Hoi mense ik weet dat in dit hoofdstuk twee personages zit die je niet kent. Maar die staat er nou eenmaal bij. Get over it :P
Ow hierin is sirius trouwens maar 23. Begrepoen?
En dit is even een KLEINE overbrugging voor de rest van het verhaal dus sorry dat het zo kort is!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 15
Hermelien legde haar hoofd op zijn borst. Draco's hart klopte nog zacht. 'Hou vol. Alsjeblieft. Laat me hier niet achter!' smeekte Hermelien zacht. 'Het is allemaal mijn schuld.' Haar gebroken stem was het enige wat Draco nog in de verte zou kunnen horen maar hij was niet meer bij bewust zijn.
Toen pas werd er gehandeld. Hermelien kon niet zien wat er precies gebeurde. Het enige wat ze zag Draco's gezicht. Het was nog witter als normaal. Iemand deed een van zijn oogleden omhoog om te kijken of Draco reageerde maar er was geen verandering te zien. Het enige wat Hermelien nu zag was de leegte in Draco's normaal zo sprekende grijze ogen.
Hermelien voelde een hand op haar schouder. 'Kom.' Hoorde ze tops bezorgd zeggen. 'Dit wil je echt niet zien.' Vervolgde Sirius. Veel schouwers kende Hermelien niet. En Hermelien liep sputterend een stukje met tops mee terwijl Sirius bleef staan om de boel in de gaten te houden.
Tops en Hermelien liepen een rondje in de enorme tuin. Hermelien legde uit wat er was gebeurd en maakte zichzelf allerlei verwijten over Draco's toestand. ' als ik niet had toegegeven dat ik hem leuk vond ha dhij nooit ruzie gekregen met zijn vader. En als ik niet was meegegaan had hij gewoon iets anders kunnen verzinnen om uit die shit te komen.' Huilde ze zacht. Tops troostte haar. 'Je bent te hard voor jezelf. Het is niet jou schuld meis. Jij kon er niets aan doen. Als jij niet met hem was meegegaan wie wat er dan was gebeurd! Draco was zijn leve als ik het zo eens hoor sowieso in deze situatie niet zeker.' Tops zag dat Draco werd weg gebracht. 'Kom laten we terug lopen.' Zei ze met een arm om Hermeliens schouders. Samen liepen ze terug naar Sirius. Iedereen verliet de tuin maar er kwam iemand de tuin in op Sirius af rennen.
'Sirius!' Sirius keek om. 'Jade!' Zei hij opgewekt.