AN: Sorry, sorry, sorry voor de extreem late update. Ik had, naast nogal weinig tijd, nogal wat last van motivatiestoornissen en was nogal snel afgeleid. Ik zal mijn best doen om het niet meer zover te laten komen. Nu, reviews motiveren altijd...

Disclaimer: Je weet wel, JK Rowling.

"The game's not over until it's over." Lawrence Peter Breda

Normaal gezien waren Harry en Ginny niet zo vrolijk als de wekker ging, maar deze ochtend keken ze elkaar grijnzend aan. Het was veel te lang geleden...

Niet iedereen op Zweinstein had even goed geslapen. De spanning, maar evengoed de uitgelatenheid, was te snijden. Vandaag was het de grote dag, waar iedereen de laatste maanden al naar had uitgekeken. De wildste geruchten deden de ronde en de Zwerkbalkaternen van kranten en tijdschriften speculeerden wild over de uitkomst. De ogen van iedereen die in Zwerkbal geïnteresseerd was, waren op Zweinstein gericht.

Voor de gelegenheid was er een extra tribune opgericht bij het zwerkbalveld van Zweinstein. En nog waren er meer mensen die kaartjes wouden kopen dan dat er kaartjes beschikbaar waren. Het commentaar werd rechtstreeks uitgezonden via de Magische Omroep Stichting... Nu al sprak men over hét evenement van het jaar 2019. De afgelopen dagen waren er al berichten in de pers verschenen over mensen die massaal vrijaf namen. Niemand, niemand had de impact van dit evenement kunnen voorspellen...

De exacte samenstelling van de teams en de identiteit van de scheidsrechter was tot nu toe zorgvuldig geheimgehouden. Leo Jordaan, Harry's persadviseur, had het 'een hype creëren' genoemd. Waarna hij ook zelf wat zorgvuldig opgestelde roddels verspreidde. Harry mocht dan een eerder slechte relatie hebben met de pers, de Potter Investeringsgroep besefte het belang ervan.

Goedemiddag beste luisteraars en welkom bij de live verslaggeving van wat de meest unieke wedstrijd van het jaar moet worden. Mijn naam is Leo Jordaan en ik bevind mij hier op Zweinstein waar de spanning naar de wedstrijd nogal aan het toelopen is.

Leo Jordaan zat in een box bovenaan de extra opgerichte tribune, geflankeerd door twee Zwerkbalexperts, die moesten helpen bij de live verslaggeving. Onder zijn box waren er nog enkele kleinere boxen voor de tolken, de wedstrijd werd internationaal uitgezonden...

En er is hier beweging aan de uitgang van de spelerstunnel. Plotseling werd het ijzig stil in het stadion. Het ging beginnen!

Daar is de scheidsrechter met de ballenkoffer onder zijn arm, dames en heren, mag ik een overweldigend applaus vragen voor Viktor Kruml, internationale Zwerkballegende en trainer van het Bulgaarse nationale Zwerkbalteam! Zo dadelijk zal hier het eerste Zwerkbalteam uit de spelerstunnel komen gevlogen, de thuisspelende leerlingen van Zweinstein, die voor één keer niet tegen elkaar strijden, maar, over de Afdelingsgrenzen heen, tegen het team van de Oud-leerlingen. Laat ik het direct duidelijk maken, Hanne Hooch, de kapitein van het Leerlingenteam staat voor een aartsmoeilijke taak. Niet alleen moest ze de vijandigheid tussen haar spelers wegwerken, ze moet ook spelen tegen de beste spelers die Zweinstein heeft voortgebracht de afgelopen twintig jaar. Ik moet zeggen dat Harry Potter, de kapitein van de Oud-leerlingen een behoorlijk goed team bij heeft elkaar gebracht. Wie hij heeft uitgekozen hoort u zo dadelijk...

Aan een helse snelheid schoten één na één de spelers van de teams uit de spelerstunnel.

En daar zijn de leden van het Leerlingen-team: De zoeker en kapitein Hanne Hooch, Ravenklauw; de drijvers: Peter Janssens, Huffelpuf en Albus James Potter, Griffoendor; de jagers: Jan Smit, Ravenklauw, Quinnie Quark, Huffelpuf en Alicia Green, Griffoendor

Leo's aankondigingen gingen steeds gepaard met een oorverdovend gejuich, bij de ene al meer dan bij de andere. Bij de laatste speler, de wachter, bleef het op enkele geïsoleerde kreten na oorverdovend stil...

De wachter: Scorpius Malfidus, Zwadderich!

