Hoofdstuk 8
Het nieuws dat Lucius Malfidus in de school aanwezig was. Ging als een lopend vuurtje door het roddelcircuit van de studenten. En iedereen keek Draco na. Hij voelde dat iedereen het over hem had. Maar na een week raak je daar wel aan gewend. Hermelien kwam eraan rennen. 'Is je vader echt op school?' Vroeg ze bezorgd. 'Ja, maar misschien kunnen we dat even bespreken als we niet worden afgeluisterd door een stel ukkies.' Draco gaf een boze blik aan een stel eerstejaars die aandachtig zaten te luisteren. 'Moeten we harder praten?' Zei Draco sarcastisch. De eerstejaars wende snel hun blik af en liepen verder terwijl ze geforceerd over een proefwerk praatte. Draco en Hermelien liepen samen door de school zoekend voor een plek waar ze ongehinderd en privé konden praten.
'Hoe erg was het?' Zei Hermelien. 'Zoals ik had verwacht.' Draco liet even een kleine glim lach op zijn gezicht verschijnen. 'Wat?' Hermelien keek Draco aan. 'Gewoon, Ik laat pa mijn leven niet meer bepalen. En dat weet hij nu ook ' ' Wat heb je tegen hem gezegd?' Lachte Hermelien. 'Dat ik bij jou blijf en dat hij zichzelf maar moet aanpassen aan mij in plaats van andersom.' 'En denk je echt dat hij dat doet?' 'Nee maar ik heb het tenminste recht in z'n gezicht gezegd en het boeit me eigenlijk niet wat hij doet zolang ik jou maar heb.' Draco keek snel of er niemand in de buurt was en zoende haar. Ze hadden afgesproken niet klef te doen als er andere bij waren. Nou ja eigenlijk had Hermelien dat Draco gewoon opgedragen en hield hij zich er met moeite aan. meestal dan. *xD*
'Ow dus daarom wilde je in Privé praten.' Lachte Hermelien tussen het zoenen door. 'Duh, Ik ga echt geen moeite doen om over mijn pa te praten dat weet jij toch ook wel.' Zei Draco in een roes. 'Wat zei je?' Hermelien had het echt niet verstaan. 'Laat maar schatje.' 'ik denk dat we tijdens een conversatie beter niet kunnen zoenen.' Zei Hermelien droog. Beide stopte ze. 'Of we houden gewoon geen convarsetie dinges.' Grapte Draco. 'Conversatie draakje. Het is conversatie niet convarsetie.' 'Hoe noemde je mij?' Zei Draco met een hand naast Hermelien hoofd tegen de muur. 'Voel je je beledigd draakje?' Zei Hermelien uitdagen. Ze dook onder zijn arm door en rende snel naar buiten. 'Waarom zijn kleine mensen altijd zo f****** snel.' En hij begon te rennen.
Drie dagen later…
Dreigementen waren aan de orde van de dag. Van Draco's vader, Van Ronald, van Harry, van Patty en ook van mensen die niet wisten waar ze het eigenlijk overhadden. 'Malfidus!' Draco draaide zich om. Achter hem stonden Ronald en Harry. ' Wat moet je?' Het laatste waar Draco nu zin in had was gezeik.