Hoofdstuk 7
Die avond was die dag was de mooiste van beide hun levens. Ook al waren ze drie uur verdwaald in het verboden bos. Toen ze terug kwamen bleek dat half zwadderig naar Draco en half griffoendor naar Hermelien op zoek was geweest. Gelukkig waren er geen leraren bij betrokken geraakt . Anders waren ze vast en zeker van school gestuurd. Op de vuile blikken na was alles in die week perfect.
Tot op een avond…
Professor sneep, 'die al eerder had aan gegeven dat de relatie niet verstandig was.' Kwam Draco op halen uit de leerlingen kamer. Draco legde zijn boek weg. Op de kaft stonden 2 schaduwen die recht tegen over elkaar stonden. Een meisje met lang haar dat in de wind waaide en een boek in haar handen en een jongen met een pistool in zijn hand. op de achterkant van het boek stond een plaatje met weer een jongen en een meisje maar dan met beide een hand op de schouder van een ander. Met daaronder de quote: Het is ons tegen de wereld… In de zelfde rechte blokletters als bij een ouderwets typemachine stond er, 'purple nights 'n black days Door Julian van Westoffter'
'Draco, je vader wacht op je bij de hoofd meester.' Zei sneep met norse ondertoon. Toen Draco het kantoor van professor Perkamentus binnen liep voelde hij de woede van zijn vader al. Ook al liet Lucius 'niets' merken. Draco wist dat Perkamentus ook al door had dat Lucius onredelijk woedend was maar kon niets zeggen want op dit moment deed Lucius niets verkeerd. 'Ik begrijp dat er een probleem is?' Vroeg Perkamentus die donders goed wist wat eraan de hand was. Lucius en Draco kregen de kans om te 'praten' zonder omstanders. Nou ja Draco praatte Lucius schreeuwde. Wat bleek. Patty had alles uit jaloezie door gebriefd! Het leek een wonder dat Lucius niet fysiek agressief werd en zijn eigen zoon heel liet. 'Luister! En luister goed!' Schreeuwde Lucius. 'Ik zeg dit maat een keer. De volgende keer dat ik ook maar vermoed dat jij nog iets hebt met een modderbloed of wat dan ook,' 'vermoord je ons allebei zeker.' Onderbrak Draco 'Nee, als ik je betrap op zoiets. Op het moment dat ik met jullie twee klaar ben dan smeken jullie voor de dood.' 'Weet je wat pa. Ik ben het zat al die dreigementen. Ik ben 15! Geen 5! Ook al hoort niemand je betekend niet dat je zomaar kan gaan dreigen. Je moet eens leren dat ik geen herenloze vleespop ben die maar doet wat jij wilt! En je moet gewoon accepteren dat ik nooit, en ik herhaal, nooit zoals jou word!' Draco draaide zich om en liep weg. Dit was de eerste keer dat hij tegen zijn vader in was gegaan. En het voelde echt geweldig. Echt net alsof hij de hele wereld aankon. 'Draco Lucius Malfidus! Jij komt nu terug!' 'Nee pa ik ga nar mijn vriendin. Deal with it.' Zei Draco zonder ook maar om te kijken. Terwijl hij breed grijnsde liet Draco de deur achter zich dichtvallen. Damn that felt good…