Hoofdstuk 9
'Denk je echt dat jou pa iets gaat uithalen?' Zei Harry lichtelijk ongerust. 'Gaan jullie iets uithalen.' Antwoordde Draco. 'Geen tijd voor geintjes Malfidus. Ja of nee?' 'Wat boeit jou het potter?' 'Luister, als er iets met jou gebeurd niets. Als er iets met Hermelien gebeurt vang jij mijn frustratie op.' Dreigde Ronald. 'Net als de vorige keer zeker?' Lachte Draco. 'En ten tweede denken jullie echt dat ik haar wat laat overkomen?' Draco keek nu weer serieus. 'Ik kan mezelf best redden hoor.' Achter Draco stond een gepikeerde Hermelien. 'Als jullie het zo zeggen lijkt het net alsof ik een of ander weerloos kind ben. Ik denk dat ik de gene ben die uiteindelijk weer de boel moet redden.' 'Ik red jou niet andersom.' Het laatste waar Draco aandacht was Hermelien in een gevaarlijke situatie plaatsen. 'Hoezo dat nou weer? Nu doe je net of jou veiligheid er niet to doet.' Hermelien keek Draco aan.
Maar Draco draaide snel zijn hoofd bedenkend naar de grond. 'Ik heb een plan. Vanavond maak een eind aan deze zooi.' Hermelien zag aan Draco's gezicht dat hij een moeilijke keuze nam en zelf vulde ze in dat die hem misschien het leven ging kostten. Ron en Harry zagen het ook. En voor het eerst zagen hun wat Hermelien zag. De Draco die niemand aan zijn Hermelien liet komen en alles uit de kast zou halen om haar veiligheid zo veel mogelijk te garanderen. 'Dan ga ik met je mee.' Zei Hermelien. 'Ik ook.' Ronald keek op. 'Dan ik ook maar hè .' Zei Harry. Draco en Hermelien keken verbaasd naar Ronald en Harry. 'Als hij de pijp uitgaat moeten wij je troosten.' Grapte Ronald. 'En ik ben beter in het blijven leven.' Harry lachte.
'Dus wat is het plan.'Zei Hermelien vol zelf vertrouwen. Draco deed of hij even nadacht. ' Het plan is dat ik vanavond vertrek en jullie zo snel mogelijk veilig zijn. ' 'Je zei jullie.' Zei Ronald nu verbaasd. 'Hé ik vind jullie niet aardig maar ik ga jullie niet half zelfmoord laten plegen door mee te gaan.' Draco's besluit stond vast. Ook al had hij geen plan hij zou gewoon iets terplekken improviseren. 'Als het echt gevaarlijk is kunnen we de schouwers als back-up vragen.' Zei Hermelien. 'Nee, niemand mag hiervan weten. Niemand gaat mee. Dit moet ik echt alleen doen.' 'Oké. We begrijpen het.'Loog Hermelien. 'Wanneer kom je terug?' 'Zo snel mogelijk.' Draco draaide zich om en liep richting de bibliotheek. 'Malfidus!' Riep Ronald. Draco draaide zich om. ' Just Don't die!' Commandeerde Ronald met een vleugje humor. Draco liep zonder iets te zeggen verder.
Die avond…
Draco pakte wat geld zijn bezem en zijn staf. Meer had hij niet nodig. Om zijn nek hing hij een ketting met een zwart kruis om zijn nek. Ron, Hermelien en Harry stonden bij de deur te wachten en volgde van onder de onzichtbaarheids mantel Draco naar het station. De trein reis was lang en het niet weten van wat er ging gebeuren leek de reis alleen maar te verlengen. Terwijl de angst voor wat hen te wachten stond de vier liet wensen dat de trein nooit zo stoppen. Draco had zich nog nooit zo alleen gevoeld. Hij sloot zijn handen om het kruis en begon te bidden. Als er een god was zou dat vanavond bewezen worden. De kans dat hij spijkerhard tegen zijn vader moest duelleren was heel groot. Hij kon geen koudbloedige moordenaar zijn. Niet net zo als zijn vader. Dat wilde hij niet eens alles behalve dat. Toen de trein zijn bestemming had bereikt stapte Draco op zijn bezem en vloog naar huis. Toen begon de echt ellende pas. Draco deed de deur open en hij had geen slechter moment kunnen kiezen dan dit.