Later zou Elisabeth beseffen dat Harry die reactie had verwacht, of op zijn minst voorzien. Om geen pijnlijke lange stilte in te laten vallen, vloog nog geen seconde later de volgende speler al de spelerstunnel uit.

En daar is het Oud-leerlingenteam al: Harry Potter, zoeker en kapitein; de drijvers: George Wemel en Jimmy Postelijn; de jagers: Ginny Wemel, Demelza Rovers en Katja Bell en tenslotte de wachter: Olivier Planck. Allen Griffoendors!

Ook nu was er gejuich bij elke speler die het veld opvloog, al was er meer bij Harry, de oorlogsheld, en bij Ginny en Olivier, bekende ex-zwerkballers.

Ludo, wat denk jij van de teamsamenstelling?

"Wel, het is duidelijk wat juffrouw Hooch gedaan heeft. Ze heeft een lijstje gemaakt van de sterkste spelers van Zweinstein en die tot één team omgesmolten. Wat meneer Potter gedaan heeft is me eerlijk gezegd een raadsel. Of nee, het is me vrij duidelijk wat hij heeft gedaan. Waarom hij het gedaan heeft dat vraag ik mij af."

En wat heeft hij dan gedaan?

"Hij is duidelijk gegaan voor mensen uit zijn nabije omgeving, wat vreemd is aangezien er toch een pak betere en meer getrainde spelers zijn dan degenen die hij heeft uitgekozen. Ik herinner me dat er in meneer Potters schooltijd, toen hij zelf kapitein was van het Zwerkbalteam, ook al beschuldigingen zijn geweest van favoritisme. Al zijn die destijds nooit hardgemaakt en heeft meneer Potter zijn tegenstanders het zwijgen opgelegd door in de laatste wedstrijd van het jaar Ravenklauw te verpletteren en de cup te winnen. Eén ding is zeker: het zal een spannende wedstrijd worden"

En die wedstrijd staat op het punt om te beginnen! De spelers zijn ondertussen geland en geven elkaar een hand. Volgens mij zie ik Harry Potter daar zelfs bemoedigende woorden zeggen tegen zijn tegenstanders... Is hij zo zelfzeker of is het psychologische oorlogsvoering, dat is de vraag. En ze gaan de lucht in, aan een ongelooflijke snelheid.

Ook de scheidsrechter stijgt nu op, hij steekt zijn fluitje in zijn mond en...

Met een vloeiende beweging wierp Kruml de slurk in de lucht terwijl hij met zijn staf de kist op de grond opende. De ballen vlogen alle kanten uit.

… dat was het fluitsignaal. We zijn begonnen. Rovers heeft de bal. Pas naar Wemel. Wemel zigzagt tussen Quark en Green door. Wemel gaat recht op het doel af en werpt. Geblokt door Malfidus. Wat een vliegende start van het spel.

Het spel werd alleen maar sneller. Leo Jordaan had nauwelijks de tijd om de namen van de jagers die de slurk hadden op te noemen, of hij was al gepast naar iemand anders. Tussendoor vlogen er ook nog de beukers en af en toe moest hij dan ook nog eens vermelden wat de zoekers aan het doen waren. Dat laatste viel gelukkig wel mee: beide zoekers hingen boven het spelgebeuren, te speuren, maar momenteel was er nog geen actie van hun kant geweest. Tenslotte gooide Ludo Bazuyn er nog af en toe een technische zwerkbalterm tussen. Het klonk ongeveer als dit:

Wemel. Bell. Ai, dat was een beuker. Smit, Green "Achterwaarse pas", terug naar Smit en hij sprint, maar Planck redt...

Na drie kwartier stond de stand 130 – 180 voor de Oud-leerlingen, die moeizaam een voorsprong wisten af te dwingen. De snelheid van het spel begon echter te vertragen en Harry Potter vroeg een time-out aan. Net op tijd. Leo Jordaan was buiten adem.

De officiële reden voor deze time-out is dat meneer Potter mij even op adem wilt laten komen. Waarvoor dank. Wij zijn er zo dadelijk terug, na de reclame.

Na de time-out ging de wedstrijd terug aan een verscheurend tempo verder. Er waren tot nu toe weinig incidenten geweest.

Rovers sprint naar voren, wat een snelheid haalt die meid. Schitterende jager, ik heb het altijd al gezegd en nog steeds niet met me willen uitgaan.

Enkele meters onder Leo Jordaan klonk er uit de tribune de verontwaardigde stem van het ex-schoolhoofd, professor Anderling.

"JORDAAN!"

En overal in het land begonnen de mensen die ooit op Zweinstein een wedstrijd met Leo Jordaan als verslaggever hadden meegemaakt te lachen. Ook bij Harry, hoog in de lucht kwam er een glimlach op de lippen.

