Na de training was hij met Hanne mee naar het bezemschuurtje gelopen. Omstaanders hadden hen hevig zien (en horen) discussiëren over Zwerkbal. Uiteindelijk hadden ze een deal gesloten, uiteraard strikt geheim, vandaar dat heel de school er dacht van te weten...
Iedereen had wel een eigen theorie. Sommige, weinig fantasievolle, leerlingen dacht dat professor Potter haar gewoon ging voorstellen aan enkele van zijn vrienden in de Zwerkbalwereld om haar zo aan een job als professioneel Zwerkbalster te helpen. Anderen, de complottheoretici, vermoedden dat professor Potter haar chanteerde, zodat ze slecht zou gaan spelen en hij de beste zoeker zou blijven.
En uiteraard waren er ook nog de doorwinterde roddelaars, zij waren er van overtuigd dat professor Potter een relatie had met Hanne. Tenslotte was er niemand anders bij geweest, daar in het bezemschuurtje. En hadden ze daarstraks Hanne niet professor Potters bureau zien binnengaan?
Elisabeth en Lily wisten het niet goed. Alhoewel: ze wisten dat de laatste twee theorieën niet waar waren, want zo was Harry niet. En waarom er over de eerste optie zo geheimzinnig zou worden gedaan, daar kwamen ze ook niet goed uit. Eigenlijk vonden ze het vooral vervelend. Vooral Lily werd om de haverklap lastiggevallen met vervelende, zeer persoonlijke vragen, voornamelijk uit de roddellaarshoek. Het ging van 'Zeg, hoe gaat het eigenlijk tussen je ouders?' tot het minder subtiele 'Ik heb gehoord dat je vader de scheiding heeft aangevraagd, klopt dat?'. Lily werd er gek van.
Ze waren dan ook allebei blij toen er 's avonds een verklaring kwam. Tijdens de soep kwamen Harry en Hanne tezamen binnen. Het geroezemoes zwol aan. Lily wierp een dodende blik in de richting van een roddeltante die een vraag wou stellen. Bij Albus en James probeerden ze het trouwens niet meer: James vervloekte elke roddelaar in zijn buurt en Albus beantwoordde elke vraag uitgebreid, maar zo naast de waarheid dat het zelfs niet in de Kibbelaar zou worden gepubliceerd.
Harry en Hanne waren ondertussen vooraan in de zaal en gingen op de verhoging voor de oppertafel staan. Elisabeth merkte op dat Harry en Hanne op één of andere manier op elkaar leken, hoewel ze niet zo veel fysieke overeenkomsten vertoonden. Zoals alle leerlingen, en de meeste docenten, droegen ze allebei een eenvoudig, zwart gewaad. En in tegenstelling tot Harry, die vrij groot en breedgeschouderd was, was Hanne eerder klein. Ze was, logisch als aanvoerster van het Zwerkbalteam, sportief, lenig gebouwd. Haar haar was bruin en golvend en kwam samengebonden in een paardenstaart tot net op haar schouders.
Wat Harry en Hanne eigenlijk op elkaar deed lijken, waren voornamelijk hun vaardigheden en hun karakter. Ze waren allebei briljante zoekers. Ze waren allebei doorzetters. Ze stonden allebei onbevreesd op het podium. Ze straalden beiden vastberadenheid en zelfzekerheid uit. Bovendien waren ze allebei behoorlijk getalenteerd in Verweer tegen de Zwarte Kunsten, maar dat doet niet ter zake.
Professor Potter verzocht om stilte. Hij begon zijn mededeling.
"Beste leerlingen, ik ben jullie blijkbaar een verklaring schuldig. Eens te meer is er bewezen dat het in deze school moeilijk is om een geheim te bewaren. Al is dat niet onmogelijk. Toen ik daarstraks terugkeerde van een dringende taak voor het ministerie merkte ik dat er behoorlijk exotische geruchten de ronde doen over mij en Hanne.
Ik zou dus graag deze verklaringen maken: Neen, ik heb geen romantische, laat staan seksuele, verhouding met Hanne. Een leerling-leerkracht verhouding is, zelfs moest ik niet gelukkig getrouwd zijn, immoreel.
Neen, ik chanteer Hanne ook niet om slecht te spelen, zodat ik de beste zoeker zou blijven. Ik denk dat Hanne ondertussen heeft bewezen dat ze een zeer behoorlijk staaltje kan vliegen, wie van ons het best is, laat ik over aan de commentatoren. Ik zou het eerlijk gezegd niet erg vinden moest Hanne mij van één van mijn vele titels verlossen.
Neen, ik heb Hanne ook niet voorgesteld aan kennissen van mij in de nationale of internationale zwerkbalwereld. Al zou ik dit wel doen, moest ze dit aan mij vragen.
Was onze deal dan één en al gerucht en fabel? Neen, wij hebben wel degelijk een deal gesloten. Ergens in ons gesprek van gisterenavond zijn wij op een idee gekomen, dat mij nogal sterk aanspreekt. We hebben besloten om een zwerkbalwedstrijd te organiseren, tussen twee nu nog onbestaande teams. Wij zullen beiden één van de teams aanvoeren: Hanne een team dat zal bestaan uit huidige leerlingen van Zweinstein en ik een team dat zal bestaan uit oud-leerlingen van Zweinstein.
De wedstrijd staat gepland voor 1 mei.
Een goedenavond.
Harry en Hanne gaven elkaar een stevige hand, waarna Harry de zaal uitwandelde, vermoedelijk op weg naar een late vergadering op het ministerie, en Hanne aan de tafel van Ravenklauw ging zitten. Het was doodstil in de zaal. Langzaam kwam het geroezemoes terug op gang...
AN: Van harte bedankt voor de ondersteuning: Greendiamond123 en Florreke