AN: Een kort hoofdstukje, om het wachten te verzachten. Volgende hoofdstuk: 1 mei!
Disclaimer: You-know-who wrote the original!
"The least of learning is done in the classrooms." Thomas Merton
Elisabeth leerde. En snel. Een groot deel van haar vrije tijd (de tijd waarin ze niet studeerde of naar de les ging) bracht ze door in de werkplaats in de Magische Kamer. Of de Kamer van Hoge Nood, zoals nonkel Harry hem noemde. Het was even verschieten geweest, zowel voor haar als voor nonkel Harry, toen die binnenwandelde terwijl ze aan het werk was.
Maar het had resultaat gehad, want nonkel Harry verzamelde racebezems. En natuurlijk wou hij die niet alleen hebben. Hij wou er ook op kunnen vliegen. En het gebeurde wel eens dat een antieke Teller uit het jaar 1628, die honderd jaar op een zolder had gestaan en daarna nog eens honderd jaar als 'bezem voor de kinderen' was gebruikt, niet meer in al te beste staat was. Die gevallen loste Harry echter niet zelf op, want zoveel schade kon hij zelf niet herstellen. Maar het bijknippen van de staart of het bijregelen van de rembezwering, dat kon hij wel en deed hij ook graag. Elisabeth vergeleek het met haar vader die liefst zelf zijn boormachine vermaakte, ook al had hij in de fabriek mensen die het sneller en beter konden.
Nonkel Harry leerde Elisabeth dingen over bezems en Abraham leerde haar dingen over houtbewerking. Ondertussen, het was maart, kon Elisabeth zich de bezemonderhoudsexpert van de school noemen. Blijkbaar was er ook een soort van talent voor nodig, een gave, fingerspitzengefühl zoals bij het toverstokmaken. Het talent kwam vooral tot uiting in het gebruiken van één specifiek, ongelofelijk ingewikkeld werktuig: de balans.
Uiteraard was de balans geen weegschaal. Hij was zo genoemd omdat hij wat op een weegschaal leek. De balans van Zweinstein was een uitzonderlijk fraai model. Hij stond links achteraan in de werkplaats. Het was een grote, langwerpige gouden weegschaal, zonder wijzers, maar wel met duizenden tandwieltjes en honderden, grote en kleine draaiknopjes.
Nonkel Harry had haar getoond hoe ze hem moest gebruiken. Als je een bezem op de weegschaal legde (of eigenlijk: erboven liet zweven) begonnen de duizenden tandwieltjes te draaien. Klikkend en ratelend. Uiteindelijk klonk er een 'ping' en kwam er een smal reepje perkament uit aan de zijkant van de machine.
Op dat reepje perkament stonden een hoop letters en getallen. Het was met zo een reepje perkament dat je kon testen of iemand écht verstand had van bezems. Op dat reepje perkament stonden de bezemwaarden. Bezemwaarden waren zoiets als de technische specificaties van een wagen. Ze beschreven de sterkte van de spreuken die op de bezem rusten. Eigenlijk waren er maar een paar essentiële spreuken die op een bezem rustten: een zweefbezwering, een aandrijvende bezwering, een rembezwering, een stabilisatiebezwering, een stuurbezwering en (bij bezems vanaf de 18de eeuw) een dempingsbezwering. Deze genereerden een hoop waarden, die vaak verschilden per dimensie, waar een kenner dan het gedrag van een bezem uit kon afleiden.
De balans was echter niet alleen een meetinstrument. De sterkte van de afzonderlijke bezweringen kon er ook mee worden aangepast. Zo kan een rembezwering, naar de voorkeur van de gebruiker, zachter of harder worden gezet. Wat het afregelen van een bezem moeilijk maakt, is dat alle spreuken en alle waarden met elkaar interageren. En dat maakte het perfect afregelen van bezems, net zoals het perfect afregelen van toverstokken, een hele kunst. Je had er een zeldzame gave voor nodig, een gave die bijna even zeldzaam was als die van toverstokmakers. Daarom was het normaal gezien een erg dure aangelegenheid om je bezemsteel 'op maat' te laten afregelen. Enkel professionele zwerkbalspelers konden zich dat veroorloven...
Elisabeth, zei nonkel Harry, had dat talent. Ze slaagde erin om zonder al te veel kennis van de achterliggende bezweringen, intuïtief, bezems redelijk af te stellen. Iets waar Harry jaren over had gedaan om dat onder de knie te krijgen. Met veel oefening, zei hij, zou ze in staat zijn om binnen een klein decennium zelf uitstekende bezems te maken...
Hartelijk bedankt! Greendiamond123, Florreke, Nadine Snape en suzanne!