Smit probeert te blokkeren, hij vliegt naar Rovers toe. Hij versnelt. Gaat Rovers hem voorbij of niet?

Iedereen hield tegelijk de adem in. Ze konden elkaar nu onmogelijk ontwijken... Met een enorme klap knalden Rovers en Smit op elkaar. Er was een vreselijk gekraak en stukken bezem vlogen alle kanten uit. Langzaam, het leek wel slow motion, begonnen ze allebei te vallen. Het publiek hield nog steeds zijn adem in.

Plotseling remden ze beiden af en kwamen ze zacht op de grond terecht. Hoog in de lucht had Harry zijn toverstaf in de hand. Een nieuwe time-out werd aangevraagd en terwijl Madame Plijster de gebroken botten heelde, liet Harry een nieuwe bezem voor Rovers aanbrengen. (Haar Nimbus 2000 was nu rijp voor het stort.) Smit kreeg Hanne's bezem. Hanne zelf liep de spelerstunnel in.

"Expecto Patronum"

Ze keek zenuwachtig op haar polshorloge. Een kwartier zou genoeg moeten zijn, toch. Ze had goed gerekend. Twaalf minuten later kwam de eerstejaars de gang binnenstormen met een bezem in haar handen.

"Bedankt!"

"Ben je zeker?" vroeg de eerstejaars twijfelend: "Hij is nog lang niet klaar."

"Als hij evengoed vliegt als gisteren, is er geen probleem."

De eerstejaars keek Hanne twijfelend na. Zo goed ging het gisteren nu ook weer niet...

En daar is Hanne Hooch terug op het veld, met een nieuwe bezem. Ik denk dat we terug gaan starten.

En dat deden ze. De wedstrijd ging verder als voor de time-out: bliksemsnel. Er was één ding dat nu de aandacht trok.

Hanne Hooch lijkt problemen te hebben met de stabiliteit van haar reservebezem. Dat is al de derde keer dat ze zo een vreemde zwiep maakt. Millie, weet jij iets over die bezem?

"Voor zover ik heb kunnen vaststellen is het een Nimbus 2001, normaal gezien toch een uitzonderlijk betrouwbaar model van bezems. Aan de staart te zien denk ik wel dat dit een persoonlijk aangepaste versie is, getuned als het ware. Aangezien de meeste studenten op Zweinstein niet het budget hebben om dit door een professional te laten doen, veronderstel ik dat het door een amateur werd gedaan. Wat het vreemde gedrag zou kunnen verklaren. De stabilisatiebezwering is duidelijk helemaal ontregeld."

De score was ondertussen 150 – 300. Het oud-leerlingenteam scheen niet vermoeid te raken, maar nu pas echt op gang te komen. Nog steeds was er geen teken van de snaai.

Rovers heeft de slurk. Mooie achterwaarse pas naar Ginny Wemel, maar die moet een luiaardrol doen om een beuker te ontwijken en daar valt de slurk. Potter duikt naar de grond! Heeft hij de snaai gezien?

Harry en Hanne hadden beide de snaai gezien. Beiden doken ze er achter de snaai aan, die enkele meters naast de rechtse doelpaal van de Oud-leerlingen in cirkeltjes vloog. Het leek wel of hij het vliegen moe was. Hanne en Harry vlogen nu vlak naast elkaar, terwijl ze het uiterste uit hun bezem probeerden te krijgen. Een vuurflits tegen een Nimbus 2001, waar Pluisje eens op gaan staan was. De kansen leken oneerlijk.

En toch: langzaamaan leek Hanne terrein te winnen op Harry. Centimeter voor centimeter verloor Harry terrein. Tot hij het plotseling, tot verbazing van iedereen in het stadium, opgaf.

Harry Potter lijkt te beseffen dat het een verloren zaak is en remt af. We stevenen af op een gelijkspel...

Hanne hoorde hier echter niets van. In opperste concentratie, zich onbewust van alle ogen (op vier na, om exact te zijn) die op haar gericht waren, bereikte ze de maximumsnelheid van haar bezem. Opperste concentratie was inderdaad vereist, want zoals Millie de commentator al had gezegd: die stabilisatiebezwering leek echt nergens op. Ze was bijna bij de snaai en stak haar hand uit. Haar vingers sloten zich rond de snaai. In haar hand voelde ze de vleugeltjes kraken. Het heerlijke gevoel van het vangen van de snaai... Gelijk spel, professor Potter! Er klonk een algemene zucht. Iedereen in het stadion had zijn ogen op Hanne gehad en zijn adem ingehouden in die finale seconden. Iedereen, op drie man na...

Hooch heeft de snaai! 150 punten voor de Leerlingen! Het stadion gaat uit zijn dak. Wie had er verwacht dat deze wedstrijd zou eindigen in een gelijkspel! Mijn excuses, er probeert iemand hardnekkig iets in mijn oor te fluisteren. Zouden jullie even stil kunnen zijn in het stadion?

Het gejoel in het stadion werd even minder. De supporters van de leerlingenploeg zaten met een kamerbrede grijns op hun lippen. Vreemd genoeg waren zij niet de enige: ook Harry en Ginny hadden een grijns op hun lippen. Zo mogelijk nog breder dan die van de Leerlingenploeg.

Euhm, dit gebeurd niet vaak, maar ik sta met mijn mond vol tanden. Heeft er iemand recent nog naar het scorebord gekeken?

Heel het stadion keek als één man naar het scorebord. Het werd muisstil. Iedereen stond voor een raadsel. Het scorebord gaf als eindscore: 300 – 310.

Mijn felicitaties aan Mevrouw Ginny Potter, die in de laatste seconde nog een goal scoorde.

De informatie moest even doordringen bij het publiek. Terwijl iedereen met open mond had gekeken naar de sprint tussen Harry en Hanne, had Ginny gewoon doorgespeeld. Ze had de slurk gevangen en gescoord. IJskoud verder gespeeld. De 'ping' die steeds volgde na het scoren van een goal, was verloren gegaan in de orkaan van geluid die ontstond toen Hanne een fractie van een seconde later de snaai had gevangen.

's Avonds was er een kleine feestmaaltijd in de grote zaal. Tussen de hoofdschotel en het dessert, tikte Harry even met zijn mes op zijn glas. Het magisch versterkte geluid klonk doorheen de hele zaal. Harry stond recht.

"Beste leerlingen, ik wil jullie graag bedanken voor jullie massale aanwezigheid bij de Zwerkbalwedstrijd deze namiddag. Het was een aangenaam, sportief evenement. Ik zou ook graag de mijn tegenstanders, de leerlingenploeg feliciteren. Jullie waren een zeer waardige tegenstander en ik ben er zeker van dat verschillenden onder jullie het potentieel hebben om door te groeien naar professioneel niveau. Dat is mij ook bevestigd door enkele aanwezige scouts.

Maar ik ben en blijf een leerkracht en daarom zou ik ook graag nog een kleine les aan dit evenement verbinden. In het begin van de wedstrijd stelde ene Ludo Bazuyn – Ludo Bazuyn, die ook aanwezig was, wenste dat hij de cameoflagespreuk beheerste – vragen bij mijn selecties voor mijn team. Net zoals de vorige keer, iets meer dan twee decennia geleden, heb ik bewezen dat mijn criticasters ongelijk hebben. Je zal mij niet horen beweren dat mijn ploeg meer zwerkbaltalent bevat dan de andere ploeg. Ik weet dat dat niet zo is. Maar ik had een ploeg, Hanne had veel meer een verzameling individuen. Wij konden jullie verslaan omdat we een team waren...

Nog een tweede les die ik heb, heb ik zelf geleerd van één van mijn voorbeelden in mijn werkveld. Alastor Dolleman had een uitspraak 'Wees waakzaam!' En dat is jullie fout geweest. Het spel wordt gespeeld tot de laatste seconde. The game isn't over until it's over. Op het moment dat het op een gelijkspel ging uitlopen waren jullie allemaal, stuk voor stuk aan het kijken naar Hanne die de snaai pakte. Ginny heeft gewoon de slurk kunnen opvangen en door een ring smijten. De wachter heeft haar niet gehinderd, de jagers hebben haar niet getackeld en de drijvers hebben geen beuker haar richting uit geslagen. Jullie, jullie allemaal, hebben niet eens gezien dat ze een punt scoorde. De vijand, om even grote woorden te gebruiken, heeft jullie verslagen zonder dat jullie het hadden gezien. Daarom: WEES WAAKZAAM!"

Harry hief zijn glas omhoog.

"Ik zou nu nog graag op enkele mensen een toost uitbrengen.

Op Hanne Hooch, voor het leiden van het team dat ons bijna heeft verslagen.

Op Alastor Dolleman, die jullie over de dood heen een wijze les probeert te bezorgen.

Op Ludo Bazuyn, en de rest van de zwerkbalcommentatoren, in de hoop dat jullie ook een les geleerd hebben.

En tenslotte, op professor Sinistra, ons nieuwe schoolhoofd, zonder wie dit allemaal nooit mogelijk zou zijn geweest.

Gezondheid!"

REVIEW! Hieronder.